Αρχείο

Archive for Οκτώβριος 19, 2019

Η παράλυση ως στρατηγική επιλογή για την Ελλάδα;

Οκτώβριος 19, 2019 1 Σχολιο

Η χώρα “Τάμα”… στον Άγιο Σώστη

Καθώς οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή καθορίζονται σχεδόν αποκλειστικά από τις ενέργειες της “αφηνιασμένης” Τουρκίας και οι διάφοροι διεθνείς παράγοντες… απλώς παρακολουθούν, η Ελλάδα οφείλει να επανεξετάσει εκ βάθρων τη στρατηγική της, καθώς όλες οι ενδείξεις συντείνουν στο ότι αργότερα ή γρηγορότερα θα αναγκαστεί να το πράξει, υπό το βάρος ενός αιφνιδιασμού σε τακτικό, επιχειρησιακό και στρατηγικό επίπεδο.

Η ελληνική στρατηγική παράλυση (κατ’ ευφημισμό “στρατηγική ψυχραιμία”) που κυριάρχησε μετά το φιάσκο των Ιμίων, όχι απλώς υπονομεύει τα ζωτικά συμφέροντα της χώρας αλλά υπονομεύει εκ των έσω την όποια αποτρεπτική ικανότητα της. Δηλαδή, στην ουσία «προ(σ)καλεί» την τουρκική επιθετικότητα.

Υπό το φως των τελευταίων εξελίξεων, η πολλαπλά επαναλαμβανόμενη διακήρυξη περί διεθνούς δικαίου ως σημείου αναφοράς του γίγνεσθαι της χώρας στο παγκόσμιο στερέωμα, σε πρακτικό επίπεδο δεν αποτελεί παρά μια θεωρητική / ακαδημαϊκή προσέγγιση, στην οποία όμως κατέληξε να πέφτει θύμα η απαραίτητη από καταβολής κόσμου αμυντική προετοιμασία προς αντιμετώπιση όλων όσοι δεν εμφορούνται από τα ίδια ιδανικά με εμάς.

Ίσως επειδή μας βολεύει, φροντίζουμε να λησμονούμε ότι το διεθνές σύστημα είναι “άναρχο”, υπό την έννοια απουσίας κάποιας αρχής επιβολής του υπάρχοντος δικαίου. Αυτό επ’ ουδενί δε σημαίνει υποβάθμιση της αξίας, ακόμα και της αποτρεπτικής, του διεθνούς δικαίου τη σημερινή εποχή. Σημαίνει αποκλειστικά καταδίκη της μονοσήμαντης ανάλυσης της διεθνούς και περιφερειακής κατάστασης που επηρεάζει την ασφάλεια της χώρας μας, υπό αυτό το πρίσμα.

Η κατ’ ουσία νέα τουρκική εισβολή στην Κύπρο και στο “οικόπεδο 7” της Αποκλειστικής Οικονομικής της Ζώνης (ΑΟΖ), η επίσης τουρκική εισβολή στη βόρεια Συρία, η ευκολία με την οποία οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν τους Κούρδους που απετέλεσαν τον κύριο φορέα πολέμου δι’ αντιπροσώπου (proxy war) που αυτές διεξήγαγαν κατά του αυτοαποκαλούμενου ως “Ισλαμικού Κράτους”, η ακόμη περισσότερο ανησυχητική επιβολή αστείων κυρώσεων από τον Λευκό Οίκο και η εξίσου φαιδρή αντίδραση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα πρέπει να εκληφθούν από την Αθήνα ως ισχυρά μηνύματα που πρέπει να τη θέσουν άμεσα σε κατάσταση συναγερμού.

Κατά συνέπεια, στην εξέταση των δεδομένων θα πρέπει να είμαστε εξαιρετικά κυνικοί. Για παράδειγμα, πόση έμπρακτη αξία έχει η πρόσφατα κυρωθείσα ελληνοαμερικανική συμφωνία αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας (MDCA) σε ό,τι αφορά την τουρκική επιθετικότητα;

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η κλιματική αλλαγή ως new age θρησκεία

Οκτώβριος 19, 2019 Σχολιάστε
Κώστας Γρίβας

Κώστας Γρίβας

Η κλιματική αλλαγή ως new age θρησκεία, Κώστας Γρίβας

Τον τελευταίο καιρό, το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής έχει τοποθετηθεί στο επίκεντρο των διεθνών εξελίξεων. Μόνο ένας τυφλός δεν βλέπει ότι η σχετική συζήτηση έχει ξεφύγει από το επίπεδο της αντιπαράθεσης επιστημονικών επιχειρημάτων. Πλέον διεξάγεται με χιλιαστικούς και εσχατολογικούς όρους. Η αλλαγή του κλίματος γίνεται αντιληπτή ως μια μείζονα καταστροφή κοσμογονικών διαστάσεων για την οποία υπεύθυνος είναι αποκλειστικά ο άνθρωπος.Οι συνέπειες αυτής της εξέλιξης στον πολιτισμό μας ενδέχεται να είναι τεράστιες. Και αυτό γιατί ο τρόμος για την κλιματική αλλαγή αλλάζει την ίδια μας την θεμελιακή κοσμοαντίληψη για τη φύση, τον κόσμο και τη θέση του ανθρώπου μέσα σε αυτόν. Η μεγάλη συνεισφορά του Δαρβίνου και της θεωρίας της εξέλιξης στην επιστήμη ήταν ότι καθιέρωσε την άποψη ότι η φύση είναι ένα δυναμικό μέγεθος το οποίο βρίσκεται σε διαρκή αλλαγή και δεν επιδέχεται στασιμότητα. Αυτή η αντίληψη ενός διαρκώς μεταλλασσόμενου κόσμου αποτέλεσε το θεμέλιο της σύγχρονης επιστήμης και του σύγχρονου πολιτισμού. Σήμερα, όμως, η τάση αυτή απειλεί να αντιστραφεί.

Με τη δαιμονοποίηση αυτού καθαυτού του όρου κλιματική αλλαγή, επιβάλλεται νομοτελειακά μια αντίληψη ότι η φύση είναι, ή μάλλον πρέπει να είναι, ένας στατικός, παγωμένος κόσμος. Συνακόλουθα, επανερχόμαστε στις μεσαιωνικές αντιλήψεις της «φυσικής τάξης πραγμάτων», με ότι αυτό συνεπάγεται. Να επισημάνουμε ότι οι θεμελιώδεις κοσμοαντιλήψεις μας, που ξεκινάνε από το πώς αντιλαμβανόμαστε τη φύση, περνάνε και στο κοινωνικό και πολιτικό πεδίο.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Πώς αποκωδικοποιείται η συμφωνία Πενς-Ερντογάν

Οκτώβριος 19, 2019 Σχολιάστε

Του Κώστα Ράπτη απο το capital.gr

Τις προηγούμενες ημέρες η κατάσταση που δημιουργήθηκε από την επιχείρηση «Πηγή Ειρήνης» της Τουρκίας στην βορειοανατολική Συρία χαρακτηριζόταν από ένα μέγα παράδοξο. Οι μεν ΗΠΑ ήταν η δύναμη που από τη μια διευκόλυνε αυτή την εισβολή (με την επικοινωνία Τραμπ-Ερντογάν και κατόπιν την ταχεία απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από την περιοχή), αλλά από την άλλη πίεζε από την πρώτη στιγμή για τον τερματισμό της, με ηχηρές καταγγελίες και απειλές επιβολής κυρώσεων. Η δε Ρωσία ήταν η δύναμη που από τη μια περιέβαλε με χαρακτηριστική κατανόηση της ανησυχίες ασφαλείας της Τουρκίας και τόνιζε την συνεργατική φύση της σχέσης Μόσχας-Άγκυρας, ενώ από την άλλη, συμπολεμώντας με τον συριακό στρατό αλλά και τους μεταστραφέντες Κούρδους μαχητές, έκλεινε ταχύτατα επί του εδάφους κάθε δρόμο στην τουρκική προέλαση.Το παράδοξο κορυφώνεται με έναν ακόμη θεαματικό ελιγμό των βασικών παικτών. Μετά την δημοσιοποίηση από τον Λευκό Οίκο της διατυπωμένης σε ανοίκεια γλώσσα (και με απειλές «καταστροφής» της τουρκικής οικονομίας) επιστολής Τραμπ προς Ερντογάν, η οποία, όπως διευκρινίστηκε από το «Σαράι» στην Άγκυρα, κατέληξε στον κάλαθο των αχρήστων, οι δύο πλευρές διατράνωσαν την συμμαχική τους σχέση, ανταλλάσσοντας επαίνους και συγχαρητήρια.Η δίωρη συνάντηση που είχε το απόγευμα της Πέμπτης στην Άγκυρα ο Ταγίπ Ερντογάν με τον Αμερικανό αντιπρόεδρο Μάικλ Πενς οδήγησε στη σύνταξη ενός κειμένου με το οποίο οι δύο πλευρές συμφωνούν στην διακοπή για πέντε ημέρες της τουρκικής «αντιτρομοκρατικής» επιχείρησης, στην προοπτική μόνιμης κατάπαυσης του πυρός, εάν σε αυτό το διάστημα έχει επιτευχθεί, με την αμερικανική βοήθεια, η απομάκρυνση των Κούρδων μαχητών του YPG από την «ασφαλή ζώνη» στην οποία αναφέρεται η Άγκυρα, η περισυλλογή του βαρέος οπλισμού τους και η κατεδάφιση των οχυρώσεών τους.Σύμφωνα με το ίδιο κείμενο, ΗΠΑ και Τουρκία υπενθυμίζουν τους δεσμούς αμοιβαίας συνδρομής που τις συνδέουν στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, δεσμεύονται για μία επίλυση της συριακής κρίσης με σεβασμό της ενότητας και ακεραιότητας της Συρίας στο πνεύμα του ψηφίσματος 2254 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και συμφωνούν να συνεχίσουν τον αγώνα κατά του ‘Ισλαμικού Κράτους’ με συντονισμό ιδίως σε ό,τι αφορά τους φυλακισμένους τζιχαντιστές και τις οικογένειές τους.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: