Αρχείο

Archive for Νοέμβριος 1, 2019

Οι παγκοσμιόφρονες σκάνε στα γέλια όταν ακούνε για πατριωτισμό…

Νοέμβριος 1, 2019 Σχολιάστε

Του Γιάννη Παπαμιχαήλ

 Ξέρουμε τους γνωστούς παραμυθάδες της μετανεωτερικότητας, τους μονίμους ξενόφιλους που παριστάνουν τους φιλόξενους και τους ανθρωπιστές, τους παγκοσμιόφρονες κατά δήλωση αντιρατσιστές, τους πιστούς του δικαιωματισμού, τους δημοσιογραφούντες προοδευτικούς με την μελιστάλαχτη φωνή και το βλαχοκοσμοπολίτικο lifestyle.
Ξέρουμε τις ανεκδιήγητες ακαδημαϊκές ελίτ με τις δήθεν δημοκρατικές απόψεις που συνοψίζονται στην απόλυτη προσαρμογή στα πολιτικά και ηθικά κελεύσματα του διεθνοποιημένου καπιταλισμού.
Η πιάτσα των προπαγανδιστών της πολιτισμικής και οικονομικής παγκοσμιοποίησης, όμως, διαθέτει στα ΜΜΕ της και αρκετούς «χιουμορίστες».

Ρόλος και ευθύνη αυτών των τελευταίων είναι η σαρκαστική αποδόμηση, μέσω της γελοιοποίησης, κάθε φωνής που επιχειρεί να καταγγείλει τα ιδεολογήματα των «ανοικτών συνόρων». Κατά προέκταση και τον οργανωμένο εποικισμό ενός μεγάλου τμήματος της δυτικής Ευρώπης από στίφη λίγο ή πολύ εξαθλιωμένων λαθρομεταναστών, οι οποίοι πολιτικώς και πρακτικώς καθοδηγούνται και μετακινούνται μέσω διαφόρων ΜΚΟ, οι οποίες λειτουργούν ως επιδοτούμενοι σύγχρονοι «δουλέμποροι».

Τους λαθρομετανάστες αυτούς η κυρίαρχη πολιτική ορθότητα τους βάφτισε με το έτσι θέλω συλλήβδην «πρόσφυγες», έτσι ώστε να παρακαμφθούν οι όποιες κοινωνικές ή νομικές ενστάσεις. Οι εν λόγω λαθρομετανάστες εμφανίζονται ως κάτοχοι κάποιων μεταπολιτικών, μη ιστορικώς κεκτημένων ατομικών, ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Η μέθοδος αυτών που επιχειρούν να γελοιοποιήσουν τον πατριωτισμό είναι πάντα η ίδια: η αποσπασματική παράθεση κάποιων όντως ακροδεξιών προς γελοιοποίηση απόψεων για την κατασκευή μιας αληθοφανούς καρικατούρας. Μιας καρικατούρας που στοχεύει πλέον τις αξίες και τα πιστεύω του εθνικώς ταυτοποιημένου πολίτη. Δηλαδή, κάθε δημοκράτη που αισθάνεται πατριώτης, οι ευαισθησίες του οποίου είναι για τον καθεστωτικό εντεταλμένο «χιουμορίστα» είναι για γέλια.

Οι παγκοσμιόφρονες χλευάζουν...

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Οι πραγματικές αιτίες του γαλλικού “μπλόκου” στην Αλβανία και τους Σκοπιανούς στην ΕΕ…

Νοέμβριος 1, 2019 Σχολιάστε

Σοκ σε ολόκληρη την Ευρώπη αλλά και στους κόλπους της ευρωατλαντικής κοινότητας γενικότερα έχει προκαλέσει το βέτο που προέβαλε ο Εμμανουέλ Μακρόν, μπλοκάροντας την προοπτική έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων της “Βόρειας Μακεδονίας” και της Αλβανίας. Η κίνηση του Γάλλου προέδρου είναι μια συνειδητή επιλογή, βασισμένη στον υπολογισμό του γαλλικού εθνικού συμφέροντος, το οποίο για μια ακόμη φορά προηγείται κάθε άλλου.

Του ΖΑΧΑΡΙΑ Β. ΜΙΧΑ* από το defence-point.gr

Αυτό που θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει εξετάζοντας τη “μεγάλη εικόνα”, συμπεριλαμβάνοντας δηλαδή όλες τις δυνάμεις που έχουν ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στα Δυτικά Βαλκάνια, είναι πως πρόκειται για άλλη ήττα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, έστω σε τακτικό επίπεδο. Μπορεί το ζήτημα να είναι αποκλειστικής αρμοδιότητας της ΕΕ, αλλά είναι κοινός τόπος ότι η Ουάσιγκτον ήθελε να αρχίσουν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις και με τις δύο χώρες, τουλάχιστον με τη “Βόρεια Μακεδονία”.

Η όλη εξέλιξη διευκολύνθηκε τα μέγιστα από την προσωπική πολιτική του προέδρου Τραμπ, ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία να διατυμπανίζει την πεποίθησή του ότι η μεγάλη απόσταση από κάποιες περιφέρειες του πλανήτη, μειώνει σημαντικά το ενδιαφέρον και το κίνητρο ενεργού εμπλοκής των ΗΠΑ. Πρόκειται για μία πολιτική “νεοαπομονωτισμού”, αν και επιλεκτικού.

Προφανώς αυτή δεν είναι η οπτική του αμερικανικού “βαθέος κράτους”, ούτε η ανωτέρω παρατήρηση υπονοεί ότι εάν δεν υπήρχαν οι παραφωνίες στην Ουάσιγκτον, η γαλλική στάση θα ήταν διαφορετική. Προς το παρόν, όμως, η στάση Τραμπ έχει καταφέρει να βραχυκυκλώσει την εκτέλεση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ και τα αποτελέσματα είναι δια γυμνού οφθαλμού ορατά σε πολλά μέτωπα.

Οι ΗΠΑ επιδιώκουν την ενσωμάτωση της Αλβανίας και της “Βόρειας Μακεδονίας” στις δυτικές δομές συνεργασίας και ασφάλειας, στο πλαίσιο της προσπάθειας απομάκρυνσης αυτού που η αμερικανική διπλωματία συνηθίζει να αποκαλεί “κακόβουλη επιρροή” (malign influence). Με τον τρόπο αυτόν περιγράφει τη ρωσική παρουσία σε περιοχές που η Ουάσιγκτον επιθυμεί να ελέγξει στο πλαίσιο του γεωστρατηγικού της σχεδιασμού, εξοβελίζοντας αντιστοίχως τη ρωσική παρουσία.

Ο αμερικανικός σχεδιασμός, στο σκέλος, που αφορά την ένταξη “χωρών-στόχων” στην ΕΕ, σκόνταψε στο Παρίσι, παρότι είναι σαφές ότι ο βασικότερος στόχος, η ενσωμάτωση των χωρών αυτών στο ΝΑΤΟ έχει επιτευχθεί. Η ένταξη στην Ατλαντική Συμμαχία επιτρέπει, εξασφαλίζει και νομιμοποιεί την παρουσία συμμαχικών δυνάμεων σ’ αυτές τις χώρες.

Το σκεπτικό της γαλλικής διπλωματίας

Η πρώτη ερμηνεία της γαλλικής στάσης θα μπορούσε να αποκληθεί κυριολεκτική. Για την είσοδο στην ΕΕ υπάρχουν κάποιες τυπικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις. Εάν θέλουμε να μιλάμε ξεκάθαρα και όχι να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, ούτε τα Σκόπια ούτε τα Τίρανα θα είχαν την οποιαδήποτε τύχη. Δεν πληρούν τις προϋποθέσεις.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: