Αρχείο

Archive for Σεπτεμβρίου 2019

Ο ελληνικός δρόμος προς έναν πράσινο πλανήτη

30 Σεπτεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Του Ευάγγελου Βαλλιανάτου
Πηγή: Counterpunch 28/08/2019
Μετάφραση: Σπύρος Σπυρόπουλος

Η αυγή του εικοστού πρώτου αιώνα φέρνει μαζί της την οσμή ενός νέου Μεσαίωνα. Ο χριστιανισμός και το ισλάμ αναμετρώνται σε μικρής κλίμακας σταυροφορίες. Περισσότερο από ένα δισεκατομμύριο μουσουλμάνοι μισούν την Αμερική, επειδή η Αμερική είναι σύμμαχος του Ισραήλ και επειδή η Αμερική κατέστρεψε το Ιράκ, εποφθαλμιώντας το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής. Ακόμα και οι Ευρωπαίοι φθονούν την επιτηδευμένη ιδιαιτερότητα, την αίσθηση υπεροχής και τη στρατιωτική ικανότητα της Αμερικής.

Ο καπιταλισμός πυροδοτεί την κλιματική αλλαγή
Πέρα όμως από τις θρησκευτικές συγκρούσεις, περισσότερο βαρύνουσα για τη σημερινή κατάσταση είναι η εφεύρεση και η παγκόσμια εξάπλωση των δυτικών πυρηνικών όπλων και των άλλων όπλων μαζικής καταστροφής. Επιπλέον, η Δύση καμαρώνει για τον καπιταλισμό, τον πυρήνα ενός, σε μεγάλο βαθμό, ανήθικου, ιδιωτικού και κρατικού, εμπορικού και επιχειρηματικού συστήματος, που υποβαθμίζει καθημερινά τον πλανήτη, την ιερή Γαία ή Γη των Ελλήνων.
Κάτι δεν πάει καλά: Εμείς οι άνθρωποι και ιδιαίτερα οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων, όπως και οι κυβερνήσεις, έχουμε πυροδοτήσει τη φωτιά της κλιματικής αλλαγής. Αυτή η ανθρωπογενής πρωτοβουλία ίσως αποδειχτεί η τελευταία πρωτοβουλία της ανθρωπότητας.
Ξεπερνάει κατά πολύ το έγκλημα του Προμηθέα: την κλοπή της φωτιάς από τους θεούς προς όφελος των ανθρώπων. Αυτήν τη φορά, ασήμαντοι άνθρωποι, φουσκωμένοι από άγνοια και μέσα στην Ύβριν, πράττουν ως παράφρονες. Εξόρυξαν τα ορυκτά καύσιμα χιλιετιών χρησιμοποιώντας τα για την αποκόμιση κέρδους. Δεν σκέφτηκαν πόσο κακό κάνει η καύση αυτού του πρωτογενούς υλικού. Εξακολουθούν να αρνούνται να παραδεχτούν ότι η καύση του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και του άνθρακα προκαλεί την υπερθέρμανση του πλανήτη και την κλιματική αλλαγή. Δεν πέρασε από το μυαλό τους ότι η κλιματική αλλαγή αλληλοεπιδρά με τον θεό Ήλιο, τη Γη, τον Κόσμο και τα πράγματα των θεών.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Μια αρχαιοελληνική παράδοση στον αντίποδα της… «κλιματικής αλλαγής»

30 Σεπτεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

«Οι ποιμένες της Αρκαδίας», του Νικολά Πουσέν (1594-1665)του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*«Δεν έχω ανάγκη από χρήματα…Έχω ανάγκη από αισθήματα…από όνειρα που στολίζουν τα δέντρα…Έχω ανάγκη από ποίηση…»(Στίχοι της Άλντα Μερίνι)Πολύ συζήτηση έγινε το καλοκαίρι με αφορμή το θέμα έκθεσης, ένα ποίημα της Ιταλίδας ποιήτριας Άλντα Μερίνι, που δόθηκε στις πανελλαδικές εξετάσεις των ΕΠΑΛ για την νεοελληνική γλώσσα, στις 6 Ιουνίου. Η Άλντα Μερίνι (1931-2009), αγαπημένη του Παζολίνι, σφράγισε την μεταπολεμική ιταλική λογοτεχνία με την διθυραμβική ποίησή της που χαρακτηρίζεται από την διαπλοκή ερωτικών και μυστικιστικών θεμάτων.Η επίθεση που δέχτηκε το θέμα-ποίημα της Άλντα Μερίνι από δημοσιογράφους και διανοούμενους, δεξιούς και αριστερούς εκφραστές του πνεύματος του τρέχοντος οικονομισμού, είναι χαρακτηριστική του τραγικού αδιεξόδου, το οποίο βιώνει η γηρασμένη Ευρώπη που αργοπεθαίνει. Και η Ελλάδα μαζί της.Σε μια εποχή που το χρήμα έχει γίνει αυτοσκοπός, η ποίηση της Μερίνι φαντάζει ανατρεπτική, θυμίζει «διακηρύξεις των Ερυθρών Ταξιαρχιών», κατά τους επικριτές της, και δυναμιτίζει το modus vivendi της υποταγής των πάντων στην σφαίρα της οικονομίας.Επαναφέρει το πρότυπο του αναγεννησιακού ανθρώπου, της πολυδιάστατης προσωπικότητας με τα μεγάλα ψυχικά και πνευματικά χαρίσματα, του πολυμαθούς αμφισβητία με τις κατ’ εξοχήν αντιχρηματικές αξίες και την διαρκή δίψα της γνώσης.Ξεγυμνώνει τις αιτίες τής ηθικής, πολιτικής και αισθητικής κατάρρευσης του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού όπου το χρήμα αντί για μέσον έχει γίνει σκοπός, η πολιτική και ο πολιτισμός έχουν περάσει στα χέρια των πολυεθνικών, εταιρικών, συμφερόντων με συνέπεια την διάλυση της Κοινωνίας και την καταστροφή της Φύσης. Μιλώντας για το τελευταίο ζήτημα, αυτό της «κλιματικής αλλαγής», ο Πάπας Φραγκίσκος σε πρόσφατη συνάντησή του με τους CEO των πετρελαϊκών εταιρειών (14/6/2019) τόνισε ότι αυτή «μπορεί να καταστρέψει την ανθρωπότητα».

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Washington Times: Σόρος, ο νονός της κλιματικής απάτης

29 Σεπτεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Με ένα άρθρο καταπέλτη, η Αμερικανική εφημερίδα Washington Times αποκαλύπτει τον ρόλο του George Soros στην λεγόμενη κλιματική αλλαγή.
Στο άρθρο της εφημερίδας Washington Times αναφέρεται ότι η σκοτεινή οργάνωσή του με τίτλο Open Society βρίσκεται πίσω από τη χρηματοδότηση ψεμάτων και ύποπτων ενεργειών εντός και εκτός ΗΠΑ.
Μεταξύ αυτών η χρηματοδότηση με 33 εκατομμύρια δολάρια της Black Lives Matter, που αντί να βοηθά τους μαύρους των ΗΠΑ, ουσιαστικά δημιουργεί ρατσιστικές εντάσεις.
Στο άρθρο τονίζεται η χρηματοδότηση από τον George Soros της εκστρατείας εκφοβισμού μέσω της απάτης της παγκόσμιας υπερθέρμανσης.
Όπου υπάρχει καταστροφολογία υπάρχει και ο George Soros, αναφέρεται στο άρθρο.
Ο ιστότοπος DC Leaks που δημοσιεύει e-mail των ηγετών του κόσμου που κανείς τους δεν θα ήθελε να δημοσιοποιηθούν, δημοσίευσε αποδείξεις πως ο πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Al Gore έλαβε μέσα σε 3 χρόνια 30 εκατομμύρια δολάρια από το ίδρυμα Open Society του George Soros, για να προωθηθεί η προστασία του περιβάλλοντος μέσω «μαθημάτων» προς το Αμερικανικό κοινό, ώστε να μπει στον δρόμο της μείωσης των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Το ποιόν της Ε.Ε.

29 Σεπτεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Παναγιώτης Κωστόπουλος*

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το «ηλεκτρονικό μελάνι» από το προηγούμενο άρθρο μου και οι αντιδράσεις που υπήρξαν γύρω από την δημιουργία χαρτοφυλακίου στην Κομισιόν που θα καλύπτει και το μεταναστευτικό ζήτημα, με θέμα «Προστασία του Ευρωπαϊκού Τρόπου Ζωής», ή όπως μεταφράζεται από τον γερμανικό τίτλο, «Προστασία όσων συνιστούν την Ευρώπη», επιβεβαίωσαν την κρισιμότητα της κατάστασης.
Με τη λογική «πρέπει να υπάρχουν ανοιχτά σύνορα», «δεν πρέπει να υπάρχουν εθνικές ταυτότητες», «δεν πρέπει να καλλιεργείται η εθνική συνείδηση», οπότε «δεν χρειαζόμαστε την ύπαρξη ευρωπαϊκού τρόπου ζωής», οι απόστολοι της πολιτικής ορθότητας, έσπευσαν να αντιδράσουν και να κουνήσουν πάλι απειλητικά το δάχτυλο.
«Πράσινοι», «Σοσιαλδημοκράτες» και «Φιλελεύθεροι» κινήθηκαν για μια ακόμα φορά στο ίδιο μήκος κύματος και αντέδρασαν έντονα στην προσπάθεια της Ευρώπης να κάνει ακροδεξιά στροφή και να υιοθετήσει ρατσιστικές και φασιστικές πρακτικές, όπως είπαν! Όλοι αυτοί, οι οποίοι νοιάζονται μόνο για τα ατομικά ανθρώπινα δικαιώματα, αρνούνται οποιαδήποτε ύπαρξη κοινότητας, δηλαδή αρνούνται τα συλλογικά δικαιώματα σε οποιαδήποτε οντότητα, είτε λέγετε έθνος, είτε Ευρώπη. Μάλλον καλύτερα, αρνούνται τα δικαιώματα των ευρωπαίων και αναγνωρίζουν μόνο τα δικαιώματα των μεταναστών.
Όπως φαίνεται, υπάρχουν πολλοί Ευρωπαίοι που δεν είναι σίγουρο ότι θέλουν να είναι Ευρωπαίοι. Όμως, μια κουλτούρα που αμφισβητεί και δυσπιστεί για τον εαυτό της είναι απίθανο να πείσει και άλλους να την υιοθετήσουν. Αυτά περί αφομοίωσης και ενσωμάτωσης.
Για να επιβιώσει μια οντότητα (έθνος, Ε.Ε.), πρέπει να έχει ισχυρή και διακριτή ταυτότητα και να θέλει να συνεχίσει να υπάρχει. Αν δεν θέλουμε να εθελοτυφλούμε, πρέπει να απαντήσουμε σε κάποια ερωτήματα: Η Ευρώπη έχει σήμερα ταυτότητα; Αν ναι, ποια είναι, ή ποια θέλουμε να είναι; Μπορεί να υπάρξει κοινή ταυτότητα για τους Ευρωπαίους; Όταν απαντηθούν τα παραπάνω ερωτήματα, το ζητούμενο είναι να υπάρξει αντίδραση για να ανατραπεί αυτή η κατάσταση που με τα σημερνά δεδομένα φαίνεται αναπόδραστη.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Όταν ο Τσε Γκεβάρα μίλησε για την Κύπρο…

28 Σεπτεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Πριν 55 Γενικές Συνελεύσεις των Ηνωμένων Εθνών

Του Αλέκου Μιχαηλίδη από τον Φιλελεύθερο

Το 1964 ήταν μια δύσκολη χρονιά για την Κύπρο. Η τουρκοκυπριακή ανταρσία είχε ξεσπάσει και η τρίχρονη ειρηνική περίοδος –μετά από χιλιάδες χρόνια σκλαβιάς– αποτελούσε ήδη παρελθόν. Το νησί μετατρεπόταν σε «πρόγονο» της Βοσνίας και η Λευκωσία, η Πάφος, η Τηλλυρία και άλλες περιοχές, κεφάλαια μιας τραγωδίας που ακόμα συνεχίζεται. Η Τουρκία είχε κατορθώσει να κατακρεουργήσει τον «δικοινοτισμό» του νεογέννητου κράτους και οι μεγάλες δυνάμεις παρακολουθούσαν από μακριά τη βαρβαρότητα να εγκαθιδρύεται.

Στις 11 Δεκεμβρίου του άγριου εκείνου έτους, ο υπουργός Βιομηχανίας της –επίσης νεοαπελευθερωθείσας– Κούβας, Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, προσφωνούσε τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ γράφοντας ιστορία. Ντυμένος με τη στρατιωτική του στολή, η οποία του επέτρεψε να είναι σε εκείνη τη θέση μετά την επανάσταση της 26ης Ιουλίου, ο Γκεβάρα άφηνε, με ειλικρίνεια και διαύγεια, μια τεράστια παρακαταθήκη, ένα μανιφέστο υπεράσπισης των λαών που μάχονται για την ελευθερία τους. 

Επιπλήττοντας τη γνωστή τακτική του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών να «νίπτει τας χείρας του» μπροστά στα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, μπροστά στις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, ο Τσε κατήγγειλε την προσπάθεια του ιμπεριαλισμού «να μετατρέψει τη Γενική Συνέλευση σε άσκοπο διαγωνισμό ρητορικής». Κατηγορώντας με πυγμή και μεγάλη περηφάνια, την επεμβατική αμερικανική εξωτερική πολιτική, ο Γκεβάρα, κουβαλώντας στην πλάτη του (ήδη) μια μεγάλη ιστορία επαναστάσεων, επέβαλε στη συζήτηση την ανάγκη υποστήριξης των ανθρώπων στην Καμπότζη, το Λάος, το Βιετνάμ, το Κογκό, ολόκληρη τη Λατινική Αμερική μα και την δική μας πατρίδα, Κύπρο.

«Η ειρηνική συμβίωση δοκιμάζεται επίσης –κατά βάναυσο τρόπο– στην Κύπρο, εξαιτίας των πιέσεων που ασκούν η τουρκική κυβέρνηση και το ΝΑΤΟ, αναγκάζοντας τον λαό και την κυβέρνηση της Κύπρου να υπερασπιστούν ηρωικά την κυριαρχία τους».

Τούτο επεσήμανε ο Γκεβάρα πριν 55 χρόνια στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, σημειώνοντας τη βαναυσότητα με την οποία αντιμετωπίστηκε ο κυπριακός Ελληνισμός από την Τουρκία, τη Βρετανία, τις ΗΠΑ, καταδεικνύοντας την προκλητική στάση του ΟΗΕ απέναντι στην ανάγκη του λαού της Κύπρου για αυτοδιάθεση. Ήταν νωπές οι μνήμες από τον όμορφο εθνικοαπελευθερωτικό και αντιαποικιακό αγώνα της ΕΟΚΑ.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Δώδεκα λόγοι ακύρωσης της «Συμφωνίας των Πρεσπών»*

28 Σεπτεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Γιώργος Ρωμανός
Συγγραφέας, ιστορικός ερευνητής

Δώδεκα λόγοι ακύρωσης της «Συμφωνίας των Πρεσπών»*

Προεκλογικά, η ΝΔ και προσωπικά ο κ. Μητσοτάκης δήλωναν ότι: η «συμφωνία των Πρεσπών» είναι κακή στο σύνολό της και απαράδεκτο το γεγονός, ότι αναγνωρίστηκε «γλώσσα» και «εθνότητα». Ο ίδιος, στις 15/09/2018, στην ΔΕΘ, αλλά και αλλού, δήλωνε: «Δεν μπορώ ως πρωθυπουργός να δεχτώ «μακεδονική» γλώσσα και εθνότητα –Από εκεί θα ξεκινήσει η νέα διαπραγμάτευση».

Σήμερα επισπεύδει δραματικά την εφαρμογή μιας «κακής», κατά τον ίδιο, «συμφωνίας». Η σχιζοφρενής πολιτική προσέγγιση: «αναγνωρίζω κάτι ως κακό για την χώρα μου, αλλά θα το εφαρμόσω πιστά!» εξηγείται μόνο ως εφαρμοζόμενη δουλοκτητική πολιτική. Έτσι η ΝΔ συνεχίζει την πολιτική ΣΥΡΙΖΑ, αδελφό κόμμα σε όλες τις νεο-φιλελεύθερες πολιτικές.

Η στυγνά μεθοδευόμενη αυτή νέα εθνική χρεοκοπία προστίθεται στην πολλαπλή κατοχή που ήδη βιώνουν οι Έλληνες και η οποία περιλαμβάνει τα εξής: α. τα Μνημόνια και την κατάργηση εθνικής κυριαρχίας για 90 χρόνια. β. την εξ εφόδου εισβολή και κατοχή της Ελλάδος από δεκάδες χιλιάδες παράνομους μετανάστες, ως στρατό μουσουλμάνων. γ. περί τα 80 δισεκατομμύρια ευρώ που πρέπει να πληρωθούν σε τοκοχρεολύσια στους δυνάστες-δανειστές τα επόμενα δυόμισι χρόνια. δ. την ολοκλήρωση του ξεπουλήματος των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας. Και μόνο με αυτά τα δεδομένα η κυβέρνηση της ΝΔ λογίζεται ως πεπερασμένου χρόνου.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κατέρρευσε γιατί αγνόησε τη λαϊκή βούληση στη «Συμφωνία των Πρεσπών». Η ΝΔ επιλέγει και αυτή να αγνοήσει τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού που θεωρεί τη «συμφωνία» «προδοτική». Όμως, κάθε κυβέρνηση που κόβει τους δεσμούς της με την πλειοψηφία είναι αντιδημοκρατική, και η παραμονή της στην εξουσία εγκυμονεί τεράστιους εθνικούς κινδύνους.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η στρατηγική της Τουρκίας στα Βαλκάνια

27 Σεπτεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

του Θεόδωρου Μπατρακούλη*

Η συνολική ερμηνεία των προβλημάτων του γεωπολιτικού συστήματος Μέση Ανατολή-Ανατολική Μεσόγειος-Βαλκάνια-Καύκασος κρίνεται σε τρία βασικά πεδία: α) Στη γνώση της ιστορίας των λαών της περιοχής, ιδιαίτερα του Ανατολικού Ζητήματος (αποδεσμευμένη από ευρωκεντρικές οπτικές, εθνικο-σοβινιστικά άλλοθι και μυωπίες, ιδιοτελείς ιστορικούς αναθεωρητισμούς). β) Στην κατανόηση των όρων λειτουργίας και εξέλιξης του συστήματος, αλλά και των υποσυστημάτων του: ιδιαίτερα των Βαλκανίων και της ευρύτερης Μέσης Ανατολής. Το σύστημα αυτό πρέπει να εξεταστεί και από την άποψη των εστιών αποσταθεροποίησής του.

γ) Στον αναπροσδιορισμό της αντίληψης της δημοκρατίας και την ανασύνθεση της έννοιάς της ως πολιτικής, οικονομικής, κοινωνικής και οικολογικής δημοκρατίας.

Στα Βαλκάνια (ένα από τα θέατρα του Ανατολικού Ζητήματος[1], τμήμα της «ημιπεριφέρειας της οικονομίας-κόσμος» ή της «ενδιάμεσης περιοχής»), οι διαδικασίες σχηματισμού Εθνών-Κρατών προχώρησαν με καθυστερήσεις, συγκριτικά με τον χώρο της Δυτικής Ευρώπης, και έφεραν τη σφραγίδα του ανταγωνισμού των μεγάλων δυνάμεων. Ο παράγοντας αυτός, καθώς και οι κατά κανόνα προβληματικές διμερείς σχέσεις μεταξύ των όμορων κρατών, εμπόδισαν μέχρι πολύ πρόσφατα την θετική και αμερόληπτη αντιμετώπιση των μειονοτικών ζητημάτων. Το 1989, στην Ευρώπη άρχιζαν να ξανατοποθετούνται στο προσκήνιο οι εθνο-θρησκευτικές μειονότητες, αφού επί μισό περίπου αιώνα τα προβλήματά τους είχαν υποβαθμιστεί στο πλαίσιο του διπολικού διεθνούς συστήματος.

Αρκετοί αναλυτές έχουν αναφερθεί στις ανησυχίες για τις ευκαιρίες ανάμειξης στις υποθέσεις της περιοχής που προσέφεραν στις εξωβαλκανικές Δυνάμεις και στην Τουρκία[2] οι γεωπολιτικές μεταβολές, μετά το 1989-1991, ιδιαίτερα στα Βαλκάνια. Είναι αναμφισβήτητες οι συγγένειες που υφίστανται ανάμεσα στην Αλβανία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και την Τουρκία. Η απόλυτη πλειονότητα των Αλβανών, η σχετική των Βοσνίων και σχεδόν η ολότητα των Τούρκων είναι «κοινωνιολογικοί» μουσουλμάνοι. Η σαφής ένταξη στο Ισλάμ οδήγησε αυτές τις χώρες να προσχωρήσουν στον Οργανισμό της Ισλαμικής Διάσκεψης (ICO, ΟΙΔ). Επιπλέον, οι λαοί των συγκεκριμένων περιοχών γνώρισαν μια κοινή μοίρα, στους κόλπους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, κατά τη διάρκεια αρκετών αιώνων. Οι Αλβανοί και οι Βόσνιοι μοιράστηκαν πράγματι αυτή την κοινή μοίρα: μετά την κατάκτησή τους και τον προσηλυτισμό τους στο Ισλάμ, υπηρέτησαν πιστά την Αυτοκρατορία, στην οποία προσέφεραν πολλά από τα ηγετικά στελέχη της, μέχρι το 1878[3].

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Το …άλλο χρυσωρυχείο της Θράκης

27 Σεπτεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Της Δημοτικής Παράταξης Σπάρτακος

«Με τραγούδια για τη φτώχεια και την ξενιτιά, ρετιρέ παίρνω στην Κηφισιά». Το δίστιχο αυτό του μεγάλου Κουγιουμτζή αποτυπώνει με ενάργεια την δραστηριότητα του Προγράμματος Φραγκουδάκη – Δραγώνα στη Θράκη επί 22 ολόκληρα χρόνια, αν αντί για τραγούδια βάλει κανείς τα προγράμματα και αντί της «φτώχειας» και της «ξενιτιάς» διαβάσει Θράκη και μειονότητα.
Η Άννα Φραγκουδάκη και η Θάλεια Δραγώνα – βασικές υπεύθυνες του …πιλοτικού (!!!) ευρωπαϊκού προγράμματος, το οποίο αποσκοπούσε στην εκπαιδευτική και κοινωνική ένταξη των μουσουλμανοπαίδων, ανακάλυψαν το 1996 φλέβα χρυσού στην μέχρι τότε άγνωστή τους Θράκη και έχτισαν πάνω της ακριβώς ένα χρυσωρυχείο. Βέβαια δεν το ανακάλυψαν μόνες τους αλλά τους το δώρισε η τότε πολιτική ηγεσία (στο υπουργείο Παιδείας ήταν ο ΓΑΠ!). Όπως γίνεται και με όλα τα μεταλλεία της χώρας… Αργότερα, βεβαίως, όταν ο βούρκος του Πασόκ τις χρειάστηκε, έδωσαν το παρών στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του κόμματος, αλλά αυτή είναι μια άλλη, παλιά ιστορία.
Από το θρακικό λοιπόν χρυσωρυχείο αντλήθηκαν περί τα 30 εκατομμύρια ευρώ, όμως τα χρήματα δεν ήταν το μόνο όφελος. Δεκάδες πανεπιστημιακές καριέρες και …ρέπλικες του προαναφερθέντος διδύμου παρήχθησαν κατά την περίοδο λειτουργίας της «επιχείρησης». Έτσι, δεν είναι μόνο που καταναλώθηκαν τόσα κονδύλια με μηδενικό τελικά όφελος για την σύνολη κοινωνία αλλά και η τοξικότητα των αποβλήτων από την συγκεκριμένη δραστηριότητα. Θυμίζω την φράση της Α.Φ. για το «άσχημο και μπάσταρδο εθνικό πρόσωπο» των Ελλήνων, φράση που πραγματικά είναι η επιτομή του αφηνιασμένου μισελληνισμού της, ο οποίος πασχίζει να κρυφτεί πίσω από κάποιαν «ακαδημαϊκότητα». Πόσες καριέρες χτίστηκαν από το ευρωπρόγραμμα πάνω σε ανάλογες αντιλήψεις «αντιεθνικιστικές», «πολυπολιτισμικές» κτλ, πόσοι καλοί αγωγοί του νεοταξίτικου, αποδομητικού πνεύματος γεννήθηκαν και βολεύτηκαν με τα δικά μας λεφτά;

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η Γενοκτονία των Ασσυρίων: Ένα άγνωστο έγκλημα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας

26 Σεπτεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Μάριος Νοβακόπουλος, διεθνολόγος

Οι μεγάλες γενοκτονίες της Οθωμανικής αυτοκρατορίας στις αρχές του 20ου αιώνος ακόμη στοιχειώνουν την παγκόσμιο ιστορία, ειδικά δε τις μνήμες και την ταυτότητα των λαών-θυμάτων τους. Όλη η υφήλιος γνωρίζει για την σφαγή και τον εκτοπισμό των Αρμενίων μεσούντος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ τον τελευταίο καιρό αυξάνεται η δημοσιότητα των δεινών των Ελλήνων, οι οποίοι εξολοθρεύτηκαν, εκτοπίστηκαν και ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες την ίδια περίοδο μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923. Πολύ λιγότεροι όμως γνωρίζουν την Τρίτη εθνότητα η οποία στοχοποιήθηκε από τους Νεοτούρκους ως ξένο και επικίνδυνο σώμα προς εξάλειψη. Μιλάμε για τους Ασσυρίους.

Οι Ασσύριοι είναι έθνος με αρχαίες ρίζες, το οποίο κατοικούσε στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, ειδικά στη Συρία, την Μεσοποταμία και την Περσία. Όπως τους γνωρίζουμε σήμερα, σχηματίστηκαν από την διατήρηση της αραμαϊκής γλώσσης και της χριστιανικής θρησκείας υπό μουσουλμανικό έλεγχο. Η Ασσυριακή εκκλησία διατήρησε το δόγμα του Νεστορίου, αποκομμένη από την ελληνική Ορθοδοξία. Τον πρώιμο Μεσαίωνα ο νεστοριανισμός γνώρισε εντυπωσιακή εξάπλωση στην Ασία, φθάνοντας ως την Κίνα και τις Ανατολικές Ινδίες. Η πρόοδος αυτή όμως καταστράφηκε από τις επιδρομές των Μογγόλων, αφήνοντας τους Ασσυρίους μία μικρή, απομονωμένη μειονότητα χωρίς πολιτική ισχύ. Αργότερα ένα κομμάτι των Ασσυρίων χριστιανών προσχώρησε στον ανατολικό καθολικισμό (Ουνία), οπότε ονομάστηκαν Χαλδαίοι. Ομάδα συγγενής γλωσσικά και πολιτισμικά με τους Ασσυρίους ήταν οι Σύροι ορθόδοξοι (αντιχαλκηδόνιοι-ιακωβίτες), οι οποίοι ήταν διακριτοί εκκλησιαστικά αλλά κατοικούσαν σε παρεμφερείς περιοχές.

Στα τέλη του 19ου-αρχές του 20ου αιώνος ο ασσυριακός-συριακός πληθυσμός της Οθωμανικής αυτοκρατορίας αριθμούσε μεταξύ 600 χιλιάδων και ενός εκατομμυρίου. Ήταν συγκεντρωμένοι στην περιοχή του Ντιγιάρμπακιρ και της Μεσοποταμίας, του Χάκαρι και των λιμνών Βαν και Ουρμία (στην περσική πλευρά των συνόρων).

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ο 16χρονος που διαπόμπευσε δούλους και δουλοπάροικους

26 Σεπτεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Του Αλέξανδρου Ασωνίτη*

«Κωλόπαιδο», λοιπόν, ο πιτσιρικάς που κατέβασε την τούρκικη σημαία στην κατεχόμενη Λύση. Μάλιστα. Έχει κατοχή ή όχι η Κύπρος; Έχει ψηφίσματα του ΟΗΕ υπέρ της που δεν εφαρμόζει η Τουρκία; Πώς αντιμετωπίζουμε λοιπόν την κατοχή επί 45 χρόνια. Με συνομιλίες, ευχολόγια και αφελείς δηλώσεις. Τι καταφέραμε τόσα χρόνια; Ούτε καν να μην λεγόμαστε ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι, σαν να ‘ναι το ίδιο, ούτε να λέμε πλειοψηφία και μειοψηφία αντί για κοινότητες, ούτε να μην μιλάει ο Πρόεδρος της Κύπρου αλλά εντεταλμένος του με τον εkπρόσωπο της τουρκικης μειοψηφίας-κοινότητας.  Αλλά μήπως δημοσιοποιήσαμε, διεθνοποιήσαμε το γεγονός τόσες δεκαετίες; Το ξέρει η διεθνής κοινότητα όπως το Παλαιστινιακό; Πώς ξέρουν το Παλαιστινακό; Από τις αναρίθμητες θυσίες των  παιδιών της που πετάνε πέτρες. Αυτό κάνουν όσοι δεν έχουν όπλα: Πετάνε πέτρες, κατεβάζουν σημαίες κι οι κατακτητές τους σκοτώνουν. Έτσι γυρίζει ο τρόχος, για να γυρίσει κι ο ήλιος. Τουλάχιστον μέχρι ν’ αποκτήσουν κι αυτοί όπλα. Αλλά πού ‘ναι η αμυντική μας βιομηχανία και πού ‘ναι η τούρκικη.

Εποικίζουν την Αμμόχωστο, εισβάλλουν στην Κυπριακή ΑΟΖ, ετοιμάζονται για την ελληνική, παραβιάζουν τον εναέριο μας χώρο, παρουσιάζουν δικό τους το μισό Αιγαίο, κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς κανένα τίμημα, στέλνουν χιλιάδες μετανάστες στην Ελλάδα και την Ευρώπη, δολοφονούν Κούρδους, Σύριους, εισβάλλουν στο Ιράκ και στην Συρία, κατέχουν την μισή Κύπρο, συνεργάστηκαν ανεπίσημα  με τους Ναζί, επίσημα με τους ιμπεριαλιστές Εγγλέζους το 1955-59, δεν είχαν καμμία συμμετοχή, κανέναν νεκρό στους αγώνες της ανθρωπότητας κατά του  ναζισμού και της αποικιοκρατίας, ο Ντενκτάς ήταν επίτροπος σε αγγλικά δικαστήρια και καταδίκαζε σε θάνατο Έλληνες επαναστάτες, τι θέλουν, λοιπόν, οι δούλοι κι οι δουλοπάροικοι που σκιάχτηκαν απ’ την σημαία του κατακτητή που κατέβασε ο μικρός; Τι θέλουνε; Αν είναι αυτοί δούλοι, ας μην απαιτούν το ίδιο κι από μας. Βέβαια η  πράξη του νεαρού μας θέτει ενώπιον του  διλήμματος: ΄Η με τον Γλέζο και τον Σολωμό ή με τους ναζί και τους γκρίζους λύκους. Κι αν δεν θέλουν να τους κατεβάζουν τις σημαίες, ας τους πουν να εφαρμόσουν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Θα μας θυμίσουν τι λένε;

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Λέμε και καμιά «σαχλαμάρα»…

25 Σεπτεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Του Κώστα Στούπα 

«Εμείς δεν περιμένουμε την ανάπτυξη για να αυξηθούν οι μισθοί. Με την αύξηση των μισθών έρχεται η ανάπτυξη…» είπε ο κ. Τσίπρας στη ΔΕΘ και η κ. Αχτσιόγλου το έκανε viral μήπως και περάσει απαρατήρητη η ουρανομήκης ανοησία…

Αν δεν ήταν πολιτικός και π.χ. ήταν αγρότης ο πρώην πρωθυπουργός το νόημα της φράσης του θα ήταν εμείς δεν περιμένουμε να θερίσουμε για να μοιράσουμε ψωμί. Πρώτα μοιράζουμε ψωμί μετά θερίζουμε…
Αλήθεια τι θα συνέβαινε αν τον επόμενο μήνα διπλασιάζονταν οι απολαβές των 3 περίπου εκατ. συνταξιούχων (μεγάλο μέρος των συντάξεων επιδοτείται από το κράτος) και του 1 εκατ. εργαζομένων στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα;
Αν  τα έσοδα του προϋπολογισμού είναι τα περί τα 55 δισ. τον χρόνο και με τα δυο τρίτα εξ αυτών  πληρώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις, μιλάμε για μια δαπάνη περί τα 45 δισ. ευρώ τον χρόνο η οποία  θα εκτινασσόταν στα 90 δισ. ευρώ, υψηλότερα από τις δαπάνες του 2009 όταν χρεοκοπήσαμε γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο…
Ας πάμε όμως και στον ιδιωτικό τομέα. Αν η εταιρεία που παράγει π.χ.  σωλήνες, κάλτσες ή σπίρτα και εξάγει το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής της διπλασιάσει τους μισθούς των εργαζομένων  θα διπλασιαστεί και το εργατικό κόστος. Τούτο συνεπάγεται πως είτε θα πρέπει να γράφει ζημιές όπως η ΔΕΗ είτε θα πρέπει να αυξήσει αντίστοιχα και τις τιμές των προϊόντων της…
Ποιος όμως θα αγοράσει τις ελληνικές κάλτσες αν στοιχίζουν τα διπλά χρήματα από τις γερμανικές ή τις τουρκικές;
Αν η εταιρεία λοιπόν  αυξήσει τις τιμές,  τα μερίδιά της στις διεθνείς αγορές θα τα πάρουν άλλοι διεθνείς ανταγωνιστές που θα πουλάνε σε φθηνότερες τιμές.
Μοιραία συνέπεια αυτού θα είναι σε λίγους μήνες η εταιρεία να κατεβάσει ρολά και να απολύσει τους εργαζόμενους…
Αν γράψει ζημιές το λουκέτο θα είναι πάλι θέμα μηνών…

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η ψήφος της διασποράς στις συμπληγάδες της κομματοκρατίας

25 Σεπτεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Του Γιώργου Ρακκά από την Ρήξη φ. 154

Βαδίζουμε προς άλλη μια χαμένη ευκαιρία. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του Τύπου, το νομοσχέδιο της Νέας Δημοκρατίας για την ψήφο του απόδημου ελληνισμού αναμένεται να εισέλθει στην κοινοβουλευτική διαδικασία μέσα στο 2019. Ωστόσο, το γεγονός ότι απαιτεί αυξημένη πλειοψηφία 200 βουλευτών καθιστά δύσκολη την επικύρωσή του, καθώς η θέση του ΣΥΡΙΖΑ προδιαγράφεται από τις δηλώσεις των στελεχών του, αλλά και από πρόσφατο δημοσίευμα της Αυγής, αρνητική.

Το κυριότερο σημείο διαφωνίας έγκειται στον βαθμό που οι νέες ρυθμίσεις θα επιτρέψουν την ψήφο του απόδημου ελληνισμού να επηρεάσει το εκλογικό αποτέλεσμα στη χώρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ την ήθελε σχεδόν διακοσμητική, γι’ αυτό στις δικές του ρυθμίσεις που είχε ετοιμάσει για λογαριασμό της προηγούμενης κυβέρνησης ο τότε υπ. Εσωτερικών, ο Αλέξης Χαρίτσης, προέβλεπε ότι θα αφορά στην εκλογή ενός αριθμού περιορισμένων βουλευτών (τριών έως και δώδεκα) από το ψηφοδέλτιο της επικρατείας.
Το σχήμα συμμετοχής που ετοιμάζεται να προωθήσει η ΝΔ αποδίδει στην ομογένεια μεγαλύτερη βαρύτητα: Δίνεται δικαίωμα ψήφου σε όλους τους Έλληνες πολίτες που ζουν στο εξωτερικό, με την προϋπόθεση να είναι εγγεγραμμένοι στα δημοτολόγια. Η ψήφος τους δεν θα έχει σταυρό προτίμησης, αλλά θα κατευθύνεται επί της ουσίας στο ψηφοδέλτιο επικρατείας, για να μην επηρεάζει την εκλογή τοπικών βουλευτών (κάτι που η προηγούμενη διακομματική επιτροπή επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είχε συζητήσει επί μακρόν).
Το σημείο όμως όπου εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ μείζονα διαφωνία, έχει να κάνει με το παράθυρο που ανοίγεται σε έναν άδηλο αριθμό Ελλήνων τρίτης, τέταρτης ή πέμπτης γενιάς, να απαιτήσουν την ελληνική ιθαγένεια και να συμμετάσχουν εν τέλει στις εκλογές. Έτσι η Αυγή, στις 27 Αυγούστου 2019 θα επιτεθεί κατά μέτωπο στην κυβέρνηση με πρωτοσέλιδο που προειδοποιούσε για κόλπο γκρόσο της Νέας Δημοκρατίας, και απόπειρα «νοθείας της λαϊκής βούλησης». Σύμφωνα με το κύριο άρθρο της: «Κανείς δεν αμφισβητεί τον πατριωτισμό του απόδημου ελληνισμού και την αγάπη που τρέφει για την Ελλάδα. Αυτό που αμφισβητείται είναι το δικαίωμα της κυβέρνησης να νοθεύσει τη λαϊκή βούληση, εγγράφοντας μαζικά στους εκλογικούς καταλόγους ανθρώπους που είναι οριστικά ξεκομμένοι από την πραγματικότητα της χώρας. Που δεν τους ενδιαφέρει, δηλαδή, αν οι ανασφάλιστοι θα καλύπτονται από το ΕΣΥ και αν η επικουρική ασφάλιση θα είναι δημόσια ή ιδιωτική. Και που θα ψηφίσουν, επομένως, με κριτήρια μη πολιτικά, γεγονός που κάνει τη Ν.Δ. να πιστεύει ότι, εκμεταλλευόμενη τις διασυνδέσεις της με τους εκπροσώπους των ομογενών, θα μπορέσει να χειραγωγήσει μαζικά την ψήφο τους».

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ο Κολοκοτρώνης για την Παιδεία και οι τωρινοί Νενέκοι

24 Σεπτεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός.

O συριζαίος μέλος της ΕΛΜΕ Κερκύρας, χημικός καθηγητής, ο καντιποτένιος που μαγάριζε Κολοκοτρώνη και Παύλο Μελά, επανέλαβε αυτά που τόσα χρόνια κυκλοφορούν στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα από τους νεοταξίτες λέκτορες, «ινστρούχτορες» της αριστεράς. Είναι τα διαπιστευτήρια για προαγωγές και ανέλιξη. Όποιος ροκανίζει τα θεμέλια της πατρίδας είναι «ο άνθρωπός τους». Όσοι σκύβουμε και προσκυνούμε την ιερή μνήμη του Γέρου του Μοριά διδάσκουμε την αλήθεια, γιατί σεβόμαστε τους μαθητές μας, γι’ αυτό τα παιδιά μας αγαπούν και μας θυμούνται διά βίου.

 Θα συλλέξουμε, στο παρόν κείμενο, όσα σπουδαία και τιμαλφή είπε ο Γέρος του Μοριά για την Παιδεία και τα παιδιά. Θα σκύψουμε κάτω, όχι από την πένα, αυτήν δεν την κάτεχε, αλλά από το απροσκύνητο σπαθί του.

«Κάλλιο για την πατρίδα

κανένας να χαθεί

ή να κρεμάσει φούντα

για ξένον στο σπαθί», έλεγε ο Ρήγας και σημειώνει ο Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του, διά χειρός Τερτσέτη.

 «Εφύλαξα πίστην εις την παραγγελίαν του Ρήγα. Και ο Θεός με αξίωσε και κρέμασα φούντα εις το Γένος μου ως στρατιώτης του. Χρυσή φούντα δεν εστόλισε ποτέ το σπαθί μου, όταν έπαιρνα δούλευσιν εις ξένα κράτη».

Από το εξαίσιο λόγο του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα, το 1838, ενώπιον όλης της τότε Αθήνας, θα ερανιστούμε τις περισσότερες σκέψεις του. Ξεκινώ από τον επίλογο όπου διαβάζω τούτα τα λόγια: «Εγώ, παιδιά μου, κατά κακή μου τύχη εξ αιτίας των περιστάσεων έμεινα αγράμματος, και διά τούτο σας ζητώ συγχώρησι, διότι δεν ομιλώ καθώς οι δάσκαλοί σας». Τι μεγαλειώδες μάθημα, ελεγκτικό πολλές φορές για μας τους δασκάλους! Τα παιδιά τα διδάσκεις με ταπείνωση και όχι ταπεινώνοντάς τα. Πόσες φορές μπαίνουμε στην τάξη, παραφουσκωμένοι από έπαρση και αλαζονεία, εξουδενώνοντας τους μαθητές μας, γιατί αδυνατούν να παρακολουθήσουν τις υψηλόφρονες φλυαρίες μας. Και όμως «η γνώσις φυσιοί, η δε αγάπη οικοδομεί» κατά τον απ. Παύλο. Και χωρίς να το γνωρίζει ο ανυπερήφανος ήρωας επαναλαμβάνει λόγια του αγίου Κοσμά του Αιτωλού, γιατί τα λιοντάρια του Εικοσιένα ήταν πνευματικοπαίδια του.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Όχι, δεν θέλει δύο κράτη ο Τσαβούσογλου: Ο ύπουλος ψυχολογικός πόλεμος της Τουρκίας

24 Σεπτεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Του Μάριου Ευρυβιάδη από την ιστοσελίδα hellasjournal.com

“Λύση δυο κρατών;” ρώτησε ο Νίκος Στέλγιας της Καθημερινής (Κύπρου) τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, στην συνέντευξη που του παραχώρησε στις 15/9/19. Και ο Τσαβούσογλου απάντησε: «Αν είναι έτοιμες οι πλευρές, τότε ναι, θα μπορούσε να συμβεί και αυτό».

Δηλαδή, αφού  «θα μπορούσε» να συμβεί «και αυτό», μπορεί να συμβεί, υποστηρίζει. Θα το δεχόταν, όμως; Εγώ ισχυρίζομαι πως ούτε δυο κράτη αποδέχεται η Τουρκία αλλά ούτε και βέβαια τη διχοτόμηση. Και αυτή η θέση τεκμαίρεται από τα γεωπολιτικά πράγματα, τουλάχιστον από το 1964. Διότι ούτε τα δυο κράτη εξυπηρετούν τον ιμπεριαλιστικό επεκτατισμό της Άγκυρας και ούτε η διχοτόμηση.

Προτού υποστηρίξω αυτό που ισχυρίζομαι- αλλά και “γιατί”, όμως, το λέει και το επαναλαμβάνει όποτε του δίνει την ευκαιρία η δίκη μας πλευρά, θα σταθώ σε κάτι στην συνέντευξη που θεωρώ σημειολογικά εξαιρετικά συμβολικό και απόλυτα ουσιαστικό. Ποτέ ο Μ.Τ. δεν ανάφερε τον Νίκο Αναστασιάδη με το όνομα του όταν επανειλημμένα έγινε αναφορά σε αυτόν στη συνέντευξη. Δεν περίμενε κανείς βέβαια να τον αναφέρει ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας της οποίας, παρεμπιπτόντως, όλους τους θεσμούς ο Τσαβούσογλου αποδέχθηκε, όταν είχε επισκεφθεί επίσημα την Κυπριακή Δημοκρατία με την ιδιότητα του ως Προέδρου του Συμβουλίου της Ευρώπης (2010-12). Στην συνέντευξη στην “Καθημερινή” ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου υπήρξε απαξιωτικός και συγκαταβατικός.

Η δε συμπεριφορά έναντι στον Κύπριο ΥΠΕΞ Νίκο Χριστοδουλίδη ήταν χείριστη. Όταν έγινε ονομαστική αναφορά στον Ν.Χ. και σε δηλώσεις του, ο έντιμος κ. Τσαβούσογλου προσποιήθηκε πως δεν γνώριζε καν το όνομα του.

Παραθέτω πως απάντησε:

-Τσαβούσογλου: “Γι’ αυτό το λόγο, ο υπουργός Εξωτερικών, ποιο ήταν το όνομά του;”

–Στέγλιας: “Νίκος Χριστοδουλίδης”.

Τσαβούσογλου: “0 Νίκος να μην υπερβεί τα όρια. Αν και του έχω συμπάθεια, είναι καλό παιδί”. (Ο πολύς Μ.Τ. είναι 51 ετών, λίγα μόνο χρόνια μεγαλύτερος του Ν.Χ.)

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Απόλυτη προτεραιότητα, η ένοπλη ετοιμότητά μας

24 Σεπτεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

 Στέλιος Παπαθεμελής

Βαρύ το τίμημα που πληρώνουμε γιατί δεν θελήσαμε να εκπονήσουμε μια σοβαρή συνολική εθνική στρατηγική. Ούτε απέναντι στον προαιώνιο εχθρό μας τον τούρκο, ούτε απέναντι στους «πρόθυμους» συμμάχους του, βόρειους γείτονές μας. Στον ένα μάλιστα από αυτούς, τον σκοπιανό, του χαρίσαμε όνομα, εθνότητα, ταυτότητα, γλώσσα, όλα αναπαλλοτρίωτα καταδικά μας. Τα χρωστάμε στα παιδιά μας γιατί όπως λέει ο σοφός απ’ αυτά τα δανειστήκαμε.
“Φινλανδοποιήσαμε”  την Ελλάδα ως κράτος και «λιβανοποιήσαμε»  την κοινωνία της.
Οι Πρέσπες απέδειξαν την καθολική υποδούλωση, «αριστερο-δέξια», της εθνικής μας βούλησης στα κελεύσματα των ξένων προστατών – δυναστών μας. Βιώνουμε δυστυχώς μιαν αύτανδρη εθνική καθίζηση, μια διαρκή πτωτική πορεία, κατήφορο χωρίς προς το παρόν σταματημό.
Τα μάτια μας και η καρδιά μας σε Αιγαίο, Θράκη, Κύπρο, Β. Ήπειρο.  Να συναγείρουμε τον Απόδημο Ελληνισμό. Η Ομογένεια έχει ελληνική ψυχή και επίσης οικονομικές δυνατότητες που μπορούν γενναιόδωρα να καλύψουν τις πρακτικές ανάγκες ενός  σωστού εγχειρήματος εθνικοαμυντικής θωράκισής μας.
Λόγω των απειλών που δεχόμαστε η ένοπλη ετοιμότητα είναι απόλυτης προτεραιότητας.  Δυστυχώς  στην ωμή πραγματικότητα της ζωής ισχύει το απαίσιον ρήμα των Αθηναίων προς τους Μηλίους:
«Δίκαια μεν εν τω ανθρωπείω λόγω από της ίσης ανάγκης κρίνεται, δυνατά δε οι προύχοντες πράσσουσι και οι ασθενείς ξυγχωρούσιν»(=Στις συζητήσεις των ανθρώπων ζητήματα δικαιοσύνης μπορούν να υποστηριχθούν, όταν και οι δύο πλευρές είναι ισοδύναμες, και ότι οι ισχυροί απαιτούν ό,τι τους επιτρέπει η δύναμη τους, ενώ οι αδύναμοι παραχωρούν αυτά που τους επιβάλλονται» ( Θουκυδίδης Ε, 89).
Ο μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος από την μαρτυρική Κύπρο κρούει εκκωφαντικά τις καμπάνες για το χρέος των Πανελλήνων αυτήν την ώρα:
«Η συμπεριφορά τής Τουρκίας δεν σημαίνει ότι αυτή είναι παντοδύναμη και ότι εμείς, Ελλάδα και Κύπρος, δεν είμαστε σε θέση να υπερασπίσουμε τα δίκαιά μας. Η Τουρκία αντιμετωπίζει σήμερα πολλά προβλήματα, η δε επεκτατική, ιμπεριαλιστική πολιτική της στην Κύπρο, στη Συρία και εναντίον των Κούρδων τα εντείνει και τα επαυξάνει. Θα πρέπει η συνεκτίμηση αυτών, να μας οδηγήσει σε συστράτευση όλων των δυνάμεων μας και στη χάραξη μιας αξιόπιστης αποτρεπτικής και αποτελεσματικής πολιτικής».
Ποιοι τελικά κυβερνούν τον ταλαίπωρο κόσμο μας;

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: