Αρχείο

Archive for 25 Δεκεμβρίου, 2019

Όταν μας ζητούσαν να παραδώσουμε την κυπριακή ΑΟΖ στην Τουρκία

25 Δεκεμβρίου, 2019 1 Σχολιο

Του Άριστου Μιχαηλίδη από τον ΦιλελεύθεροΣτις 2 Ιουνίου 2004, ο Κόφι Ανάν υπέβαλε στο Συμβούλιο Ασφαλείας έκθεση για την αποστολή καλών υπηρεσιών του στην Κύπρο. Ήταν μια εκτενέστατη παραπλάνηση γύρω από τις εξελίξεις για το Σχέδιό του και για το δημοψήφισμα του Απρίλη και λόγω του ελληνοκυπριακού ΟΧΙ, ήταν επικριτικός για την πλευρά μας. Με προκλητικές αναφορές εναντίον μας, παραποίηση γεγονότων και αυθαίρετων συμπερασμάτων, που βεβαίως φρόντισαν να επιβάλουν οι τότε πρωταγωνιστές, Άλβαρο ντε Σότο, Ντέιβιντ Χάνι κ.ά. Όμως, του έλαχε απέναντί του να είναι ο Τάσσος Παπαδόπουλος, που δεν ήξερε να σιωπά μπας και του θυμώσει η… διεθνής κοινότητα. Και στην έκθεση απάντησε με μια αντι-έκθεση, που επιδόθηκε επισήμως στον Γ.Γ. ως επιστολή, και είχε την ίδια έκταση (καμιά σαραπενταριά σελίδες) με τη δική του έκθεση. Ανέλυε με στοιχεία και επιχειρήματα όλα τα κακά που μας έστησαν με εκείνο το Σχέδιο, αλλά πρώτα απ΄ όλα έλεγε στον Ανάν ότι η έκθεση του ετοιμάστηκε από εκείνους στους οποίους ανέθεσε τον ρόλο «του έντιμου μεσολαβητή» και στην ουσία «αξιολογούν στην πράξη το αποτέλεσμα των δικών τους προσπαθειών». Δηλαδή, «με άλλα λόγια, οι συντάκτες της έκθεσης διαδραματίζουν ουσιαστικά το ρόλο του δικαστή και των ενόρκων». Σιγά που θα τους χαριζόταν. Ειδικά του Ντε Σότο, που σε κάποιες από τις συνομιλίες τους, όταν αυτός δεν δεχόταν τα επιχειρήματα του Τάσσου και τόλμησε να του πει «βάζω από το ένα αφτί και βγάζω από το άλλο», ο Τάσσος του απάντησε: «Είναι φυσικό, διότι ανάμεσά τους, στο κεφάλι σου, υπάρχει κενό». Δεν έχει μυαλό μέσα, εννοούσε. Κάπως έτσι τους αντιμετώπιζε και δεν τον χώνευαν.

Λοιπόν, επιστρέφω στην αντι-έκθεση. Θα σημειώσω μόνο μια αναφορά, που έχει σχέση με τις σημερινές εξελίξεις. Εξηγώντας τους λόγους που απορρίφθηκε το σχέδιο έδωσε παραδείγματα για τα οφέλη που αποκομίζει η Τουρκία σε βάρος των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, σημειώνοντας πως «ο συνεχιζόμενος ρόλος της καθιστά την πλήρη ανεξαρτησία της Κύπρου αδύνατη» και «οι επεμβατικές και εποπτικές εξουσίες της Τουρκίας είναι στην πραγματικότητα τεράστιες». Ιδού, όμως, και αναφορά για το φυσικό αέριο, που τότε δεν ήταν στο προσκήνιο, αλλά ήταν στα τουρκικά σχέδια: «Η Τουρκία επέμεινε επίσης να τεθεί φραγμός στην οικονομική ανάπτυξη της Ενωμένης Κυπριακής Δημοκρατίας εξασφαλίζοντας πρόνοιες στον Νόμο για την υφαλοκρηπίδα που θα εμπόδιζε την Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία από του να εξερευνά και να εκμεταλλεύεται τους θαλάσσιους της πόρους στις θάλασσες της Κύπρου, ενώ παρενέβαινε στο θέμα της Συνθήκης μεταξύ της Αιγύπτου και της Κυπριακής Δημοκρατίας που αφορούσε στην Οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, που αποτελεί κακό οιωνό όσον αφορά στον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία θα ενεργούσε στο μέλλον». Αυτό απαντά και σε όσους σήμερα λένε ανοησίες για το ότι θα αποφεύγαμε τα σημερινά προβλήματα στην ΑΟΖ αν λέγαμε «ναι».

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Λαθρεπιβάτες στη Γιορτή

25 Δεκεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ


Το «χριστουγεννιάτικο δέντρο» δεν είναι ούτε δέντρο ούτε χριστουγεννιάτικο. Φυσικό κλαδί ή τεχνητή απομίμηση, με τεχνουργημένη καλωδίωση και με λαμπιόνια, υπηρετεί τη διακοσμητική εντύπωση. Στη θέση του εόρτιου ευτρεπισμού το απατηλό υποκατάστατο, η συναισθηματική ψιμυθίωση. Ευρηματικό σύμβολο.
Συγκεφαλαιώνει τη θλιβερή επαρχιωτίλα μας των Ελληνωνύμων. Ιστορικοί συνεχιστές του αρχαιοελληνικού κάλλους και της «βυζαντινής» αυτοκρατορικής αρχοντιάς, έχουμε πνίξει την Ακρόπολη στην πλουτομανιακή, θρασύτατη πολυκατοικία. Απευθείας απόγονοι του Αισχύλου και του Αριστοτέλη, εθελούσια (δηλαδή αυτοκαταστροφικά) αποκοπήκαμε από τη γλώσσα που μας ταύτιζε συνεχιστές τους. Γεννήτορες της πολιτικής και της δημοκρατίας, έχουμε υποκαταστήσει το κατόρθωμα με την ευτελή μικρόνοια της παραποίησης και του ευτελισμού τους. Κληρονόμοι της μεγαλοσύνης των ελληνορθόδοξων Ρωμιών (Ρωμαίων), έχουμε βυθίσει τις εκκλησιές μας στο κιτσαριό της τυποποιημένης παραποίησης, στην ψυχοπαθολογία της θρησκοληψίας.
Ακόμα κι αν ο κάθε δήμαρχος αρνιόταν να πιθηκίσει τις εισαγόμενες φιοριτούρες της τυποποιημένης «χριστουγεννιάτικης» διακόσμησης, αν στις πλατείες χωριών και πόλεων, αντί για το αισθητικό αλαλούμ της βαγδατικής ασυδοσίας, στήναμε τα εγχώρια σύμβολα της εόρτιας παραδοσιακής μας εκφραστικής, ο στόχος θα ήταν και πάλι η ψευδαισθητική συναρπαγή. Γιατί; Επειδή είναι συντελεσμένη η αποξένωση των μπροστάρηδων, δημοτικών και πολιτικών μας αρχόντων, αλλά και της συντριπτικής πλειονότητας των επισκόπων μας, από την έκρηξη της βιωματικής ελπίδας που γεννάει τη Γιορτή.
Ο φορμαλισμός έχει νεκρώσει ευαισθησίες και βιώματα. Μπαίνουμε στην άλλοτε Γιορτή, όπως οι αγελαίοι τουρίστες στο άλλοτε «ιερό» του Παρθενώνα. Οι ξεναγοί φλυαρούν βαρετές αναλύσεις, στο πλήθος αρκεί ο θησαυρισμός ενός ακόμα τίτλου επίσκεψης σε κοινά θαυμαζόμενο αξιοθέατο. Τι ακριβώς θαυμάζουν στον Παρθενώνα οι αιώνες, ποια αλήθεια, ποιο «νόημα» του κόσμου και της ζωής έχει αποτυπωθεί σε αυτό το αρχιτεκτόνημα, γιατί αυτή η τέχνη ήταν «πολιτικό» κατόρθωμα; Ερωτήματα που δεν γεννιώνται σε αγελαίους τουρίστες. Ο Παρθενώνας λειτουργεί, όπως σήμερα το χριστουγεννιάτικο δέντρο: για συναισθηματική ψιμυθίωση των πρωταρχικών ενδιαφερόντων, που είναι η αργία, τα ψώνια, το καλό φαΐ. Τα Χριστούγεννα είναι ένα εμπορικό εφεύρημα για επιπλέον ικανοποίηση της καταναλωτικής μας βουλιμίας, όπως είναι και ο Παρθενώνας κράχτης για επιπλέον εισροή τουριστικού συναλλάγματος.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η ώρα να δράσει ο λαός!

25 Δεκεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Νίκος Ταμουρίδης.

Νέα αλλεπάλληλα επεισόδια του ελληνικού δράματος μας κρατούν σε εθνική αγωνία: «Μεταναστευτικό εκτός ελέγχου», «Μετανάστες σε πεντάστερα», «Γιάφκες στα Πανεπιστήμια», «Οι μολότοφ της ειρήνης», «Οι απειλές των Τούρκων», «Η ΑΟΖ του Ερντογάν»! Κι όλα αυτά, με φόντο τα συντρίμμια του εθνικού οικοδομήματος.

Η σημερινή κυβέρνηση, παρά τα περί αντιθέτου υποσχόμενα, αποδεικνύεται ότι στερείται ίχνους εθνικής στρατηγικής και αδυνατεί να αντιδράσει στην συντελούμενη κοινωνική καταστροφή, επιτρέποντας τον εποικισμό της χώρας από αλλοεθνείς μουσουλμάνους παράνομους μετανάστες. Επιπλέον, σέρνεται στους σακατεμένους δρόμους της Ευρωατλαντικής Διάλυσης, ασθμαίνοντας και εκλιπαρώντας για διπλωματική στήριξη στα τετελεσμένα που δημιουργεί η Τουρκία.

Τα λοιπά κόμματα στην πολιτική γεωγραφία της χώρας, ένας σωρός ερειπίων. Απλοί όγκοι άμορφοι, ασχημάτιστοι, άνευ συνειδήσεως, άνευ καθαρής ιδεολογίας, άνευ παλμών, άνευ ζωής.

Ο κονιορτός της πολιτικής διαμάχης πυκνός. Τα πολιτικά πάθη κατατίθενται καθημερινά σε μια πολιτική παλαίστρα, η οποία συντρίβει, ατιμάζει και δολοφονεί την ανθρώπινη προσωπικότητα.

Το Σύνταγμα καταπατείται σχεδόν καθημερινά, ενώ το Κοινοβούλιο,  το απόρθητο αυτό άσυλο της ελευθερίας του λόγου, κατάντησε άσυλο υβριστών της δημοκρατίας. Που; Εδώ, εν Αθήναις, εντός των τειχών του ιερού πτολιέθρου, όπου κάποτε βασίλεψε η Βουλή του Αρείου Πάγου και η Βουλή των Πεντακοσίων και το βήμα της Πνύκας!

Ένας νέος «εμφύλιος» καλλιεργείται έντεχνα. Σε αυτόν η Ελλάδα οφείλει διαχρονικά την εξάντληση, τον κομματισμό, τη διαφθορά, την πτώχευση, την αποτύφλωση, την εκμηδένιση της ηθικής της δύναμης.

Ο εξ ανατολών βάρβαρος και προαιώνιος εχθρός βρυχάται! Εξοπλίζεται, απειλεί και θέλει να μας κατασπαράξει. Θέλει αίμα!

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Το «κόμμα της Χάγης»

25 Δεκεμβρίου, 2019 Σχολιάστε

Πώς χειρίζεται, εσωτερικά και διεθνώς, το ελληνικό πολιτικό σύστημα την τούρκικη απειλή;

του Κώστα Δημητριάδη από τον  Δρόμο της Αριστεράς 

Οι εξελίξεις μετά την εμφάνιση του συμφώνου Τουρκίας-Λιβύης εκ των πραγμάτων μας οδηγούν σε μία νέα φάση. Είναι φορτωμένες με πληροφορίες και μηνύματα για όποιον θέλει να σηκώσει το πέπλο της καλλιεργούμενης εθελοτυφλίας. Ιδιαίτερα όσον αφορά την εσωτερική πολιτική πραγματικότητα είναι δηλωτικές κεντρικών χειρισμών, επιλογών, προτεραιοτήτων και προσανατολισμών του πολιτικού συστήματος.

Κεντρικό θέμα που σημάδεψε τη βδομάδα που διανύσαμε ήταν η συγκροτημένη και ενορχηστρωμένη προβολή μιας πολιτικής θέσης αρθρωμένης γύρω από το δίλημμα «Χάγη ή θερμό επεισόδιο/πόλεμος». Δεν είναι υπερβολή να μιλήσουμε για την ανάδυση ενός «νέου ελληνικού κόμματος», του «κόμματος της Χάγης».

Ασφαλώς ο προσανατολισμός πίσω από αυτό το δίλημμα κάθε άλλο παρά νέος είναι. Αντίθετα επανεμφανίζεται μετά από κάθε μεγάλη κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις τις τελευταίες δεκαετίες. Επιπλέον οι γνωστές δηλώσεις Κατρούγκαλου, Κοτζιά, και Τσιρώνη στις αρχές του φετινού καλοκαιριού και βέβαια η τοποθέτηση Σημίτη για την ανάγκη της επιλογής «επώδυνων συμβιβασμών» με την Τουρκία έχουν προετοιμάσει το σχετικό κλίμα. Τώρα όμως τα πράγματα οδηγούνται σε άλλη ποιότητα.

Πρώτα απ’ όλα λόγω της ριζικής αναβάθμισης των αξιώσεων της Τουρκίας που παγιώνει το σύμφωνο Τουρκίας-Λιβύης. Σε αυτό μεταξύ πολλών άλλων δυσμενών εξελίξεων περιλαμβάνεται η αποψίλωση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων επί τμήματος των Δωδεκανήσων, και επί του ανατολικού μέρους της Κρήτης. Δεύτερο, και στο έδαφος ακριβώς αυτής της εντελώς έμπρακτα πλέον εκδηλωμένης τουρκικής απειλής, εντυπωσιάζει η διακομματική συναίνεση προβολής του παραπάνω διλήμματος (Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ αντιπροσωπεύονται επάξια), με πιο ολοκληρωμένη ίσως πλατφόρμα την τοποθέτηση Βενιζέλου με πρόσφατο άρθρο του στην Καθημερινή, στο πλαίσιο του οποίου συνδέεται άμεσα η προσφυγή στη Χάγη με την ανάγκη επίσπευσης «επίλυσης» του Κυπριακού. Αν μάλιστα εξετάσει κανείς συνολικότερα και πέραν των κομμάτων, τους φορείς διαμόρφωσης και χειρισμού της κοινής γνώμης (ΜΜΕ, εταιρείες δημοσκοπήσεων, πανεπιστημιακοί συγκεκριμένων ρευμάτων σκέψης της κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς) καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η πολιτική γραμμή που συνοψίζεταιι στο «Χάγη ή πόλεμος» αρθρώνει αυτή τη στιγμή, τη βασική στρατηγική που συνέχει το πολιτικό σύστημα για τον χειρισμό της εξελισσόμενης όξυνσης της τουρκικής απειλής.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: