Αρχείο

Archive for 16 Νοεμβρίου, 2019

Πλέουμε κατευθείαν σε πρωτοφανή καταιγίδα…

16 Νοεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Θανάσης Κ.

Τις επόμενες τέσσερις εβδομάδες, θα έχουμε δύο μεγάλες δοκιμασίες της δημόσιας τάξης: Την 17η Νοεμβρίου, επέτειο του «Πολυτεχνείου» (1973) και την 6η Δεκεμβρίου, την επέτειο θανάτου του Αλέξη Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια (2008).

Και οι δύο «επέτειοι» σηματοδοτούνται συνηθέστατα με βίαια έκτροπα.

Στην Ελλάδα όπου ξεφτιλίσαμε τα πάντα, ακόμα και τα έκτροπα έχουν… «επετειακό» χαρακτήρα!

Σε όλες τις άλλες κοινωνίες, οι επέτειοι είναι για να τιμάται κάποιο γεγονός μαζί με τη μνήμη όσων έπαιξαν ρόλο σε αυτό.

Στην Ελλάδα διακωμωδούν τις εθνικές επετείους, και «γιορτάζουν» θλιβερά περιστατικά ή διογκωμένες «εξεγέρσεις» με σύγχρονα βίαια ξεσπάσματα για… επετειακούς λόγους!

Είναι ένα βάρβαρο και σκοτεινό «έθιμο», που και στις δύο πτυχές του – και στη διακωμώδηση αληθινών εθνικών επετείων και στα «επετειακά έκτροπα» – το έχει επιβάλει… η Αριστερή «κακοήθεια» (με την ιατρική σημασία του όρου)!

Επέβαλαν τους δικούς τους «ήρωες» – κι ας μην ήταν και τόσο ηρωικά τα «κατορθώματά» τους.

Ενώ την ίδια στιγμή, διασύρουν τους αληθινούς ήρωες – κι ας υπήρξαν φωτεινά παραδείγματα για τους μεταγενέστερους.

Επιβάλλουν, έτσι το δικό τους «μαρτυρολόγιο».

Για να επιτύχουν δύο πράγματα:

·         Μιαν αφορμή να εξαπολύσουν τις «ορδές του μπάχαλου».

·         Κι ένα τρόπο να αμαυρώσουν κάθε θετική ανάμνηση του παρελθόντος, κάθε αληθινά μεγάλο γεγονός άξιο υπόμνησης, υποκαθιστώντας το με μαυρο-κόκκινες καρικατούρες όπου αναπαρίσταται τελετουργικά η τυφλή βία ως επετειακή «σπονδή»!

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Αλλο Εορτασμός, άλλο Πανήγυρις, άλλο Οραμα (Πού είναι η Εθνική Ελλάδος;)

16 Νοεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Καταρχήν οι εορτασμοί της Επετείου δεν θα μοιάζουν καθόλου με τις εκδηλώσεις του 2004. Τώρα η Αθήνα πρέπει να πείσει και να κερδίσει τον υπόλοιπο κόσμο.

ΕΝΑΡΞΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ΕΝΑΡΞΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ «ΕΛΛΑΔΑ 2021»

Του Μάνου Στεφανίδη Συγγραφέα, κριτικού τέχνης και καθηγητή από την huffingtonpost.gr

Βρήκα πολύ συγκροτημένη και σοβαρή την τοποθέτηση  της κυρίας Γιάννας Δασκαλάκη Αγγελοπούλου κατά την επίσημη παρουσίαση της επιτροπής για τους εορτασμούς του 2021. Ιδιαίτερα μ′ ενδιέφερε ο στόχος του να επανασυστήσουμε την Ελλάδα στον κόσμο δηλαδή να προτείνουμε εκ νέου την πατρίδα μας στη διεθνή κοινότητα. Το κρίσιμο θέμα βέβαια είναι το πως. Και ακόμα ότι το ’21 έχει θετικές αλλά και αρνητικές πλευρές και αυτές οφείλουμε να μην τις ξεχνάμε. Όμως από όλες τις τοποθετήσεις έλειπε, φοβάμαι, η κεντρική ιδέα που θα οργανώσει και τις εκδηλώσεις αλλά και όλους, αυτούς τους πολύ σοβαρούς ανθρώπους της επιτροπής. Με άλλα λόγια θέλουμε ένα πανηγύρι απλώς, ένα πυροτέχνημα στο Παναθηναϊκό Στάδιο ή, έστω, ένα επιστημονικό συνέδριο και μία βαρυσήμαντη έκδοση ή πραγματικά ένα νέο όραμα, μια καινούργια αφετηρία που θα μας ξαναδώσει την χαμένη, την ταλαιπωρημένη περηφάνια μας έτσι ώστε το 2021 να λάμπει σαν το 1821;

Καταρχήν οι εορτασμοί της Επετείου δεν θα μοιάζουν καθόλου με τις εκδηλώσεις του 2004. Επειδή τότε η διεθνής κοινότητα ήταν υποχρεωτικά στραμμένη προς την Αθήνα ενώ τώρα η Αθήνα πρέπει να πείσει και να κερδίσει τον υπόλοιπο κόσμο. Οι εκδηλώσεις επίσης, νομίζω, πρέπει να στοχεύουν πρώτον στους νέους μας που οφείλουν και να μάθουν αλλά κυρίως να συγκινηθούν και έπειτα στην παγκόσμια κοινότητα ώστε να συνειδητοποιήσει τι σήμαινε για τον 19ο αιώνα και για την πολιτική ιστορία της Ευρώπης η εθνική μας Παλιγγενεσία. 

Πώς επιτυγχάνεται κάτι τέτοιο; Προφανώς όχι μόνο μέσω συνεδρίων η εκδόσεων, αυτά αφορούν ελάχιστους αλλά μέσα από μεγάλες εκδηλώσεις, εκθέσεις,  συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις όχι μόνο εδώ αλλά κυρίως εκεί: στο Παρίσι, στο Βερολίνο, στο Μόναχο, στο Λονδίνο στις πόλεις δηλαδή οι οποίες έπαιξαν ρόλο έμμεσα ή άμεσα στον αγώνα μας αλλά και για στις αγωνίες μας. Επίσης νομίζω ότι η επιτροπή είναι αρκετά μονοσήμαντη, σαφώς οι ιστορικοί ή οι κοινωνικοί επιστήμονες αλλά λείπουν οι δημιουργοί όπως λείπουν και οι συμβολικές παρουσίες του Μανώλη Γλέζου ή του Μίκη Θεοδωράκη. Και καλά με τους Φιλέλληνες, οι Έλληνες όμως; Δηλαδή μού έλειψε ένα πανεθνικό σάλπισμα που θα ένωνε τα διεστώτα και θα υπερέβαινε τους κομματικούς και ιδεολογικούς διαχωρισμούς αφού κυριαρχεί μάλλον το politically correct.

Μητσοτάκης Γιάννα Αγγελοπούλου

Πού είναι επίσης οι μεγάλοι συγγραφείς λ.χ ο Θανάσης Βαλτινός ή ο Ευγένιος Αρανίτσης; Πού είναι οι ποιητές, π.χ ο Νάσος Βαγενάς, ο Γιώργος Μαρκόπουλος, ο Μιχάλης Γκανάς ή ο Χάρης Βλαβιανός; Πού είναι οι ζωγράφοι, ο διεθνής Νάκης Παναγιωτίδης εγκατεστημένος μισόν αιώνα στη Βέρνη, ο Δημήτρης Αληθεινός, ο Κώστας Βαρώτσος ή Ρένα Παπασπύρου ή Λήδα Παπακωνσταντίνου ή ο πολυσχιδής Αλέκος Λεβίδης; Πού είναι οι σκηνοθέτες του σινεμά και του θεάτρου, ο Λάνθιμος, ο Γιάνναρης, ο Παντελής Βούλγαρης, ο Δήμος Αβδελιώδης; Πού είναι οι συνθέτες από τον Χάρη Βρόντο ως τον Νίκο Κυπουργό ή την Λένα Πλάτωνος; Ή ακόμα ο Σαββόπουλος, ο Διονύσης Φωτόπουλος ή ο γλύπτης Θόδωρος Παπαγιάννης; Πού είναι, τέλος, οι φωτογράφοι όπως ο Τάκης Οικονομόπουλος, ο Γιώργος Δεπόλλας, ο Πλάτων Ριβέλλης; Μήπως δεν είναι αυτοί που ορίζουν το πολιτιστικό μας πρόσωπο και σήμερα και ανέκαθεν;

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Στο Βερολίνο η επόμενη πράξη στο Κυπριακό

16 Νοεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Ξανά σε διαπραγματεύσεις εν μέσω παραβιάσεων στην ΑΟΖ

Του Αλέκου Μιχαηλίδη από την Ρήξη φ. 155

Όχι, τα τουρκικά γεωτρύπανα δεν αποχώρησαν από την υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το «Φατίχ» (Πορθητής) και το «Γιαβούζ» συνεχίζουν τις παράνομες γεωτρητικές δραστηριότητές τους –το δεύτερο εντός του τεμαχίου 7– αλλά ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ετοιμάζει βαλίτσες για Βερολίνο. Εκεί, στις 25 Νοεμβρίου, θα πραγματοποιηθεί άτυπη τριμερής διάσκεψη, με τον κατοχικό ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί και με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες.
Η αλήθεια είναι πως τα σχέδια του ΓΓ μιλούσαν για συνάντηση στο περιθώριο του Φόρουμ Ειρήνης στο Παρίσι (11-13 Νοεμβρίου), ωστόσο η Τουρκία έβαλε βέτο, «γιατί η Γαλλία είναι φίλα προσκείμενη προς την Κύπρο». Έτερον εκάτερον, στο συμβολικό Βερολίνο θα γίνει ακόμα μια προσπάθεια επανέναρξης των συνομιλιών, που παραμένουν στον πάγο από τις 7 Ιουλίου 2017 και το… τουρκικής ιδιοκτησίας ναυάγιο του Κραν Μοντανά της Ελβετίας.
Κι όμως, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ετοιμάζεται να καθίσει στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων υπό αυτό το ζοφερό σκηνικό. Ετοιμάζεται να δώσει άλλη μια ευκαιρία σε αυτήν τη διαδικασία, που διεξάγεται υπό την αίρεση της Τουρκίας. Μιας Τουρκίας που εφαρμόζει κεραυνοβόλο πόλεμο (Blitzkrieg), τόσο σε επιχειρησιακό επίπεδο όσο και σε διπλωματικό. Την ώρα δηλαδή που διατηρεί παράνομα 40.000 στρατιώτες στην κατεχόμενη Κύπρο, εισβάλλει στις θάλασσες, επεκτείνεται στη νεκρή ζώνη (ανάμεσα στο ελεύθερο και στο κατεχόμενο κομμάτι), καθώς συντηρεί με δηλώσεις την… πολεμική και οσμανική πραγματικότητα.
Η Τριμερής, λοιπόν, διάσκεψη του Βερολίνου, δεν προμηνύει επιτυχία στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό ούτε καν μια πινελιά ελπίδας για συνέχεια, αν και έχει άτυπα συμφωνηθεί πως θα ακολουθήσει μια πενταμερής διάσκεψη, παρουσία της Ελλάδας, της Τουρκίας και της Βρετανίας.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: