Αρχείο

Archive for 25 Φεβρουαρίου, 2020

«Λαθρομετανάστης» είναι ο ορθός όρος.

25 Φεβρουαρίου, 2020 1 Σχολιο

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 25 Φεβρουαρίου 2020.

Τον Δεκέμβριο του 2017, το αριστερών αντιλήψεων[1] αμερικανικό περιοδικό Newsweek αναδημοσίευσε[2] μία μελέτη του Ινστιτούτου Cato[3] σχετικά με τη χρήση ευφημισμών στον δημόσιο διάλογο. Κέντρο του ενδιαφέροντος ήταν η αντιπαράθεση των όρων λαθρομετανάστης ή παράτυπος μετανάστης. Για την ακρίβεια, σύμφωνα με την αμερικανική νομοθεσία, η επίσημη ορολογία είναι «παράνομος ξένος» (illegal alien[4]), σκληρότερη από το «παράνομος μετανάστης» (illegal immigrant)[5]. Στην απέναντι όχθη, προτείνεται ο όρος «μετανάστης χωρίς δικαιολογητικά» (undocumented immigrant).

Η μελέτη δίνει και άλλα παραδείγματα, όμως κατά κύριο λόγο εξετάζει αυτήν την αντιπαράθεση υπό το φως της προσπάθειας ψυχολογικού επηρεασμού του αποδέκτη της ορολογίας, είτε υπέρ, είτε εναντίον των ανθρώπων αυτών. Ο όρος «παράνομος», για παράδειγμα, προϊδεάζει για κάποια εκτός νόμου πράξη. Αντίστροφα, η μη κατοχή όλων των απαραίτητων εγγράφων, που υπονοεί ο όρος «παράτυπος», καθιστά τους μετανάστες ως συμπαθητικά θύματα μίας αμείλικτης κρατικής γραφειοκρατίας. Η πολιτική είναι διαχείριση συμβόλων και η σημειολογία είναι ένα από τα πεδία ιδεολογικής αντιπαράθεσης. Το πλαίσιο ή το κάδρο, το οποίο ενδύει την παρουσίαση ενός ζητήματος, εξυπηρετεί συνειδητά πολιτικούς σκοπούς.

Μία αντίρρηση όμως: αν τα παραπάνω ισχύουν στην Αμερική, με τη δεδομένη συχνότητα περιστατικών στα δελτία ειδήσεων ή στην αρθρογραφία, τα πράγματα δεν είναι έτσι στην Ελλάδα. Οι ροές είναι τόσο μεγάλες, και η αφετηρία των ανθρώπων αυτών είναι τόσο γνωστή, που δεν πρόκειται κανείς να επηρεαστεί ψυχολογικά από την ορολογία των ΜΜΕ. Όλοι γνωρίζουμε ότι μιλάμε για ροές χιλιάδων την εβδομάδα και ότι η χώρα προέλευσης, μόνο σε ένα μικρό ποσοστό πλέον είναι η Συρία, άρα δικαιούνται καθεστώς προσφύγων. Δεδομένης της ολικής αντίληψης του προβλήματος, ουδείς επηρεάζεται από την ορολογία; Πόλεμος χωρίς αντίκρυσμα. Ας τον λήξουμε.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Οι Αμερικανοί και η ΑΟΖ της Ελλάδας: Είναι δυνατόν να θέλουν να την μοιραστούμε με τους Τούρκους;

25 Φεβρουαρίου, 2020 1 Σχολιο

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης

Φαίνεται ότι πλησιάζει η ώρα για την μεγάλη παρέμβαση των ΗΠΑ στην ελληνοτουρκική διένεξη, που θεωρείται μία μεγάλη πληγή για την Αμερική από το 1974. Ο Πρόεδρος Τραμπ, φοβούμενος μια μεγάλη ρήξη με το Ιράν, δεν θέλει το πρόβλημα της Ανατολικής Μεσογείου να περισπά την προσοχή του και να αποτελεί εμπόδιο στα σχέδια του.

Ένα άλλο στοιχείο, στο οποίο δεν έχουμε δώσει την αρμόζουσα προσοχή είναι ότι οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν μπορεί να επιλύσει την ελληνοτουρκική διαφορά. Πιστεύουν ότι οι Τούρκοι δεν θα αποδεχθούν την απόφαση της Χάγης, διότι δεν θα της δίνει αυτά που επιδιώκει.

Επιπλέον, πιστεύουν ότι η πρόταση Μητσοτάκη «προσφεύγουμε στην Χάγη μόνο για οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας» δεν πρόκειται να αλλάξει και η αντιπαλότητα των δύο κρατών θα ενταθεί περαιτέρω και σύντομα.

Οι Αμερικανοί θεωρούν κρίσιμο γεωπολιτικό οικόπεδο την Ανατολική Μεσόγειο για τα συμφέροντά τους και θέλουν να απασφαλίσουν την ελληνοτουρκική κρίση φέρνοντας στο προσκήνιο την παλιά ιδέα τους για συνεκμετάλλευση ή καλύτερα συνδιαχείριση του πλούτου της θάλασσάς μας στο τρίγωνο Καστελόριζο-Κρήτη-Κύπρο.

Το Σχέδιο Άτσεσον

Οι Αμερικανοί, πριν σκεφθούν για συνεκμετάλλευσή, είχαν προτείνει κάτι άλλο, το περίφημο Σχέδιο Άτσεσον του 1964. Στο αρχικό σχέδιο, η Κύπρος θα παρεχωρείτο ολόκληρη στην Ελλάδα εκτός της Καρπασίας, όπου θα εγκαθίστατο μια στρατιωτική βάση της Τουρκίας παρόμοια με τις Βρετανικές βάσεις στο νησί, χωρίς χρονικά όρια. Παράλληλα το Καστελόριζο θα παρεχωρείτο στην Τουρκία. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος απέρριψε αμέσως αυτό το σχέδιο όπως και ο τότε Πρωθυπουργός της Ελλάδας Γεώργιος Παπανδρέου Όταν δει κανείς στον χάρτη πόσο μικρό είναι το Καστελόριζο, εύκολα θα αντιληφθεί ότι η Τουρκία δεν επιθυμούσε μια τέτοια ανταλλαγή, αλλά ούτε και η Ελλάδα θα εδέχετο να παραδώσει ελληνικό έδαφος, όσο μικρό και να ήταν αυτό.

Ο  Άτσεσον όμως είχε κάτι άλλο στο μυαλό του. Οι Αμερικανοί, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, γνώριζαν την αξία των υδρογονανθράκων και είχαν αρχίσει μυστικές έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο για την καταγραφή του μεγάλου ορυκτού πλούτου της περιοχής. Τότε βέβαια υπήρχε μόνο η έννοια της υφαλοκρηπίδας, αλλά οι Αμερικανοί γνώριζαν ότι και τα νησιά διαθέτουν υφαλοκρηπίδα. Έτσι σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο θα ανήκε στην Τουρκία, εάν αυτή είχε δεχθεί την παραχώρηση του Καστελόριζου. Έτσι οι Αμερικανοί θα είχαν λύσει τότε την ελληνοτουρκική διαφορά μια για πάντα.

Τώρα όμως επανέρχονται αποφασισμένοι να λυθεί οριστικά το «καρκίνωμα», όπως αποκαλούν στην Ουάσιγκτον το ελληνοτουρκικό πρόβλημα, αφού είναι πεπεισμένοι ότι οι δύο λαοί αποκλείεται να τα βρουν μεταξύ τους.

ΟΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Ο παραπάνω παράνομος τουρκικός χάρτης φαίνεται να συμπίπτει με τα σχέδια των Αμερικανών. Σήμερα η αξία του οικοπέδου αυτής περιοχής έχει αποκτήσει σχεδόν ανυπολόγιστη αξία λόγω των υδρογονανθράκων που φαίνεται ότι υπάρχουν στο υπέδαφος της. Οι Αμερικανοί γνωρίζουν ότι η μεγαλύτερη έκταση αυτής της περιοχής ανήκει στις ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου. Γνωρίζουν όμως και κάτι άλλο ότι η θάλασσα της Τουρκίας δεν διαθέτει υδρογονάνθρακες!

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ετοιμασία του λαού για νέα εθνική ήττα.

25 Φεβρουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Γράφει ο Απόστολος Παπαδημητρίου.

                Η τουρκική προκλητικότητα έναντι της χώρας μας εντείνεται από μέρα σε μέρα. Οι αντιδράσεις είναι ποικίλες. Κύκλοι μακριά από την εξουσία προβάλλουν την Τουρκία ως τον μεγαλύτερο διαχρονικά εχθρό της πατρίδας μας και τον σημερινό πρόεδρό της ως τον οραματιστή της επανασύστασης της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Καταφέρουν με την ανάλυση αυτή να καλλιεργούν αντιτουρκικά φρονήματα σε βάρος του τουρκικού λαού, ο οποίος και ανομοιογενής είναι και δεν ασπάζεται τον προβαλλόμενο από τον ηγέτη του μεγαλοϊδεατισμό. Η μεγάλη αδυναμία της ανάλυσης αυτής είναι ότι δεν λαμβάνει υπ’ όψη τους ισχυρούς ρυθμιστικούς παράγοντες σε θέματα γεωστρατηγικής. Οι κατάρες κατά του «σουλτάνου» αφήνουν στο απυρόβλητο το διεθνές οικονομικό σύστημα και τα υποχείριά του, τις ισχυρές αποκαλούμενες χώρες.

                Οι ασκήσαντες και οι ασκούντες την εξουσία στη χώρα μας ακολούθησαν και ακολουθούν μα εντυπωσιακή πιστότητα, παρά τις διαφημιζόμενες «ιδεολογικές» διαφορές, την πολιτική του Βενιζέλου για την απροϋπόθετη ενδυνάμωση των μεταξύ των χωρών φιλικών σχέσεων. Οι ηγέτες Βενιζέλος και Κεμάλ δεν εννοούσαν βέβαια τις μεταξύ των λαών σχέσεις, αλλά μεταξύ των εξουσιών των χωρών. Με την πάροδο του χρόνου αποδείχθηκε τραγικά εσφαλμένος ο εφησυχασμός στη βάση της αντίληψης ότι οι ελληνοτουρκικές διαφορές είχαν πλέον εκλείψει με την φοβερή και μοναδική στην παγκόσμια ιστορία ανταλλαγή πληθυσμών. Οι διαρκείς τουρκικές προκλήσεις, όχι βέβαια χωρίς την παρασκηνιακή στήριξη των «συμμάχων» και «εταίρων» μας, μετά την ένταξη των δύο χωρών στο ΝΑΤΟ και, επί πλέον, της δικής μας στην ΕΟΚ μαρτυρούν την παταγώδη αποτυχία της πολιτικής εκείνης. Οι μετέπειτα κυβερνήσεις αντί να τροποποιήσουν την πολιτική έναντι της Τουρκίας, προς αντιμετώπιση των διαρκών τουρκικών προκλήσεων, προσέθεσαν και νέα στοιχεία στη βάση της αποφυγής δήθεν των οξύνσεων. Καλλιέργησαν στον λαό μας τον μύθο ότι η Τουρκία είναι μεγάλη περιφερειακή δύναμη, στις θελήσεις της οποίας πρέπει διαρκώς να υποχωρούμε. Αυτό άλλωστε έχουμε συνηθίσει να κάνουμε, χωρίς να ενοχλείται το εθνικό μας φιλότιμο, απέναντι στους στρατιωτικούς, όσο και στους οικονομικούς μας εταίρους. Αυτή η αρχή στην άσκηση της εξωτερικής μας πολιτικής συνδέθηκε άρρηκτα με την αντίληψη της φτωχής και αδύναμης Ελλάδας, στην οποία η «μοίρα» έταξε διαρκώς να υποκύπτει, προκειμένου να επιβιώσει. Το κλίμα ηττοπάθειας επηρέασε στο έπακρο την ψυχοσύνθεση του Νεοέλληνα, ο οποίος τείνει να απολέσει πλήρως το εθνικό φιλότιμο, αυτό που οι κρατούντες είχαν απολέσει πριν από πολύ καιρό!

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: