Αρχείο

Archive for 14 Οκτωβρίου, 2019

Προς γενικευμένη σύρραξη;

14 Οκτωβρίου, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Απόστολος Παπαδημητρίου.

                Ο τουρκικός στρατός εισέβαλε στην περιοχή της Συρίας την κατοικούμενη από Κούρδους. Οι ιθύνοντες της χώρας μας για μία ακόμη φορά επικρίνουν το όραμα του ηγέτη της γείτονος για επανασύσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας διαβεβαιώνοντας παράλληλα τον λαό μας ότι η χώρα μας είναι ισχυρή και δεν την τρομάζουν οι τουρκικές απειλές. Τί άραγε συμβαίνει πίσω από τις εξελίξεις;

                Ο πρόεδρος των ΗΠΑ αποφάσισε την αποχώρηση των στρατιωτικών μονάδων της χώρας του από την περιοχή των συγκρούσεων, προκειμένου να αποτραπεί να ευρεθούν αυτοί μέσα σε διασταυρούμενα πυρά! Μάλιστα στην επισήμανση αναλυτών ότι οι Κούρδοι θα κινδυνέψουν από τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού, απάντησε κυνικά ότι οι Κούρδοι δεν έχουν προσφέρει ποτέ υπηρεσίες στη χώρα του! Όταν άρχισαν οι εχθροπραξίες στη Συρία με την εισβολή του μισθοφορικού στρατού των δολοφόνων, τον οποίο σε συγχορδία όλα τα δυτικά ΜΜΕ είχαν αποκαλέσει απελευθερωτικό του συριακού λαού από τη δυναστεία του αιμοσταγούς Άσαντ, είχαν αναθαρρύνει και οι Κούρδοι ελπίζοντας ότι πλησίαζε η ώρα, που, επί τέλους, θα αποκτούσαν την εθνική ανεξαρτησία. Ήδη οι συμπατριώτες τους του Ιράκ είχαν αποκτήσει καθεστώς αυτονομίας, μετά την εισβολή του στρατού των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στη χώρα αυτή. Τότε είχαν κυκλοφορήσει και χάρτες, στους οποίους εμφανιζόταν ο επανασχεδιασμός της περιοχής και δύο νέες κρατικές οντότητες, αυτή του ισλαμικού χαλιφάτου και του Κουρδιστάν.

                Μετά από οκτώ έτη αιματοχυσίας με αριθμό θυμάτων που υπερβαίνει τις 500.000 σε Συρία, κυρίως, και σε Ιράκ και παρά την αμετανόητη στάση των δυτικών κυβερνήσεων και των ΜΜΕ των χωρών τους, ο πολίτης που αναζητά την αλήθεια έχει πλέον κατανοήσει κάποια θλιβερά συμβάντα. Ο στρατός που από απελευθερωτικός αρχικά αποκλήθηκε στη συνέχεια στρατός δολοφόνων, επειδή εκτέλεσε μπροστά σε τηλεοπτική συσκευή κάποιους δυτικούς δημοσιογράφους, γιατί κάποιες κυβερνήσεις αρνήθηκαν να πληρώσουν λύτρα, ήταν στρατός υπό απόλυτο έλεγχο ισχυρών κέντρων εξουσίας. Οργανώθηκε με τη χρηματοδότηση της Σαουδικής Αραβίας και των Αραβικών Εμιράτων, εκπαιδεύτηκε με τη βοήθεια παραστρατιωτικών προερχομένων από τις ΗΠΑ και ενισχύθηκε με πάσης εθνικότητας φανατικούς μουσουλμάνους. Αραβικές χώρες, Τσετσενία, Αφγανιστάν, Ινδονησία, Τουρκία (20% του ισλαμικού στρατού), αλλά και Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο και Ολλανδία πρόσφεραν για τον σχηματισμό του στρατού των δολοφόνων. Και οι υπηρεσίες ασφάλειας των δυτικών χωρών γνώριζαν την έξοδο από τα σύνορα της χώρας των μαχητών, για τους οποίους δεν είναι δυνατόν να μην είχαν σχηματίσει φάκελο.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

«Σουλτάνος» Ερντογάν, στρατηγική και μέλλον

14 Οκτωβρίου, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 14 Οκτωβρίου 2019.

«Τα τζαμιά είναι οι στρατώνες μας, οι τρούλοι τα κράνη μας, οι μιναρέδες οι ξιφολόγχες μας και οι πιστοί οι στρατιώτες μας». Αυτό το ποίημα είπε δημοσίως ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δήμαρχος Κωνσταντινούπολης 1994-98, και φυλακίστηκε από τους Κεμαλιστές. Αφαιρέθηκαν τα πολιτικά του δικαιώματα μέχρι το 2003. Δεν μπορούσε όμως να μείνει άπραγος. Το 2001 ίδρυσε το διάδοχο κόμμα του Ισλαμιστή Ερμπακάν και το 2002 κέρδισε τις εκλογές με 34%, αλλά λόγω της ποινής δεν μπορούσε να εκλεγεί ο ίδιος. Έτσι, τοποθέτησε ως πρωθυπουργό τον Γκιουλ.

Λίγους μήνες μετά, στις 2 Μαρτίου 2003 το Τουρκικό Κοινοβούλιο αρνήθηκε την είσοδο σε αμερικανικά στρατεύματα προκειμένου να κάνουν χερσαία επίθεση από τον βορρά. Έτσι, η επίθεση έγινε 18 ημέρες αργότερα από τον νότο και πήρε 40 ημέρες για να ολοκληρωθεί. 264 ψήφισαν υπέρ της άδειας διέλευσης, 251 ψήφισαν κατά και 19 απείχαν. Τα υπέρ ήταν περισσότερα μεν, όμως όχι περισσότερα από τα απαιτούμενα, διότι «κατά» και «αποχές» είχαν 270! Όπως μας πληροφορούν οι ΝY Times, ο πρωθυπουργός Γκιουλ και ο αρχηγός του κόμματος Ερντογάν «εξεπλάγησαν» από το αποτέλεσμα, διότι διέθεταν άνετη πλειοψηφία στη Βουλή. Τους πιστεύουμε;

Σχεδόν 17 χρόνια μετά, δηλαδή μιάμιση θητεία Μπους, δύο του Ομπάμα και μισή του Τραμπ, ο Ερντογάν παραμένει ο ακλόνητος ηγέτης της χώρας και με τις κατάλληλες τροποποιήσεις για να μείνει ακόμη περισσότερο. Τα πράγματα δεν έχουν βελτιωθεί στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Τον Φεβρουάριο του 2018 ο Ερντογάν μίλησε για «Οθωμανικό χαστούκι που πρέπει να νιώσουν» οι αμερικανοί! Ούτε ο βορειοκορεάτης Κιμ Γιονγκ Ουν τέτοιο αντιαμερικανικό πάθος.

Ο Ερντογάν παίζει στα δάχτυλα τους αμερικάνους, αγοράζει αεροσκάφη τους και σταθερά ζητάει όλο και μεγαλύτερο ποσοστό συμπαραγωγής. Από το 1990 η Τουρκία έχει φτιάξει 349 αεροσκάφη F-16, 46 από τα οποία για την Αίγυπτο και 41 για το Πακιστάν. Επίσης, συμμετείχε και στην παραγωγή των υπερσύγχρονων F-35 καθώς και πλήθος άλλων αεροσκαφών και ελικοπτέρων. Δεν αγοράζει μόνο. Φτιάχνει κι όλας. Ταυτόχρονα, αγοράζει και ρωσικούς πυραύλους χωρίς ουσιαστική αμερικανική αντίρρηση, παρά μόνο για τα μάτια του κόσμου.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Παναγιώτης Κονδύλης: «Είστε αριστερός ή δεξιός;»

14 Οκτωβρίου, 2019 Σχολιάστε

Από την ιστοσελίδα cognoscoteam

Το απόσπασμα είναι από μια συνέντευξη του Παναγιώτη Κονδύλη στον Σπύρο Τσακνιά με τίτλο «Εκπλήσσομαι αν κάποιος συμφωνεί μαζί μου· δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «ΔΙΑΒΑΖΩ», τ.384, Απρίλιος 1998.

Ερώτηση: Και μια τελευταία ερώτηση: κ. Κονδύλη, είστε αριστερός ή δεξιός;

Όταν ανατέμνω τις ιδεολογικές ψευδαισθήσεις των «δεξιών», πλείστοι όσοι με θεωρούν «αριστερό»· όταν υποβάλλω σε βάσανο τις αντίστοιχες αυταπάτες των «αριστερών», πλείστοι όσοι με χαρακτηρίζουν «δεξιό». Η δική μου τοποθέτηση παραμένει, βέβαια, αμετάβλητη και στις δύο περιπτώσεις. Γιατί και στις δύο χρησιμοποιώ τα ίδια αναλυτικά εργαλεία, και στις δύο πρόθεση μου δεν είναι να προσφέρω πολεμικά επιχειρήματα στη μια πλευρά εναντίον της άλλης, αλλά να δω τα πράγματα σε μιαν ευρύτερη και υπέρτερη προοπτική – και μιά τέτοια προοπτική είναι, ως γνωστόν, άχρηστη σε όσους μάχονται για την παράταξη τους, μαχόμενοι ταυτόχρονα (ιδιοτελώς ή ανιδιοτελώς, αυτό δεν ενδιαφέρει εδώ) για τον εαυτό τους, ήτοι για την ταυτότητα που τους επιτρέπει να προσανατολίζονται και να επιβιώνουν κοινωνικά. Ακριβώς η συνύφανση της πολιτικής ιδεολογίας με τις εκάστοτε ανάγκες της προσωπικής ταυτότητας προσδίδει στις διαμάχες μεταξύ φορέων των διαφόρων ιδεολογιών οξύτητα ασυμβίβαστη με μιαν διαφορισμένη θεώρηση του άλλου· γιατί στον βαθμό όπου έχει κάποιο δίκιο ο ένας, παύει να έχει κάποιο δίκιο ο άλλος, ήτοι μειώνεται το δικαίωμα υπάρξεως του ως φορέα αυτής της ιδεολογίας. Έτσι, η ψυχική οικονομία επιβάλλει τις γρήγορες κατατάξεις και τις συνοπτικές κρίσεις, έστω και αν στον άλλον αποδίδονται τα ζοφερότερα κίνητρα και οι ελεεινότερες προθέσεις.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Οι επιδοτούμενοι από το μεγάλο κεφάλαιο ακτιβιστές του περιβάλλοντος

14 Οκτωβρίου, 2019 Σχολιάστε

GREXIT

Με το press project έχουμε ξανασχοληθεί και έχουμε αναδείξει τον βρώμικο ρόλο που έπαιξε στο ζήτημα της Συρίας. Τελευταία ασχολείται με το να προβάλλει και να ηρωποιεί ακτιβιστές οι οποίοι χρηματοδοτούνται αδρά από το μεγάλο κεφάλαιο.Πρώτα διαβάσαμε την συνέντευξη κάποιας »ακτιβίστριας» του κινήματος extinction rebellion για το οποίο δεν γνωρίζαμε και πολλά αλλά πολύ εύκολα και σύντομα μάθαμε όλα όσα έπρεπε για να καταλήξουμε σε ασφαλή συμπεράσματα. Μόνο και μόνο διαβάζοντας την συνέντευξη αρχίσαμε να καταλάβαινουμε σε τι μήκος κύματος κινούνται.
Καταρχάς οι εντελώς απλοϊκές αυτάπατες ότι τα ειρηνικά κινήματα έχουν δύο φορές μεγαλύτερες πιθανότητες να πετύχουν από τα βίαια. Μάλιστα με μόνο επιχείρημα την έρευνα κάποιας πανεπιστημιακής όλα αυτά μας πλασάρονται σαν δεδομένα και γεγονότα.

Σαν γεγονός μας παρουσιάζεται πως αν το 3,5 % του πληθυσμού συμμετέχει ενεργά σε διαδηλώσεις μπορεί να εξασφαλιστεί μία σοβαρή πολιτική αλλαγή. Πάντως αν κάτι τέτοιο ίσχυε και τα μνημόνια θα είχαν καταργηθεί και η συμφωνία των Πρεσπών δεν θα είχε υπογραφεί με βάση το γεγονός ότι ο κόσμος που κατέβηκε στον δρόμο ήταν πολλαπλάσιος του 3,5%. Εδώ οι άρχουσες τάξεις φτάνουν στο σημείο να αγνοούν δημοψηφίσματα όπως έγινε στην Ελλάδα και στην Μ. Βρετανία για το Brexit.

Καταλαβαίνει κανείς ότι το θεωρητικό επίπεδο αυτών των »ακτιβιστών» είναι επιεικώς υπό του μηδενός. »Χωρίς επαναστατική θεωρία δεν υπάρχει επαναστατική πράξη» έλεγε ο Λένιν και δικαιώνεται και σε αυτήν την περίπτωση γιατί όπως θα δούμε παρακάτω όχι απλά δεν υπάρχει επαναστατική πράξη αλλά το αντίθετο.

Όταν την ρωτούν για το συστημικό κατασκεύασμα που ακούει στο όνομα Γκρέτα Τούνμπεργκ δεν ασκεί καμία κριτική. Φαίνεται να μην ενοχλούν οι πολύ στενές σχέσεις με τον γιο της πριγκίπισας Καρολίνας του Μονακό και η δωρεάν παραχώρηση σκάφους της βασιλικής οικογένειας.

Αληθινός πρωτοπόρος ο Αλ Γκορ για την Γκρέτα

  Ούτε οι στενές σχέσεις με τον πρώην αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Αλ Γκορ και τα εγκωμιαστικά σχόλια της Γκρέτας προς το πρόσωπό του.

Στο τέλος της συνέντευξης διαβάζουμε το βαρύγδουπο »Δεν είναι εποχές για να κερδίζεις φίλους. Είναι εποχές για να αλλάξεις το σύστημα για να επιβιώσει η ανθρωπότητα στον πλανήτη».

Σύμφωνα πάντως με άρθρο της huffingtonpost που το αναδημοσιεύει από την guardian οι extinction rebellion έκαναν φίλους και μάλιστα πολύ ισχυρούς και πλούσιους.

Δισεκατομμυριούχοι φίλοι που δίνουν το ευτελές ποσό των 500.000 λιρών για αρχή και για να ανοίξει το »κίνημα» παραρτήματα σε Νέα Υόρκη και Λος Άντζελες.

Εκπρόσωπος των extinction rebellion, εξέφρασε την ικανοποίησή του για την κίνηση, λέγοντας πως, »Είναι ένα μήνυμα ότι φτάνουμε σε σημείο ανατροπής. Στο παρελθόν, η φιλανθρωπία υπήρξε συχνά για προσωπικό ενδιαφέρον, αλλά τώρα οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι είμαστε όλοι μαζί σε αυτό και βάζουν τα χρηματά τους, για την συλλογική πρόοδο και ευημερία μας».

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: