Αρχείο

Archive for 22 Φεβρουαρίου, 2020

Roger Scruton: Τρελοί, τσαρλατάνοι, ταραχοποιοί – διανοούμενοι της νέας αριστεράς

22 Φεβρουαρίου, 2020 Σχολιάστε

του Σπύρου Κουτρούλη 

Roger Scruton: Τρελοί, τσαρλατάνοι, ταραχοποιοί – διανοούμενοι της νέας αριστεράς, εκδόσεις Επίκεντρο, πρόλογος Ανδρέας Πανταζόπουλος, μετάφραση Άννα Δαμιανίδη, 2018.

Ο θάνατος πρόσφατα του Roger Scruton ήταν ευκαιρία να θυμηθούμε ένα έργο που κυκλοφόρησε όταν κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο τίτλος προδιαθέτει για ένα έργο αδιάλλακτης πολεμικής. Όμως κατά την ανάγνωση του θα διαπιστώσουμε ότι ο λόγος του δεν είναι ούτε ακραίος, ούτε κατά κανόνα άστοχος. Από τον Χομπσμπάουμ, στον Σάρτρ, στον Φουκώ, στον Χάμπερμπας, στον Αλτουσέρ, στον Λακάν, στον Μπαντιού, στον Ζίζεκ και άλλους. Νομίζω ότι περισσότερο θεμελιωμένη είναι η κριτική που ασκεί στον Αλτουσέρ, στον Μπαντιού, στον Ζίζεκ. Αλλά και άλλες περιπτώσεις περισσότερο γνωστές γίνονται αντικείμενο κριτικής.

Για παράδειγμα, η πολιτιστική ηγεμονία που προτείνει ο Γκράμσι έναντι της πιο άμεσης λενινιστικής τακτικής, προϋποθέτει διανοούμενους που διακρίνονται από κομματική πειθαρχία, εγκαταλείπουν κάθε διάθεση για προσωπική αυτονομία και ακολουθούν με θρησκευτική ευλάβεια την κομματική γραμμή. Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Γ. Λούκατς. Συγγραφέας ενός σημαντικού βιβλίου, του Ιστορία και ταξική συνείδηση θα το αποκηρύξει πρόθυμα όταν θα καταγγελθεί ως ιδεαλιστικό από τον Ζηνόβιεφ και τον Καμένεφ. Στο ίδιο έργο σε ιδιαίτερο κεφάλαιο θα καταδικάσει την Ρόζα Λούξεμπουργκ για την κριτική της στο Λένιν όσον αφορά τις απόψεις του για την κατάργηση της δημοκρατίας. Αλλά και ο ίδιος ασκεί κριτική στην αστική δημοκρατία με επιχειρήματα που θα πάρει από το Εβραϊκό Ζήτημα του Μαρξ. Το εντυπωσιακό είναι πως ο Γ. Λούκατς καταγόταν από μεγαλοαστική οικογένεια της Αυστρίας. Ο πατέρας του μεγάλος τραπεζίτης είχε βραβευθεί από τον αυτοκράτορα για τις υπηρεσίες του.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Το Αιγαίο και οι Βουρβώνοι της ΝΔ

22 Φεβρουαρίου, 2020 1 Σχολιο

του Κώστα Χατζηαντωνίου

Το 1814, εκμεταλλευόμενοι την απογοήτευση του γαλλικού λαού από την κατάληξη της Επανάστασης και την έκβαση των Ναπολεόντειων πολέμων, αλλά και χάρη στην εξωτερική επέμβαση, οι Βουρβώνοι επέστρεψαν στη Γαλλία. Όπως όμως θα επεσήμαινε ο περίφημος Ταλλεϋράνδος «δεν είχαν μάθει τίποτα, δεν είχαν ξεχάσει τίποτα». Η συνέχεια είναι σε όλους γνωστή: μετά από λίγα χρόνια εκθρονίστηκαν οριστικά και η Επανάσταση, μετά από μια νέα βοναπαρτική περίοδο, επιβλήθηκε οριστικά γεννώντας τη γαλλική δημοκρατία.

Το 2019, εκμεταλλευόμενη τη θλιβερή αποτυχία της κυβέρνησης μιας εμμονικής αριστεράς, το ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα της Χρεωκοπίας επέστρεψε στην εξουσία. Ίσως είναι νωρίς ακόμη για να κριθεί ευρύτερα, τα σημάδια αλαζονείας όμως είναι ήδη ορατά και προκαλούν λύπη αλλά και βαθιά ανησυχία για μια σειρά από θέματα, με πρώτο την αντιμετώπιση των εθνικών κινδύνων στο Αιγαίο, τόσο εξαιτίας της ανοχής της τουρκικής επιθετικότητας, όσο και εξαιτίας της περιφρόνησης κάθε δικαιώματος των κατοίκων των νησιών που δοκιμάζονται γιατί η κυβέρνηση δεν τολμά να λάβει σοβαρά μέτρα στο μεταναστευτικό ζήτημα.

Επειδή, προφανώς, θα ρωτήσουν κάποιοι «και τι να κάνει;», θα έλεγα κατ’ αρχήν πως δεν μπορούν τα νησιά του Αιγαίου να θυσιαστούν για να μη θιγεί η πελατεία της κυβέρνησης στη Ρούμελη και την Πελοπόννησο. Αν πραγματικά διαθέτει πυγμή αυτή η κυβέρνηση, οφείλει σήμερα κιόλας να την επιδείξει όχι στα νησιά αλλά στις Βρυξέλλες, μπλοκάροντας κάθε απόφαση και κάθε χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέχρι να υπάρξει σοβαρή συνδρομή είτε με υποδοχή μεταναστών είτε με επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: