Αρχείο

Archive for the ‘Ιστορικά’ Category

«Η Ευρώπη έχει χάσει τις ρίζες της και δέχεται εισβολή. Είναι ζήτημα χρόνου να καταληφθεί».

Ιανουαρίου 15, 2019 Σχολιάστε

Ο Paul Joseph Watson παρουσίασε στον λογαριασμό του στοTwitter ένα απόσπασμα από μια συνέντευξη του Αφρικανού καρδινάλιου Robert Sarah, γράφοντας από κάτω: εάν αυτός ο τύπος γίνει Πάπας εγώ θα πάω να γίνω παραδοσιοκράτης καθολικός.
Στην συνέντευξη, που είναι από το 2016 και παρουσιάστηκε με το τίτλο «Γιατί η Δύση θα πεθάνει» στο γαλλικό «Boulevard Voltaire», ο Καρδινάλιος λέει, μεταξύ άλλων, ότι η Ευρώπη «έχει χάσει τις ρίζες της» και δέχεται εισβολή από άλλους πολιτισμούς που θα την καταλάβουν με την αριθμητική τους υπεροχή.
Στη συνέντευξη ο καρδινάλιος ρωτήθηκε: Νιώθουμε ότι ανησυχείτε για τον δυτικό κόσμο. Τι σας ανησυχεί;
Ο Καρδινάλιος εξηγεί: «Ξέρετε ότι η μεγαλύτερη ανησυχία είναι ότι η Ευρώπη δεν θέλει πια, ή έχει χάσει την αίσθηση της προέλευσής της, έχει χάσει τις ρίζες της.
«Όμως ένα δέντρο χωρίς ρίζες πεθαίνει. Και φοβούμαι ότι η δύση θα πεθάνει.
«Υπάρχουν πολλά σημάδια. Βλέπετε πολλά σημάδια. Δεν υπάρχει πλέον γεννητικότητα.
«Δέχεστε εισβολή από άλλους πολιτισμούς άλλων λαών, που θα κυριαρχήσουν πάνω σας σταδιακά εξ αιτίας του αριθμού τους και θα αλλάξουν εντελώς τον πολιτισμό σας, τις πεποιθήσεις σας, την ηθική σας».

Ενσωματωμένο βίντεο

Paul Joseph Watson
@PrisonPlanet

If this guy becomes the next Pope, I’m going full trad Catholic.

ληροφορίες και απόρρητο για τις Διαφημίσεις του Twitter

2019

Ο Καρδινάλιος, που γεννήθηκε στη Γουινέα και σπούδασε στη Γαλλία, την Ιερουσαλήμ και τη Ρώμη, ήταν ο νεώτερος επίσκοπος στον κόσμο όταν διορίστηκε το 1979 από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο ΙΙ σε ηλικία 34 ετών. Το 2010 ο Πάπας Βενέδικτος XVI τον διόρισε Πρόεδρο του Πνευματικού Συμβουλίου Cor Unum. Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements

Άλλο ευρωπαϊσμός άλλο μετανεωτερική αποικία της ΕΕ

Ιανουαρίου 15, 2019 Σχολιάστε


Γράφει ο Λαοκράτης Βάσσης

Συζητώντας για το μέλλον της Ευρώπης δεν πρέπει να ξεχνάμε πως είμαστε, εντός μάλιστα Ευρωζώνης, μετανεωτερική αποικία. Που σημαίνει πως είναι κατάφωρα παραβιασμένη η ισοτιμία της παρουσίας της Ελλάδας στην ΕΕ. Χωρίς να ταυτίζουμε Ευρώπη και ΕΕ, πρέπει να προσεγγίζουμε σωστά τη σχέση Ελλάδας-Ευρώπης και συνακόλουθα Ελλάδας-ΕΕ. Γνωρίζοντας πως η ευρωπαϊκότητα δεν είναι για μας προσκτώμενη (ή υπό πρόσκτηση), αλλά σύμφυτη ιδιότητά μας. Υπό την έννοια πως είναι εν πολλοίς ελληνική η εννοιολογική συγκρότηση του ευρωπαϊκού δυτικού πολιτισμού.

Είναι άλλης τάξης πρόβλημα οι όποιες αναγκαίες τεχνοκρατικού χαρακτήρα προσαρμογές μας σε ευρωδυτικά πρότυπα. Γι’ αυτό και είναι τουλάχιστον ανελλήνιστες οι απόψεις ενός ευρωπαθούς μέρους της διανόησης μας που έχουν μια οιονεί προσαρτηματική λογική έναντι της Ευρώπης (να γίνουμε Ευρωπαίοι!). Ξανατονίζοντας πως οι όποιες τεχνοκρατικού χαρακτήρα υστερήσεις μας, δεν γίνεται να εγείρουν πρόβλημα ευρωπαϊκότητας για τη συνιδρυτική της Ευρώπης Ελλάδα.

Εί μη μόνον αν δεν πιστεύουμε στην ιστορική συνέχεια του ελληνικού έθνους και στη διϊστορικότητα της ελληνικής ταυτότητας και άλλα τέτοια παρόμοια. Που τρέφουν την προσαρτηματική ευρωπάθεια της αποεθνοποιητικής και αποταυτοποιητικής μερίδας της ultra εκσυγχρονιστικής μεταπολιτευτικής μας διανόησης.

Η πολιτιστική ιδιαιτερότητα της Ελλάδας

Τα παραπάνω σημαίνουν πως πρέπει να επαναναγνώσουμε σωστά την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας. Έτσι που να αναθεμελιώσουμε σε στέρεες βάσεις την έλλογη εθνική μας αυτοεκτίμηση, η οποία διεμβολίζει το παγιδευτικό δίπολο του νοσηρού (εθνοκεντρικού) ελληνοκεντρισμού και του εξίσου νοσηρού (αποεθνοποιητικού) αντιελληνοκεντρισμού. Προφανώς συνειδητοποιώντας και αναδεικνύοντας την πολύ κρίσιμη κι ακόμη πιο πολύ χρήσιμη πολιτιστική ιδιαιτερότητά μας εντός Ευρώπης.

Διαβάστε περισσότερα…

Ο ακραίος διχασμός, το έλλειμμα του εκδημοκρατισμού μας

Ιανουαρίου 13, 2019 Σχολιάστε

Η απουσία εθνικής συνεννόησης είναι το μεγάλο αίτιο για το οποίο η ελληνική κρίση πήγε τόσο βαθιά, και ταυτόχρονα τράβηξε τόσο πολύ σε μάκρος.

 

 

του Γιώργου Ρακκά από την huffingtonpost.gr

Το 2019, πολύ κοντά στα 200 χρόνια από την πραγματοποίηση της ελληνικής επανάστασης θέτει στην κοινωνία μας ένα αμείλικτο διακύβευμα: Θα καταφέρει να υπερβεί τον «παρατεταμένο», εμφυλιακό 20ο της αιώνα ή θα παραμείνει το «αποτυχημένο κράτος» εκείνο που αγαπούν οι μεγάλες δυνάμεις να μεταχειρίζονται σαν κλωτσοσκούφι;  

Η Πορτογαλία στις αρχές της δεκαετίας που τώρα μας αφήνει, εθεωρείτο ότι ακολουθεί κι αυτή μια τυπική περίπτωση οικονομικής αποτυχίας, όπως η Ελλάδα. Μέσα όμως στα χρόνια που πέρασαν, οι πορείες των δυο χωρών υπήρξαν αποκλίνουσες. Εκείνη ακολούθησε ένα μόνο μνημόνιο, ανέκαμψε οικονομικά γρήγορα, και τώρα οι οικονομολόγοι της ευρωζώνης ισχυρίζονται ότι μπήκε σε μια αναπτυξιακή τροχιά.

Σαν και την Ελλάδα, ακολούθησε ένα οικονομικό πρόγραμμα λιτότητας που υπέγραψαν από κοινού κεντροαριστερά και κεντροδεξιά, μετά τη λήξη του οποίου στην εξουσία ανήλθε μια κυβέρνηση «αναδιανεμητική», μειοψηφίας στην περίπτωση της Πορτογαλίας, που στηρίζεται ακόμα και από τους κομμουνιστές και τους πράσινους. Οι διαφορές ωστόσο, είναι περισσότερες απ’ τις ομοιότητες: Η κυριότητα του μνημονίου άνηκε στο πορτογαλικό πολιτικό σύστημα, και όχι σε κάποια ″τρόικα”· το μείγμα πολιτικής έδινε περισσότερη βαρύτητα στην αποανάπτυξη του δημόσιου τομέα και όχι στην φορολεηλασία του ιδιωτικού• οι κοινωνικές αντιδράσεις υπήρξαν οξείες, ωστόσο ήσαν πολύ πιο σύντομες και κατέληξαν νικηφόρες στο ότι ανάγκασαν την κυβέρνηση να πάρει πίσω μέτρα που υποβάθμιζαν αισθητά την θέση των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα· η λιτότητα συνδυάστηκε με αναπτυξιακές πολιτικές τόνωσης της παραγωγής, αναβάθμισης της τεχνολογικής της σύνθεσης, υποστήριξης των εξαγωγών.

Διαβάστε περισσότερα…

1944: Πρόβα σταλινικής δικτατορίας του ΚΚΕ

Ιανουαρίου 13, 2019 Σχολιάστε

Ο Καστοριάδης, ο οποίος δεν μπορεί να τοποθετηθεί στα… δεξιά του πολιτικού φάσματος, ήταν ξεκάθαρος και για τις σφαγές που διέπραξε το ΚΚΕ κατά τη διάρκεια της Κατοχής
H ώρα της αλήθειας εσήμανε τον Δεκέμβρη του ’44. Τι είδους αστικό ή ρεφορμιστικό κόμμα ήταν αυτό που, αν αφήσουμε κατά μέρος την σκοτεινή και όχι τελείως γνωστή ιστορία των δισταγμών και του ηλιθίου τρόπου με τον οποίο η σταλινική διεύθυνση -από την δική της άποψη- έδωσε την μάχη των Αθηνών, προσπαθούσε να καταλάβει την εξουσία με τα όπλα, έσφαζε τους πάντες και τα πάντα κ.τ.λ. Και τι κινούσε και υποκινούσε τις μάζες που το ακολουθούσαν; […]
Η κατάσταση ήταν τραγική – να βλέπεις τον κοσμάκη να κατεβαίνει από την Καισαριανή, από το Παγκράτι, να ανεβαίνει από το Περιστέρι και να είναι έτοιμος να σκοτωθεί και εσύ να ξέρεις ότι αυτό για το οποίο σκοτώνεται είναι για να εγκαταστήσει εδώ στρατόπεδα συγκεντρώσεως και σταλινική δικτατορία».

Κορνήλιος Καστοριάδης «Ο θρυμματισμένος κόσμος», μετάφραση από τα γαλλικά Ζήσης Σαρίκας και Κώστας Σπαντιδάκης, Αθήνα: 1992, εκδόσεις ύψιλον/βιβλία, σελ. 146.

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης (11 Μαρτίου 1922 – 26 Δεκεμβρίου 1997) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Ελληνες φιλοσόφους του 20ού αιώνα. Μεταξύ των επιστημονικών πεδίων στα οποία κατέγραψε αξιοσημείωτες επιδόσεις ήταν εκείνο του οικονομολόγου και του ψυχαναλυτή. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Γαλλία, όπου διακρίθηκε ως στοχαστής και αναλυτής των πολιτικών και κοινωνικών συστημάτων. Το 1979 εξελέγη διευθυντής της Σχολής Ανωτέρων Σπουδών Κοινωνικών Επιστημών Παρισιού (Ecoles des Hautes Etudes en Sciences Sociales).

Διαβάστε περισσότερα…

ΜΑΧΗ ΚΟΝΙΤΣΑΣ 1947: Η μεγάλη στροφή στην πορεία του Εμφυλίου Πολέμου

Ιανουαρίου 12, 2019 Σχολιάστε

Η μάχη της Κόνιτσας δεν ήταν ένα απλό συμβάν της τρίχρονης πολεμικής αναμέτρησης, που είναι πλέον γνωστή ως Ελληνικός Εμφύλιος. Αποτέλεσε σύγκρουση καταλυτικής σημασίας, σε πολιτικό κυρίως επίπεδο. Η ηρωική αντίσταση της μικρής και απομονωμένης φρουράς για περισσότερο από μία εβδομάδα οδήγησε σε ναυάγιο τα μεγαλεπήβολα όσο και ουτοπικά σχέδια του Ζαχαριάδη, ο οποίος είχε μόλις συγκροτήσει την «προσωρινή δημοκρατική κυβέρνηση» και αναζητούσε εναγωνίως την έδρα της, αλλά και μέσω αυτής την αναγνώριση από τα «αδελφά» καθεστώτα.
Η Κόνιτσα όμως αποτέλεσε την αρχή του τέλους του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ). Τα «λαοκρατικά» καθεστώτα, με πρώτη τη σταλινική Σοβιετική Ένωση, αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν την προσωρινή κυβέρνηση του Ζαχαριάδη -πολιτική που ακολούθησαν μέχρι τέλους- αφήνοντάς τον έκθετο και απέναντι στους συντρόφους του, αλλά και σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό, που στη συντριπτική του πλειοψηφία δεν συμμεριζόταν το «λαοκρατικό» του όραμα.


Το 1947 ήταν ένα από κρίσιμα έτη του Εμφυλίου. Ήταν έτος αποτυχιών για τον Ελληνικό Στρατό, τόσο λόγω απειρίας της ηγεσίας του -τουλάχιστον όσον αφορά τη μορφή του αγώνα που έπρεπε να δώσει- όσο και λόγω σοβαρών ελλείψεων σε πολεμικό υλικό. Οι αντάρτικες ομάδες του Μάρκου είχαν ισχυροποιηθεί αρκετά, ώστε να αρχίσουν να μετατρέπονται σε πραγματικό στρατό. Σημαντικός πολλαπλασιαστής ισχύος του ΔΣΕ ήταν η εξασφάλιση βάσεων επιχειρήσεων στην Πίνδο.
Με τον τρόπο αυτό ήταν εξασφαλισμένες οι γραμμές συγκοινωνιών με την Αλβανία του δολοφόνου των Ελλήνων Χότζα (βάση Ρούμπικ), τη Γιουγκοσλαβία του διεκδικητή της Μακεδονίας Τίτο (βάση Μπούλκες) και την αδύναμη ακόμη Βουλγαρία (βάση Μπεκοβίτσα). Ακόμη και αν πιέζονταν, άλλωστε, οι δυνάμεις του ΔΣΕ, μπορούσαν πάντοτε να καταφύγουν στα εδάφη των κρατών αυτών και να αναδιοργανωθούν εκεί που ο Ελληνικός Στρατός δεν μπορούσε να τους ακολουθήσει.

Διαβάστε περισσότερα…

Η Συνθήκη Βουκουρεστίου του 1913 και η Μακεδονία.

Ιανουαρίου 11, 2019 1 Σχολιο

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Απόσπασμα από το ηλεκτρονικό βιβλίο “Μακεδονία. Αντίβαρο στην ηττοπάθεια”.

1913 – Συνθήκη Βουκουρεστίου.

Στην Συνθήκη Ειρήνης του Βουκουρεστίου το 1913 δεν αναφέρεται πουθενά ο όρος Μακεδονία (βλέπε άρθρο [27. , σελίδα 92), παρόλο που έχουν ισχυριστεί το αντίθετο σωρεία ανθρώπων από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, τον (πρώην) υπουργό εξωτερικών Νίκο Κοτζιά και πλήθος άλλων.

Τα περιβόητα ποσοστά τύπου 51% στην Ελλάδα, 38% στην Γιουγκοσλαβία, 10-11% στην Βουλγαρία και ένα μικρό κλάσμα του 1% στην Αλβανία, τα οποία αναμασά πολύς κόσμος δεν αναφέρονται σε καμία πρωτογενή ιστορική πηγή. Πρόκειται περί ψεύδους.

Ο υπολογισμός των ποσοστών προϋποθέτει έναν πολύ συγκεκριμένο ορισμό της Μακεδονίας. Έχω δει κάπου μέχρι και δύο δεκαδικά ψηφία δίπλα στα ποσοστά (του τύπου 51.14% κλπ). Τόση μεγάλη ακρίβεια λοιπόν! Το ποιος και πότε ορίζει με τέτοια μάλσιτα αυστηρότητα την γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας είναι άλυτο μυστήριο.

Αλλά και δεδομένο να ήταν, θα επρόκειτο για αυθαιρεσία. Για τους εξής λόγους.

Πρώτον, η Μακεδονία με τόσο ξεκάθαρη την ελληνικότητά της από τον Σκύλακα και τον Ηρόδοτο τον 6ο αιώνα π.Χ. μέχρι το 1913, προφανώς μετασχηματίστηκε πολλές φορές. Γιατί να επιλεγεί η στιγμή Α και όχι η στιγμή Β;

Διαβάστε περισσότερα…

Η μάχη της Μακεδονίας

Ιανουαρίου 11, 2019 1 Σχολιο

Οι Έλληνες θα αντιληφθούν το μέγεθος της προδοσίας, όταν θα είναι πια πολύ αργά – όταν θα χάσουν τα πάντα, ενώ θα υποχρεωθούν στη μεγίστη εθνική ντροπή: να αποκαλούν τους σκοπιανούς Μακεδόνες και τα σλαβικά Μακεδονικά.

Ο μεν δειλός της πατρίδος, ο δε φιλόδοξος της πατρώας ουσίας εστί προδότης (Σωκράτης, αφορά τους Πολίτες). Στην Αρχαία Ελλάδα πάντως, το να γονατίσεις μπροστά σε κάποιον και να δηλώσεις οποιασδήποτε μορφή υποταγής, ήταν χειρότερο από το να χάσεις τη ζωή σου».

Επικαιρότητα

Όταν είναι υποχρεωμένος να πολεμήσει κανείς, εάν υποθέσουμε πως θα το ήθελαν πράγματι οι Έλληνες, οφείλει πριν από όλα να γνωρίζει ποιός είναι ο πραγματικός του εχθρός, ποιά είναι τα όπλα του και ποιοί τον στηρίζουν – αφού διαφορετικά είναι καταδικασμένος να ηττηθεί.Εν προκειμένω, δεν υπάρχει απολύτως καμία αμφιβολία σχετικά με το ότι ο εχθρός, η χώρα που προσπαθεί να κυριαρχήσει σε όλα τα Βαλκάνια έχοντας αντιληφθεί τη σημασία της Μακεδονίας, έτσι ώστε να εξασφαλίσει την πρόσβαση της στο Αιγαίο, στα ενεργειακά μας αποθέματα και στους αγωγούς, είναι η Γερμανία – οπότε αυτήν θα έπρεπε να αντιμετωπίσουμε.Όσον αφορά τώρα τα όπλα της, δεν είναι άλλα από τις δανειακές συμβάσεις, με τις οποίες μας έχει δέσει χειροπόδαρα – με αφετηρία το PSI, με την υπογραφή του οποίοι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ παρέδωσαν αμαχητί τα κλειδιά της χώρας. Υποθέτουμε, χωρίς όμως να το γνωρίζουμε, πως επρόκειτο για μία απίστευτη ανοησία και ασχετοσύνη, για μία θλιβερή ανικανότητα σε σχέση τουλάχιστον με την Οικονομία – παρά για μία ενδοτική πράξη.Το σημαντικότερο όμως είναι ποιοί στηρίζουν τον εχθρό, ιδίως στο εσωτερικό της χώρας – η πέμπτη φάλαγγα δηλαδή, από την οποία συνήθως εξαρτάται η έκβαση μίας μάχης.

Διαβάστε περισσότερα…

Η αρπαγή των ελληνικών ιδιοκτησιών οδηγεί σε ξεριζωμό

Ιανουαρίου 11, 2019 Σχολιάστε

του Βαγγέλη Ντούλε από το slpress.gr 

Πολλά και σύνθετα είναι προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική εθνική μειονότητα στην Αλβανία. Αφορούν τη δημογραφική αποψίλωση, το εκπαιδευτικό, τη θρησκευτική και πολιτιστική κληρονομιά, την πολιτική εκπροσώπηση κ.α. Αυτό, όμως, που προβάλλει ως το πλέον επίκαιρο και ζωτικής σημασίας είναι το ιδιοκτησιακό, για την ακρίβεια η αρπαγή από το αλβανικό κράτος ελληνικών περιουσιών.

Οι πολιτικές πάσης φύσεως αμφισβήτησης μεγάλων δασικών και χορτολιβαδικών εκτάσεων ατομικής, εκκλησιαστικής και κοινοτικής ιδιοκτησίας είναι ένα γενικό και χρόνιο φαινόμενο που αφορά όλες τις περιοχές όπου διαβιεί ο Ελληνισμός. Στη Χειμάρρα και την ευρύτερη παράκτια περιοχή του Ιονίου, από το όρια του δήμου των Αγίων Σαράντα μέχρι τα Ακροκεραύνια Όρη, όμως, επιχειρείται η ολική αλλοίωση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος εις βάρος των ντόπιων κατοίκων και νόμιμων ιδιοκτητών, ως επί το πλείστον ελληνικής εθνικότητας.

Παράλληλα με την απάρνηση της ελληνικής εθνικότητας και την παντελή έλλειψη σεβασμού των στοιχειωδών μειονοτικών δικαιωμάτων των κατοίκων της περιοχής, η μη αναγνώριση και η παντοιοτρόπως παρεμπόδιση εγγραφής των περιουσιών τους στο υποθηκοφυλακείο, υπήρξε το έτερο βασικό γνώρισμα του τρόπου αντιμετώπισης των Χειμαρριωτών από τις αλβανικές κυβερνήσεις σ’ όλο το διάστημα μετά το 1991. Διαβάστε περισσότερα…

Η Θεατρική Φάρσα Δημοκρατίας στην Δύση και ο Κυρίαρχος στο Παρασκήνιο Ολοκληρωτισμός

Ιανουαρίου 10, 2019 Σχολιάστε

Του Rainer Mausfeld, Ζero Hedge

[Γραμμένο με το νυστέρι πεπειραμένου οξυδερκούς χειρούργου, αν και από καθηγητή άλλης ειδικότητας, το σπάνιας κοινωνικής σημασίας κατωτέρω άρθρο, η μυστική διεθνής σπείρα με το ψευδώνυμο «Ακεραιότητα» και άλλες ανάλογες μυστικές υπηρεσίες, δεν θα μπορέσουν –όσο και αν λαχταρούν- να το στιγματίσουν ως Fake Story, ψευδή είδηση, φτιαχτή από τους καταχθόνιους εχθρούς στον Βορρά. Ο συντάκτης του είναι καθηγητής Emeritus της Ψυχολογίας στο γερμανικό πανεπιστήμιο του Κιέλου και προβαίνει με αυτό σε μιαν εξονυχιστική ανατομική ανάλυση των πολιτικών μηχανισμών και των ψυχοτεχνικών μεθόδων παραγωγής του νεωτερικού ανθρωπίνου τύπου, τελείως στερημένου δυνατότητας επιλογής αλλά και προσωπικής κρίσης και βούλησης για  δημοκρατία και ελευθερία, του οποίου ο κοινωνικός βίος  απορροφάται πλήρως από τον ρόλο του πολιτικά αδιάφορου καταναλωτή.

Τα αποτελέσματα, αυτής της μακράς και πεισματικής αναμορφωτικής διαδικασίας,  τα υφιστάμεθα και τα βλέπουμε καθημερινά, οι ευτυχείς πολίτες της  Δυτικής «δημοκρατίας», αλλά μόνον ως υποκείμενα, θεατές ή ανύποπτοι κομπάρσοι, αυτού του μακάβριου θεάτρου. Ο RainerMausfeld, με αυτό το άρθρο του,  μας εισάγει και μας ξεναγεί στις σκοτεινές στοές, με τα μεφιστοφελικά εργαστήρια, όπου εκπονούνται  οι  οργανωτικές μορφές εξουσίας και οι ψυχοτεχνικές χειραγώγησης της νοητικής λειτουργίας του πολίτη, για  την υποταγή της στην υπηρεσία  των στόχων του αθέατου σκηνοθέτη του Θεάτρου Δημοκρατίας. Προσφέρει έτσι γνώση πολύτιμη, « απαραίτητη για την ανάπτυξη μιας στρατηγικής αποτελεσματικής αντίστασης,σε μιαν ισχύουσα τάξη που στηρίζεται στην δύναμη και στην βία».]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Οι πολίτες έχουν απογυμνωθεί από τα πολιτικά δικαιώματά τους και έχουν υποβληθεί σε ψυχολογικό εθισμό  μείωσής τους σε υπόσταση απαθών καταναλωτών. Στις τελευταίες δεκαετίες η δημοκρατία έχει αντικατασταθεί από την ψευδαίσθηση της Δημοκρατίας. Νέες μορφές οργάνωσης της εξουσίας και ψυχολογικές μέθοδοι χειραγώγησης του υποσυνειδήτου μας προστατεύουν τους ισχυρούς από τους κινδύνους της δημοκρατικής ενδυνάμωσης και ενισχύουν την θέση τους.
Διαβάστε περισσότερα…

Το κόκκινο και το μαύρο, Η Μαύρη Βίβλος του Κομμουνισμού 

Ιανουαρίου 10, 2019 Σχολιάστε

Το κόκκινο και το μαύρο | tovima.gr

Το κόκκινο και το μαύρο Η συζήτηση στο Γαλλικό Ινστιτούτο για τη Βίβλο του Κομμουνισμού ΛΩΡΗ ΚΕΖΑ «Ως συνέπεια του εμφυλίου και της πολιτικής των μπολσεβίκων στην ύπαιθρο ένας τρομερός λιμός ρημάζει τις περιοχές του Βόλγα. Το 1921-1922, προκαλεί το θάνατο πέντε εκατομμυρίων ατόμων· τα παιδιά είναι τα πρώτα του θύματα». Φωτογραφία και επεξήγηση από το βιβλίο «Η Μαύρη Βίβλος του Κομμουνισμού»,

Η Μαύρη Βίβλος του Κομμουνισμού θυμίζει την Αναζήτηση του χαμένου χρόνου του Προυστ. Ολοι έχουν άποψη για το έργο, λίγοι το έχουν διαβάσει ολόκληρο. Πρόκειται για έναν συλλογικό τόμο όπου «καταδεικνύεται» η εγκληματική φύση του σοσιαλισμού: εκατό εκατομμύρια, μαθαίνουμε, υπήρξαν τα θύματα του καθεστώτος, έτσι όπως εφαρμόστηκε σε 15 χώρες κατά τον 20ό αιώνα. Ο πλάγιος τίτλος του βιβλίου είναι εύγλωττος: Εγκλήματα – Τρομοκρατία – Καταστολή. Η Μαύρη Βίβλος κυκλοφόρησε στη Γαλλία το 1997, σε επιμέλεια του Στεφάν Κουρτουά και με τη συνδρομή 11 ειδικών (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Εστία). Σε κάθε μετάφραση η έκδοση εμπλουτίζεται με κείμενα που αφορούν τη χώρα της κυκλοφορίας. Τα στοιχεία που προκύπτουν (Κίνα 65 εκατομμύρια νεκροί, ΕΣΣΔ 20, Καμπότζη 2, Βόρεια Κορέα 2 κ.ο.κ.) ίσως να μην μπορούν να αμφισβητηθούν σε επιστημονικό επίπεδο. Είναι όμως εξαιρετικά επικίνδυνο όπλα στα χέρια δημαγωγών, στα χέρια της Δεξιάς ή όσων υποστηρίζουν με εμπάθεια ότι ο κομμουνισμός εκτός από λάθος υπήρξε έγκλημα γιγαντιαίων διαστάσεων.

Το βιβλίο είναι από τα λεγόμενα «μιντιατικά» (από αυτά δηλαδή που αγαπούν τα μέσα ενημέρωσης) γιατί όχι μόνο δίνει τα ξεκάθαρα επιχειρήματα στην πολεμική κατά του μαρξισμού αλλά και επειδή οι συγγραφείς στην πλειονότητά τους έχουν μαρξιστικές καταβολές. Η απάντηση πάντως στις θέσεις της ομάδας Κουρτουά ήλθε με τον επίσης συλλογικό τόμο Ο αιώνας των Κομμουνισμών (εκδόσεις Πόλις). Διαβάστε περισσότερα…

Η υφαλοκρηπίδα του Καστελλόριζου και οι ελληνικές εκλογές

Ιανουαρίου 9, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Άγγελος Μ. Συρίγος 

Το 2012 η Τουρκία διεκδίκησε επισήμως ολόκληρο το βόρειο τμήμα της Ανατολικής Μεσογείου. Στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δημοσιεύθηκαν χάρτες με θαλάσσιες περιοχές δυτικώς της Κύπρου και νοτίως της Ρόδου και του Καστελλόριζου. Η Τουρκία εκχωρούσε δικαιώματα έρευνας και εκμεταλλεύσεως επ’ αυτών των περιοχών στην κρατική τουρκική εταιρεία πετρελαίου ΤΡΑΟ. Η χρονική στιγμή της δημοσιεύσεως ήταν άμεσα συνδεδεμένη με τις ελληνικές πολιτικές εκλογές. Οι χάρτες δημοσιεύθηκαν στις 27 Απριλίου 2012. Δέκα ημέρες αργότερα, στις 6 Μαΐου, διεξήχθησαν στην Ελλάδα βουλευτικές εκλογές.

Θα ήταν λάθος να θεωρηθεί ότι οι εκχωρήσεις αποτελούσαν μια αποσπασματική κίνηση της Τουρκίας που θέλησε να καταγράψει απλώς τις διεκδικήσεις της στην περιοχή ενόψει νέας ελληνικής κυβερνήσεως. Εντάσσονταν σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό της Τουρκίας να διεκδικήσει το μέγιστο τμήμα της υφαλοκρηπίδας της Ανατολικής Μεσογείου. Ανάλογες εκχωρήσεις για την περιοχή του Αιγαίου στην εταιρεία ΤΡΑΟ το 1973-74 σηματοδότησαν και την αφετηρία του προβλήματος της οριοθετήσεως της αιγαιακής υφαλοκρηπίδας. Από τότε μέχρι σήμερα δεν έχουν αλλάξει.

Η εκδήλωση της διεκδικήσεως, όμως, τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή ήταν άμεσα συνυφασμένη με την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας κατά τις εκλογές. Η Τουρκία γνωρίζει πως, όταν έχουμε εκλογές σε αυτόν τον τόπο (και μάλιστα διπλές, όπως αυτές του Μαΐου 2019), πολλές αντιδράσεις γίνονται με καθυστέρηση και παύουν να είναι αυτονόητες. Η Ελλάδα απέστειλε τις συνήθεις, υπηρεσιακές διαμαρτυρίες προς τον ΟΗΕ και κατήγγειλε γενικώς τις τουρκικές ενέργειες. Εκτοτε έχουν περάσει σχεδόν επτά χρόνια. Ολος ο κόσμος γνωρίζει με ακρίβεια τι διεκδικεί η Τουρκία στην περιοχή. Η Ελλάδα εξακολουθεί να μην έχει προσδιορίσει ποια θεωρεί ότι είναι τα ακριβή όρια της υφαλοκρηπίδας της στην Ανατολική Μεσόγειο. Απλώς διαμαρτύρεται στις τουρκικές ενέργειες…

Ολα αυτά επισημαίνονται για τους εξής τρεις λόγους: Κατ’ αρχάς, τις επόμενες εβδομάδες τα βλέμματα όλων θα είναι στραμμένα στις ανακοινώσεις που θα κάνει η EXXON-Mobil για τις έρευνες στο τεμάχιο 10. Πρόκειται για μια εταιρεία εισηγμένη στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Οφείλει να ενημερώσει τους μετόχους της, εάν η μεγάλη επένδυση που έκανε για γεώτρηση στην Ανατολική Μεσόγειο είχε αποτελέσματα. Η ανακοίνωση θα ορίσει πολλά πράγματα. Διαβάστε περισσότερα…

Αποκάλυψη: Το ξεχασμένο Διάταγμα που αλλάζει τα δεδομένα στο Αιγαίο

Ιανουαρίου 9, 2019 Σχολιάστε

Τι είχε αποφασιστεί για χωρικά ύδατα & εναέριο χώρο

Ποιοι το κρύβουν!

Ένας απίστευτος θησαυρός υπάρχει στα χέρια της Ελληνικής διπλωματίας, όμως οι εκάστοτε Ελληνικές Κυβερνήσεις, είτε από φόβο, είτε από πιέσεις εξωτερικών δυνάμεων, δεν προχωρούν στο επόμενο βήμα.

Η Ελλάδα έχει ήδη εύρος εθνικού εναέριου χώρου και εθνικών χωρικών υδάτων στα 10 μίλια από τις αρχές του 20ού αιώνα και… δεν το θυμάται!

Η Τουρκία το γνωρίζει πολύ καλά και τι κάνει; Απειλεί συνεχώς την χώρα μας με casus belli. Ο εν λόγω όρος, το casus belli, προέρχεται από τη λατινική γραμματεία και σημαίνει αιτία πολέμου. Η φράση αυτή λέγεται επί παντός γεγονότος που μπορεί να προκαλέσει πολεμική εμπλοκή μεταξύ δύο κρατών ή συνασπισμού κρατών έναντι τρίτου ή άλλου συνασπισμού.

Παραδείγματος χάριν, σε περιπτώσεις προσβολής ηγεμόνων ή άλλων αρχηγών κρατών, διπλωματικών αντιπροσώπων, καθώς και σε περίπτωση αιφνίδιας κατάληψης ξένου εδάφους ή προσβολής άλλων κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Διαβάστε περισσότερα…

«Η Συμφωνία των Πρεσπών»

Ιανουαρίου 7, 2019 1 Σχολιο

Του Πολύκαρπου Αδαμίδη 

Το ποδαρικό του νέου έτους δεν προοιωνίζεται θετικό για τη Μακεδονία. Στις 09 και 15 Ιανουαρίου, προγραμματίζεται η ψήφιση των ‘Συνταγματικών αλλαγών’ στα Σκόπια, από την πλειοψηφία των 2/3 του Κοινοβουλίου τους. Μια αυξημένη πλειοψηφία, που ‘διανθίζεται’ από τροπολογίες, αλβανικής κυρίως προέλευσης. Για την κατοχύρωση όπως λένε της εθνοτικής τους προέλευσης. Έτσι η Σκοπιανή πλευρά, τυπικά εκπληρώνει ‘τις υποχρεώσεις ‘ της από μια Συμφωνία, που της δίνει τα πάντα. Και δημιουργεί το προηγούμενο για μόνιμη πηγή αναταραχών και εφιαλτικές προοπτικές για τη χώρα μας.

Εν όψει των αρνητικών αυτών εξελίξεων, επιχειρήθηκε εκ νέου να προβληθούν, φαντασιακά θετικά στοιχεία της ‘Συμφωνίας’, να εξορκισθούν λογικές ενστάσεις και να δαιμονοποιηθεί η πάνδημη αντίδραση, ως δήθεν ‘εθνικιστικός παροξυσμός’. Ακούστηκε έτσι ότι δεν είχαμε δήθεν περιθώρια ελιγμών γιατί 150 χώρες είχαν αναγνωρίσει τα Σκόπια, με τη ‘Συνταγματική τους ονομασία’. Με βάση την απίθανη αυτή λογική, εάν στο μέλλον, αναγνωρισθούν από τη μεγάλη πλειοψηφία των κρατών, δήθεν Ρωσικά δικαιώματα στο Άγιον Όρος, ως εκ του πολυπληθούς ποιμνίου της Ρωσικής εκκλησίας, ή δικαιώματα της Ντίσνευλαντ στην Ακρόπολη, ή του Χόλυγουντ στη Μύκονο, δε θα έχουμε άλλη επιλογή, από το να συμφωνήσουμε, ή να βρούμε ‘μια μέση λύση’. Ευτυχώς που οι απίθανοι εμπνευστές και τα αμήχανα βαποράκια του ‘επιχειρήματος’, δεν είχαν την ευκαιρία να επηρεάσουν, με τη ‘λογική τους’, τους πατριώτες της Φιλικής Εταιρείας και τους αγωνιστές του 21, όταν απέναντι στην Ιερά Συμμαχία του 1815, ξεσηκώθηκαν και έφτιαξαν κράτος. Μόνοι απέναντι σε όλους. Πηγή έμπνευσης και για τους Μακεδονομάχους, που θυσίασαν τα πάντα. Χωρίς υπολογισμούς και δεύτερες σκέψεις. Διαβάστε περισσότερα…

Το αμπετσεντάρ και η μυθολογία του

Ιανουαρίου 7, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης.

Στην διάρκεια του 18ου αιώνα στον γεωγραφικό χώρο του Βιλαετίου Θεσσαλονίκης και στο νοτιότερο τμήμα του Βιλαετίου Μοναστηρίου, υπήρξε ανάγκη στενότερης επικοινωνίας μεταξύ αλλόγλωσσων πληθυσμών με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα σλαβογενές προφορικό ιδίωμα, με ρίζες σε δυτική βουλγαρική διάλεκτο, στην οποία επήλθαν σημαντικές γραμματικές και φωνητικές αλλαγές (απλοποιήσεις), ενώ προστέθηκε ένα πλήθος ελληνικών, τουρκικών, βλάχικων και αρβανίτικων λέξεων. Προέκυψε έτσι ένα γλωσσικό μέσο επικοινωνίας που κατατάσσεται γλωσσολογικά στην κατηγορία των βοηθητικών γλωσσών πίτζιν(pidgin). Το ιδίωμα αυτό (εντόπια ή εντόπικα όπως το αποκαλούν οι ομιλητές του) προφανώς δεν ταυτίζεται με την βουλγαρική γλώσσα και αυτός ήταν ο λόγος που αναφερόταν από τρίτους (λογοτέχνες, διπλωμάτες κλπ) ως «μακεδονική γλώσσα» με την έννοια ότι μιλιόταν στην Μακεδονία. Από το γεγονός αυτό μέχρι το σημείο ορισμένοι σκοπιανολάγνοι να ισχυρίζονται ότι αυτό αποτελεί απόδειξη ότι η Ελλάδα δεχόταν από παλιά την ύπαρξη σκοπιανής («μακεδονικής») γλώσσας αποτελεί ουρανομήκη ανοησία και φτηνή δικαιολογία αρρωστημένων εγκεφάλων.

Το κρίσιμο στοιχείο που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής εντοπίζεται στο θέμα της εθνοτικής κατάταξης αυτών των αλλόφωνων πληθυσμών λόγω εσφαλμένης προσέγγισης, που ταυτίζει την γλώσσα με την συνείδηση και χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν, αλλά και σήμερα σκοπίμως. Πρέπει να καταστεί απολύτως σαφές ότι οποιαδήποτε σύνδεση μεταξύ ομιλουμένης γλώσσας και εθνοτικού προσδιορισμού πρέπει να αποφευχθεί, όπως μας διδάσκει η διεθνής επιστημονική εμπειρία.

Τα τελευταία χρόνια επιχειρείται από συγκεκριμένα κέντρα η αμφισβήτηση της ελληνικής συνείδησης τωναλλόφωνων Ελλήνων (σλαβόφωνων, βλαχόφωνων, αρβανιτόφωνων) και ειδικότερα αυτών των βορειότερων περιοχών. Αντί απαντήσεως, παρατίθεται χαρακτηριστικό απόσπασμα από επιστολή διαμαρτυρίας που έστειλαν το 1903 κάτοικοι της πόλης του Μοναστηρίου (Βιτώλια) προς τις Μεγάλες Δυνάμεις: «…λαλούμεν ελληνιστί, βλαχιστί, αλβανιστί, βουλγαριστί, αλλά ουδέν ήττον εσμέν άπαντες Έλληνες και ουδενί επιτρέπομεν να αμφισβητεί προς  ημάς τούτο…» («Μηνιαία εθνική ανασκόπησις: Η κατάστασις εν Μακεδονία», Ελληνισμός, έτος 6ο, φύλλο 9ο (1903), σ. 717). Διαβάστε περισσότερα…

Μεταμοντέρνα Αριστερά (23) – Πολίτης ή Ζητιάνος; (Εξαιρετικό!)

Ιανουαρίου 6, 2019 Σχολιάστε

Το μήνυμα του 2019! «πολίτης ή ζητιάνος»; 
  Ηλίας Παπαναστασίου

Με βροχή «παροχών» άρχισε την προεκλογική της περίοδο η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ουσιαστικά με διανομή φιλανθρωπίας και ελεημοσύνης στα λαϊκά, πληβειακά και μικροαστικά στρώματα.
Πότε με «Κοινωνικά Μερίσματα» των αιματηρών πλεονασμάτων και πότε με παντός είδους μικροπαροχές μπαλώματα, δηλαδή τα social patchworks των αστικών Ελίτ και των Κυβερνήσεών τους.


Θέλοντας να αποσοβήσει κάθε μαζική διαμαρτυρία των λαϊκών στρωμάτων προσπαθεί με κάθε τρόπο να τετραγωνίσει τον κύκλο δίνοντας «Οικονομικά Ψίχουλα» στις μάζες και παρουσιάζοντας Φιλανθρωπικό Προσωπείο στον Ολιβερ Τουίστ των Πληβείων. Αποτελεί μια συνειδητή προσπάθεια εξαπάτησης και πολιτικής-κοινωνικής ενσωμάτωσης των λαϊκών στρωμάτων στο Κοινωνικό Μπλοκ Εξουσίας της Ελίτ και το οποίο αποφάσισε εδώ και τέσσερα χρόνια να πορευτεί – εννοείται…– νεοφιλελεύθερα αλλά με «αριστερό προφίλ» και Πολιτική Κοινωνικής Ελεημοσύνης και Διανομής Φτώχειας την οποία βάφτισε «Ανασυγκρότηση του Κοινωνικού Κράτους».

Πρόκειται όμως για ιδεολογική Φενάκη και καθαρή Δημαγωγία Απάτης και αποπροσανατολισμού γιατί:

Το Μεταπολεμικό Κοινωνικό Κράτος στην Ευρώπη αναπτύχτηκε –κύρια– από τα μαζικά Σοσιαλδημοκρατικά-Εργατικά Κόμματα προέλευσης Β’ Διεθνούς με στόχους ρεφορμιστικούς και «ειρηνικής αλλαγής» του Καπιταλισμού (στην καλύτερη των περιπτώσεων…).

Όμως τα Σοσιαλδημοκρατικά Κόμματα ήταν Κόμματα της Βιομηχανικής Εργατικής Τάξης, ενώ αντίθετα ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί κόμμα της Lumpen Τάξης συσπειρώνοντας Λούμπεν ανέργους, μισοπρολετάριους και μικροαστούς την δε Εργατική Τάξη την βλέπει – ο ΣΥΡΙΖΑ…– με το τηλεσκόπιο του Γαλιλαίου.

Η Φορολογία μέσω της οποίας επιδοτούνταν οι παροχές του Κοινωνικού Κράτους δεν αφορούσαν κύρια τις λαϊκές και μικροαστικές τάξεις αλλά την Μεγαλοαστική Τάξη δηλαδή την Κυρίαρχη Ελίτ. Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: