Αρχείο

Archive for 29 Νοεμβρίου, 2019

Η συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης και η ανατιμετώπισή της

29 Νοεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Ιδού τι θα κάναμε με την “διεθνώς αναγνωρισμένη” Λιβύη αν είχαμε… διαφορετική εθνική αξιοπρέπεια

Η χθεσινή μέρα ανέδειξε ως ένα από τα σημαντικότερα θέματα, μια ασύλληπτα προκλητική για τα νόμιμα συμφέροντα της χώρας μας ενέργεια από την πλευρά της Τουρκίας και της “αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Λιβύης”. Οι δυο αυτοί δρώντες, το πιο “απροσάρμοστο” κράτος στο σύγχρονο διεθνές σύστημα αφενός και η μία πλευρά του εν εξελίξει εμφυλίου στη βορειοαφρικανική χώρα που ελέγχει μόνο την πρωτεύουσα Τρίπολη της Λιβύης, αποφάσισαν να γράψουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους την πρόβλεψη του διεθνούς δικαίου, ότι τα κατοικημένα και με οικονομική δραστηριότητα νησιά έχουν θαλάσσιες ζώνες.

Σχολιάζει ο Ζαχαρίας Β. Μίχας* από το defence-point

Η Τουρκία είναι γνωστή. Δεν το κάνει για πρώτη φορά. Τώρα, καταφέρνει να παρασύρει και την “κυβέρνηση” της Λιβύης σε αυτό τον ολισθηρό δρόμο. Οι Τούρκοι προσπαθούν μέσω των ακραίων προκλήσεων να καταφέρουν στο τέλος να αρπάξουν κάτι -πολύ- περισσότερο από αυτό που υπαγορεύει το ισχύον διεθνές δίκαιο. Επισήμως δεν το αμφισβητούν, αλλά ρίχνουν στον τραπέζι μια προσαρμοσμένη απόλυτα στα συμφέροντά τους ερμηνεία διατάξεών του…

Όλοι είδαμε ποια ήταν η για μια ακόμη φορά “ψύχραιμη” στάση της Ελλάδας. “Αυστηρή” ανακοίνωση από το υπουργείο Εξωτερικών και τηλεφωνικές συνομιλίες με τους ομολόγους του Νίκου Δένδια στην Κύπρο και την Αίγυπτο, συν οδηγίες για ενημέρωση της υπεύθυνης για την εξωτερική πολιτική της Ένωσης, Φεντερίκα Μογκερίνι. Προφανώς δόθηκαν οδηγίες και στις πρεσβείες μας ανά τον κόσμο να πράξουν τα δέοντα.

Είναι κάτι λάθος από όλα αυτά; Σαφώς όχι. Είναι αυτή επαρκής απάντηση σε αυτή την ακραία πρόκληση της Τουρκίας. Επίσης όχι. Το σημαντικότερο είναι, ότι η στάση της Ελλάδας ήταν απολύτως προβλέψιμη για τους Τούρκους και τους Λίβυους, όταν εξέτασαν τις δυνητικές επιπτώσεις αυτής της άθλιας πρωτοβουλίας τους.

Κι αν κάποιος αντιτείνει ότι δεν θα ήταν σοφό να προκαλέσουμε την Τουρκία, αφού η ακρότητα της ενέργειάς της σε συνδυασμό με την κινητοποίηση της ελληνικής διπλωματίας, αλλά και οι προφανείς επιπτώσεις για πλήθος χωρών της υφηλίου αν γινόταν αποδεκτή η τουρκική θέση, καθιστούν επαρκή την ελληνική αντίδραση, εμείς θα διαφωνήσουμε. Για δυο λόγους.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Oι προστάτες. Ένα δοκίμιο με χιουμοριστική διάθεση

29 Νοεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Δημήτριος Καραμήτσος.

Δημοσιεύθηκε στην ΕΣΤΙΑ στις 16 Νοεμβρίου 2019

Κάποιες λέξεις κουβαλάνε επάνω τους μεγάλο φορτίο, γιατί μπορεί να σημαίνουν πολλά και διάφορα. Mια τέτοια λέξη είναι η προστασία και ο εξ αυτής προερχόμενος προστάτης.

Στην ανατομική σημαίνει ένα όργανο μικρό σαν κάστανο που περιβάλλει την ουρήθρα των ανδρών. Tώρα, γιατί ονομάστηκε προστάτης; Ένας Θεός το ξέρει. Ίσως επειδή προστατεύει το σπέρμα από το όξινο περιβάλλον της ουρήθρας. Δεν αποκλείεται όμως να ονομάστηκε έτσι προς ευφημισμόν, γιατί σε πολλούς άνδρες μόνο προβλήματα δημιουργεί.

Στην πολιτική προστάτης σημαίνει ένα ισχυρό πρόσωπο-βουλευτής, υπουργός, πολιτικός παράγων γενικώς, το οποίο προστατεύει κάποιον, οπότε ο προστατευόμενος διορίζεται χωρίς προσόντα, ξεπερνάει άλλους ικανότερους στην ιεραρχία, εξελίσσεται απρόσκοπτα, καταλαμβάνει διοικητικές θέσεις δοτές, αυθαιρετεί, κάνει κομπίνες, βγαίνει πάντα λάδι ή κολυμπάει στο … λάδι. Όλα αυτά τα εφαρμόζει εν μέρει ή και σε συνδυασμό … και άστα τα κορόιδα να πηγαίνουν με τον σταυρό στο χέρι. Aυτός έχει τον κομματικό του προστάτη και … υψηλή ασυλία.

Oι Νεοέλληνες από τη σύσταση του Eλληνικού κράτους διακρίνονται για την τάση τους να έχουν προστάτες. Έτσι μας προέκυψαν οι μεγάλες προστάτιδες δυνάμεις, μεγάλες χώρες δηλαδή που θα προστάτευαν την μικρή έντιμη Eλλάδα που μόλις είχε αποκτήσει την κατ’ όνομα ανεξαρτησία της. Oι δυνάμεις αυτές μας προστάτευαν, με το αζημίωτο μάλιστα, μια και έδιναν υψηλότοκα δάνεια και πουλούσαν όπλα, ενώ παράλληλα χρησιμοποιούσαν τη μικρή Eλλάδα για τα πολιτικά τους σχέδια.  Kλασικό παράδειγμα είναι η Μικρασιατική εκστρατεία, στην οποία έσπρωξαν την Eλλάδα, για να αποσύρουν την προστασία τους αργότερα και να συμβούν τα όσα τραγικά συνέβησαν το 1922. Eπομένως, η προστασία των μεγάλων δυνάμεων ήταν κάτι ανάλογο με την προστασία των εκμεταλλευτών κοινών γυναικών, δηλαδή προστασία …με το αζημίωτο!

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ο Τζόκερ και η σήψη μέσα από τον καθρέφτη

29 Νοεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Του Μάριου Νοβακόπουλου από την Ρήξη φ. 155

Η πρόσφατη ταινία «Τζόκερ» συνάρπασε το κοινό και εξελίσσεται σε μία από τις μεγαλύτερες κινηματογραφικές επιτυχίες της προσφάτου ιστορίας. Η εξαιρετική ερμηνεία του Χοακίν Φίνιξ, η μουσική επένδυση, η καταθλιπτική ατμόσφαιρα της Γκόθαμ (δηλαδή Νέα Υόρκη 1970-80) και η μεταποίηση ενός μύθου των κόμικς σε μία πλήρη ανθρώπινη προσωπικότητα έχουν δικαίως επαινεθεί. Πάρα πολλοί όμως, τόσο κριτικοί και δημοσιογράφοι όσο και το απλό κοινό, έχουν δώσει μεγάλη βάση στα κοινωνικά και πολιτικά μηνύματα της ταινίας.
Το γεγονός ότι πρωταγωνιστεί ένας ψυχικά διαταραγμένος άνθρωπος που καταλήγει στη βία, γενόμενος παραλλήλως το ακούσιο έμβλημα ενός λαϊκού κινήματος, τραυμάτισε πολλές ευαίσθητες χορδές στα κατεστημένα μίντια και τις πολιτιστικές ελίτ. Για να πάρουμε μόνο μερικούς τίτλους από το CNN, η ταινία «δοξάζει έναν δολοφόνο και θα μπορούσε να επηρεάσει παρόμοιες επιθέσεις» και «επικυρώνει την πικρία των λευκών ανδρών που οδήγησε την άνοδο του προέδρου Τραμπ στην εξουσία». Αν και δεν δικαιώνεται ηθικά εν τέλει, σίγουρα ο χαρακτήρας του πρωταγωνιστή Άρθουρ Φλεκ παρουσιάζεται με κατανόηση, ιδίως για τα δεινά του. Αυτό, λέγουν ορισμένοι κριτικοί, δίνει ένα ίνδαλμα στις υποτιθέμενες στρατιές μοναχικών, αντικοινωνικών και μισογύνηδων λευκών, νέων ανδρών, που είναι έτοιμοι να προκαλέσουν το επόμενο mass shooting ως τελευταία έξοδο. Ίσως να είναι η αναμενόμενη αντίδραση μίας κοινωνίας που τα τελευταία χρόνια έχει θρηνήσει εκατοντάδες θύματα από τυφλές επιθέσεις ψυχασθενών με όπλα, εξ ου και οι προειδοποιήσεις του στρατού και η παρουσία αστυνομικών σε πολλές προβολές του Τζόκερ. Ίσως πάλι να είναι άλλο ένα βήμα προς την περιθωριοποίηση και απαξίωση μίας κατηγορίας ανθρώπων που υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε να ήταν καθ’ όλα παραγωγική και ενσωματωμένη, με βασικά επιβαρυντικά στοιχεία τη δυστυχία και δυσπραγία της.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Μάνγκο το επαναστατικόν, Μάνγκο το ιερόν

29 Νοεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Η λατρεία του μάνγκο στην Κίνα της πολιτιστικής επανάστασης

Του Κωνσταντίνου Μαυρίδη 

Πεκίνο, Αύγουστος του 1968. Η πολιτιστική επανάσταση που κήρυξε ο Μάο Τσε Τουνγκ δύο χρόνια νωρίτερα βρίσκεται στο απόγειό της αλλά το τιμόνι φαίνεται πως έχει φύγει απ’ τα χέρια του «μεγάλου τιμονιέρη» και το πλοίο πλέει ακυβέρνητο εν τω μέσω μιας, άνευ προηγουμένου, εμφυλιοπολεμικής καταιγίδας. Οι ομάδες κοκκινοφρουρών φοιτητών που κλήθηκαν από τον ίδιο να «εξαγνίσουν την κινέζικη κοινωνία, πατάσσοντας αμείλικτα τα εναπομείναντα αστικά στοιχεία εντός της και κάθε παραδοσιακό τρόπο σκέψης» έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Ανταγωνιζόμενες η μία την άλλη στο ποια επιβάλλει πιο αυθεντικά και πιο φανατικά την θέληση του «προέδρου», έχουν επιδοθεί σε ανοιχτό πόλεμο με χιλιάδες νεκρούς.

Στις εγκαταστάσεις του πανεπιστημίου Τσινγκ Χούα έχουν ξεσπάσει αιματηρές συγκρούσεις, που έμειναν στην ιστορία ως ο πόλεμος των 100 ημερών, ανάμεσα στις ένοπλες ομάδες του σώματος Τζινγκ Γκανγκ Σαν και αυτών της Τετράδας και επικρατεί πλήρες χάος. Κάπου εκεί ο Μάο, που για δύο ολόκληρα χρόνια παροτρύνει και επιχαίρει με την  δράση των  οπαδών του κατά των εσωτερικών του αντιπάλων, θα παίξει το χαρτί του όψιμου ειρηνοποιού. Συγκεκριμένα, θα αποστείλει 30 χιλιάδες εργάτες από τα εργοστάσια πέριξ του Πεκίνου, οπλισμένους αποκλειστικά και μόνο με τα κόκκινα βιβλιαράκια τους για να καταλάβουν το πανεπιστήμιο. Οι φοιτητές θα σκοτώσουν πέντε και θα τραυματίσουν 700 από αυτούς πετώντας πέτρες, ακόντια και καίγοντάς τους με θεϊκό οξύ αλλά το Τσινγκ Χούα θα αλωθεί και οι ταραχές θα λάβουν τέλος.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: