Αρχείο

Archive for 11 Σεπτεμβρίου, 2019

Η δηλητηριώδης “Πολιτική Ορθότητα”

11 Σεπτεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Θανάσης Κ.

Ο γνωστός και ταλαντούχος γελοιογράφος ΑΡΚΑΣ έπεσε θύμα μιας “ορθοπολιτικής λογοκρισίας” στο διαδίκτυο.

Επειδή δημοσίευσε, λέει, ένα αθώο σκίτσο, όπου υποτίθεται ότι ειρωνευόταν τις “χοντρές”!

Να σημειωθεί ότι επί δεκαετίες ο Αρκάς μας ψυχαγωγούσε με σκίτσα “χοντρών” ηρώων, όπως η χοντρή και τριχωτή αντρογυναίκα “Θέκλα”, ο χοντρός “Καστράτο” και το σεξουαλικά αχόρταγο γουρούνι.

Όλα τα απολάμβαναν οι πάντες – τώρα ξαφνικά “θυμήθηκαν” κάποιοι την ευαισθησία για τα υπέρβαρα άτομα…

Όχι, δεν “ενόχλησαν” τα “χοντρά αστεία” του ΑΡΚΑ. Ενόχλησε το ελεύθερο πνεύμα του. Όπως ενοχλεί πάντα, όλους τους, ανά τους αιώνες, σκοταδιστές

Η γνωστή θηλυκή… “Ροβεσπιέρα” της ελληνικής επιφυλλιδογραφίας, ο “πιο αδύνατος κρίκος” της ορθοπολιτικής φανατίλας, “ενοχλήθηκε” με ένα άλλο αθώο σκίτσο για την δυσλεξία. Δεν ξέρει, η καημένη, ότι η δυσλεξία ΔΕΝ είναι αναπηρία! Μεγάλα αναστήματα όπως ο Τζώρτζ Ουάσιγκτων, ο Αλβέρτος Αίνσταιν, ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, ο στρατηγός Πάττον, ο Πάμπλο Πικασό, ο Τζών Κέννεντυ, ο Τζών Λέννον και ο Άντυ Γουόρχολ ήταν δυσλεκτικοί…

Όμως, η κατακραυγή που προκάλεσε η προχθεσινή λογοκρισία σε βάρος του Αρκά για τα “χοντρά αστεία” του ήταν απροσδόκητα μεγάλη. Οπότε το “μπλοκάρισμα” κράτησε μιάμιση μέρα, αντί για μια βδομάδα, όπως είχε ανακοινωθεί αρχικά. Αυτή τη φορά, οι “πολιτικώς ορθοί” λογοκριτές το παράκαναν…

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ισχυρή Ελλάδα;

11 Σεπτεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 6 Σεπτεμβρίου 2019.

Εντύπωση μου προκαλεί ότι ορισμένοι άνθρωποι, οι οποίοι παρόλο που ποτέ δεν στήριξαν τον ΣΥΡΙΖΑ και μάλλον ανακουφίστηκαν από την άνοδο της ΝΔ στην εξουσία, θεωρούν ότι η Ελλάδα είναι σήμερα ισχυρότερη από όσο ήταν πριν πέντε χρόνια. Η πρώτη ανακλαστική αντίδρασή μου όταν άκουσα κάτι τέτοιο, ήταν ότι η Ελλάδα σήμερα δέχεται πέντε σφαλιάρες την ημέρα από τους πάντες, άρα για ποια ισχύ μιλάμε;

Πράγματι, υπέστη ακρωτηριασμό ταυτότητας, ανακινείται στο έδαφός της ζήτημα εθνικής μειονότητας, οι νέοι της «φίλοι» στο κράτος βορείως της Μακεδονίας στέλνουν βουλευτές να «γιορτάσουν» την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ενώ η ίδια η Ελλάδα δεν τολμά να βγάλει ούτε άχνα για την σειρά ωμών παραβιάσεων της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Ταυτόχρονα, οι γείτονες εξ ανατολών στέλνουν το ένα γεωτρύπανο μετά το άλλο να παραβιάσει τον ενιαίο θαλάσσιο χώρο του ελληνισμού, οι δηλώσεις επισήμων για νέα επικείμενη εισβολή «όπως το 1974» δίνουν και παίρνουν, ενώ μόλις προχθές ο Ερντογάν μίλησε μπροστά σε χάρτη με τα σύνορα της «γαλάζιας πατρίδας» της καρδιάς του, τα οποία πνίγουν δεκάδες ελληνικά νησιά. Αναρωτιέμαι λοιπόν τι είναι αυτό που μένει ως συντελεστής ισχύος όταν έχει εκλείψει η αξιοπρέπεια και η εθνική κυριαρχία, και όταν έχει ανατραπεί εις βάρος μας η ισορροπία δυνάμεων με την Τουρκία.

Ζούμε στην εποχή του «οικονομισμού», δηλαδή της αναγωγής της οικονομίας στην κορυφή των αξιών ως υπέρτατη αρχή και κριτήριο αξιολόγησης των πάντων. Παρεμφερής όρος, κατά πολλούς, με τον ιστορικό υλισμό. Μαρξιστικής εμπνεύσεως δηλαδή. Ως εκ τούτου, υποπτεύομαι ότι σε στοιχεία περί της οικονομίας βασίζεται η αντίληψη αυτή. Θυμάμαι λοιπόν τον πρωθυπουργό που έκανε σύνθημα το «ισχυρή Ελλάδα» όταν μπαίναμε στην ευρωζώνη.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Δημόσια εκπαίδευση και εθνική συνείδηση

11 Σεπτεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Του Γιώργου Ρακκά από την huffingtonpost.gr

Θα έπρεπε όμως να ανοίξει μια συζήτηση σε σχέση με την διδακτική της εθνικής παιδείας, και όχι με την αποδόμησή της.

Η δημόσια εκπαίδευση, δεν μπορεί να είναι πραγματικά δημόσια, αν δεν καλλιεργεί την εθνική συνείδηση. Κι αυτό γιατί ύψιστο κοινωνικό αγαθό μιας κοινωνίας, είναι η καλλιέργεια και αναπαραγωγή του πολιτιστικού της τρόπου, δηλαδή του εθνικού της χαρακτήρα που έλεγε και ο Μαξ Βέμπερ. Είναι ζήτημα που εμπίπτει στην αρχή αυτοδιάθεσης των εθνών.

Αυτό που έχει συμβεί στο παρελθόν, βέβαια, είναι ότι συγκεκριμένα πολιτικά καθεστώτα, εργαλειοποίησαν αυτήν την ανάγκη, τροποποιώντας την διδακτική της εθνικής παιδείας ώστε να ταιριάζει με τον δικό τους χαρακτήρα. Το γεγονός αυτό, θα έπρεπε όμως να ανοίξει μια συζήτηση σε σχέση με την διδακτική της εθνικής παιδείας, και όχι με την αποδόμησή της, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες.

Φυσικά, η λογική της εθνοαποδόμησης μέσα στην εκπαίδευση δεν είναι αθώα, ούτε ιδεοληπτική, ακολουθεί τον τρόπο των προαναφερόμενων καθεστώτων, δηλ. την εργαλειοποίηση της παιδείας, γιατί υπηρετεί ένα άλλο καθεστώς, υπερεθνικού τύπου. Επιθυμεί, επομένως, να κατασκευάσει μια συνείδηση αεθνική, γιατί θεωρεί ότι η παιδεία οφείλει να συμπράξει στο χτίσιμο των υπερεθνικών κοινωνιών του μέλλοντος.

Ο προσανατολισμός αυτός, έρχεται να επιβληθεί στην ελληνική κοινωνία από έξω και από τα πάνω.

Η ιστορική της ανάγκη, αντίθετα, μέσα στον 21ο αιώνα κινείται στον αντίποδα: Καθώς, όπως είπε και ο … πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, η δυτική ηγεμονία βαδίζει προς το τέλος της, η Δύση αναδιπλώνεται και η Ανατολή τείνει να προεκτείνεται οικονομικά, δημογραφικά, ακόμα και πολιτιστικά. Ο ελληνισμός, που αποτελεί μια διακριτή συνιστώσα του ευρωπαϊκού πολιτισμού, καθώς συνθέτει τον ανθρωποκεντρισμό της Δύσης με την θρησκευτική πνευματικότητα της Ανατολήςπιέζεται με εξαφάνιση, γιατί εντοπίζεται γεωγραφικά στο σύνορο αυτών των δυο κόσμων.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: