Αρχείο

Archive for Φεβρουαρίου 2020

Ελλάς 2020: «Νοικοκυραίοι, ξεδοντιάρηδες», ΜΑΤ και «καθαροί»

29 Φεβρουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Ο διχασμός και η ξεχασμένη μεσαία τάξη

του Δημοσθένη Γκαβέα από την huffingtonpost.gr

Ο εχθρός του φτωχού είναι ο φτωχός. Αυτό επιβεβαιώνουν οι φωτογραφίες και τα βίντεο με τους αστυνομικούς να σπάνε με μένος αυτοκίνητα πολιτών στη Χίο ή να συμπεριφέρονται στις προκλήσεις με παντελή έλλειψη επαγγελματισμού, με χυδαίες χειρονομίες και αγελαία συμπεριφορά. Είναι θλιβερό.

Από προέρχονται αυτά τα παιδιά; Σίγουρα όχι από μεγαλοαστούς γονείς. Ταξικά έχουν κοινές καταβολές με αυτούς με τους οποίους συγκρούονται. Ποια η διαφορά τους με τους μπαχαλάκηδες; Όπως φαίνεται, καμία.

Όμως αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι το βαθύ και διευρυμένο μίσος προς τον απλό λαό, τους Ελληνες φορολογούμενους πολίτες. Δέκα χρόνια ισοπέδωσης και φτωχοποίησης. Δεν υπάρχει άλλος ευρωπαίος πολίτης που να έχει πληγεί σε τέτοιο βαθμό και για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.

Οι Ελληνες πολίτες πλήρωσαν και πληρώνουν τα αυστηρά δημοσιονομικά μέτρα χωρίς καμία ανταποδοτικότητα, με άθλια παιδεία και υγεία, με μηδενική μέριμνα για την οικογένεια. Η γνώμη της πλειονότητας των πολιτών, εάν δεν συνάδει με την κυρίαρχη και επιβεβλημένη νεογλώσσα, απορρίπτεται στην καλύτερη περίπτωση ως ακραία.

Τελικά ο λαός είναι ο εχθρός! Οι «αμόρφωτοι», οι «νοικοκυραίοι», οι «εθνικιστές», οι «ρατσιστές». Είναι οι αόρατοι άνθρωποι, αυτοί που νιώθουν ότι δεν έχουν μέλλον και ξέρουν ότι δεν τους υπολογίζει κανείς. Είναι ενδιαφέρον ότι τη λαϊκή τάξη την εχθρεύονται, τη σιχαίνονται όχι μόνο στην Ελλάδα.

«Ξεδοντιάρηδες», αποκαλούσε ο Ολάντ τους εργάτες ή τους μισθωτούς σε επισφαλείς εργασίες, «αξιοθρήνητους», χαρακτήριζε η Χίλαρι Κλίντον την παλιά, υποβαθμισμένη αμερικανική μεσαία τάξη, όπως μας θυμίζει ο Κριστόφ Γκιλλουί στο βιβλίο του «No Society – Το τέλος της μεσαίας τάξης»

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ὧρες εὐθύνης Κυβερνήσεως καί Ἀντιπολιτεύσεως γιά τά 12 μίλια.

29 Φεβρουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Κύριο άρθρο της Εστίας, 19 Φεβρουαρίου 2020

Μέ πόση ἔκταση χωρικά ὕδατα θά πᾶμε στήν Χάγη; – Καιρός γιά ἱστορικές ἀποφάσεις

ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ φαίνεται ὅτι ἐπισπεύδονται. Τό πολιτικό σύστημα στήν Ἑλλάδα εἶχε ἐπενδύσει στήν καθυστέρηση τῆς ἀναρτήσεως τοῦ τουρκολιβυκοῦ μνημονίου στόν ΟΗΕ μέχρι τόν Μάρτιο καί στήν ἀνατροπή τῆς κυβερνήσεως Σάρατζ. Ἡ προέλασις τοῦ στρατηγοῦ Χάφταρ μέχρι τήν Τρίπολη ὅμως ἀπεδείχθη φρούδα ἐλπίδα. Ἡ κατάστασις στήν Λιβύη ὄχι μόνο ἔχει σταθεροποιηθεῖ ὑπέρ τοῦ Σάρατζ ἀλλά οἱ Τοῦρκοι ἄρχισαν νά κατασκευάζουν δική τους στρατιωτική βάση.

Ἡ μή ἀναμενομένη γιά αὐτήν τήν ἐποχή ἀνάρτηση τῆς συμφωνίας Τουρκίας – Λιβύης ἀπό τόν ΟΗΕ σημαίνει, μεταξύ ἄλλων, ὅτι οἱ γείτονες καταθέτουν ἐπισήμως τίς δικές τους συντεταγμένες στήν περιοχή τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου ἀμφισβητῶντας ἀμέσως τόν σκληρό πυρῆνα τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας ἐπί τῆς ὑφαλοκρηπῖδος τῶν νήσων μεταξύ τῶν ὁποίων τῆς Κρήτης, τῆς Ρόδου καί τοῦ Καστελλορίζου. Σημαίνει ἐπίσης ὅτι ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος Ἐρντογάν θά στείλει τά ἐρευνητικά σκάφη του γιά ἔρευνες στήν ἑλληνική ὑφαλοκρηπῖδα προκειμένου νά σύρει τήν Ἑλλάδα σέ ἕναν ἀτιμωτικό διάλογο εἴτε διμερῆ εἴτε στό Διεθνές Δικαστήριο μέ τούς ὅρους του.

Στό μέτρο πού καί ὁ ΣΥΡΙΖΑ καί ἡ ΝΔ ἀμέλησαν νά καταθέσουν συντεταγμένες καί νά ἐπεκτείνουν τά χωρικά μας ὕδατα στά 12 μίλια στούς καλούς καιρούς, θεωροῦμε πώς εἶναι ὥρα νά ἀφήσουν τούς ἀχρείαστους διαξιφισμούς γιά τούς «ἁρμούς» καί τόν Στάλιν, καί νά ἀφοσιωθοῦν στήν ἐθνική ὑπόθεση. Εἶναι ὥρα νά ἀναλάβουν τίς εὐθύνες τους. Διότι χωρίς ἀμφιβολία ἔρχονται ὧρες εὐθύνης. Καί γιά τήν Κυβέρνηση καί γιά τήν Ἀντιπολίτευση.

Ἐφ’ ὅσον τό ἑλληνικό δόγμα ἐξωτερικῆς πολιτικῆς ἀπορρίπτει τήν πολεμική ἀναμέτρηση καί προκρίνει τήν Χάγη ὡς μέσο ἐπιλύσεως διαφορᾶς γιά τήν νησιωτική ὑφαλοκρηπῖδα καί τήν ΑΟΖ, τό μέγα ζήτημα πού τίθεται εἶναι τό ἑξῆς: Μέ πόσα μίλια χωρικά ὕδατα θά πᾶμε στήν Χάγη; Καί μέ ποιές συντεταγμένες; Περίπτωσις νά προσφύγουμε στήν Χάγη μέ τά χωρικά μας ὕδατα (αἰγιαλίτιδα ζώνη) στά 6 μίλια δέν ὑπάρχει. Δέν μπορεῖ νά ὑπάρξει. Κυβέρνησις καί Ἀντιπολίτευσις, πρέπει νά συμφωνήσουν ὅτι ἡ Ἑλλάς θά ἐκδώσει τά Προεδρικά Διατάγματα Κοτζιᾶ γιά τήν ἐπέκταση τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων στά 12 μίλια.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Στη Λέσβο ηττήθηκε η λογική, στα σύνορα αναστενάζει η Ελλάδα

28 Φεβρουαρίου, 2020 1 Σχολιο

Η κατάσταση σε λίγα εικοσιτετράωρα ενδεχομένως να είναι εξαιρετικά σοβαρή

Χάθηκε η μπάλα. Ένας αστυνομικός της Δίωξης Ναρκωτικών διαπληκτίζεται με πολίτη κάπου στον Χολαργό και εκνευρισμένος πυροβολεί το πορτμπαγκάζ του πολίτη με το υπηρεσιακό του πιστόλι. Τέθηκε σε διαθεσιμότητα.

Μέλος της Ομάδας Δίας, νέος αστυνομικός που προσελήφθη με την διαδικασία εξπρές μαζί με άλλους 1.500 νεαρούς εκτός διαγωνισμού ΑΣΕΠ και χωρίς προδιαγραφές, πηγαίνει στην ΑΣΟΟΕ και κυκλοφορεί με το υπηρεσιακό του κράνος και τα άρβυλα της στολής αστυνομικού. Νεαρός άπειρος και προφανώς ανόητος, ενδεχομένως και ερωτευμένος πήγε να συναντήσει μία φίλη του. Του επιτέθηκαν, τον έδειραν και αυτός τράβηξε το υπηρεσιακό του όπλο. Ακολούθησαν δηλώσεις του οι οποίες δεν είναι καν καταληπτές. Αφήνει μάλιστα να εννοηθεί πώς εκτός από το ραντεβού του, πιθανόν και να εκτελούσε κάποια αποστολή.

Άνδρες των ΜΑΤ που εγκαταλείπουν την Χίο ηττημένοι και δαρμένοι διότι τους έστειλαν εκεί χωρίς σχεδιασμό και επιμελητεία, κατά την στιγμή της επιβίβασης τους στο πλοίο του γυρισμού στα Μεστά διαπληκτίζονται με πολίτες. Συμπεριφέρονται ως χούλιγκαν. Ντυμένοι με πολιτικά αρπάζουν πέτρες και κυνηγούν τους Χιώτες. Χωρίς καμία πειθαρχία, πλήρως αυτονομημένοι, με συμπεριφορά που παραπέμπει σε οργανωμένους οπαδούς ποδοσφαιρικής ομάδας. Το σχετικό βίντεο έχει γίνει viral.

Στο Διαβολόρεμα της Βορείου Λέσβου αξιωματικός των ΜΑΤ βλέποντας συνάδελφό του να ξυλοκοπείται άγρια από διαδηλωτές, τραβά το πιστόλι του και πυροβολεί τέσσερις φορές στο έδαφος παρακαλώ. Και τράβηξε όπλο αν και αστυνομικός εν ώρα υπηρεσίας σε διαδήλωση – συγκέντρωση και πυροβόλησε στο έδαφος αντί να ρίξει στον αέρα. Ανεκπαίδευτος, χωρίς ψυχραιμία, άπειρος, επικίνδυνος.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Μία άλλη άποψη για τα γεγονότα στη Χίο

28 Φεβρουαρίου, 2020 Σχολιάστε
Μία άλλη άποψη για τα γεγονότα στη Χίο

Του Νίκου Γεωργούλη από το liberal.gr 

«Για το καλό σας», ακούμε την κυβερνητική συγχορδία να μας βομβαρδίζει. Σας κάνουμε απέραντη φυλακή αλλοεθνών, για το καλό σας. Πριν διαβάσετε, λοιπόν, ποιο είναι το … καλό μας μέσα από μια short ανάλυση της κυβερνητικής επιχειρηματολογίας για την επιβολή των υπερδομών μεταναστών στα νησιά του Βορείου Αιγαίου, ας επιμερίσουμε την ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση ασφυξίας σε Λέσβο, Χίο Σάμο, για να είμαστε δίκαιοι.

Η πολιτική «είμαστε εδώ και σας περιμένουμε» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ μετέτρεψε το δρομολόγιο με κατεύθυνση την Ευρώπη, με μηχανοδηγό την Τουρκία, σε μονόδρομο. Οπότε μοιραία εγκατέστησε τα νησιά μας στο μάτι του κυκλώνα.

Η αποδοχή μιας αόριστης δήθεν ερμηνείας της Συμφωνίας Ε.Ε. – Τουρκίας, ότι η επαναπροώθηση παράνομων εισελθόντων στην Τουρκία επιβάλλεται από τις πύλες εισόδου μόνο των νησιών, είναι επίσης κληρονομιά ΣΥΡΙΖΑ.

Η πολιτική «δομές άναρχης μορφής», ρυθμιζόμενες στη βάση της δυναμικής των ροών, εγκαθιδρύθηκε επίσης επί ΣΥΡΙΖΑ. Και η ελληνική πολιτεία δέσμευε εκτάσεις στη Χίο για 1.300 διαμένοντες κι αυτές φούσκωναν και ξεφούσκωναν ανάλογα με τις πολιτικές διαθέσεις του Τούρκου «καλού μας γείτονα», των στραβών ματιών της Τουρκικής ακτοφυλακής και τις ανάγκες των δουλεμπορικών κυκλωμάτων.

Ωστόσο, επί ΣΥΡΙΖΑ, για να αναφερθώ στην περίπτωση της Χίου που γνωρίζω απ’ έξω κι ανακατωτά, μόλις η δομή φούσκωνε, βρίσκονταν βαλβίδα εκτόνωσης της με σιωπηρές αποσυμφορήσεις και η δυναμικότητα του άθλιου hot spot περιορίζονταν γύρω στις 2.500. Απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης, δυσφημιστική εικόνα για τον τόπο, μαρτύριο για το χωριό που το φιλοξενούσε.

Κι ύστερα ήρθε η Ν.Δ… «Δεν θα επιτρέψω τα νησιά του Βορείου Αιγαίου να μετατραπούν σε αποθήκες ψυχών απελπισμένων», μας είχε διαβεβαιώσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός κι είχε αναγεννήσει μέσα μας την ελπίδα. Παραδοτέο έπειτα από 7 μήνες διακυβέρνησης; Οι 2.500 επί ΣΥΡΙΖΑ έγιναν σήμερα περίπου 8.000.

Αίφνης, στο 6μήνο, παρουσιάστηκε σχέδιο. Επενδύθηκε με διάθεση πυγμής κι αποφασιστικότητας, μόνο που μπάζει από παντού, αριθμητικά και πρακτικά.

ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ: Θα κλείσουν οι υφιστάμενες δομές μόλις λειτουργήσουν τα νέα κέντρα.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Μια άποψη, του Μιχάλη Ράπτη (Πάμπλο)

28 Φεβρουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Χθες συμπληρώθηκαν 24 χρόνια από τον θάνατο του Μιχάλη Ράπτη (Πάμπλο), ενός ευπατρίδη της επανάστασης. Συμμετείχε στην προσπάθεια έκδοσης του Άρδην και στο πρώτο τεύχος του δημοσιεύτηκε το παρακάτω κείμενο που έγραψε λίγες μέρες πριν “φύγει”. “Ήταν ένα ευαπτρίδης της παγκόσμιας επανάστασης, ένας αγωνιστής της εθνικής και κοινωνικής χειραφέτησης των λαών, ένας μαχητής της απελευθέρωσης και της εθνικής αξιοπρέπειας της Ελλάδας…”, όπως έγραφε ο Γιώργος Καραμπελιάς στο τχ. 1 του Άρδην.

Το κείμενο του που αναδημοσιεύουμε, και είχε γραφτεί λίγες μέρες μετά την Κρίση των Ιμίων, είναι δυστυχώς τραγικά επίκαιρο.

Άρδην

Συγγραφέας: Μιχάλης Ράπτης

Άρδην τ. 01

Το τελευταίο κείμενο του Μιχάλη Ράπτη που γράφτηκε ειδικά για το “Άρδην”.

Η κρίση της Ίμιας κατέδειξε βασικά πράγματα για την παρούσα κατάσταση στη χώρα μας.

Επιβεβαίωσε τα κοινά σχέδια Ουάσιγκτον-Άγκυρας για μια αποφασισμένη τροποποίηση του καθεστώτος στο Αιγαίο παρασύροντας την Αθήνα σε διαπραγματεύσεις.

Κατέδειξε επίσης πόσο η πίεση αυτή θα είναι μεγάλη αναγκάζοντας την Αθήνα να αντιμετωπίσει στήθος προς στήθος τη στρατιωτική αναμέτρηση. Κατέδειξε ακόμα σε ποιο βαθμό έχει ατονήσει η εθνική ευαισθησία της άρχουσας τάξης αλλά και μέρους του λαού.

Γιατί μπροστά σε μια τόσο σοβαρή εθνική κρίση που διέρχεται η Ελλάδα, το φυσικότερο θα ‘ταν τα διάφορα μαζικά της κόμματα φανερά ανίκανα, το καθένα μόνο του, να την αντιμετωπίσει, να στρεφόταν εξ ιδίων προς λύση εθνικού ενιαίου μετώπου δημοκρατικά στηριζόμενου στον λαό.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η συνεχιζόμενη τραγωδία του Καστελλόριζου: Πότε θα καταλάβουμε ότι είναι ό,τι πιο πολύτιμο διαθέτουμε;

27 Φεβρουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης

Η 87χρονη Χριστίνα Νίτη, «κυρά» του λιμανιού της Μεγίστης στο Καστελλόριζο. Φωτογραφία ΑΠΕ-ΜΠΕ, Αλεξάνδρα Χατζηγεωργίου.

Ο παρακάτω (και παραπάνω) χάρτης μου έδωσε την αφορμή να γράψω για ένατη φορά, τα τελευταία 38 χρόνια, για το σύμπλεγμα του Καστελόριζου. Σε ένα πρόσφατο βίντεο, που ανήκει σε μια τηλεοπτική σειρά που ασχολείται με γεωπολιτικές εξελίξεις, εμφανίστηκε αυτός ο χάρτης που έχει εξαφανίσει για άλλη μια φορά το Καστελόριζο, την Ρω και την Στρογγύλη!

Ελληνικός Χάρτης που Εξαφάνισε το Καστελόριζο

Χάρτης από το αρχείο του συγγραφέα

Τα νησιά αυτά ήταν και ο κύριος λόγος που η Τουρκία πολέμησε την ΑΟΖ καθώς και το Άρθρο 121 της UNCLOS του 1982 που δίνει πλήρη δικαιώματα ΑΟΖ σε νησιά.
Το άρθρο 121, παράγραφος 2, της UNCLOS δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας ή παρερμηνείας, γιατί ξεκάθαρα αναφέρει ότι:

Με την εξαίρεση των προβλεπόμενων στην παράγραφο 3, η αιγιαλίτιδα ζώνη, η συνορεύουσα ζώνη, η αποκλειστική οικονομική ζώνη και η υφαλοκρηπίδα μιας νήσου καθορίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας Σύμβασης που εφαρμόζονται σε άλλο χερσαίο έδαφος.

Η εξαίρεση της παραγράφου 3 αναφέρει ότι:

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Τι μας λένε οι άνθρωποι; Ότι ο Πρόεδρος είναι ένας προδότης;

27 Φεβρουαρίου, 2020 Σχολιάστε
Τι μας λένε οι άνθρωποι; Ότι ο Πρόεδρος είναι ένας προδότης;

Του Άριστου Μιχαηλίδη από τον ΦιλελεύθεροΠού θέλουν να μας οδηγήσουν, άγνωστο. Ωστόσο, το σενάριο είναι εφιαλτικό. Την ώρα που απέναντί μας έχουμε μια Τουρκία σε πλήρη ανάπτυξη κι επιδιώκει να μας εξοντώσει, διότι περί αυτού πρόκειται ας μην γελιόμαστε, στο εσωτερικό μέτωπο το μόνο που βρίσκεται σε ανάπτυξη είναι η εκστρατεία που θέλει να αποδείξει ότι στις συνομιλίες του Κραν Μοντάνα η Τουρκία μάς πρόσφερε στο πιάτο τη λύση, με κατάργηση εγγυήσεων και αποχώρηση κατοχικού στρατού, αλλά ο Νίκος Αναστασιάδης τα απέρριψε όλα για να κερδίσει δεύτερη προεδρική θητεία.

Γράφει σενάρια πολιτικής φαντασίας ο Μακάριος Δρουσιώτης κάθε Κυριακή στον Πολίτη και στη Cyprus Mail, τα αρπάζει στη συνέχεια το ΑΚΕΛ και τα κάνει επιστήμη. «Ο Πρόεδρος και η Κυβέρνηση οφείλουν να απαντήσουν στον πρώην σύμβουλο του Προέδρου Αναστασιάδη κ. Μακάριο Δρουσιώτη» για όσα του καταλογίζει, έλεγε χθες σε ανακοίνωσή του. Αλλά όσα καταλογίζει στον Αναστασιάδη ο πρώην σύμβουλος του είναι όσα του καταλογίζει και το ΑΚΕΛ τα τελευταία δυο χρόνια, μετά από το Κραν Μοντάνα. Ως να ανταλλάζουν μεταξύ τους σενάρια και τα παρουσιάζει πότε ο ένας και πότε ο άλλος. Ακόμα και το σούσουρο που προκάλεσε ο Άντρος Κυπριανού στο περιβόητο ντιμπέιτ για το ότι ο Αναστασιάδης κάνει μελέτες για διχοτόμηση της ΑΟΖ, το είχε γράψει ο Μακάριος δέκα μέρες πριν κορυφωθεί από τον κ. Κυπριανού. Η διαφορά είναι ότι ο Μακάριος έχει και τη δημοσιογραφική ευχέρεια να τα διανθίζει με φαντασία και να τα κάνει σαν παραμύθια με άσχημο τέλος. Ακόμα και ο στενός συνεργάτης του ΑΚΕΛ στα κατεχόμενα, ο Τουφάν Ερχιουρμάν, ρωτήθηκε, σε συνέντευξη Τύπου στην Κωνσταντινούπολη, εάν ισχύει ότι η Άγκυρα έκανε υποχώρηση στο θέμα των εγγυήσεων στο Κραν Μοντάνα, και είπε ότι «δεν μπορώ να το πω υποχώρηση, αλλά, ναι, έκανε μια σειρά από κινήσεις, αλλά όχι τόσες όσες έγραψε ο Μακάριος Δρουσιώτης». Γιατί ζητούν, ξανά και ξανά, να απαντήσει ο Πρόεδρος, αφού απαντούν οι συνεργάτες τους;Το τι πρότεινε η Τουρκία στο Κραν Μοντάνα είναι γνωστό, συζητήθηκε σε έκταση τα τελευταία χρόνια, το ξαναδημοσιεύουμε σήμερα στη σελίδα 6. Αυτή τη στιγμή, η προσπάθεια που γίνεται να αποδειχθεί ότι ευθύνεται ο Πρόεδρος Αναστασιάδης για το ναυάγιο δεν έχει άλλο αντίκτυπο παρά στην πλήρη αθώωση της Άγκυρας, ακόμα και για τις αντιδράσεις της που ακολούθησαν: Την επίθεση στην ΑΟΖ, τις εξελίξεις στην Αμμόχωστο, το ροκάνισμα του Ακιντζί, τις απειλές για προσάρτηση. Διότι η λογική συνέπεια όσων επιρρίπτονται στον Αναστασιάδη δεν οδηγεί την κοινή γνώμη σε άλλη σκέψη παρά στο ότι αφού η Τουρκία προσπάθησε για τη λύση κι εμείς την μπλοκάραμε είναι δικαιολογημένη τώρα να τραβάει άλλο δρόμο με προκλήσεις και εισβολές και εποικισμό της Αμμοχώστου. Συνειδητά ή ασυνείδητα αυτό επιτυγχάνουν, ακόμα κι αν στόχος είναι μόνο ο Αναστασιάδης.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Λέσβος και Χίος, όπως Πισοδέρι – Έξω τώρα οι ΜΚΟ

26 Φεβρουαρίου, 2020 1 Σχολιο

Ανακοίνωση του Άρδην 

Η κυβέρνηση προσπαθεί με την βία των ΜΑΤ και των δακρυγόνων να κάμψει την θέληση των κατοίκων, που απαιτούν να πάψουν τα νησιά, του βορειοανατολικού Αιγαίου, να λειτουργούν ως χώροι υποδοχής για πληθυσμιακές εισροές που είναι πλέον οι μεγαλύτερες στην Ευρώπη και αποτελούν ύψιστο κίνδυνο για την αλλοίωση της πληθυσμιακής σύνθεσης των νησιών και την εκδίωξη του εγχώριου πληθυσμού, όπως διακαώς επιθυμεί η Τουρκία.

Οι κάτοικοι της ακριτικής, νησιώτικης Ελλάδας ζητούν πολύ απλά και αυτονόητα πράγματα: Να αισθανθούν και πάλι δικό τους τον τόπο τους, να πάψουν να βιώνουν τον αποκλεισμό τους από τις υπηρεσίες –τράπεζες νοσοκομεία κ.λπ.– τις  κατευθυνόμενες από ποικίλα κέντρα εξεγέρσεις των παράτυπων μεταναστών, το νταβατζιλίκι των ΜΚΟ που όμοια με την Ιερά Εξέταση του Μεσαίωνα χρησιμοποιούν ως δικαιολογία των ανθρωπισμό, για να κάνουν μπίζνες.

Ο πρωθυπουργός όμως βρήκε αυτούς τους κατοίκους, που εδώ και 5 χρόνια έχουν υποστεί το μεγαλύτερο βάρος των μεταναστευτικών ροών για να δείξει την υποτιθέμενη πυγμή του. Και τους στέλνει τα ΜΑΤ, όχι απλώς γιατί θέλει να εμφανίζεται σκληρός και άτεγκτος, αλλά επειδή η ίδια του η πολιτική σε σχέση με το μεταναστευτικό έχει έρθει σε πλήρες αδιέξοδο:

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Πώς λέγονται κ. Τσούκαλη όσοι “κατ’ επάγγελμα” ζητούν εθνικές εκπτώσεις;

26 Φεβρουαρίου, 2020 1 Σχολιο
Πώς λέγονται κ. Τσούκαλη όσοι

του Χρήστου Πουγκιάλη από το slpress.gr 

Πρόσφατα, άρθρο του προέδρου του ΕΛΙΑΜΕΠ καθηγητή Λουκά Τσούκαλη μεταξύ άλλων ανέφερε: «η απόσταση που χωρίζει την αυτοσυγκράτηση με στόχο τη διατήρηση της ειρήνης, από την υποχωρητικότητα που μπορεί να διαβάσει λάθος η απέναντι πλευρά και συνάμα να καταγγείλουν με πάθος οι δικοί μας κατ’ επάγγελμα πατριώτες, είναι στενόχωρα μικρή». Πράγματι είναι όντως στενάχωρα μικρή η απόσταση μεταξύ αυτοσυγκράτησης και υποχωρητικότητας. Πολλές φορές για κάποιους μπορεί να είναι και δυσδιάκριτη.

Εδώ και δύο τουλάχιστον δεκαετίες οι πολιτικές ηγεσίες της χώρας μας πανηγύριζαν συχνά για την βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Έφθασαν στο σημείο να θεωρούν ότι θα βελτιώσουν τις σχέσεις με την γείτονα, λόγω των καλών προσωπικών σχέσεων που δημιουργούσαν με τους Τούρκους ιθύνοντες, χορεύοντας ζεϊμπέκικα, κάνοντας κουμπαριές και άλλα τραγελαφικά. Επρόκειτο για δοκιμές εκ των προτέρων εγνωσμένης αποτυχίας.

Δεν έχει πέσει στην αντίληψή μας αν το ΕΛΙΑΜΕΠ είχε κάνει εκθέσεις προς την κυβέρνηση, ή είχαν αρθρογραφήσει μέλη του για να προειδοποιήσουν πόσο μάταια ήσαν κάποια από αυτά. Σημειώνουμε ότι το ΕΛΙΑΜΕΠ θεωρείται ότι επηρεάζει το υπουργείο Εξωτερικών. Αντιθέτως εκείνοι που υποστήριζαν την ματαιότητα των ελπίδων αυτών, λοιδορούνταν σαν φανατικοί, επιθυμούντες τον πόλεμο, κατ’ επάγγελμα πατριώτες, όπως παραπάνω χλευάζει ο κ. Τσούκαλης.

Αυτή η δυσκολία διακρίσεως μεταξύ της αυτοσυγκράτησης και της υποχωρητικότητας, δημιουργεί την ανάγκη μιας αντικειμενικής διαγνωστικής μεθόδου. Τέτοιας ώστε, αν την εφαρμόζουμε, θα μπορούμε να διακρίνουμε τα αποτελέσματα των εκάστοτε χειρισμών μας. Η αντικειμενικότητα είναι απαραίτητη, διότι η φύση του ανθρώπου δεν του επιτρέπει εύκολα να παραδεχθεί τα λάθη του.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ανάπτυξη και Άμυνα

26 Φεβρουαρίου, 2020 1 Σχολιο

Γεώργ. Ν. Καραμανζάνη*

    Οι ακόλουθες σκέψεις γεννήθηκαν με έναυσμα την πρόσφατη σχετική επιχειρηματολογία  που δημοσιεύθηκε στον Τύπο σχετικά με την αυξανόμενη επιθετικότητα της Τουρκίας και την δέουσα στρατηγική προς αντιμετώπισή της. Πολλά άρθρα γράφτηκαν και πολλές απόψεις διατυπώθηκαν από ειδικούς αναλυτές αλλά και πολιτικούς η επιχειρηματίες, όπως του κ. Λασκαρίδη, Προέδρου του Ιδρύματος Λασκαρίδη, ο οποίος και έχει προσφέρει σκάφη στο Πολεμικό Ναυτικό αλλά και των κυρίων Αλκ. Στεφανίδη, Υφυπουργού Άμυνας και Γ. Αμράνι Πρέσβεως του Ισραήλ και πολλών άλλων.

    Η ανάγκη μιας στρατηγικής που θα συνδέει την ανάπτυξη με την άμυνα, επιβάλλεται από τις παρούσες περιστάσεις και ιδιαιτέρως από την πειρατική και ανεξέλεγκτη επιθετικότητα  της γείτονος Τουρκίας, κράτους στρατοκρατικού από γεννήσεώς του, η ιδία υπόσταση και συνεκτική δομή του οποίου είναι κύρια ο στρατός και κατά δεύτερο λόγο η οικονομία ή οι εθνικοί  ή άλλοι θεσμοί. Μην ξεχνάμε ότι η Τουρκία αποτελείται από πολλές εθνότητες, τις οποίες κρατάει συνδεδεμένες η κυβερνητική στρατιωτικοκρατική ισχύς. Αντίθετα η Ελλάδα με ομοιογενή εθνικό κορμό έχει, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια της κρίσης, επικεντρωθεί στην οικονομία με τα προβλήματα και τις προεκτάσεις της. Όμως θα τεκμηριώσουμε κατωτέρω, ότι ο εκσυγχρονισμός της άμυνας, απαραίτητος για την επιβίωσή μας στις κρατούσες συνθήκες, μπορεί άρρηκτα και αμφίδρομα να συνδεθεί με την οικονομική ανάπτυξη.

    Δεν θα αναφερθώ στο απώτερο παρελθόν, όταν όλα τα βλήματα και πολεμικά υλικά του Ελληνοϊταλικού πολέμου 1940-41 ήταν κατασκευασμένα στο  Πυριτιδοποιείο ΜΠΟΔΟΣΑΚΗ, που απασχολούσε πλήθος τεχνικών και εργατών.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

«Λαθρομετανάστης» είναι ο ορθός όρος.

25 Φεβρουαρίου, 2020 1 Σχολιο

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 25 Φεβρουαρίου 2020.

Τον Δεκέμβριο του 2017, το αριστερών αντιλήψεων[1] αμερικανικό περιοδικό Newsweek αναδημοσίευσε[2] μία μελέτη του Ινστιτούτου Cato[3] σχετικά με τη χρήση ευφημισμών στον δημόσιο διάλογο. Κέντρο του ενδιαφέροντος ήταν η αντιπαράθεση των όρων λαθρομετανάστης ή παράτυπος μετανάστης. Για την ακρίβεια, σύμφωνα με την αμερικανική νομοθεσία, η επίσημη ορολογία είναι «παράνομος ξένος» (illegal alien[4]), σκληρότερη από το «παράνομος μετανάστης» (illegal immigrant)[5]. Στην απέναντι όχθη, προτείνεται ο όρος «μετανάστης χωρίς δικαιολογητικά» (undocumented immigrant).

Η μελέτη δίνει και άλλα παραδείγματα, όμως κατά κύριο λόγο εξετάζει αυτήν την αντιπαράθεση υπό το φως της προσπάθειας ψυχολογικού επηρεασμού του αποδέκτη της ορολογίας, είτε υπέρ, είτε εναντίον των ανθρώπων αυτών. Ο όρος «παράνομος», για παράδειγμα, προϊδεάζει για κάποια εκτός νόμου πράξη. Αντίστροφα, η μη κατοχή όλων των απαραίτητων εγγράφων, που υπονοεί ο όρος «παράτυπος», καθιστά τους μετανάστες ως συμπαθητικά θύματα μίας αμείλικτης κρατικής γραφειοκρατίας. Η πολιτική είναι διαχείριση συμβόλων και η σημειολογία είναι ένα από τα πεδία ιδεολογικής αντιπαράθεσης. Το πλαίσιο ή το κάδρο, το οποίο ενδύει την παρουσίαση ενός ζητήματος, εξυπηρετεί συνειδητά πολιτικούς σκοπούς.

Μία αντίρρηση όμως: αν τα παραπάνω ισχύουν στην Αμερική, με τη δεδομένη συχνότητα περιστατικών στα δελτία ειδήσεων ή στην αρθρογραφία, τα πράγματα δεν είναι έτσι στην Ελλάδα. Οι ροές είναι τόσο μεγάλες, και η αφετηρία των ανθρώπων αυτών είναι τόσο γνωστή, που δεν πρόκειται κανείς να επηρεαστεί ψυχολογικά από την ορολογία των ΜΜΕ. Όλοι γνωρίζουμε ότι μιλάμε για ροές χιλιάδων την εβδομάδα και ότι η χώρα προέλευσης, μόνο σε ένα μικρό ποσοστό πλέον είναι η Συρία, άρα δικαιούνται καθεστώς προσφύγων. Δεδομένης της ολικής αντίληψης του προβλήματος, ουδείς επηρεάζεται από την ορολογία; Πόλεμος χωρίς αντίκρυσμα. Ας τον λήξουμε.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Οι Αμερικανοί και η ΑΟΖ της Ελλάδας: Είναι δυνατόν να θέλουν να την μοιραστούμε με τους Τούρκους;

25 Φεβρουαρίου, 2020 1 Σχολιο

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης

Φαίνεται ότι πλησιάζει η ώρα για την μεγάλη παρέμβαση των ΗΠΑ στην ελληνοτουρκική διένεξη, που θεωρείται μία μεγάλη πληγή για την Αμερική από το 1974. Ο Πρόεδρος Τραμπ, φοβούμενος μια μεγάλη ρήξη με το Ιράν, δεν θέλει το πρόβλημα της Ανατολικής Μεσογείου να περισπά την προσοχή του και να αποτελεί εμπόδιο στα σχέδια του.

Ένα άλλο στοιχείο, στο οποίο δεν έχουμε δώσει την αρμόζουσα προσοχή είναι ότι οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν μπορεί να επιλύσει την ελληνοτουρκική διαφορά. Πιστεύουν ότι οι Τούρκοι δεν θα αποδεχθούν την απόφαση της Χάγης, διότι δεν θα της δίνει αυτά που επιδιώκει.

Επιπλέον, πιστεύουν ότι η πρόταση Μητσοτάκη «προσφεύγουμε στην Χάγη μόνο για οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας» δεν πρόκειται να αλλάξει και η αντιπαλότητα των δύο κρατών θα ενταθεί περαιτέρω και σύντομα.

Οι Αμερικανοί θεωρούν κρίσιμο γεωπολιτικό οικόπεδο την Ανατολική Μεσόγειο για τα συμφέροντά τους και θέλουν να απασφαλίσουν την ελληνοτουρκική κρίση φέρνοντας στο προσκήνιο την παλιά ιδέα τους για συνεκμετάλλευση ή καλύτερα συνδιαχείριση του πλούτου της θάλασσάς μας στο τρίγωνο Καστελόριζο-Κρήτη-Κύπρο.

Το Σχέδιο Άτσεσον

Οι Αμερικανοί, πριν σκεφθούν για συνεκμετάλλευσή, είχαν προτείνει κάτι άλλο, το περίφημο Σχέδιο Άτσεσον του 1964. Στο αρχικό σχέδιο, η Κύπρος θα παρεχωρείτο ολόκληρη στην Ελλάδα εκτός της Καρπασίας, όπου θα εγκαθίστατο μια στρατιωτική βάση της Τουρκίας παρόμοια με τις Βρετανικές βάσεις στο νησί, χωρίς χρονικά όρια. Παράλληλα το Καστελόριζο θα παρεχωρείτο στην Τουρκία. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος απέρριψε αμέσως αυτό το σχέδιο όπως και ο τότε Πρωθυπουργός της Ελλάδας Γεώργιος Παπανδρέου Όταν δει κανείς στον χάρτη πόσο μικρό είναι το Καστελόριζο, εύκολα θα αντιληφθεί ότι η Τουρκία δεν επιθυμούσε μια τέτοια ανταλλαγή, αλλά ούτε και η Ελλάδα θα εδέχετο να παραδώσει ελληνικό έδαφος, όσο μικρό και να ήταν αυτό.

Ο  Άτσεσον όμως είχε κάτι άλλο στο μυαλό του. Οι Αμερικανοί, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, γνώριζαν την αξία των υδρογονανθράκων και είχαν αρχίσει μυστικές έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο για την καταγραφή του μεγάλου ορυκτού πλούτου της περιοχής. Τότε βέβαια υπήρχε μόνο η έννοια της υφαλοκρηπίδας, αλλά οι Αμερικανοί γνώριζαν ότι και τα νησιά διαθέτουν υφαλοκρηπίδα. Έτσι σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο θα ανήκε στην Τουρκία, εάν αυτή είχε δεχθεί την παραχώρηση του Καστελόριζου. Έτσι οι Αμερικανοί θα είχαν λύσει τότε την ελληνοτουρκική διαφορά μια για πάντα.

Τώρα όμως επανέρχονται αποφασισμένοι να λυθεί οριστικά το «καρκίνωμα», όπως αποκαλούν στην Ουάσιγκτον το ελληνοτουρκικό πρόβλημα, αφού είναι πεπεισμένοι ότι οι δύο λαοί αποκλείεται να τα βρουν μεταξύ τους.

ΟΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Ο παραπάνω παράνομος τουρκικός χάρτης φαίνεται να συμπίπτει με τα σχέδια των Αμερικανών. Σήμερα η αξία του οικοπέδου αυτής περιοχής έχει αποκτήσει σχεδόν ανυπολόγιστη αξία λόγω των υδρογονανθράκων που φαίνεται ότι υπάρχουν στο υπέδαφος της. Οι Αμερικανοί γνωρίζουν ότι η μεγαλύτερη έκταση αυτής της περιοχής ανήκει στις ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου. Γνωρίζουν όμως και κάτι άλλο ότι η θάλασσα της Τουρκίας δεν διαθέτει υδρογονάνθρακες!

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ετοιμασία του λαού για νέα εθνική ήττα.

25 Φεβρουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Γράφει ο Απόστολος Παπαδημητρίου.

                Η τουρκική προκλητικότητα έναντι της χώρας μας εντείνεται από μέρα σε μέρα. Οι αντιδράσεις είναι ποικίλες. Κύκλοι μακριά από την εξουσία προβάλλουν την Τουρκία ως τον μεγαλύτερο διαχρονικά εχθρό της πατρίδας μας και τον σημερινό πρόεδρό της ως τον οραματιστή της επανασύστασης της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Καταφέρουν με την ανάλυση αυτή να καλλιεργούν αντιτουρκικά φρονήματα σε βάρος του τουρκικού λαού, ο οποίος και ανομοιογενής είναι και δεν ασπάζεται τον προβαλλόμενο από τον ηγέτη του μεγαλοϊδεατισμό. Η μεγάλη αδυναμία της ανάλυσης αυτής είναι ότι δεν λαμβάνει υπ’ όψη τους ισχυρούς ρυθμιστικούς παράγοντες σε θέματα γεωστρατηγικής. Οι κατάρες κατά του «σουλτάνου» αφήνουν στο απυρόβλητο το διεθνές οικονομικό σύστημα και τα υποχείριά του, τις ισχυρές αποκαλούμενες χώρες.

                Οι ασκήσαντες και οι ασκούντες την εξουσία στη χώρα μας ακολούθησαν και ακολουθούν μα εντυπωσιακή πιστότητα, παρά τις διαφημιζόμενες «ιδεολογικές» διαφορές, την πολιτική του Βενιζέλου για την απροϋπόθετη ενδυνάμωση των μεταξύ των χωρών φιλικών σχέσεων. Οι ηγέτες Βενιζέλος και Κεμάλ δεν εννοούσαν βέβαια τις μεταξύ των λαών σχέσεις, αλλά μεταξύ των εξουσιών των χωρών. Με την πάροδο του χρόνου αποδείχθηκε τραγικά εσφαλμένος ο εφησυχασμός στη βάση της αντίληψης ότι οι ελληνοτουρκικές διαφορές είχαν πλέον εκλείψει με την φοβερή και μοναδική στην παγκόσμια ιστορία ανταλλαγή πληθυσμών. Οι διαρκείς τουρκικές προκλήσεις, όχι βέβαια χωρίς την παρασκηνιακή στήριξη των «συμμάχων» και «εταίρων» μας, μετά την ένταξη των δύο χωρών στο ΝΑΤΟ και, επί πλέον, της δικής μας στην ΕΟΚ μαρτυρούν την παταγώδη αποτυχία της πολιτικής εκείνης. Οι μετέπειτα κυβερνήσεις αντί να τροποποιήσουν την πολιτική έναντι της Τουρκίας, προς αντιμετώπιση των διαρκών τουρκικών προκλήσεων, προσέθεσαν και νέα στοιχεία στη βάση της αποφυγής δήθεν των οξύνσεων. Καλλιέργησαν στον λαό μας τον μύθο ότι η Τουρκία είναι μεγάλη περιφερειακή δύναμη, στις θελήσεις της οποίας πρέπει διαρκώς να υποχωρούμε. Αυτό άλλωστε έχουμε συνηθίσει να κάνουμε, χωρίς να ενοχλείται το εθνικό μας φιλότιμο, απέναντι στους στρατιωτικούς, όσο και στους οικονομικούς μας εταίρους. Αυτή η αρχή στην άσκηση της εξωτερικής μας πολιτικής συνδέθηκε άρρηκτα με την αντίληψη της φτωχής και αδύναμης Ελλάδας, στην οποία η «μοίρα» έταξε διαρκώς να υποκύπτει, προκειμένου να επιβιώσει. Το κλίμα ηττοπάθειας επηρέασε στο έπακρο την ψυχοσύνθεση του Νεοέλληνα, ο οποίος τείνει να απολέσει πλήρως το εθνικό φιλότιμο, αυτό που οι κρατούντες είχαν απολέσει πριν από πολύ καιρό!

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ο Χρήστος Ροζάκης υϊοθετεί πλήρως και προπαγανδίζει τις τουρκικές θέσεις στους Έλληνες

24 Φεβρουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Ο λόγος για τον Χρήστο Ροζάκη:

  • Πρώην υφυπουργός εξωτερικών της κυβέρνησης Σημίτης.
  • Αρχι-σημιτοφύλακας δηλαδή, όπως και ολόκληρο το ΕΛΙΑΜΕΠ.
  • Συμμετέχει σε συσκέψεις υπό τον νυν πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη συμβουλεύοντάς τον, μαζί με πλήθος άλλων επιστημόνων του ΕΛΙΑΜΕΠ.
  • Συμμετέχει σε δημόσιες ομιλίες με ομονοούντες (Γ.Α.Παπανδρέου, Ν. Μπακογιάννη

Τι λέει;

Τα εξής

«Η Ελλάδα έχει τηρήσει μία μαξιμαλιστική θέση σε όλα της τα ζητήματα. Έχει θεωρήσει ότι μπορεί να έχει ΑΟΖ μέχρι την Κύπρο, πράγμα αδύνατον. Έχει θεωρήσει ότι μπορεί να έχει 12 ναυτικά μίλια παντού. Έχει θεωρήσει ότι μπορεί να έχει εναέριο χώρο μεγαλύτερο από την αιγιαλίτιδα ζώνη της».

Κλείνει με το ότι «δεν μπορούμε να έχουμε τα πάντα, πρέπει να δώσουμε κάτι».

Δηλαδή, ορίζει τρία πράγματα και τα ονομάζει «μαξιμαλιστική θέση» και «πράγμα αδύνατον».

Ας τα πάρουμε ένα ένα

Πρώτον. ΑΟΖ μέχρι την Κύπρο.

Καθόλο μαξιμαλιστικό. Προέρχεται απ΄ ευθείας από το Διεθνές Δίκαιο. Από τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982. Βρίσκεται σε ισχύ από το 1994 όταν είχε 60 υπογραφές. (όχι ακόμη την ελληνική, ώστε να μην θεωρηθεί ότι το «σπρώχνει» η Ελλάδα να ισχύσει). Μέχρι σήμερα το έχουν υπογράψει 168 χώρες του κόσμου. Σχεδόν όλες. Σήμερα πια, θεωρείται πηγή Διεθνούς Δικαίου ως διεθνές Εθιμικό Δίκαιο. Τι λέει λοιπόν αυτή η σύμβαση, από την οποία παράγεται η ελληνική αυτή θέση;

Το εξής απλό: όλα τα νησιά που μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη κατοικία ή οικονομική ζωή, έχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα με χερσαία γη, δηλαδή δικαιούνται αιγιαλίτιδα ζώνη (χωρικά ύδατα και εναέριο χώρο), υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.

Αντιγράφω το άρθρο 121 της Σύμβασης.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Επιτροπή 2021: Το επετειακό πάρτι μιας α-εθνικής ελίτ

24 Φεβρουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Του Γιώργου Ρακκά, πρωτοδημοσιεύτηκε στο slpress.gr 

Όλα δείχνουν ότι οι εορτασμοί για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, θα αποτελέσουν αιτία, όχι για την ενότητα του έθνους μέσα από τον αναστοχασμό της ιστορίας του, αλλά αντίθετα για έναν νέο διχασμό. Το παράδοξο αυτό οφείλεται αποκλειστικά στους κυβερνητικούς χειρισμούς για την συγκρότηση της επίσημης Επιτροπής, στους συντελεστές της και στις επιλογές που έχουν κάνει.

Η δραστηριότητα της αυτοϋποβιβάζεται στο επίπεδο μιας εθνοαποδομητικής προπαγάνδας που σπεύδει να εκμεταλλευτεί την επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης, σε μια απόπειρα να μπουν πολλά εισαγωγικά στον εθνικό της προσδιορισμό. Με αυτόν τον τρόπο, ωστόσο, η ίδια η κυβέρνηση και οι φίλοι της, έχουν ήδη καταφέρει να υπονομεύσουν πλήρως τον εθνικό χαρακτήρα της Επιτροπής και όχι βέβαια της Επανάστασης του 1821.

Κι αυτό γιατί οι κυβερνητικοί εορτασμοί με τον λόγο και τα σύμβολα που υιοθετούν, δεν αντιπροσωπεύουν πλέον το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, αλλά την εικόνα που έχουν για την χώρα της οι α-εθνικές, “ελληνέζικες ελίτ” της. Με το “έτσι θέλω” αυτές οι ελίτ έχουν αναλάβει να υπαγορεύσουν (diktat) στο έθνος ένα νέο αφήγημα για την ιστορία του. Η δε δημοκρατία, σε αυτήν την πολύ ουσιαστική της διάσταση, επιβάλει το κράτος, σε αυτές τις μείζονες επετείους, να υπακούει στην ιστορία του έθνους, να σέβεται και να καλλιεργεί την μνήμη του γι’ αυτήν. Όλα αυτά έχουν πάει εντελώς περίπατο.

Φυσικά, υπάρχει μπόλικη δόση γελοιότητας σε αυτόν τον πραξικοπηματισμό: Ποιος θα ακολουθήσει με το ζόρι τα ευφάνταστα αφηγήματα που επιστρατεύει η κρατική Επιτροπή για το 1821; Κανείς, παρά μόνον ελάχιστοι: Οι όμοιοι των συντελεστών της, αλλά και όσοι παρουσιάζονται μόνο και μόνο για τον μπουφέ που συνήθως ακολουθεί μετά από τις εκδηλώσεις που θα διοργανωθούν!

“Αυτογκόλ” του πρωθυπουργού

Ωραία εικόνα βγάζει προς τα έξω η ελληνική πολιτεία. Δύο αιώνες από την απαρχή του ελεύθερου βίου της, να οργανώνει (στην πραγματικότητα) μια επιτροπή εορτασμών, τόσο ακραίας μειοψηφικής απήχησης. Αυτογκόλ που ενδεχομένως να κρίνει και το “ματς” για τον πρωθυπουργό, που κατά τα άλλα βγάζει δεκάρικους στη βουλή για ενότητα, συναίνεση και πανεθνικές προσπάθειες. Που να τα βρει όλα αυτά, όταν δεν μπορεί καν να οργανώσει κοινά αποδεκτούς εορτασμούς για το πιο αυτονόητο, την Ελληνική Επανάσταση του 1821;

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: