Αρχείο

Archive for 22 Νοεμβρίου, 2019

Λαθρομεταναστευτικό: Ανεξέλεγκτος ΕΦΙΑΛΤΗΣ…

22 Νοεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Για την στρατηγική των «ανοικτών συνόρων» και τη Νέα Δουλεία που προωθείται και κατασκευάζεται από την πλανητική, ιμπεριαλιστική κακουργία και το σύγχρονο ΦΑΣΙΣΜΟ (4ο Ράιχ), γράφουμε εδώ και δύο δεκαετίες: Αναλυτικά, σταθερά και ασυμβίβαστα…
Εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες έχει μπει σε εφαρμογή αυτή η στρατηγική του χρηματιστηριακού κεφαλαίου: Της εισαγωγής αλλοδαπών δούλων.
Εδώ και πάρα πολλά χρόνια διαγραφόταν ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ της λαθρομεταναστευτικής ΕΙΣΒΟΛΗΣ και του ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΥ…

Οι ιδεολογικοί ροπαλοφόροι που στήριζαν αυτήν τη στρατηγική της Νέας Δουλείας, ήταν οι «αριστεροί» σε όλες τις αποχρώσεις τους…

Αυτοί παρείχαν το «άλλοθι»
 στις στρατηγικές της Παγκοσμιοποίησης και προώθησαν, με φανατισμό και τρομοκρατική υστερία, τα μυθικά ιδεολογήματα του 4ου Ράιχ: Της πολυπολιτισμικότητας, του «αντί-εθνικισμού», του «αντί-ρατσισμού», του «αντί-φασισμού», του ψευτοανθρωπισμού (αστικός ανθρωπισμός) και CIA…

Ένας από τους πλέον διαδεδομένους μύθους ήταν τούτος: «Οι μαζικές ροές των αλλοδαπών (λαθρομεταναστών) αποτελούν το ΑΥΘΟΡΜΗΤΟ προϊόν της πολεμικής ιμπεριαλιστικής θηριωδίας»!!!

Η ΑΠΑΤΗ αυτού του μύθου είναι πολυεδρική:

α). Μαζικά κύματα λαθρομεταναστών προέρχονται από χώρες πολύ μακρινές και δίχως να ζουν τον πολεμικό εφιάλτη. Το Αφγανιστάν π.χ.

Το περίεργο, εδώ συνίσταται σε τούτο: Όταν το Αφγανιστάν βίωνε τις πολεμικές επιχειρήσεις των Ρώσων, κανένα κύμα λαθρομεταναστευτικό δεν υπήρχε. Το αντίθετο, τα τελευταία χρόνια, δίχως πολεμικές επιχειρήσεις, ξεκίνησαν και μαζικές ροές από το Αφγανιστάν…

β). Από το Ιράκ, όταν ισοπεδώθηκε από τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς επί Σαντάμ, ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ καμία τάση ΦΥΓΗΣ και εισβολής λαθρομεταναστών στη χώρα μας.

γ). Είναι γνωστό ότι τα κύματα προσφύγων και σε συνθήκες πολεμικών καταστροφών κατευθύνονται ΠΑΝΤΑ στις γειτονικές χώρες…

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Προτεσταντισμός και Καπιταλισμός: τι είπε στ’ αλήθεια ο Weber

22 Νοεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Αναδημοσίευση από το Αντίφωνο. [Γράφει ο Μύρων Ζαχαράκης]

Μια από τις πρώτες διαφωνίες στην κοινωνιολογία, που άρχισε με τον Marx και συνεχίστηκε με τον Max Weber, αφορούσε το πρόβλημα της προέλευσης του καπιταλισμού. Μετά τον Weber, η διαμάχη έλαβε έναν νέο χαρακτήρα και στράφηκε στην αναζήτηση του ρόλου που διαδραμάτισαν οι θρησκευτικές παραδόσεις για τον πρώιμο καπιταλισμό. Μάλιστα, η προβληματική του ξεπέρασε το μονόπλευρο ντετερμινισμό του Marx διευρύνοντας σημαντικά τους ορίζοντες και την κατανόησή μας όσον αφορά τη σχέση των θρησκειών με τους οικονομικούς παράγοντες. Το έργο του Max Weber Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του Καπιταλισμού(Die protestantische Ethik und der Geist des Kapitalismus, 1904-1905), που δημοσιεύθηκε αρχικά με τη μορφή δύο άρθρων στο Archuv fur Sozialwissenschaft und Sozialpolitik, αποτελώντας την πρώτη μελέτη στο έργο του Gesammte Aufsatze zur Religionsoziogologie, ξεπέρασε γρήγορα το στενό κύκλο των ειδικών και απέκτησε δημοσιότητα σπάνια για επιστημονικό κείμενο. Αρκεί να θυμηθούμε πως πριν από μερικά χρόνια, γνωστή εφημερίδα προσέφερε το συγκεκριμένο βιβλίο στο πλαίσιο της εκδοτικής της προσφοράς «Βιβλία που άλλαξαν τον κόσμο», από κοινού με έργα όπως η Εισαγωγή στην Ψυχανάλυση του Freud και το Κομουνιστικό μανιφέστο του Marx.

Τι ακριβώς μας λέει εδώ ο Weber; Λοιπόν, η βασική θέση που υποστηρίζεται σε αυτό το κλασικό δοκίμιο είναι ότι η προτεσταντική ηθική συνετέλεσε ευνοϊκά στην εκδίπλωση και την ανάπτυξη του οικονομικού συστήματος που είναι γνωστό μέχρι σήμερα ως «Καπιταλισμός». Παρακολουθώντας την ιστορική πορεία της Μεταρρύθμισης, ο Max Weber παρατηρεί ότι παρά τον απελευθερωτικό χαρακτήρα που αρχικά προσέλαβε, στην πραγματικότητα αντικατέστησε την ήπια και παρακμάζουσα εξουσία της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας με μια αυστηρότερη θρησκευτική εξουσία: τον Προτεσταντισμό. Πραγματικά, ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία δεν είχε η θρησκεία σε τέτοιο βαθμό υπό τον έλεγχό της τον ανθρώπινο βίο, όσο το προτεσταντικό δόγμα στις περιοχές που ήταν διαδεδομένο κατά το 17ο αιώνα. Η σημαντικότερη επίδραση μάλιστα, η οποία κυρίως ενδιαφέρει το Weber, υπήρξε στο χώρο της εργασίας: εκεί συνέβη σταδιακά μια κοσμοϊστορική σχεδόν αλλαγή στο δυτικό κόσμο.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ο “σουλτάνος”, οι μετανάστες και η πληθυσμιακή μηχανική

22 Νοεμβρίου, 2019 Σχολιάστε
Ο

Του Σταύρου Λυγερού από το slpress.grΗ διόγκωση των μεταναστευτικών ροών στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου αφενός επιδεινώνει δραματικά τις ήδη πολύ δύσκολες συνθήκες στα εκεί κέντρα φιλοξενίας, αφετέρου εγείρει κρίσιμα ερωτηματικά για το που θα καταλήξει αυτός ο φαύλος κύκλος. Φαύλος κύκλος για την ελληνική κυβέρνηση που πριν προλάβει να αποσυμφορήσει τα νησιά, οι νέες αφίξεις ανακυκλώνουν τη συμφόρηση που υπάρχει στις δομές φιλοξενίας στα νησιά.

Η πρακτική αυτή, ωστόσο, δεν είναι καθόλου φαύλος κύκλος για τον Ερντογάν. Αντιθέτως, αυτός ανοίγει τη στρόφιγγα για να πετύχει “μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια”: να εκβιάσει την ΕΕ με σκοπό να αποσπάσει περισσότερα χρήματα και ταυτοχρόνως όχι μόνο να καταπονήσει την Ελλάδα, αλλά και να την υποβάλει σε μία πληθυσμιακή μηχανική, με την έννοια ότι το μεταναστευτικό σταδιακά αλλά σταθερά αλλοιώνει τη σύνθεση του πληθυσμού στην Ελλάδα για πρώτη φορά από το 1830 στην παλαιά Ελλάδα και από το 1923 στη βόρεια Ελλάδα. Τα γεγονότα, μάλιστα, δείχνουν ότι μέχρι στιγμής τα καταφέρνει μια χαρά.

Ο ίδιος ο Τούρκος πρόεδρος, άλλωστε, έχει επανειλημμένως εκτοξεύσει απειλές, ομολογώντας ότι εργαλειοποιεί τους πρόσφυγες-μετανάστες. Το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται τώρα πλέον αφορά το πόση πρακτική αξία έχει η ευρωτουρκική συμφωνία του 2016, όταν η Άγκυρα ξεκάθαρα εκβιάζει. Προς το παρόν, τόσο η ΕΕ όσο και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις περιορίζονται σε μία μίζερη διαχείριση, αποφεύγοντας να αναλάβουν στρατηγικού χαρακτήρα δράσεις για να λύσουν το πρόβλημα.

Όταν το 2017 ήταν ακόμα αντικαγκελάριος, ο σοσιαλδημοκράτης Γκάμπριελ είχε δηλώσει με δόση αυτοκριτικής: «Πήγαμε στον κ. Ερντογάν, επειδή εμείς οι ίδιοι στην ΕΕ ήμασταν ανίκανοι να κάνουμε μια κοινή ευρωπαϊκή πολιτική για πρόσφυγες». Το ευρωιερατείο φοβάται ότι εάν αυτοί που φθάνουν από τα μικρασιατικά παράλια στα ελληνικά νησιά, μεταφερθούν στην ηπειρωτική Ελλάδα, θα βρουν τρόπο να φθάσουν παράνομα στη βορειοδυτική Ευρώπη. Γι’ αυτό και υιοθέτησε την αυθαίρετη ερμηνεία της συμφωνίας ότι όσοι μετανάστες μεταφερθούν από τα νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα δεν θα μπορούν να επαναπροωθηθούν στην Τουρκία.

Είναι αληθές ότι οι Βαλκάνιοι διακινητές έχουν πιάσει δουλειά. Κατά μικρές ομάδες μετανάστες που έχουν χρήματα να πληρώσουν εισέρχονται στη FYROM και στη συνέχεια στη Σερβία. Παραλλήλως, έχει ανοίξει και ο δρόμος προς την Αλβανία. Από εκεί κατευθύνονται προς το Μαυροβούνιο, ή άλλοι προσπαθούν να φθάσουν στην Ιταλία μέσω θαλάσσης.

Η στρόφιγγα και το μήνυμα

Το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στο ευρωτουρκικό μέτωπο είναι κρίσιμο για την Ελλάδα. Εάν η Άγκυρα συνεχίσει να σπρώχνει μαζικά μετανάστες προς τα ελληνικά νησιά, όπως φαίνεται από τα γεγονότα, αυτοί θα εγκλωβισθούν σε μία χώρα, η οποία πιέζεται αφόρητα από οξύτατη οικονομική κρίση και επιπροσθέτως δυσκολεύεται πολύ να διαχειρισθεί αυτούς που είναι ήδη εγκλωβισμένοι εδώ.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: