Δημόσιο

Σε δημογραφική κατάρρευση η Ελλάδα

Posted on Updated on

Σε δημογραφική κατάρρευση η Ελλάδα, Αναστάσιος Λαυρέντζος

Πριν από λίγες μέρες μίλησα στη Βουλή για το δημογραφικό πρόβλημα, καλεσμένος της αρμόδιας κοινοβουλευτικής Επιτροπής. Αξιοποιώντας αυτό το επίσημο βήμα, προσπάθησα να γνωστοποιήσω στην εθνική αντιπροσωπεία και στην κοινή γνώμη μια σειρά από στοιχεία, τα οποία περιγράφουν το μείζον ζήτημα: την επερχόμενη δημογραφική κατάρρευση του πληθυσμού στην Ελλάδα. Βασικές επισημάνσεις της ομιλίας μου ήταν οι εξής:

Με την είσοδο του 21ου αιώνα ο ελληνικός πληθυσμός εισήλθε σε μια πορεία συνεχούς αριθμητικής συρρίκνωσης και παράλληλης γήρανσης. Όπως θα δείξουμε στη συνέχεια, πρόκειται για τερματική και όχι προσωρινή φάση δημογραφικής εξέλιξης, η οποία, αν δεν αλλάξουν οι τρέχουσες τάσεις, οδηγεί τη νεοελληνική κοινωνία προς το τέλος της. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, ο ελληνικός πληθυσμός το 2015 ήταν ήδη ο 6ος πιο γηρασμένος στον κόσμο, ενώ το 2030 αναμένεται να είναι ο 5ος με μέση ηλικία τα 49 έτη!

Η βασική αιτία αυτής της εν εξελίξει δημογραφικής κατάρρευσης του ελληνικού πληθυσμού είναι ο χαμηλός ρυθμός γεννήσεων, ο οποίος για τρεις και πλέον δεκαετίες έχει πέσει κάτω από την κρίσιμη τιμή των δύο περίπου παιδιών ανά γυναίκα (όριο για τη διατήρηση ενός πληθυσμού). Σήμερα, με την επιβάρυνση που έχει δημιουργήσει και η οικονομική κρίση, ο ρυθμός γεννήσεων είναι περίπου στα 1,3 παιδιά ανά γυναίκα, συνυπολογιζομένων και των γεννήσεων αλλοδαπών (οι οποίες φτάνουν περίπου στο 17% του ετήσιου συνόλου).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Yπό διαταραχή

Posted on

Κινδυνεύουμε να χάσουμε το «αποκλειστικό» της ρημαγμένης κοινωνίας
Εικόνα: Μανώλης ΚοττάκηςΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Πολύ φοβάμαι ότι όσοι ορίζουμε την ατζέντα του δημόσιου διαλόγου στην πατρίδα μας σήμερα -κόμματα, ΜΜΕ, διανοούμενοι- δεν έχουμε πάρει είδηση ποια είναι η συγκλονιστική μεταβολή που βρίσκεται εν εξελίξει στην ελληνική κοινωνία. Από νωρίς το πρωί έως αργά το βράδυ συζητούμε για τη νέα τακτοποίηση της εξουσίας. Για το τι θα γίνει στο μέλλον. Αγνοώντας, προφανώς, τι γίνεται τώρα. «Θα φύγει το ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα ή όχι;» «Θα πάρουμε καλύτερη ρύθμιση για το χρέος ή όχι;» «Θα ισχύσει νέος εκλογικός νόμος στις εκλογές ή όχι;» «Πότε θα γίνουν οι εκλογές;» «Και, αν δεν υπάρχει αυτοδυναμία, ποιος θα συνεργαστεί με τον πρώτο;» Ετσι πορευόμαστε! Κάπως έτσι, αγαπητοί, η ζωή περνά κάτω από τα πόδια μας. Και εμείς, οι δημοσιογράφοι, που χάσαμε το αποκλειστικό της οικονομικής χρεοκοπίας, σήμερα κινδυνεύουμε να χάσουμε ένα άλλο, εξίσου σημαντικό: το αποκλειστικό της ρημαγμένης κοινωνίας. Της κοινωνικής χρεοκοπίας.
Προχθές, ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός αποκάλυψε ότι έχει αυξηθεί κατά 60% το ποσοστό της ακούσιας νοσηλείας στα ψυχιατρικά νοσοκομεία της χώρας. Κοινώς, αυξάνονται οι «σαλεμένοι» και, επειδή οι συγγενείς τους δεν έχουν 80 ευρώ να τους δώσουν για να πάνε στον ψυχίατρο, αιτούνται και επιτυγχάνουν την ένταξή τους σε καθεστώς δικαστικής αντίληψης με άδεια εισαγγελέα. Αλλά και γύρω μας να κοιτάξει κανείς, στους υποτιθέμενους «λογικούς», ανακαλύπτει κάθε μέρα πράγματα που πιστοποιούν την άποψη ότι βγαίνουμε από τα Μνημόνια, αλλά με την κοινωνία σε διαταραχή. Επαναλαμβάνω: σε διαταραχή. Και αυτό είναι μεγάλο πολιτικό θέμα! Τι άλλο μπορεί να είναι μια κοινωνία, της οποίας δημόσιοι λειτουργοί αφήνουν να πεθαίνουν αβοήθητα, χωρίς φάρμακα, νέα παιδιά με αντιμετωπίσιμα λεμφώματα για να «τσεπώσουν» οι ίδιοι ανήθικο κέρδος; Τι άλλο μπορεί να είναι μια κοινωνία στην οποία ο πατέρας σκηνοθετεί την ομηρία του δεμένου με σκοινιά υιού του, προκειμένου να εκβιάσει τη σύζυγό του και να της αποσπάσει χρήματα; Τι άλλο μπορεί να είναι μια κοινωνία, μέλος της οποίας καταγγέλλει εικονικό βιασμό, γιατί δεν έχει το θάρρος να αναβάλει τον γάμο του; Τι άλλο είναι μια κοινωνία που μεγαλώνει μητέρες και κόρες οι οποίες πετούν βρέφη σε ακάλυπτους πολυκατοικιών και σε κάδους σκουπιδιών για να γλιτώσουν το κοινωνικό στίγμα;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

19 Μαΐου: Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων

Posted on

19 Μαΐου: Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων – Όταν 353.000 Έλληνες έχασαν τη ζωή τους

Από την ιστοσελίδα pontos-news.gr 

  • Οι άνθρωποί μας δεν γυρίζουν πίσω, αλλά ο αγώνας μέχρι την τελική δικαίωσή τους είναι χρέος μας Έλληνες και χριστιανοί. Αυτό ήταν το έγκλημα των Ποντίων που άφησαν την τελευταία τους πνοή στα ματωμένα χώματα της Μικράς Ασίας, στις αρχές του 20ού αιώνα. Και έπρεπε να πληρώσουν. Τον Δεκέμβριο του 1916 ετοιμάστηκε και επισήμως το σχέδιο εξόντωσης του άμαχου ελληνικού πληθυσμού του Πόντου, αν και ήδη από το 1914 οι άνδρες Πόντιοι δολοφονούνταν με κάθε ευκαιρία. Οι γυναίκες και τα παιδιά έπεφταν θύματα βιασμού και σφαγής. Και όσοι δεν γνώρισαν το μαχαίρι του φονιά, εξορίστηκαν και ομαδικά εκδιώχθηκαν προς περιοχές όπου πριν φθάσουν πέθαιναν.

Πόλεις και χωριά που άλλοτε ευημερούσαν λόγω της δραστηριότητας των Ελλήνων παραδόθηκαν στις φλόγες. Βαρβαρότητες και λεηλασίες διαπράττονταν καθημερινά από οργανωμένες συμμορίες Τούρκων. Ο ελληνικός πολιτισμός που επί αιώνες έδινε σε εκείνον τον τόπο αίγλη είχε ξαφνικά γίνει κόκκινο πανί και απειλούσε την ενότητα του κράτους. Κάθε ίχνος ελληνικότητας αποτελούσε καρφί στην καρδιά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας…

Το οργανωμένο έγκλημα απέδωσε γρήγορα καρπούς. Η αλήθεια όμως είναι πως εάν κανείς δεν μπορεί να μιλήσει με ακρίβεια για τους ξεριζωμένους, πόσο μάλλον για τον πραγματικό αριθμό των νεκρών. Γιατί οι νεκροί δεν είναι μόνο οι 353.000 Πόντιοι που μνημονεύουμε κάθε χρόνο, ούτε και οι ακόμα λίγες χιλιάδες που προσθέτουν οι ιστορικοί σε αυτόν τον αριθμό αναζητώντας μεγαλύτερη ακρίβεια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Συντηρητικοί χωρίς συντηρητικά.

Posted on Updated on

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 15 Μαίου 2018.

Μία δημοφιλής ταμπέλα στον δημόσιο λόγο είναι η λέξη «Συντηρητικός». Η χροιά του όρου είναι αρνητική και συνοψίζει όλα τα κακώς κείμενα της παρούσας κατάστασης, όσα υποτίθεται ότι πρέπει να «συντηρηθούν», ενώ ταυτόχρονα εμποδίζει οποιοδήποτε βήμα «προόδου». Παρόλο που πρόκειται για μία επιπόλαιη και ρηχή ανάγνωση, έχει εμπεδωθεί στην κοινή γνώμη ως στερεότυπο.

Τι επιδιώκει όμως να συντηρήσει ο Συντηρητικός, αν όχι παροδικές πολιτικές καταστάσεις και τις παθογένειές της; Μα ασφαλώς την παραδεδομένη συμπυκνωμένη πείρα, δηλαδή αρχές, αξίες, πολιτισμό. Πολιτισμός δεν είναι οι καλοκαιρινές συναυλίες, είναι ο τρόπος του βίου, η ιεράρχηση προτεραιοτήτων και αναγκών της κοινωνίας στην οποία αναφέρεται.

Η πολιτική αντιπροσώπευση έχει δύο άξονες. Ο ένας είναι οικονομικός και συνήθως διαχωρίζει την δεξιά (προβάδισμα στην ελεύθερη οικονομία) από την αριστερά (προβάδισμα στον κεντρικό, κρατικό σχεδιασμό). Ο δεύτερος άξονας είναι κοινωνικός. Αντίθετα με την Ευρώπη, στις ΗΠΑ αυτός ο δεύτερος άξονας είναι που διαχωρίζει την αριστερά (προβάδισμα στην ατομικότητα) από την δεξιά (προβάδισμα στην κοινωνική συνοχή – συντηρητισμός). Όταν λέει ένας αμερικανός τη λέξη «φιλελεύθερος» εννοεί άλλο πράγμα (social liberalism) από αυτό που νομίζουμε.

Άρα, οι πόλοι στα άκρα των αξόνων είναι τέσσερις διαφορετικοί συνδυασμοί, όχι δύο. Το στοιχείο που ορίζει τον δεξιό και αριστερό συντηρητισμό (πχ Reagan Democrats στις ΗΠΑ) είναι η προτεραιότητα στην διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, σε αντίθεση με τον δεξιό και αριστερό «κοινωνικό φιλελευθερισμό», ο οποίος καθόλου δεν σημαίνει «οικονομικό φιλελευθερισμό με κοινωνικό πρόσωπο» όπως εσφαλμένα πιστεύουμε στην Ελλάδα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα, μήπως ήταν ο Πάτροκλος; Περί «Ταυτότητας» Φύλου

Posted on Updated on

Του Γ. Σιώζου 
 Ο τίτλος του κειμένου αποσκοπεί στο να ελαφρύνει την βαριά και καταθλιπτική ατμόσφαιρα που δημιουργεί ο ολοκληρωτικός «προοδευτισμός» που επιβάλλει ο ΣΥΡΙΖΑ, οι Αστικές πολιτικές δυνάμεις, όπως επίσης και η «προοδευτική» ιδεολογική διάβρωση της κοινωνίας, που εδώ και χρόνια επιτελούν αναπτύσσοντας αξιοσημείωτη δραστηριότητα και οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής «Δικαιωματικής Αριστεράς», καθώς επίσης και οι κακόφημες Μ.Κ.Ο., αγωγοί των Νεοταξίτικων δεξαμενών σκέψης.

Στόχος, η πλήρης ρευστοποίηση της κοινωνίας, η κατάργηση όλων των ταυτοτήτων – σεξουαλικών, Ταξικών, Εθνικών – και η απώλεια της ιστορικής Μνήμης.

Χρησιμοποιούν ως πολιορκητικό κριό έναν στείρο και αφελή Ιδεαλισμό αποθεώνοντας την Βουλησιαρχεία, παρακάμπτοντας την επιστημονική και Ιστορική εξέλιξη των κοινωνιών.

Με αυτόν τον τρόπο το παράλογο γίνεται λογικό και όσοι αντιστέκονται στον ανορθολογισμό του συρμού, κατατάσσονται στην κατηγορία των «Ομοφοβικών», των «αντιδραστικών» και τέλος στους «Φασίστες».

Παλιά η Θεωρία του Φαιοκόκκινου Φασισμού!!!

Αλλά ας παρακολουθήσουμε την «Λογική» των υποτιθέμενων προοδευτικών.

Κατά την άποψή τους, η Φύση δεν υπάρχει ανεξάρτητα από την Θέληση των Ανθρώπων.

Το φύλο δεν είναι βιολογικό, αλλά ιδεολογική και κοινωνική κατασκευή.

Μάλιστα δεν διστάζουν να χαρακτηρίζουν ως ρατσιστές, όσους επιμένουν στην βιολογική καταγωγή του φύλου.

Πώς πραγματοποιούνται οι κατασκευές του λεγόμενου κοινωνικού φύλου;

Για τους άνδρες που επιθυμούν να γίνουν γυναίκες διά του ακρωτηριασμού.

Στο παρελθόν αυτούς τους άνδρες, τους ονόμαζαν Ευνούχους.

Με την λήψη δε ορμονών, στην απόκτηση «Γυναικείων» μαστών.

Για τις Γυναίκες που επιθυμούν να γίνουν «Άνδρες» διά της προσθέσεως ανδρικού μορίου, που με την βοήθεια υδραυλικού συστήματος αποκτά σκληρότητα και μέσω ροής νερού, δίνεται η αίσθηση της εκσπερμάτωσης.

Έτσι λοιπόν οι Άνδρες που πραγματοποίησαν Αιδοιοπλαστική και η Γυναίκες Φαλλοπλαστική κατά την αντίληψή τους, απέκτησαν Νέα Γεννητικά Όργανα.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αξιοκρατία, Αξιολόγηση, Αριστεία, εναντίον κομματικής διαφθοράς – Έχασαν τα τρία άλφα

Posted on Updated on

Τα τρία άλφα του Κριμιζή και το Δέλτα κεφαλαίο της κομματικής διαφθοράς

Σκίτσο του Χατζόπουλου από την Καθημερινή
του Σάββα Καλεντερίδη                                                        
Στο άρθρο μας της Παρασκευής αναφερθήκαμε στις παθογένειες του ελλαδικού κράτους, που αποδείξαμε ότι σε κρίσιμα θέματα –και όχι μόνο– στην ουσία δρα εναντίον των πολιτών, της πατρίδας και των εθνικών μας συμφερόντων.
Σήμερα θα παρουσιάσουμε άλλη μια τρανταχτή απόδειξη ότι τα κόμματα και οι πολιτικοί έχουν περάσει στην κυριολεξία σε άλλη σφαίρα, έχουν χάσει κάθε ίχνος σεβασμού στον πολίτη και στο δημόσιο συμφέρον, το οποίο συνεχίζει να είναι θύμα μικροπολιτικών, μικροκομματικών και ιδιοτελών συμφερόντων.

Ενώ το διάστημα μέχρι πριν από λίγα χρόνια ήταν ένας χώρος καθαρά ελληνικός, υπό την έννοια ότι τα άστρα και οι γαλαξίες έχουν κυρίως ελληνικά ονόματα, τις τελευταίες δεκαετίες στις νέες αστρικές ανακαλύψεις οι επιστήμονες και οι αστροφυσικοί μάς εγκατέλειψαν, δείγμα της παρακμιακής πορείας που ακολουθεί η Ελλάδα και στον τομέα της Αστροφυσικής.

Παράδειγμα αναστροφής αυτής της παρακμιακής πορείας είναι ο αστροφυσικός Σταμάτης Κριμιζής, γνήσιο τέκνο της μυροβόλου Χίου.
Προς τιμήν αυτού του μεγάλου Έλληνα επιστήμονα το 1999 η Διεθνής Αστρονομική Ένωση έδωσε το όνομά του στον αστεροειδή 8323 (Krimigis).
Αυτός ο λαμπρός επιστήμονας, μια προσωπικότητα παγκόσμιας εμβέλειας, επικεφαλής της Ομάδας Διαστημικής Φυσικής και Διαστημικών Οργάνων στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Johns Hopkins, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, που έχει στο ενεργητικό του μια μακροχρόνια και διακεκριμένη καριέρα ως εκπαιδευτικός και πρωτοπόρος ερευνητής με πειράματα στα σπουδαιότερα διαστημικά προγράμματα των ΗΠΑ καθώς και της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας, διασύρθηκε από μειράκια της πολιτικής, όταν αποφάσισε να παραιτηθεί από τη θέση του επικεφαλής του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού (ΕΛΔΟ), καταγγέλλοντας μεθοδεύσεις που θυμίζουν πρακτικές του προηγούμενου αιώνα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΑΛΒΑΝΙΔΑ ΑΟΙΔΟΣ ΚΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΡΙΚ

Posted on

Μήπως τελικά οι Ελληνες αξίζουν τις συμφορές που βιώνουν λόγω της αφέλειάς των;
Εικόνα: Αλκιβιάδης Κωνσταντίνος ΚεφαλάςΑπό τον
Αλκιβιάδη Κ. κεφαλά
Το σύνολο των Αλβανών μεταναστών στο εξωτερικό της πατρίδας των, καθώς και οι Αλβανοί έποικοι στην Ελλάδα, στις κοινωνικές, οικογενειακές ή δημόσιες εκδηλώσεις των αρέσκονται να φωτογραφίζονται σχηματίζοντας διά των χειρών το σχήμα του αλβανικού αετού, που εκφράζει την πολιτική θέση του εθνικού αλυτρωτισμού τους. Οι Αλβανοί που βρίσκονται εκτός Αλβανίας συμμετέχουν ενεργά και συναισθηματικά στην εθνική θέση της χώρας τους, που συνοπτικά εκφράζει ότι «ο γεωγραφικός χώρος που βρίσκεται στις γειτονικές με την Αλβανία χώρες και στον οποίο κατοικούν αλβανικοί πληθυσμοί είναι αλβανικό έδαφος υπό κατοχή και συνεπώς θα πρέπει να προσαρτηθεί στην Αλβανία».

Οσον αφορά την Ελλάδα, οι Αλβανοί θεωρούν ότι οι Αλβανοί Τσάμηδες μουσουλμάνοι που κατοικούσαν στη Θεσπρωτία πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο θα πρέπει όχι μόνο να αποζημιωθούν οικονομικά για την εγκληματική τους δράση, επειδή έντυσαν στα μαύρα όλη την Ηπειρο κατά τη διάρκεια του πολέμου, αλλά και ότι ο γεωγραφικός χώρος από τα σημερινά αλβανικά σύνορα μέχρι τον Αμβρακικό κόλπο θα πρέπει να προσαρτηθεί στην Αλβανία, αντιγράφοντας τις πολιτικές πρακτικές των Ιταλών και των Γερμανών κατά τη διάρκεια της Κατοχής.
Συνεπώς οι Αλβανοί έποικοι στην Ελλάδα, όταν σχηματίζουν δημοσίως το σχήμα του αλβανικού αετού, εκδηλώνουν άμεσα και συνειδητά ότι το συγκεκριμένο τμήμα του ελληνικού γεωγραφικού χώρου θα πρέπει να προσαρτηθεί στην Αλβανία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φόβος, όχι τόσο για τα χιλιάδες παράνομα «στρατεύματα» του Ισλάμ που πολιορκούν την Αθήνα, αλλά για τους προσκυνημένους που «έπιασαν όλα τα πόστα»

Posted on Updated on


σχόλιο Γ.Θ: Μόνο ο Νατσίος μπορεί να γράφει τέτοια φοβερά κείμενα. Διαβάστε και διαδώστε το παντού

«Σε κλαίνε χώρες και χωριά
Σε κλαίνε βιλαέτια
Σε κλαίει κι η Ντρομπολιτζά
μαζί με την Αθήνα»

« Εγεννήθηκα εις τα 1770, Απριλίου 3, την Δευτέραν της Λαμπρής. Η αποστασία της Πελοποννήσου έγινε εις το 1769. Εγεννήθηκα εις ένα βουνό, εις ένα δένδρο αποκάτω, εις την παλαιάν Μεσσηνίαν, ονομαζόμενον Ραμοβούνι».

Διαβάζεις αυτά τα δωρικά λόγια και ανασαίνεις τον μoσχοβόλο και λεύτερο αέρα της Κλεφτουριάς. Είναι του αθάνατου ήρωά μας, του Θοδωρή Κολοκοτρώνη.

4 Φεβρουαρίου του 1843 ο ένδοξος στρατηγός αφήνει, «εν μέσω γενικών δακρύων», την τελευταία του πνοή. Θρηνούν και μοιρολογούν οι Πανέλληνες «μαζί και η Αθήνα», η σύγχρονη Βαβυλώνα. Αυτή η Αθήνα, η πόλη που βροντούσε τότε το σπαθί του Κολοκοτρώνη, μαγαρίζεται τώρα από τους Αγαρηνούς, ποδοπατιέται από τα «ταγκαλάκια» του Iσλάμ, κοπρίζεται από τα γραικυλοκάναλα που σβήνουν την αιματογραμμένη ιστορία μας, ξαναγράφοντάς την με τα αργύρια της προδοσίας….

Παράξενα, παρανοϊκά, πράγματα συμβαίνουν. Θαρρείς πως όλος ο λαός ήπιε το «τρελό νερό» που έλεγε ο Κόντογλου. Η χρόνια ηθική παραλυσία, ο παρασιτικός καταναλωτισμός, η καλπάζουσα θεομαχία και εκκλησιομαχία τον μεταμόρφωσαν, ωσάν τους χοίρους της Κίρκης, σε μαλθακή μάζα που καταπίνει συνεχείς εξευτελισμούς.

Ποιος θα το πίστευε; Στην πόλη που αναπαύονται τα κόκκαλα τα αγιασμένα του Οδυσσέα, του γερο- Μακρυγιάννη, του Κολοκοτρώνη, του μπουρλοτιέρη του Αγώνα, οι απόγονοι των γενοκτόνων μας, του Κιoυτάγια και του Ιμπραΐμη, παρελαύνουν προκλητικά, κορδωμένοι, εκβιάζοντας τα «κωλόπανα της φατρίας» (Μακρυγιάννης), τους νάνους και τους αρλεκίνους που δήθεν κυβερνούν. Βγαίνει και η ιστοριογραφική τσαραλατανιά, τα αργυρώνητα τσιράκια του νεοοθωμανισμού, και επαναφέρουν το ρεπούσειο κουρελούργημα: «Η Τουρκοκρατία ήταν ευλογία για το Γένος. Οι παπάδες φταίνε για όλα…»

Στο βιβλίο οι πανηγυρικοί της Ακαδημίας για την επέτειο του ’21, που επιμελήθηκε ο αείμνηστος Πέτρος Χάρης, διαβάζουμε στον λόγο που εκφώνησε στις 24 Μαρτίου του 1967, ο σπουδαίος καθηγητής Σπ. Μαρινάτος, μετάφραση της άδειας ταφής χριστιανού που έδιναν οι Τούρκοι.

Το παραθέτω:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ερντογάν: «Λυντσάρετε τον Λεβέντ!»

Posted on Updated on

Του Σενέρ Λεβέντ* από την ιστοσελίδα mignatiou.gr 

Από το πρωί ουρλιάζουν εναντίον μας εκείνοι που έχουν τους μιναρέδες ως σπαθιά τους, τους θόλους ως κράνος τους και τα τζαμιά ως στρατόπεδά τους. Αστυνομικοί φυλάνε σκοπιά μπροστά στην πόρτα μας. Αλλά έφυγαν προ ολίγου μόλις σκοτείνιασε. Έγινε έκκληση για λιντσάρισμα. Από ποιον; Από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Από νωρίς το πρωί του έστειλαν από την Κύπρο τη χθεσινή μας εφημερίδα. Μόλις είδε τον τίτλο μας έγινε έξαλλος.

Είπε το εξής στο πλήθος στο οποίο απευθυνόταν στην Προύσα: «Στη βόρεια Κύπρο μια ξεφτιλισμένη εφημερίδα έβαλε έναν τίτλο. Λέει ότι ο τουρκικός στρατός εισέβαλε και στη Συρία μετά από την Κύπρο. Τι ανηθικότητα είναι αυτή, τι αισχρότητα. Τα αδέλφια μου από τη βόρεια Κύπρο πρέπει να δώσουν την απάντηση που πρέπει εκεί». Ποια είναι η «απάντηση που πρέπει»; Θα μας λιντσάρουν; Θα μας σκοτώσουν; Θα μας κάνουν να πληρώσουμε τίμημα για το γεγονός ότι δεν χειροκροτήσαμε έναν αιματηρό πόλεμο; Να κοπιάσουν. Είμαστε εδώ. Επειδή είμαστε από εδώ, θα είμαστε πάντα εδώ. Ένας όχλος που διψά για αίμα, εξαγριωμένος.

Τα μυαλά όλων πετάνε. Βγάζουν κραυγές πολέμου. Υμνούν τον ηρωικό τουρκικό στρατό. Και σε όλα τα τζαμιά της Τουρκίας διαβάζεται η «προσευχή της κατάκτησης». Κατάκτηση! Τι είναι η κατάκτηση; Μήπως δεν είναι κατοχή; Άμα εκείνοι διαβάζουν την προσευχή της κατάκτησης, είναι έγκλημα να μιλώ εγώ για κατοχή; Άμα δεν εκπλήσσονται για την προσευχή της κατάκτησης, γιατί λυσσάνε μόλις μιλήσει κανείς για κατοχή; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επανεθνικοποίηση, προβοκάτσιες χρυσαυγιτών, ήττα των εθνομηδενιστών

Posted on Updated on

του Γιώργου Ρακκά

Η πάνδημη συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων στο συλλαλητήριο της 21ης Ιανουαρίου δεν ήταν έκπληξη, ούτε τυχαίο γεγονός. Είναι το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο, μια αυτονόητη αντίδραση, καθώς πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι η οικονομική και η κοινωνική κατάρρευση των προηγούμενων ετών μετεξελίσσεται τώρα στο ανώτατο στάδιο της κρίσης που αφορά στην ίδια την αμφισβήτηση της ελληνικής κρατικής κυριαρχίας.

Πλέον είναι σειρά της γεωπολιτικής, εξ ου και η επιτάχυνση στο Μακεδονικό, η σταδιακή κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας εναντίον της Ελλάδας, καθώς και η κλιμάκωση των διεκδικήσεων του Αλβανικού εθνικισμού. Έχει πέσει ‘σήμα διάλυσης’, ότι πλέον η ελληνική κυβέρνηση εξαρτώμενη ολοκληρωτικά από τους ξένους σηκώνει σημαία ευκαιρίας, και έτσι οι επίδοξοι σφετεριστές της ιστορίας, του πολιτισμού ή και της κυριαρχίας του ελληνισμού στη  Μακεδονία, την Ήπειρο, την Θράκη, το Αιγαίο, την Κύπρο νοιώθουν την στιγμή σαν μια μεγάλη ευκαιρία για να προωθήσουν την ατζέντα τους.

Το ίδιο ισχύει για τις ΗΠΑ, ακόμα και για την Ρωσία, οι οποίες αντιμετωπίζουν την Ελλάδα σαν κλωτσοσκούφι. Χαρακτηριστική, υπήρξε η στάση του Ρώσου Υπ. Εξ. Λαβρώφ, που κάλεσε την Ελλάδα να παραμείνει ανυποχώρητη στο Μακεδονικό, προκειμένου να αποφύγει την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, την ίδια στιγμή που η ίδια του η χώρα είναι από τις πρώτες που την έχει αναγνωρίσει ως «Μακεδονία»,. Πίσω από αυτήν την στάση, κρύβεται μια αντίληψη μεταχείρισης της χώρας ως «εργαλείο μιας χρήσης», και αυτό ακριβώς αποδεικνύει την δεινή θέση στην οποία έχει περιέλθει διεθνώς. Για να μην μιλήσουμε για τον Τραμπ και την Μέρκελ, που αντιμετωπίζουν την Ελλάδα ως νεροκουβαλητή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

H εξουσία των διανοουμένων

Posted on Updated on

του Χάρη Ναξάκη

Υπάρχουν 2 (;) δρόμοι για να αναλύσεις τους λόγους αποτυχίας της πρώτης(;) πληβειακής επανάστασης, της Οκτωβριανής. Ο πρώτος, που ακολούθησα κι εγώ στα νιάτα μου, αλλά γρήγορα τον εγκατέλειψα, είναι ότι για όλα φταίει η σταλινική γραφειοκρατία, η σταλινική αντεπανάσταση, η προσωπολατρία, κ.λπ. Ο δρόμος αυτός είναι εύκολος και απλοϊκός. Για να τεκμηριώσει κάποιος τον σταλινικό ολοκληρωτισμό αρκούν τα στοιχεία που παραθέτει ο Κ. Παπαϊωάννου στη Γένεση του Ολοκληρωτισμού: από τους 82 ηγέτες που πέρασαν από την Κεντρική Επιτροπή και τη Γραμματεία από το 1917 έως το 1929, οι 14 καταδικάστηκαν σε θάνατο ή σε μακροχρόνια φυλάκιση, 3 αυτοκτόνησαν, 3 δολοφονήθηκαν και 41 εξαφανίστηκαν χωρίς να αφήσουν ίχνη την περίοδο των εκκαθαρίσεων (1935-38). Όσον αφορά τα μεσαία στελέχη, το 70% των μελών της Κεντρικής Επιτροπής, το60% των αντιπροσώπων του κόμματος στο 17ο συνέδριο, εξαφανίστηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Ο δεύτερος δρόμος ερμηνείας της αποτυχίας της Οκτωβριανής Επανάστασης, που και αυτόν ακολούθησα στα νιάτα μου, αλλά επίσης εγκατέλειψα, είναι η άποψη ότι πριν τη σταλινική αντεπανάσταση και μέχρι το θάνατο του Λένιν είχαμε ένα αυθεντικό σοσιαλιστικό καθεστώς ή η αντίληψη ότι και ο λενινισμός ήταν μια μορφή ιακωβίνικης αυταρχικής εξουσίας, αλλά η θεωρία, ο Μαρξ είχε δίκιο. Φταίνε οι μαρξιστές, οι επίγονοι, η εφαρμογή της θεωρίας, όχι ο Μαρξ. Είναι όμως γνωστό ότι ο Λένιν υποστήριζε την εξουσιαστική αντίληψη ότι η σοσιαλιστική ιδεολογία εισάγεται από τους διανοούμενους στην εργατική τάξη, μέσω του κόμματος-μεσσία, γιατί οι πληβείοι είναι ανίκανοι να παράγουν αυθόρμητα το σοσιαλιστικό πρόταγμα. Είναι όμως λιγότερο γνωστό ότι τη γιακωβίνικη αυτή αντίληψη ο Λένιν την κληρονόμησε από τον Μαρξ που στα Groundrisse λέει «ο ρόλος μας είναι να δώσουμε στην ανθρωπότητα τη συνείδηση ότι πρέπει να απελευθερωθεί από την καταπίεση. Είτε το θέλει είτε δεν το θέλει». Την εξουσιαστική αυτή αντίληψη εκσυγχρόνισε ο Γκράμσι και ο δικός μας ο Πουλαντζάς, εισάγοντας την έννοια του οργανικού διανοούμενου, που είναι ο ειδικός που θα εκφράσει τη συλλογική συνείδηση των από κάτω. Πόσο τελικά δίκιο είχε ο Μπακούνιν που θεωρούσε ότι οι απόψεις του Μαρξ «οδηγούν σ’ ένα νέο κρατικό σύστημα, που υποτίθεται ότι βασίζεται στην κυριαρχία της λαϊκής βούλησης, αλλά στην ουσία η λαϊκή κυριαρχία θα έχει υποταχθεί στην διανοητική μειοψηφία». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Καμάκια και Ισλαμιστές …

Posted on Updated on

Με βάση τα νέα έθιμα, που πλέον έχουν καθιερωθεί στην πολυπολιτισμική Ευρώπη, στη Γαλλία, το νέο έτος ξεκίνησε με ένα βίντεο, όπου νεαροί μετανάστες λιντσάρουν μια γυναίκα αστυνομικό. Το βίντεο δημοσιοποιήθηκε από τους ίδιους τους δράστες. Τέτοιου περιεχομένου βίντεο αυξάνονται διαρκώς και έχει δημιουργηθεί ένας νέος όρος για το είδος: «τζιχάντ πορνό». Κατά τα άλλα, οι γαλλικές Αρχές είναι ικανοποιημένες από την ηρεμία και την ειρήνη που επικράτησαν κατά τη γιορτινή περίοδο, αφού μόνο 650 αυτοκίνητα καταστράφηκαν από βανδαλισμούς σε περιοχές όπου κυριαρχούν μουσουλμανικοί πληθυσμοί.

Ολα βαίνουν καλώς, αφού σε έρευνα του Ifop και του Ινστιτούτου Montaigne μόνο το 28% των μουσουλμάνων στη Γαλλία «απορρίπτει τους νόμους του κράτους και θεωρεί σημαντικότερη τη σαρία». Μόνο το 60% θέλει οι γυναίκες -παντός θρησκεύματος- να φορούν μαντίλες σε δημόσιους χώρους και μόνο το 50% των νεαρών μουσουλμάνων είναι υπέρ της πολυγαμίας και της ισλαμικής μαντίλας, «με το πιο ανησυχητικό να είναι η διαπίστωση των συντακτών της μελέτης ότι πρόκειται για μια τάση της γενιάς τους που δεν εξασθενεί καθώς μεγαλώνουν σε ηλικία».

Στα μέσα μαζικής μεταφοράς, οι γαλλικές Αρχές έχουν καταγράψει 267.000 περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης μόνο τα τελευταία δύο χρόνια. Υστερα από τόσους βιασμούς, λιντσαρίσματα και άλλες κακοποιήσεις, θα ήταν αναμενόμενο το γαλλικό κράτος να έχει πάρει κάποια μέτρα. Τελικά, το πολιτικό κατεστημένο έχει αποφασίσει να απαγορεύσει το «καμάκι»…

Αν κάτι χαρακτηρίζει ιδιαίτερα το μοντέρνο ευρωπαϊκό κράτος, είναι η τάση του να δημιουργεί de facto δύο παράλληλα νομικά καθεστώτα. Αν ανήκεις σε κάποια προστατευόμενη ομάδα του αριστερού κατεστημένου -π.χ. μουσουλμάνος λαθρομετανάστης ή απλά μπαχαλάκης-, το κράτος αυξάνει τα περιθώριά σου να καταπατάς τα βασικά δικαιώματα πολιτών οι οποίοι δεν ανήκουν στις λεγόμενες «προστατευόμενες ομάδες». Αν ανήκεις στον γενικό πληθυσμό, το ίδιο κράτος -που παραβλέπει βιασμούς και λιντσαρίσματα- έρχεται με κάθε νέο νομοθέτημα να περιορίσει ολοένα περισσότερες ελευθερίες και δικαιώματά σου…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα πέντε φίλτρα της χειραγώγησης

Posted on Updated on

Οι Πολίτες των δημοκρατικών χωρών θα πρέπει να παρακολουθούν μαθήματα πνευματικής αυτοάμυνας, για να είναι σε θέση να αμύνονται απέναντι στις προσπάθειες χειραγώγησης και ελέγχου τους – με απλά λόγια, για να αποφεύγουν το διανοητικό αποικισμό τους.
«Όταν διαβάζει κανείς μία εφημερίδα ή ακούει ειδήσεις, οφείλει να συνειδητοποιεί πως δεν πρόκειται για ολόκληρη την αλήθεια – αλλά μόνο για σκόπιμα φιλτραρισμένες πληροφορίες, οι οποίες εξυπηρετούν ή προστατεύουν πάντοτε κάποια συμφέροντα«.
Ανάλυση
Τα ΜΜΕ έχουν ως αποστολή τους την αντικειμενική ενημέρωση του πληθυσμού, καθώς επίσης τον έλεγχο της εξουσίας – οικονομικής, πολιτικής, θρησκευτικής ή όποιας άλλης. Με τον τρόπο αυτό συμβάλλουν στην ύπαρξη μίας λειτουργικής Δημοκρατίας – η οποία προϋποθέτει τεκμηριωμένα υπεύθυνους πολιτικούς, διαφάνεια του κοινωνικού βίου και σωστά ενημερωμένους Πολίτες. Έτσι τουλάχιστον φαντάζεται κανείς τον ιδεατό και τυπικό ρόλο τους – όπου όμως η πραγματικότητα είναι συχνά εντελώς διαφορετική.
Ειδικότερα το εάν και το πώς οι ειδήσεις, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται ασφαλώς οι δημοσκοπήσεις,  φτάνουν στον πληθυσμό, καθορίζεται από τις πολιτικές και οικονομικές δομές της εκάστοτε εξουσίας – όπου οι ελίτ και των δύο τομέων έχουν κατασκευάσει ένα σύστημα προπαγάνδας μέσω των ΜΜΕ. Το σύστημα αυτό χρησιμοποιείται μεθοδικά για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης, έτσι ώστε να «παράγει» συναίνεση υπέρ μίας ανώτερης τάξης – ενώ την ίδια στιγμή διατηρείται η ψευδαίσθηση των ελεύθερων ΜΜΕ, τα οποία συμβάλλουν  στη δημιουργία δημοκρατικών απόψεων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Διανοητική μόλυνση καί τά ἀντίδοτά της

Posted on Updated on

H διανοητική μόλυνση εἶναι στ’ ἀλήθεια μετά τήν ἐπικύρωση καί τήν ἐπανάληψη ἕνας ἀπό τούς πιό δραστήριους παράγοντες γιά τήν πειθώ. Ἀποτελεῖ ἕνα ψυχολογικό φαινόμενο πού ἔχει σάν συνέπεια ὄχι μόνο τήν μίμηση ὁρισμένων πράξεων, ἀλλά καί τήν ἀσυνείδητη ἀποδοχή συναισθημάτων καί πίστεων.

Ἡ διανοητική μόλυνση παρατηρεῖται σ’ ὅλα τά πλάσματα, ἀπό τά ζῶα ὡς τόν ἄνθρωπο, προπάντων ὅταν ἀποτελοῦν πλῆθος. Ἐπιδρώντας στίς πιό βαθιές περιοχές τοῦ ἀσυνείδητου εἶναι σχεδόν ἀπαλλαγμένη ὁλοκληρωτικά ἀπό τήν ἐπίδραση τῆς βούλησης καί τῆς λογικῆς.
Τα περισσότερα ἀπό τά συναισθήματα, τό κουράγιο κι ὁ φόβος, λόγου χάρη, μπορεῖ νά ἀποδειχτοῦν μεταδοτικά, “μολυσματικά”. Το ἴδιο εἶναι καί ἡ ἐλεημοσύνη, ἡ συναδέλφωση, ἡ ἀφοσίωση. Ὁ πόλεμος μᾶς πρόσφερε ἀναρίθμητα παραδείγματα πάνω σ’ αὐτό. Το ἔνστικτο τοῦ κακοῦ τό ἴδιο εἶναι δυστυχῶς ἐξαιρετικά…
μολυσματικό.

Ἡ δύναμη τῆς διανοητικῆς μόλυνσης εἶναι τεράστια καί ἐλάχιστοι ἄνθρωποι εἶναι ἱκανοί νά τῆς ξεφύγουν. Κάτω ἀπ’ τήν ἐπιρροή της, οἱ χαρακτῆρες φτάνουν στό σημεῖο νά μεταμορφώνονται στιγμιαία, μά πολύ βαθιά. Ὁ βαθιά πεπεισμένος φιλειρηνιστής μπορεῖ νά γίνει ἕνας ἡρωικός πολεμιστής κι ὁ ἐφησυχασμένος ἀστός νά μεταβληθεῖ σέ παθιασμένο διαδηλωτή.
Εἶναι μέ τήν διανοητική μόλυνση πού, οἱ ἀπόψεις κι οἱ πίστεις διαδίδονται καί οἱ κοινωνίες σταθεροποιοῦνται.[…]

Ἦταν τό ἴδιο ἀπ’ αυτήν την διανοητική μόλυνση που, στίς μέρες μας ἡ τεράστια ρωσική στρατιά ἀποσυντέθηκε μέσα σέ λίγους μῆνες. Ὁ σοσιαλισμός θριάμβευσε ἐκεῖ τό ἴδιο, πολύ περισσότερο ἀπό τήν διανοητική μόλυνση πάρα ἀπό τίς χιμαιρικές ὑποσχέσεις του».
Gustave Le Bon «Ἡ ψυχολογία τῆς σύγχρονης ἐποχῆς», Ἀθήνα: 2016, ἐκδόσεις Αγγελάκη, σ.σ. 209-210

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κύκλος διαλέξεων: Παράδοση και εκσυγχρονισμός δίλημμα ή σύνθεση; (Έναρξη Πέμπτη 9 Νοεμβρίου 2017)

Posted on Updated on

Κύκλος Διαλέξεων της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικού Πολιτισμού 

Παράδοση και εκσυγχρονισμός – Δίλημμα ή σύνθεση;

Στην Ελλάδα είναι πολύ μακρά η συζήτηση και το ιστορικό της συζήτησης γύρω από το θέμα εκσυγχρονισμός και παράδοση, καθώς και οι συναφείς αντιθέσεις που διαρκούν κυριολεκτικώς εδώ και αιώνες. Στην σχετική συζήτηση μπορούμε να διακρίνουμε τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις:
α) η πρώτη υποστηρίζει πως το βάρος της παράδοσης είναι τόσο μεγάλο και «απεχθές», δεδομένης και της μακράς ιστορικής διαδρομής του ελληνικού έθνους, ώστε αποτελεί ένα βαρίδι για το σύγχρονο ελληνισμό το οποίο και θα πρέπει να αποσείσουμε. Θα πρέπει –υποστηρίζει– να προκρίνουμε έναν εισαγόμενο εκσυγχρονισμό που θα επιτρέψει την υπέρβαση μιας παραδοσιοκεντρικής λογικής, μέσα από την πλήρη και ολοκληρωτική προσχώρησή τους σε μια εκσυγχρονιστική νεωτερικότητα. Αυτή η άποψη η οποία είναι κυρίαρχη στις πολιτικές, οικονομικές και πνευματικές ελίτ της χώρας, έχει αποδοθεί με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο από την φράση του Στέλιου Ράμφου «να κόψουμε δρόμο προς την Δύση».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »