Αρχείο

Archive for 14 Δεκεμβρίου, 2019

Θέλουμε να σωθούμε (2);

14 Δεκεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Παναγιώτης Κωστόπουλος*

«Μην ρωτάς τι έκανε η πατρίδα για σένα, αλλά τι έκανες εσύ για την πατρίδα», είναι η ιστορική και χιλιοειπωμένη φράση του Τζ.Κένεντυ, η οποία ταιριάζει απόλυτα στο συγκεκριμένο άρθρο, καθώς και στο α΄ μέρος του.
Στην περίπτωση της πατρίδας μας, «θέλουμε να σωθούμε», ως συλλογικότητα, σημαίνει ότι θέλουμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε και να μην εξαφανιστούμε ως έθνος. Επίσης σημαίνει θέλουμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε με την σημερινή μορφή και όχι μεταλλαγμένοι. Σε αντιδιαστολή όμως με αυτό που έχει επικρατήσει μετά την μεταπολίτευση, δεν θα σωθούμε με την λογική της ήσσονος προσπάθειας, ούτε με κάποια μαγική συνταγή, ούτε χωρίς να ενεργήσουμε. Η σωτηρία μας πλέον απαιτεί κόπο και θυσίες. Το δε μέγεθος της θυσίας, ποικίλει ανάλογα με την περίπτωση.
Αυτό που μας δίνει ελπίδα, βάζοντας και ένα τόνο μεταφυσικής στο σκεπτικό μας, είναι ότι την ψυχή μας δεν μπορεί να μας την πάρει κανείς, αλλά για την σωτηρία της πρέπει να αγωνιστούμε. Αυτό ισχύει σε προσωπικό επίπεδο. Σε συλλογικό επίπεδο, η σωτηρία της μεγάλης μας κοινότητας που λέγεται έθνος θα έρθει με διπλό αγώνα, προσωπικό και συλλογικό. Και όπως έγραφα στο προηγούμενο άρθρο μου, δεν πρέπει να αφήνουμε τίποτα στην τύχη του. Πρέπει να δίνουμε όλες τις μάχες, σε όλα τα πεδία και να αναλάβουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν.
Παραφράζοντας λίγο τον Καζαντζάκη θα έλεγα: «Ν΄ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω την πατρίδα. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω». Είναι δύσκολη η ευθύνη. Ο εύκολος δρόμος είναι να αφήνουμε τις τύχες μας σε άλλους. Στον μεγάλο ηγέτη, στο κράτος, σε κάποιον άλλο. Τελικά σε οποιονδήποτε, αρκεί αυτός να μην είμαστε εμείς. Αυτός είναι ο δύσκολος δρόμος. Να επιτελέσουμε το χρέος μας. Να υπακούμε στον ανώτερο ρυθμό που επιτάσσει αυτήν την στάση ζωής.
Αν ακούγεται μικρομεγαλισμός ότι εμείς θα σώσουμε την πατρίδα, ένα λιθαράκι τουλάχιστον μπορούμε να το βάλουμε για να αλλάξουμε κάποια πράγματα στην επαπειλούμενη καταστροφή και στην φαινομενικά αναπόδραστη παρακμή. Είναι σίγουρα καλύτερο από το να περιμένουμε το μοιραίο και να καθόμαστε απαθείς στον ταλαιπωρημένο καναπέ, μαζεύοντας likes στο facebook για τις πύρινες, γεμάτες πάθος, αναρτήσεις μας. Καλός είναι και εκεί ο αγώνας, αλλά δεν αρκεί.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Διχάζουν το λαό: Εθνομηδενισμός και πατριδοκαπηλεία εναντίον πατριωτισμού

14 Δεκεμβρίου, 2019 Σχολιάστε
Διχάζουν το λαό: Εθνομηδενισμός και πατριδοκαπηλεία εναντίον πατριωτισμού

Προπαγανδιστικό κλίμα διχασμού του ελληνικού λαού, κατασκευάζεται συστηματικά από τα κάθε λογής χαλκεία. Διχασμός, με αφορμή τα ελληνοτουρκικά, μπροστά στον οποίο ο διχασμός που προκλήθηκε από το ονοματολογικό με τα Σκόπια θα φαντάζει ως αστείο.

Από τη μια μεριά, «εθνομηδενιστές», κι από την άλλη «πατριδοκάπηλοι»; Το Antinews ρητά και κατηγορηματικά παίρνει θέση κατά του επιχειρούμενου νέου διχασμού του ελληνικού λαού σε υπερπατριώτες και εθνοπροδότες. Κάτι τέτοιο, άλλωστε, θα ήταν βούτυρο στο ψωμί της Άγκυρας και των επιθετικών αναθεωρητικών σχεδίων της απέναντι στην Ελλάδα και στην περιοχή.

Ουδείς, από την άλλη, έχει το δικαίωμα να κουνάει το δάκτυλό του και να θεωρεί ότι κατέχει το αλάνθαστο και να διεκδικεί το μονοπώλιο του πατριωτισμού. Ανάμεσα στις τάσεις του εθνομηδενισμού και της πατριδοκαπηλείας, υπάρχει ο πατριωτισμός, η πατριωτική δεξιά και η πατριωτική αριστερά, η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, που, όπως και σε άλλα δίσεκτα χρόνια για την Ελλάδα, πάλαιψε για τον τόπο του.

Σήμερα, τούτος ο λαός, ακόμα και γονατισμένος κάτω από το βάρος των μνημονίων της λιτότητας, της εξαθλίωσης της κοινωνίας, της καταστροφής της ζωής των ανθρώπων, των πελατειακών πολιτικών και των – απλήρωτων – εγκλημάτων της διαπλεκόμενης ολιγαρχίας που προκάλεσε βαρύτατο πλήγμα στη χώρα, καλείται να σηκώσει και νέα μεγάλα βάρη. Εθνικά. Και είναι τουλάχιστον εγκληματικό να τον καλούν να επιλέξει ανάμεσα είτε στα κούφια τύμπανα του πολέμου, είτε στον κατευνασμό του σουλτάνου, τη «φιλανδοποίηση», και την υποταγή άνευ όρων.

Ο τρίτος δρόμος, ο πλέον μαζικός και συνεπής ιστορικά, δυστυχώς για τον εθνομηδενισμό και την πατριδοκαπηλεία, είναι ο πατριωτισμός του ελληνικού λαού. Των αριστερών, δεξιών, κεντρώων. Όλων όσοι δεν υποκύπτουν ούτε στις σειρήνες της απλοϊκής μπουρδολογίας, αλα «λούφα και παραλλαγή», για «πάμε πόλεμο», ούτε και στις φτιασιδωμένες με πολυτελές περιτύλιγμα, πλην όμως κενές περιεχομένου, εμμονές, «να τα βρούμε εδώ και τώρα με την Τουρκία».

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Υβριδικός πόλεμος.

14 Δεκεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 3 Δεκεμβρίου 2019.

Κάποτε οι πόλεμοι γινόταν με πέτρες, μαχαίρια, άλογα, ξίφη. Μετά, με όπλα πυροβόλα, όλμους, αεροπλάνα, ατομικές βόμβες, φρεγάτες. Πιο πρόσφατα με δρόνους (drones) αλλά και με πληροφορίες. Σήμερα γίνονται και με ανθρώπους! Λέγεται υβριδικός πόλεμος.

Καταναλώνει πηγές, δυναμικό. Καταρρακώνει το ηθικό. Δημιουργεί τριβές. Ο στρατός της Ελλάδας σήμερα παραχωρεί στρατόπεδα σε ΜΚΟ για το μεταναστευτικό. Ο υπουργός Αμύνης παραδέχθηκε δημοσίως ότι δεν τον ενημερώνουν καν για το τι συμβαίνει σε ένα από αυτά! Επίσης, τις προάλλες παραιτήθηκε ο διοικητής της 114 Πτέρυγας Μάχης επειδή δεν είχε διαθέσιμα αεροσκάφη και του ζητούσαν να ασχοληθεί με το μεταναστευτικό αντί για το στράτευμα. Σοβαρές επιπτώσεις.

Είμαστε η μοναδική χώρα της Ευρώπης που δέχεται πρόσφυγες και μετανάστες. Μέχρι και η Γερμανία που κάποτε δήλωνε ότι θέλει εκατομμύρια, πήρε το εκλογικό σοκ και φρέναρε. Το πρόβλημα αυτό δεν μπορεί να το λύσει καμία ελληνική τοπική κοινωνία, κανένα νησί. Είναι άστοχο λοιπόν το ερώτημα: “δηλαδή πού λέτε να τους μεταφέρουμε αφού δεν θέλετε στον τόπο σας;”.

Το πρόβλημα λύνεται σε επίπεδο Ευρώπης. Αυτός είναι ο προορισμός τους άλλωστε. Αν δεν τους θέλουν εκεί όπου οδεύουν, σε τόσο μεγάλους αριθμούς, εμείς τι φταίμε να πρέπει να τους διαχειριστούμε, είτε μέχρι να αποφασίσουν να τους δεχτούν αυτοί, είτε μέχρι να επιστρέψουν.

Τίποτα από τα παραπάνω δεν σχετίζεται με την προσωπική ή Χριστιανική ηθική. Τόσο απλό, αλλά τόσο δυσκατάληπτο. Ναι, τον κατατρεγμένο ξένο που έφτασε στον δρόμο μας, τον φροντίζουμε χωρίς να ρωτάμε πώς βρέθηκε μπροστά μας. Εννοείται. Αυτό λένε οι κληρικοί. Ας μην τους παρεξηγούμε.

Τα κράτη δεν διέπονται από την ίδια ηθική. Όταν ο ξένος έρθει στην χώρα μας, τότε οι εκπρόσωποι του κράτους υποχρεούνται να τον ρωτάνε, διότι κάνουν πολιτική, όχι ηθική.

Οι κατατρεγμένοι όλου του κόσμου ή έστω των χωρών από τις οποίες προέρχονται οι πρόσφυγες, είναι δεκάδες φορές περισσότεροι από τον πληθυσμό της Ελλάδας. Δεν είναι δυνατόν ένα κράτος να φροντίσει όλους όσοι έρθουν. Τα κράτη έχουν όρια αντοχής.

Η κυβέρνηση έθεσε επισήμως ένα όριο αντοχής. Η πρώτη φορά που το έκανε, και είναι θετικό. Το προσδιόρισε στο 1%. Δηλαδή περίπου 100.000. Ο τρέχον ρυθμός των ροών είναι 2500 την εβδομάδα κατά το τελευταίο εξάμηνο. Σε 40 εβδομάδες πληρώνεται το όριο, χωρίς να μετρηθούν όσοι βρίσκονται ήδη στη χώρα. Ακόμα και από το μηδέν να πούμε ότι ξεκινάμε, πάλι μετά από το διάστημα αυτό το όριο θα έχει ξεπεραστεί.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: