Αρχείο

Archive for 22 Ιανουαρίου, 2020

«Πρόεδρος» σε πρωθυπουργοκεντρική, ολιγαρχική δημοκρατία

22 Ιανουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Γιώργος Ρωμανός

Συγγραφέας, ιστορικός ερευνητής

Η βαρύτατα ασθενής Γ΄ ελληνική «Δημοκρατία» είναι ουσιαστικά και τυπικά ολιγαρχική και απολύτως πρωθυπουργοκεντρική. Ο πρωθυπουργός, ως μοναδικός πόλος εξουσίας, επιλέγει τους ανώτατους δικαστικούς, καταργώντας στην πράξη των «Διαχωρισμό των εξουσιών», δηλαδή το θεμέλιο της Δημοκρατίας. Ακόμη, επιλέγει τους πάντες στην κρατική μηχανή, μέχρι και «Πρόεδρο Δημοκρατίας» της αρεσκείας του τον οποίο επιβάλλει μέσω συναλλαγών με τις λοιπές «δημοκρατικές δυνάμεις».

Η ολιγαρχική φύση αυτής της «Δημοκρατίας» αποδεικνύεται και από την ιστορικά συνεχή εναλλαγή στην εξουσία τριών πολιτικών δυναστειών οι οποίες όταν διαφωνούν προκρίνουν, κοινή συναινέσει, έναν «αντιπρόσωπό» τους σαν πρωθυπουργό, έστω και αγράμματο, μέχρι να ξαναμοιραστούν την εξουσία.

Όλες οι πρόσφατες κυβερνήσεις ΔΕΝ είχαν λαϊκή πλειοψηφία επί όλων των πολιτών με δικαίωμα ψήφου. Στις εκλογές συμμετέχει σχεδόν το 50% των εχόντων δικαίωμα ψήφου. Οι υπόλοιποι δεν ψηφίζουν από αηδία γιατί γνωρίζουν το προαποφασισμένο αποτέλεσμα που οδηγεί σε έναν ενιαίο Κυβερνητισμό αδιακρίτως κομμάτων. Τα εκλογικά αποτελέσματα εξάγονται μέσα από μία ύποπτη, ανεξέλεγκτη καταμέτρηση η οποία έχει ανατεθεί σε ιδιώτες. Έτσι η «Δημοκρατία» αυτή δεν είναι σε θέση να επιτελέσει τον κορυφαίο θεσμό-λειτουργία της δια του κράτους της! Ειδικότερα, στις τελευταίες εκλογές τα πλήρη εκλογικά αποτελέσματα ανακοινώθηκαν μετά από δεκαοκτώ ημέρες! Γνωστά και τα περιστατικά κρίσιμης νοθείας. Υποψήφιος που κατέφυγε σε εκλογοδικείο κατήγγειλε ότι του είπαν, πως: κακώς διαμαρτύρεται, διότι δεν του αφήρεσαν ψήφους αλλά του προσέθεσαν!!!

Νοσηρή είναι και η παυλοπούλεια «θεϊκή» έμπνευση του δώρου (bonus) των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα. Το πρόσχημα είναι: «για να υπάρχει σταθερή κυβέρνηση». Έτσι, όμως υποκλέπτεται η ψήφος του λαού και παραβιάζεται η συνταγματική αρχή της ισότητας της ψήφου, που μεταξύ άλλων προβλέπει ότι: «…όλες οι ψήφοι είναι νομικά ισοδύναμες.» Ωστόσο ο λόγος που έγινε αυτό είναι ότι η Γ΄ ελληνική «Δημοκρατία» έχει αυτοπαγιδευτεί, αργά και σταθερά επί δεκαετίες, σε έναν νέου τύπου Εθνικό Διχασμό, τον οποίο η ίδια δημιούργησε. Τα δύο διχασμένα μέρη είναι α. η ελαχίστη μειοψηφία των πολιτικών του ενιαίου Κυβερνητισμού και β. η μεγάλη πλειοψηφία του λαού. Τα Μνημόνια και, κυρίως, η «Συμφωνία των Πρεσπών» καθόρισαν τον Διχασμό. Με την «Συμφωνία» κορυφώθηκε η αντίθεση μεταξύ του ενιαίου Κυβερνητισμού και της μεγάλης πλειοψηφίας (σε ποσοστό περισσότερο από 70%) του ελληνικού λαού.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

15/1/1950: Η ιστορία βρυχάται αμείλικτη

22 Ιανουαρίου, 2020 1 Σχολιο
15/1/1950: Η ιστορία βρυχάται αμείλικτη

του Αλέκου Μιχαηλίδη από τον Φιλελεύθερο Δυστυχώς, εδώ και τρία σχεδόν χρόνια, η 15η Ιανουαρίου δεν θυμίζει μονάχα μια από τις πιο μάγκικες πράξεις του κυπριακού Ελληνισμού. Δυστυχώς, η 15η Ιανουαρίου δεν θυμίζει πια μόνο τις σελίδες με τις υπογραφές των παππούδων και των γιαγιάδων μας. Δυστυχώς, η 15η Ιανουαρίου δεν θυμίζει πια μόνο τους σταυρούς των αμόρφωτων χωρικών, των βουνίσιων, των αγροτών, που διέκοψαν την εργασία για να υπογράψουν συνειδητά την ιστορική συνέχεια του κυπριακού Ελληνισμού. Δυστυχώς, η 15η Ιανουαρίου δεν θυμίζει πια μόνο τις μαυροφορεμένες προγιαγιάδες που συνέρρευσαν στους χώρους συγκέντρωσης υπογραφών για να δώσουν νέα πνοή στη διαρκή αντίσταση του κυπριακού Ελληνισμού.

Η 15η Ιανουαρίου θυμίζει και μια από τις μελανότερες στιγμές της δημοκρατίας στην Κύπρο, μια από τις σκοτεινότερες «εκλάμψεις» των δύο μεγάλων κομμάτων, το έρεβος που επιβεβαίωσαν 30 βουλευτές του ΔΗΣΑΚΕΛ την 7η Απριλίου 2017. Πια, η 15η Ιανουαρίου στέκεται καλά και ακροβατεί ανάμεσα στο φως του 95,7%, της επαναστατικής πράξης των Κυπρίων και στη μαυρίλα της Βουλής των Αντιπροσώπων (;), στον ζόφο των δύο μεγάλων κομμάτων της κυπριακής πραγματικότητας. Πλέον, η 15η Ιανουαρίου στέκεται καλά για να θυμίζει τον φόνο της Δημοκρατίας στην Κύπρο, την εδραίωση του φασισμού, τον βιασμό της ιστορίας, της συνείδησης και της ταυτότητας του κυπριακού Ελληνισμού.Ήταν τότε, όταν μια απόφαση για αναφορά της επετείου του Ενωτικού Δημοψηφίσματος του 1950, προκάλεσε την αντίδραση της Τουρκίας και του κατοχικού καθεστώτος, με πρώτο και καλύτερο τον «άγγελο εξάγγελο» Μουσταφά Ακιντζί. Και ενώ υπήρχε το αίσθημα (ή η ψευδαίσθηση;) πως οι συνομιλίες για το Κυπριακό προχωρούσαν θετικά, ο Λεμεσιανός Ακιντζί αποχώρησε από την τράπεζα εκβιάζοντας την κυπριακή βουλή για την απόφαση περί Ενωτικού Δημοψηφίσματος. Υπό αυτό τον εκβιασμό και σε μια προσπάθεια να κατευναστεί η Τουρκία, 30 βουλευτές από τον ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ –με περίσσια προθυμία– ψήφισαν στις 7 Απριλίου 2017 μέσω του «νόμου Ακιντζί» όπως περάσει η αρμοδιότητα των σχολικών εορτασμών στο εκάστοτε υπουργείο Παιδείας, ακυρώνοντας έτσι την «τροπολογία ΕΛΑΜ» που αφορούσε το Ενωτικό Δημοψήφισμα.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: