Αρχείο

Archive for 20 Ιανουαρίου, 2020

ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ! Μια αγέλη λύκων με έναν Αδόλφο για τη βρώμικη δουλειά…

20 Ιανουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Γιωργος Παπαδοπουλος Τετραδης
Μια αγέλη λύκων με έναν Αδόλφο για τη βρώμικη δουλειά.
Οι ηγέτες 9 από τις ισχυρότερες χώρες του κόσμου και η Τουρκία μαζεύτηκαν στο Βερολίνο για να βάλουν ένα τέλος στήν πολιτική ανωμαλία της Λιβύης. Όχι πρός όφελος του λαού της Λιβύης, αλλά ο καθένας πρός όφελός του.

Χτές το βράδυ, μετά από σχετικά λίγες ώρες για ένα τέτοιο ζήτημα και με τόσους «μεγάλους» εμπλεκόμενους, εκδόθηκε ένα κοινό ανακοινωθέν, στο οποίο όλοι οι προσκεκλημένοι συμφώνησαν ΝΑ εργαστούν ώστε ΝΑ επιτευχθεί κατάπαυση του πυρός μεταξύ των αντιμαχόμενων! Δηλαδή, οι μάχες συνεχίζονται και βλέπουμε!

Και πώς να μη συνεχίζονται οι μάχες όταν οι εμπλεκόμενοι στη Λιβύη αιμοδοτούν τις πολεμικές βιομηχανίες εκείνων που μαζεύτηκαν στο Βερολίνο για να πετύχουν μια υποτίθεται ειρήνη. Δηλαδή, να πετύχουν να αρπάξουν ο καθένας ένα κομμάτι της πίττας που λέγεται Λιβύη. Είτε αυτό είναι πετρέλαιο, είτε εξοπλισμοί, ειτε βάσεις, είτε έδαφος, είτε εξουσία. Είτε όλα μαζί.

Γιατί, οι Ρώσσοι έχουν στρατό στη Λιβύη και θέλουν και βάσεις και πετρέλαιο και αέριο. Χρησιμοποιούν τον Έρντοαν ως μακρύ χέρι τους στήν περιοχή. Ή έτσι νομίζουν.

Οι Γάλλοι έχουν στόλο στη Λιβύη, θέλουν βάσεις, θέλουν την TOTAL στα κοιτάσματα και πουλάνε όπλα στόν Χάφταρ, ενώ δεν θέλουν την Τουρκία στήν περιοχή.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Άρθρο ΒΛ. Πούτιν – Παγκόσμια Τάξη: νέοι κανόνες του παιχνιδιού ή παιχνίδι χωρίς κανόνες;

20 Ιανουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Του Βλαντίμιρ Πούτιν, από το Άρδην τ.98, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2014

Ο Βλάντιμιρ Πούτιν έκανε μια ιστορική, για τις διεθνείς σχέσεις, ομιλία, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της ολομέλειας του XI συνεδρίου της Λέσχης «Βαλντάι». Το συνέδριο είχε θέμα: «Παγκόσμια Τάξη: νέοι κανόνες ή παιχνίδι χωρίς κανόνες;», πραγματοποιήθηκε στις 22-24 Οκτωβρίου 2014 στο Σότσι της Μαύρης Θάλασσας, και σ’ αυτό έλαβαν μέρος 108 εμπειρογνώμονες από 26 χώρες.  Πηγή: http://www.kremlin.ru/news/46860

Mετάφραση-επιμέλεια: Σωτήρης Δημόπουλος

Τ ο θέμα της σημερινής συνάντησης, των συζητήσεων που έλαβαν χώρα εδώ, ήδη έχει αναφερθεί: «Νέοι κανόνες του Παιχνιδιού ή Παιχνίδι χωρίς κανόνες;». Κατά τη γνώμη μου, αυτό το θέμα, αυτή η διατύπωση, περιγράφει ακριβέστατα το ιστορικό δίλημμα ενώπιον του οποίου βρισκόμαστε, την επιλογή την οποία είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε όλοι μας. Η άποψη ότι ο σύγχρονος κόσμος αλλάζει ραγδαία, δεν είναι βεβαίως νέα. Και γνωρίζω ότι στη διάρκεια της συζήτησης μιλήσατε γι’ αυτό. Πράγματι, είναι δύσκολο να διαφύγουν της προσοχής μας οι ριζικοί μετασχηματισμοί στην παγκόσμια πολιτική, οικονομία, κοινωνική ζωή, στη σφαίρα των βιομηχανικών, πληροφοριακών και κοινωνικών τεχνολογιών. [ ]
Αναλύοντας τη τρέχουσα κατάσταση, δεν λησμονούμε τα μαθήματα της ιστορίας. Πρώτον, η αλλαγή της παγκόσμιας τάξης (και ακριβώς το φαινόμενο αυτής της κλίμακας παρατηρούμε σήμερα), κατά κανόνα, συνοδευόταν στο παρελθόν αν όχι με έναν παγκόσμιο πόλεμο, με παγκόσμιες συγκρούσεις, τουλάχιστον με μια αλυσίδα σφοδρών συγκρούσεων τοπικού χαρακτήρα. Δεύτερον, η παγκόσμια πολιτική – αυτό, πρωτίστως, σημαίνει την οικονομική ηγεμονία, τα ζητήματα πολέμου και ειρήνης, της ανθρωπιστικής σφαίρας, συμπεριλαμβανομένων και των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Στον κόσμο έχουν συσσωρευτεί πολλές αντιθέσεις. Και πρέπει να ρωτήσουμε με ειλικρίνεια ο ένας τον άλλον, εάν διαθέτουμε αξιόπιστο δίχτυ ασφαλείας. Δυστυχώς, εγγυήσεις, εμπιστοσύνη, ότι το υπάρχον σύστημα της παγκόσμιας και περιφερειακής ασφάλειας είναι σε θέση να μας διαφυλάξει από τους κλυδωνισμούς, δεν υπάρχουν. Αυτό το σύστημα είναι σοβαρά εξασθενημένο, κατακερματισμένο και παραμορφωμένο.
Δύσκολες ώρες περνούν και οι διεθνείς και περιφερειακοί θεσμοί πολιτικής, οικονομικής και πολιτιστικής συνεργασίας. Όντως, πολλοί μηχανισμοί διασφάλισης της παγκόσμιας τάξης δημιουργήθηκαν αρκετά παλαιότερα, και ως αποτέλεσμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η αντοχή αυτού του συστήματος βασίστηκε όχι μόνον στην ισορροπία δυνάμεων, μεταξύ άλλων, και θέλω αυτό επίσης να το υπογραμμίσω, όχι μόνο στο δίκαιο των νικητών, αλλά και στο ότι οι «πατέρες-θεμελιωτές» αυτού του συστήματος ασφάλειας αντιμετώπιζαν με σεβασμό ο ένας τον άλλο, και δεν προσπαθούσαν να αποσπάσουν τα πάντα αλλά να διαπραγματευθούν. Το σημαντικότερο είναι ότι, αυτό το σύστημα εξελίχθηκε και, παρ’ όλες τις ατέλειές του, συνεισέφερε αν όχι να επιλυθούν, τουλάχιστον να συγκρατηθούν σε ένα πλαίσιο τα υφιστάμενα παγκόσμια προβλήματα, να ρυθμιστεί η οξύτητα του φυσικού ανταγωνισμού των κρατών.
Είμαι πεπεισμένος, ότι τον μηχανισμό ελέγχου και ισορροπιών, ο οποίος στις προηγούμενες δεκαετίες διαμορφώθηκε δύσκολα, ενίοτε μάλιστα δομείτο με οδυνηρό τρόπο, δεν έπρεπε να τον θραύσουμε, ή να θραύσουμε κάτι, μη δημιουργώντας κάτι σε αντικατάστασή του. Σε διαφορετική περίπτωση, πραγματικά, δεν θα απέμενε κανέναν άλλο εργαλείο, εκτός από την ωμή βία. Ήταν αναγκαίο να πραγματοποιήσουμε μια λογική αναδόμηση, προσαρμοσμένη στις νέες πραγματικότητες του συστήματος των διεθνών σχέσεων. Όμως οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ανακηρύσσοντας τον εαυτόν τους νικητές του ψυχρού πολέμου, αλαζονικά, θεωρώ, σκέφθηκαν ότι απλά αυτό δεν το είχαν ανάγκη. Και στη θέση της εγκαθίδρυσης μιας νέας ισορροπίας δυνάμεων, που συνιστά απαραίτητη συνθήκη της τάξης και της σταθερότητας, αντιθέτως, έλαβαν μέτρα, που οδήγησαν σε δραματική επιδείνωση της ανισορροπίας.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Διαδικασίες «fast track» στο Μεταναστευτικό

20 Ιανουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Του Βασίλη Στοϊλόπουλου 

Μπορεί κάθε τόσο οι υπουργοί Μετανάστευσης ν΄αλλάζουν, όπως τελευταία με τον κ. Μηταράκη. Αυτό που παραμένει διαχρονικά είναι μια «μεταναστευτική πολιτική» που αποκλείει κατηγορηματικά την αποτροπή της παράνομης εισόδου μεταναστών στη χώρα και που δεν λαμβάνει υπόψη της τις κοινωνικές, πολιτιστικές, δημογραφικές, οικονομικές κ.λπ. επιπτώσεις της. Η πολιτική τάξη της χώρας απλά αρκείται στον «εξορθολογισμό» της διαχείρισης των ασταμάτητων μεταναστευτικών ροών – εντός της επικράτειας.
Τελευταίο παράδειγμα η νομοθετική ρύθμιση με διαδικασίες «fast track» των λεγόμενων «ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ», που προχώρησε σιωπηλά και αθόρυβα. Έτσι, στην αρχή, μέχρι στις 30-6-2020, το δημόσιο, οι δημόσιες υπηρεσίες, επιχειρήσεις και οργανισμοί κοινής ωφέλειας θα προβαίνουν στις ενέργειες αρμοδιότητάς τους, που είναι απαραίτητες για την αντιμετώπιση της απρόβλεπτης αύξησης των προσφυγικών/μεταναστευτικών ροών, «κατά ΠΑΡΕΚΛΗΣΗ από κάθε διάταξη δημοσίων συμβάσεων». Η διαδικασία σύναψης των σχετικών συμβάσεων μπορεί να διενεργείται με τη διαδικασία της ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΚΥΡΗΞΗ και ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΠΟΣΟΥ, μέχρι τα όρια εφαρμογής των οδηγιών για τις δημόσιες συμβάσεις. Αυτό αφορά κυρίως στους τομείς της μεταφοράς, διαμονής, σίτισης, καθαριότητας και υγειονομικής περίθαλψης των προσφύγων/μεταναστών, αλλά ακόμη και την ίδρυση, κατασκευή, συντήρηση, μετατροπή και λειτουργία Δομών Προσωρινής Υποδοχής και Φιλοξενίας, καθώς και Προαναχωρησιακών Κέντρων Κράτησης Αλλοδαπών. Άλλωστε, «λεφτά υπάρχουν» σε αφθονία, όπως φαίνεται, και θα πρέπει να “επενδυθούν”.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Βιο-ναζί και ζωοφιλία

20 Ιανουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Προστασία των ζώων και ολοκαύτωμα στο Γ΄ Ράιχ

Του Κωνσταντίνου Μαυρίδη από την Ρήξη φ. 156

Η δημοφιλέστατη γερμανική αστυνομική σειρά «Τατόρτ» του τηλεοπτικού δικτύου ARD παρουσιάζει συνήθως εγκλήματα που διαπράττονται από εμπόρους οργάνων, τη μαφία και διεθνείς κατασκόπους, αλλά τον Μάιο του 2018 το επεισόδιο αφορούσε μια ομάδα του πληθυσμού που εκτιμάται, λίγο πολύ, από τους πάντες. Οι «κακοί» αυτή τη φορά ήταν κάποιοι παραδοσιακοί βιοκαλλιεργητές στον Μέλανα Δρυμό, η βουκολική φάρμα των οποίων έκρυβε μια άκρως σκοτεινή πλευρά.
Ο ι αστυνομικοί σταδιακά θα ανακαλύψουν ότι πίσω από την προστασία των τοπικών σπόρων και την απέχθεια προς τις νέες τεχνολογίες κρύβεται η ακροδεξιά ιδεολογία του «αίματος και της γης» και θα θέσουν τέλος στα ειδεχθή εγκλήματα των νεοναζί αγροτών. Το επεισόδιο ήταν από τα πιο πετυχημένα της σειράς, μάλλον διότι βασίστηκε σε πραγματικά γεγονότα. Οι αποκαλούμενοι βιο-ναζί δεν αποτελούν αποκύημα της φαντασίας των σεναριογράφων της εκπομπής, αλλά μια κυρίαρχη τάση των ακροδεξιών εξτρεμιστών που ξανα-ανακαλύπτουν τις βιοκαλλιέργειες και τον, άνευ ζωικών προϊόντων, τρόπο διατροφής.
Αναφορές στον βρετανικό Τύπο κάνουν συχνά λόγο για διείσδυση νεοναζιστικών ομάδων, όπως της Εθνικής Επαναστατικής Φράξιας (NRF) του Τρόυ Σάουθγκεϊτ, του ακραία βίαιου Βρετανικού Κινήματος και της Ομάδας Υποστήριξης Ζώων (ASG) που αποτελεί παρακλάδι της Φασιστικής Διεθνούς, στις διαδηλώσεις υπέρ των δικαιωμάτων των ζώων. Στη Γερμανία, οι υπέρμαχοι της λευκής ανωτερότητας εναγκαλίζονται μη ζωικές δίαιτες, ανεβάζουν βίντεο με συνταγές στο YouTube και επιχειρηματολογούν υπέρ της καταλληλότητας της χορτοφαγικής διατροφής για την «Αρεία» φυλή και την επιστροφή των νόμων υπέρ της προστασίας των ζώων που είχαν θεσπιστεί στο Γ΄ Ράιχ.
Μπορεί το σχήμα να φαντάζει οξύμωρο, αλλά ουσιαστικά οι νεοναζί επανέρχονται στις ρίζες τους. Ο φυσικός τρόπος ζωής και η εκστρατεία κατά των πειραμάτων σε ζώα μπορεί να ξεκίνησαν ως ιδέες της αριστεράς τον 19ο αιώνα, αλλά υιοθετήθηκαν ολόθερμα από τους ναζί ενδεδυμένες με ακραίες φυλετικές θεωρίες τον 20ο και εφαρμόστηκαν κατά το ναζιστικό δοκούν στο Γ΄ Ράιχ τη δεκαετία του ’30. Ως γνωστόν, ο Χίτλερ, ο οποίος χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο «Λύκος», ήταν ορκισμένος χορτοφάγος και φανατικός ζωόφιλος, αγαπούσε παθολογικά τη σκυλίτσα του και είχε στολίσει την Διεθνή Κυνηγετική Ομοσπονδία με τον χαρακτηρισμό «η ελεεινή διεθνής των πράσινων μασόνων». Αλλά και η υπόλοιπη ναζιστική ηγεσία δεν πήγαινε πίσω σχετικά με τη φιλοζωία της. Ο Ες ήταν ακόμη πιο ακραίος με τις βίγκαν διατροφικές του συνήθειες, σε βαθμό που έφερνε το προσωπικό του φαγητό στο Μπέργκχοφ κι εκνεύριζε ακόμη και τον Χίτλερ. Ο Γκέρινγκ, αν και αμετανόητος κυνηγός, αποκαλούσε τα δάση «καθεδρικούς ναούς του Θεού» και είχε δύο λιοντάρια ως κατοικίδια, τα οποία άφηνε να τριγυρνάνε στο σαλόνι ανάμεσα στους καλεσμένους του. Ο Γκαίμπελς πίστευε ότι «η κρεατοφαγία αποτελεί διαστροφή της ανθρώπινης φύσης» και είχε δηλώσει πως «όσο περισσότερο γνωρίζω το ανθρώπινο είδος τόσο περισσότερο προτιμώ τον σκύλο μου τον Μπένο». Όσο για τους Χίμλερ, Μπόρμαν και Χόες (διοικητής του στρατοπέδου του Άουσβιτς) προέρχονταν από τις τάξεις των Αρταμάνεν, μιας μυστικιστικής αγροτικής σέχτας.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: