Αρχείο

Archive for 20 Νοεμβρίου, 2019

Μεταναστευτικές ροές τους τελευταίους 2 μήνες στο Αιγαίο. Μ.Ο. 2223 ανά εβδομάδα.

20 Νοεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Εβδομάδα 38. 16-22 Σεπ. 2986 άνθρωποι
Εβδομάδα 39. 23-29 Σεπ. 3223 άνθρωποι
Εβδομάδα 40. 30 Σεπ – 6 Οκτ. 2242 άνθρωποι
Εβδομάδα 41. 7-13 Οκτ. 1776 άνθρωποι
Εβδομάδα 42. 14-20 Οκτ. 2220 άνθρωποι
Εβδομάδα 43. 21-27 Οκτ. 1625 άνθρωποι
Εβδομάδα 44. 28 Οκτ – 3 Νοε. 2416 άνθρωποι
Εβδομάδα 45. 4 – 10 Νοε. 1078 άνθρωποι
Εβδομάδα 46. 11-17 Νοε. 2444 άνθρωποι

Πηγή: Aegean Boat Report, μία Νορβηγική Μη Κυβερνητική Οργάνωση που παρακολουθεί και καταγράφει τις ροές. (Ευτυχώς, διότι οι ελληνικές κυβερνήσεις αγρόν αγοράζουν και σιωπή μας πουλάνε )

Μέσος εβδομαδιαίος όρος: 2.223
Τρέχων ετήσιος ρυθμός: 116 χιλιάδες

116 χιλιάδες τον χρόνο είναι ίσο με 1.1% του πληθυσμού της Ελλάδας. Τόσοι έρχονται με τους τρέχοντες ρυθμούς το 2019.

Η κυβέρνηση είπε ότι θα προωθήσει στην ενδοχώρα όχι περισσότερους από 1% του πληθυσμού κάθε περιφέρειας.

Για να μην ψάχνεστε: αν δεν υπήρχε κανένας ήδη και αρχίζαμε από το μηδέν, με αυτόν τον ρυθμό σε ένα χρόνο θα ξεπερνούσε το 1%. Τότε, θα είχαμε 1% σε κάθε περιφέρεια και από κει και πέρα θα το ξεπερνούσε. (Αρχή της Περιστεροφωλιάς, δείτε το 7ο βίντεο της σειράς βίντεο με τα Απλά Προβλήματα Λογικής και πάρτε σαν άσκηση την απόδειξη!).

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να διαχειριστεί το ζήτημα.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η Δεξιά και η Αριστερά στα χρόνια της παγκοσμιοποίησης

20 Νοεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Απόσπασμα από την εισαγωγή του Γιώργου Ρακκά στο βιβλίο του Κρίστοφερ Λας, Ποιο είναι το σφάλμα της Δεξιάς; – Γιατί η Αριστερά δεν έχει μέλλον;, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, οι ΗΠΑ δοκιμάζονταν από μια βαθιά συστημική κρίση. Το κεϋνσιανό οικονομικό μοντέλο που είχε υιοθετήσει ο αμερικάνικος καπιταλισμός από την εποχή τού New Deal έδειχνε να φτάνει στα όριά του, οι κοινωνικές δαπάνες αυξάνονταν κατακόρυφα, η οικονομία έπασχε από στασιμοπληθωρισμό, ενώ οι μεγάλες αμερικάνικες πόλεις βυθίζονταν στην εγκληματικότητα, τη γκετοποίηση, τις φυλετικές συγκρούσεις.
Ακόμα και αυτή η αμερικάνικη Νέα Αριστερά, που είχε κυριαρχήσει στα πανεπιστήμια και τη νεολαία κατά την προηγούμενη δεκαετία, εκείνη του 1960, βρίσκεται σε κρίση. Το κίνημα απομαζικοποιείται ταχύτατα, ένα μέρος του διαλέγει τον αδιέξοδο ένοπλο δρόμο και συνθλίβεται μέσα σε συνθήκες παρανομίας και κοινωνικής απομόνωσης· ένα άλλο κομμάτι επιλέγει τον αναχωρητισμό, μέσα από τα ναρκωτικά, την ανακάλυψη των ανατολικών θρησκειών και τις «ομάδες αυτεπίγνωσης»· τέλος η πιο δημιουργική συνιστώσα επιλέγει να δραστηριοποιηθεί γύρω από το περιβαλλοντικό ζήτημα – είναι η εποχή που κορυφώνεται η πετρελαϊκή κρίση και δοκιμάζεται ο αμερικανικός υπερκαταναλωτισμός.
Στο ιδεολογικό πεδίο, κυριαρχεί ο πολυκατακερματισμός: Το φεμινιστικό κίνημα διαχωρίζεται απ’ όλες τις υπόλοιπες συνιστώσες της Νέας Αριστεράς, κατηγορώντας τις για «σεξισμό»· αντίστοιχα, το «μαύρο κίνημα» πράττει το ίδιο, μιλώντας για «ρατσισμό». Κάποιες ομάδες επιχειρούν μια «μακρά πορεία μέσα από τους θεσμούς», ιδίως στο αποστειρωμένο αμερικάνικο ακαδημαϊκό περιβάλλον, δίνοντας μια ώθηση στις «μαύρες» σπουδές, και τις σπουδές φύλου, που κατά την επόμενη δεκαετία θα αρχίζουν να σφυρηλατούν τις «πολιτικές των ταυτοτήτων», που σήμερα έχουν καταστεί κυρίαρχες στον χώρο των Δημοκρατικών.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ρωμαϊκότητα: Η υφαρπαγμένη διάσταση του ελληνικού έθνους

20 Νοεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Βαλεριανός Μουρτζανάκης, Φοιτητής του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου πανεπιστημίου

Η ρωμαϊκότητα, ένας όρος που την σήμερον ημέρα, και μόνο με την ανάγνωση του, παραπέμπει εύλογα τους περισσότερους αναγνώστες στην Ρώμη και την αυτοκρατορία της. Δηλαδή εκείνη ακριβώς την πολιτική οντότητα που ήτο αρχαία τω χρόνω, λατινική τη γλώσση και τω πολιτισμώ και παγανιστική τη θρησκεία. Ομοίως, θα προβλημάτιζε αρκετούς η ερώτηση: Τι και αν υπήρξε μιαν άλλη ρωμαϊκή αυτοκρατορία; Μια αντίστοιχη χιλιόχρονη υπερδύναμη, η οποία παραδόξως ονομαζόταν και αυτή «ρωμαϊκή», όμως ήταν μεσαιωνική, ελληνική –ως επί το πλείστον- γλωσσικά και πολιτισμικά και χριστιανική. Αυτή ήταν η Βυζαντινή, όρος επίπλαστος από δυτικούς χρονογράφους του 16ου αιώνα, δηλαδή αφότου είχε απέλθει η έως τότε γνωστή σε όλους «Ρωμανία». Ρωμαϊκότητα λοιπόν ή Ρωμιοσύνη – συνώνυμος όρος, μια έννοια «θαμπή» στο νεοελληνικό εθνικό φαντασιακό ιδίως σε πολλούς νέους, ο οποίος δεν ετέθη «παρασκηνιακός» τυχαία.

Η εξελικτική πορεία του επίμαχου και επίζηλου αυτού επιθετικού προσδιορισμού, του «Ρωμαίος» ή «Ρωμιός», έμελλε να μονοπωληθεί από την Δύση, τους δυτικοευρωπαίους δηλαδή, και όχι από την Ανατολή και τους ανατολικούς ρωμαίους. Ημερομηνία σταθμός, το 1453 οπότε η άλωση της Πόλης λειτούργησε ως καταλύτης στη ήδη από τότε υπάρχουσα διαπάλη μεταξύ των δυτικών ηγεμόνων και των φύσει συνεχιστών του ρωμαϊκού κράτους, δηλαδή των Ελλήνων Ρωμιών. Τούτων δοθέντων, σε αρκετούς αναγνώστες θα εγείρεται η περιέργεια ως προς το πώς το εθνικό επίθετο «Έλλην» απέβη συνώνυμο του πολιτικού «Ρωμιός» -εμφανέστερα από το 1204 και εντεύθεν. Η ευθεία απάντηση και ταυτοχρόνως χαρακτηριστικό δείγμα της αντιζηλίας της εποχής δεν δύναται να είναι άλλη από την απόκριση του αυτοκράτορα Ιωάννη Γ’ Δούκα Βατάτζη στον πάπα Γρηγόριο Θ’. Ο ελέω θεού βασιλεύς δεν παρέλειψε δηλαδή ναι επισημάνει στον πάπα πως το γένος των Ελλήνων δεν εμφορείται μονάχα από το ίδιόν του –κατά τον πάπα, την σοφία, αλλά πως στους ιδίους κληροδοτήθηκε η κοσμική εξουσία του ρωμαϊκού κράτους από τον Μέγα Κωνσταντίνο. Αυτήν ακριβώς την ειδοποιό διαφορά του γένους των Ελλήνων με τα έτερα δυτικοευρωπαϊκά ο πάπας και οι ομοϊδεάτες του δυτικοί άρχοντες επεχειρούσαν να αποσπάσουν από του Ρωμιούς Έλληνες. Στην προκειμένη, στην πρότερη επιστολή του πάπα, ο επίσκοπος της Ρώμης αποσιωπά όσον αφορά το φλέγον αυτό ζήτημα της εποχής, λόγω της φραγκοκρατίας, το οποίο ο αυτοκράτορας σηματοδοτεί στην απάντησή του.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: