Αρχείο

Archive for 3 Απριλίου, 2020

Άνθος απ’ τη σκουριά

3 Απριλίου, 2020 Σχολιάστε

Γράφει η Μαρία Κορνάρου.

Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 26 Μαρτίου 2020.

Άρθρο εμπνευσμένο από τις γραφές του Φώτη Κόντογλου.

Αρματωλοί και Κλέφτες, Φώτης Κόντογλου

 Το γένος των Ελλήνων έχουμε μονάχα μια χούφτα ελιές και μπόλικη αρμύρα της θαλάσσης και δια τούτο είμαστε το πιο βλογημένο εκ Θεού απ’ τα γένη των ανθρώπων. Αξιώθηκε η γενιά μας να φτιάσει όχι μόνον το ένδοξο Βυζάντιο αλλά και την έτι πλέον ενδοξότερη Τουρκοκρατία και την ολόλαμπρη Παλιγγενεσία.

 Ο διωγμός είναι η μακαριότητα των Χριστιανών. Όλο το Ευαγγέλιο στο διωγμό το εφαρμόζουν. Οι ευσεβείς ημών Αυτοκράτορες μπορεί να’ ταν Αγιώτατοι, μα το πολύ να εφήρμοζαν στην κάθε μέρα κι από μια σελίδα του Ευαγγελίου. Στην Τουρκοκρατία όμως, εφήρμοζε καθείς των Ελλήνων, απ’ τον πιο αγράμματο ως τον πρώτο της Δημογεροντίας, ολάκερο το Ευαγγέλιο, κάθε μέρα! Ήταν όλοι απάνω στο Σταυρό! Πως να μην ευφραίνονται απ’την απόκοσμη δόξα του μαρτυρίου; Μαζευόντανε στις υπόγειες εκκλησιές τους, χωρίς χρυσάφια μέσα, χωρίς καμπάνες να χτυπούν, υπό τον φόβο των αιμοσταγών Μωαμεθανών. Κοιτούσανε τον Χριστον Εσταυρωμένον πάνω απ’ την Αγία Τράπεζα ως όμοιοι! Με παρρησία μεγάλη, με πόνο γλυκύτατο. Γνωρίζανε τότες οι Έλληνες την άπειρη συγχώρεση του Χριστού επάνω στο Σταυρό, το φοβερό εκείνο «Πάτερ άφες αυτοίς»! Μέσα στην καρδιά τους είχαν κάθε λόγο του Κυρίου κι ας μην γνωρίζανε ούτε ανάγνωση. Έτσι μονάχα μπόρεσε και κράτησε το Γένος σ’ αυτήν την αθλοφόρα πορεία του και σώθηκε η μικρά ζύμη που θα’ κανε την Επανάσταση.

Φύτρωσαν οι Αγωνιστές του Εικοσιένα ως άνθη εκ της σκουριάς! Απ’ τα άγια χώματα τα ποτισμένα με το αίμα των Νεομαρτύρων, με τα δάκρυα των μανάδων που χάνανε τους γεννιτσαροπαίδες τους, με τον ιδρώτα του φτωχού ραγιά, από τα χώματα αυτά φυτρώσανε άλλοι Έλληνες! Ηρωικοί! Μπαρουτοκαπνισμένοι! Αγάπησαν τη θυσία. Πιο πολύ αγάπησαν την Πατρίδα τους. Γιγαντιαίες μορφές του Εικοσιένα, τόσο ορμητικές που ακόμη θαρρείς και τρέχουν απάνω στα μαύρα βουνά της Ρούμελης, αιώνιοι μαχητές στα τυπωμένα της Ιστορίας. Πολέμησαν για τη Δικαιοσύνη! Έτσι δήλωσαν στην Γ΄Εθνοσυνέλευση: «Ο πόλεμός μας δεν είναι επιθετικός, είναι αμυντικός, είναι πόλεμος της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας». Έθυσαν εαυτούς υπέρ πάντων ημών. Ας είναι αιωνία η μνήμη τους.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η πολιτική σημασία μιας υγειονομικής κρίσης

3 Απριλίου, 2020 Σχολιάστε

«Οι καινούργιοι ειδικοί, που συνήθως καλύπτουν τις ανθρώπινες ανάγκες τις οποίες όρισε η ειδικότητά τους, εμφανίζουν την τάση να φορέσουν καινούργιο προσωπείο και ν΄αναλάβουν μια μορφή περίθαλψης».

ΙΒΑΝ ΙΛΛΙΤΣ

Σωτήρη Αμάραντου

Τις τελευταίες εβδομάδες, η ανθρωπότητα εισήλθε σε μια πρωτόγνωρη για την πρόσφατη ιστορία της κρίση. Το κείμενο που ακολουθεί επιχειρεί να φωτίσει ορισμένες διαστάσεις του ζητήματος, από τη σκοπιά της φιλοσοφίας και του πολιτικού στοχασμού, που είτε έχουν παντελώς αγνοηθεί είτε έχουν πλημμελώς συζητηθεί και οι οποίες αναδεικνύουν την πολιτισμική και πολιτική διάσταση του ζητήματος με επίκεντρο την ελευθερία.

Ο Καρλ Σμιτ αρχίζει το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου του «Πολιτική Θεολογία» με τη φράση: «Κυρίαρχος είναι όποιος αποφασίζει για την κατάσταση έκτακτης ανάγκης». Το τι ακριβώς σημαίνει η κατάσταση έκτακτης ανάγκης, το έχει αναλύσει διεξοδικά ένας σύγχρονός μας φιλόσοφος, ο  Τζόρτζιο Αγκάμπεν στη μελέτη του «Κατάσταση εξαίρεσης».  Πρόκειται, θα μπορούσαμε σχηματικά να πούμε, για την κατάσταση εκείνη, όπου η εκτελεστική εξουσία κάνοντας, σε πολλές περιπτώσεις χρήση, άρθρων του ισχύοντος συντάγματος, αναστέλλει μέρος ή το σύνολο των συνταγματικών επιταγών, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να πράξει σε νομικό κενό, δηλαδή υπεράνω της οποιασδήποτε προηγούμενης νομικής ρύθμισης. Αυτό με απλά λόγια σημαίνει πως, έχουμε την κατάλυση του κράτους δικαίου και την ανάδυση του αυταρχικού φαινομένου.

Μια εκσυγχρονισμένη εκδοχή της φράσης του Σμιτ για τον κυρίαρχο, θα μπορούσε να είναι μια παράφραση, εμπνευσμένη από τη σκέψη του Μισέλ Φουκώ: Κυρίαρχος είναι αυτός που αποφασίζει για την Υγεία/Ασθένεια μιας κοινωνίας. Ήδη αυτή η θέση μας προκαλεί να αναζητήσουμε την πολιτική και ιστορική διάσταση της υγείας. Είναι η υγεία ένα απόλυτα και αντικειμενικά μετρήσιμο μέγεθος; Κατ΄επέκταση η ιατρική επιστήμη/τέχνη, συγκροτεί το γνωστικό της αντικείμενο, πέρα από την ιδεολογία μιας εποχής, έξω από τις ιστορικές συγκυρίες, επέκεινα των πολιτισμικών διαδικασιών; Ας θυμηθούμε για παράδειγμα την επιστημολογία του Καρλ Πόπερ, περί της αμφισβήτησης των αποφασιστικών πειραμάτων στην επιστήμη ή του Τόμας Κουν, σχετικά με τη δομή των επιστημονικών επαναστάσεων, σύμφωνα με την οποία, το κυρίαρχο κάθε φορά επιστημονικό παράδειγμα, δεν είναι παρά μια προσωρινή κατάσταση, η οποία θα ανατραπεί από ένα επόμενο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ενσωματώνεται η γνώση του προηγούμενου σε αυτό, με τον τρόπο που αθροίζουμε στα 5 κιλά μήλα που είχαμε αρχικά, άλλα 2 κιλά στη συνέχεια.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: