Ιστορικά

Με άθεους, με εκκλησιομάχους, με καταδιεφθαρμένους πολιτικούς «το έθνος δεν στέκη»

Posted on Updated on

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός.

Στον 2ο τόμο των «Απομνημονευμάτων του Κολοκοτρώνη» – (έκδ. Γ. Βαλέτα, σελ. 323 )-εντόπισα ένα πολύ ωραίο και διδακτικό επεισόδιο, που διαδραματίζεται κατά την Αγιασμένη Επανάσταση του ΄21. Το διηγείται ο Γεώργιος Τερτσέτης-τι σπουδαίος άνθρωπος- σε λόγο του στις 25 Μαρτίου του 1855, στην τότε Βουλή των Ελλήνων. Το μεταφέρω, ως έχει:

«Κύριοι ακροαταί, εις τα 1822 πολεμιστής, στρατιώτης περίφημος επήγε εις σεβάσμιον πνευματικόν να ξομολογηθεί, να μεταλάβει.

Εξωμολογήθη ο πνευματικός του ευχήθη, τον εχαίδευσεν, αλλά του είπε: δεν ημπορώ να σε δώσω μεταλαβιά.

-Διατί;

-Χύνεις αίμα ανθρώπινο…!

Ωργίσθη ο στρατιώτης και έτρεξε παραπονούμενος εις τον επίσκοπον Μεθώνης. Του είπε όσα λέγει ο πνευματικός , ο στρατιώτης ήτο θυμώδης. Τον ήκουσεν ο επίσκοπος. Την Κυριακή του λέγει, ήσου (=να είσαι) εις την λειτουργίαν, ήσου πλησίον μου.

Ήλθε η Κυριακή, ψάλλεται η λειτουργία. Ο Δεσπότης εις την μεσινή θύρα, εις την ώρα της μεταλαβιάς, κρατώντας το δισκοπότηρο, φωνάζει τον στρατιώτη.

Έλα, του λέγει, πάρε, κράτει το δισκοπότηρο, μετάλαβε με τα ίδια σου τα χέρια, τα χέρια σου είναι πλέον αθώα, πλέον ευεργετικά εις την πατρίδα από τα εδικά μας. Ημείς οι ιερείς δεόμεθα τον Ύψιστο με τη φωνή, εσύ, σταίνοντας τα στήθη σου, εις τα βόλια του εχθρού».

Κείμενο που μοσχοβολάει ευωδία λευτεριάς, τα άνθη τα μυρίπνοα της αρχοντικής Ορθοδοξίας μας. Λόγια όμως που διδάσκουν και σήμερα, την γενιά την δικιά μας που είναι για τα… πανηγύρια. (Στα μέρη μου, στην αλίπληκτο Πιερία, λέμε μια «νόστιμη» παροιμία: «Η ψείρα μας στον Έλυμπο και μεις στα πανηγύρια». Δηλαδή η φτώχεια και η δυστυχία μάς έχει αφανίσει και μεις ασχολούμαστε με τις προστυχιές και τις παλαβομάρες των «καντιποτένιων», όπως τους ονόμαζε τους πολιτικάντηδες, ο πατριδοφύλακας στρατηγός Μακρυγιάννης).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

To τέλος της ιστορικής Αριστεράς

Posted on Updated on

Του Γιώργου Καραμπελιά από το Άρδην τ. 103 (Φεβρουάριος 2016) 

Στις 3 Οκτωβρίου 2015 σε συγκέντρωση της Κίνησης Πολιτών «Άρδην» στη Θεσσαλονίκη, ο Γιώργος Καραμπελιάς, αμέσως μετά τη νέα «νίκη» του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, επιχείρησε να διερευνήσει ορισμένα ζητήματα «βάθους», σχετικά με την άνοδο και τη διαφαινόμενη ήδη πτώση της κυβερνώσας Αριστεράς. Επειδή η συζήτηση έθιξε ζητήματα ευρύτερης σημασίας, την παραθέτουμε απομαγνητοφωνημένη.

Στο βιβλίο μου, Έξι μήνες που συγκλόνισαν την Ελλάδα, ασχολούμαι με τις πολιτικές εξελίξεις τις συνδεδεμένες με την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Θα επιθυμούσα όμως να εμβαθύνουμε τον προβληματισμό μας για τα ζητήματα που ανέδειξε η άνοδος και η πτώση της ιστορικής Αριστεράς (πτώση η οποία έχει ήδη συντελεστεί ιδεολογικοπολιτικά, και είναι απλώς ζήτημα χρόνου η επικύρωσή της από τα γεγονότα).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Θανάτωση της Ιστορίας

Posted on Updated on

 
Σχόλιο: Ο παλαίμαχος φιλελεύθερος δημοσιογράφος Τζον Πίλγκερ είναι από τις σπάνιες ρηξικέλευθες φωνές στον χώρο αυτό, του οποίου η άτεγκτη δραστηριότητα κόστισε τη θέση του εδώ και πάνω από δεκαετία στον Γκάρντιαν και σε άλλες άθλιες φυλλάδες της παγκοσμιοποιητικής «Αριστεράς». Με το άρθρο του αυτό χώνει τα χέρια του στα βρώμικα νερά του νέου κύματος προπαγάνδας της Υπερεθνικής και ιδιαίτερα της Αμερικάνικης φιλελεύθερης, ιδίως, ελίτ, η οποία επιχειρεί να «αναθεωρήσει» τη σύγχρονη Ιστορία των εγκλημάτων της Δύσης προς όφελος της. Όλα αυτά σε μια εποχή όπου έχει γιγαντωθεί ένα καθαρά χειραγωγούμενο «κίνημα», αρχικά στην Αμερική, με σκοπό την αναθεώρηση ιδιαίτερα της Αμερικάνικης ιστορίας, λογοτεχνίας και τέχνης στα πρότυπα της «πολιτικής ορθότητας» που επιβάλλεται από το πιο επιθετικό κομμάτι της Υπερεθνικής και της Σιωνιστικής Ελίτ (βλ. μεταμοντέρνους «ακαδημαϊκούς», χρηματοδότες-ακτιβιστές τύπου Σόρος κλπ.). Έτσι, κλασικά βιβλία που αποτύπωναν εντελώς άλλες εποχές, νοοτροπίες και συνθήκες χαρακτηρίζονται ως …ρατσιστικά και αποσύρονται από τις βιβλιοθήκες των Πανεπιστημίων, των σχολείων κλπ., ενώ τώρα αναθεωρείται και η πολύ πρόσφατη Αμερικανική ιστορία χωρίς τον παραμικρό δημόσιο διάλογο αλλά με μονόπατη προπαγάνδα από τα ΜΜΕ. Πρόσφατο παράδειγμα είναι άλλωστε τα κινήματα κάποιων δραστήριων –και με γερές πλάτες — μικρών μειοψηφιών-«ακτιβιστών» για τη βίαιη κατάρριψη των αγαλμάτων ηγετικών μορφών των «Νοτίων» του Αμερικάνικου Εμφυλίου ως ρατσιστικά κλπ..

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

“Προετοιμάζουν” τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Posted on Updated on

Image result for “Προετοιμάζουν” τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τραμπ, πουτιν και ερντογκαν  Image result for “Προετοιμάζουν” τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τραμπ, πουτιν και ερντογκαν

 
Σε κίνδυνο η Ελλάς

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Στις 25 Σεπτεμβρίου 2017 οι Κούρδοι του Βορείου Ιράκ ψήφιζαν για την αυτονομία – ανεξαρτησίας τους από το Ιράκ. Το αποτέλεσμα υπήρξε καταλυτικό υπέρ της αυτονομίας – ανεξαρτησίας τους, αφού σχεδόν το 93% αυτών που συμμετείχαν στο ιρακινό Κουρδιστάν – η συμμετοχή ήταν τεράστια αφού ξεπέρασε το 70% – τάχθηκε υπέρ αυτής της ανεξαρτησίας.

Αντίδραση από τις ΗΠΑ, αλλά και από το Ιράκ

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αμέσως πήρε θέση για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος περί της ανεξαρτησίας του ιρακινού Κουρδιστάν, τονίζοντας ότι αυτό το δημοψήφισμα θα αυξήσει την αστάθεια στην περιοχή και θα δημιουργήσει πολλές δυσκολίες.

Εξέφρασε επίσης, τη βαθειά απογοήτευση των ΗΠΑ γι΄ αυτήν την απόφαση της περιφερειακής κυβέρνησης του Κουρδιστάν και το μονομερές δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία.

Από την άλλη μεριά η κυβέρνηση του Ιράκ ήταν δυσαρεστημένη και ο ιρακινός Πρωθυπουργός Χάιντερ αλ Αμπάντι τόνισε πως, δεν προτίθεται να ξεκινήσει συζητήσεις με την κυβέρνηση της περιφέρειας του Κουρδιστάν και πως, δεν αποδέχεται το αντισυνταγματικό δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία αυτής της κουρδικής περιοχής.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Συνθλίβουν τους εγκλωβισμένους της Καρπασίας και ονειρεύονται να γίνουν Μονακό, οι Τουρκοκύπριοι

Posted on Updated on

Συνθλίβουν τους εγκλωβισμένους της Καρπασίας και ονειρεύονται να γίνουν Μονακό, οι Τουρκοκύπριοι

Του Ν.Μ. από το liberal.gr 

Σε μια πρωτοφανή πρόκληση με θύματα τους εγκλωβισμένους Ελληνοκυπρίους και Μαρωνίτες της Καρπασίας, που δυναμιτίζει το κλίμα, προχώρησε το κατοχικό καθεστώς κόβοντας ουσιαστικά την τροφοδοσία τους με βασικά προϊόντα, υπό τις ευλογίες της Τουρκίας, παρακάμπτοντας ακόμη και τον «πρόεδρο» Mustafa Akinci.

Την ίδια στιγμή ο «υπουργός εξωτερικών» του ψευδοκράτους, εκτόξευσε απειλές εναντίον της Κύπρου, δηλώνοντας ότι η μόνη λύση είναι η συνομοσπονδία και ότι η εναλλακτική της λύσης είναι να γίνουν τα Κατεχόμενα… Μονακό, υπό την αιγίδα της Τουρκίας!

Το κατοχικό καθεστώς είχε προαναγγείλει τις προηγούμενες ημέρες ότι θα επιβάλει δασμούς στα προϊόντα καθημερινής ανάγκης που μεταφέρονται με πρωτοβουλία της Κυπριακής κυβέρνησης, μέσω της UNFICYP στους εγκλωβισμένους της Καρπασίας, μια πρακτική που συνεχίζεται εδώ και σαράντα χρόνια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θα πνιγεί στο αίμα η Κουρδική Εθνεγερσία;

Posted on Updated on


Του Δρ Σπυρίδωνος Πλακούδα 

Οι Λεονταρισμοί του Ιράκ

Προ ολίγων ημερών, το Ιράκ προστέθηκε στην χωρεία των κρατών υπό διάσπαση αφού η Κούρδοι διενήργησαν ένα αναίμακτο δημοψήφισμα – σε πείσμα των απειλών εκ Τουρκίας, Ιράκ και Ιράν και της αντίθεσης των ΗΠΑ. Πρέπει να σημειωθεί, βέβαια, πως το εν λόγω δημοψήφισμα απλώς κυρώνει de jure την ήδη υφιστάμενη de facto ανεξαρτησία του (Ιρακινού) Κουρδιστάν. Με την εξαίρεση του Ισραήλ, οι γείτονες έχουν ήδη εξαγγείλει κυρώσεις και απειλούν με ένοπλη επέμβαση. Τι επίκειται λοιπόν;

Σίγουρα πάντως όχι εισβολή του στρατού ή των πολιτοφυλακών του Ιράκ. Παρά την παρουσία μιας ισχυρής εκστρατευτικής δύναμης του Ιράκ πλησίον των συνόρων του Ιρακινού Κουρδιστάν ύστερα από την Μάχη της Μοσούλης, δεν σημειώθηκε η παραμικρή προσπάθεια παρεμπόδισης του αποσχιστικού δημοψηφίσματος στο βόρειο Ιράκ ή έστω το Κιρκούκ – την «Ιερουσαλήμ των Κούρδων» με τα τεράστια κοιτάσματα μαύρου χρυσού στην Μεσοποταμία. Ο ομοσπονδιακός στρατός του Ιράκ απεδείχθη εντελώς ανίκανος να αντιπαρατεθεί κατά μόνας εναντίον του ISIS (βλ. το blitzkrieg των τζιχαντιστών το θέρος του 2014 με αποκορύφωμα την ταχύτατη πτώση της Μοσούλης) παρά την αθρόα υποστήριξη εκ μέρους του Ιράν. Ούτως ή άλλως, το Ιράκ δεν ήταν ικανό να επιβληθεί εναντίον των Κούρδων το 2012 (ήτοι, την προ-ISIS εποχή) όταν εξερράγη μια κρίση διαρκείας περί της διοίκησης της επαρχίας Νινευή.[1]

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ισπανία ώρα μηδέν

Posted on

195
Εάν τυχόν η Καταλονία αποσχισθεί, η Ισπανία θα ξυπνήσει αύριο το πρωί με δημόσιο χρέος στο 124% του ΑΕΠ της και με έλλειμμα 6,7% – οπότε θα έπρεπε να εντείνει την πολιτική λιτότητας για να αποφύγει τη χρεοκοπία, με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν οι μεγάλες κοινωνικές εξεγέρσεις που ήδη κυοφορούνται.
Η ιστορία της χώρας μου πρόκειται να αποφασιστεί τις επόμενες ώρες, οπότε δεν υπάρχει περίπτωση να μείνω στο σπίτι μου και να την παρακολουθήσω στην τηλεόραση, καθισμένος στον καναπέ μου. Θα είμαι στο δρόμο, στις συγκεντρώσεις και θα φύγω μόνο εάν η αντιπαράθεση γίνει βίαιη» (πολίτης της Καταλονίας).
Άρθρο
Σύμφωνα με το φιλελεύθερο ινστιτούτο Mises, οι εθνικιστές προσεγγίζουν την ιστορία με μία άλλη αντίληψη – αφού το παρελθόν για αυτούς δεν είναι πηγή πληροφόρησης και διδασκαλίας, αλλά οπλοστάσιο για τη διεξαγωγή πολέμου. Αναζητούν γεγονότα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρόφαση για τις ενέργειες τους και δικαιολογίες για την επιθετικότητα τους – ενώ, εάν τα διαθέσιμα έγγραφα δεν παρέχουν τέτοιες ενδείξεις, τότε δεν διστάζουν να νοθεύσουν την αλήθεια και να παραποιήσουν την ιστορία.
Εν προκειμένω, η Ισπανία χωρίζεται σε αυτόνομες περιοχές, η καθεμία από τις οποίες έχει ένα καταστατικό παρόμοιο με ένα σύνταγμα (estatuto) πουπαρείχε μεταξύ άλλων στην Καταλονία μία περιφερειακή αυτονομία– με την έννοια πως ελέγχει τα συστήματα παιδείας και υγείας, ενώ μπορεί να επιβάλλει φόρους για πράγματα που δεν έχουν ήδη φορολογηθεί από την κεντρική κυβέρνηση της Μαδρίτης, με ορισμένες εξαιρέσεις. Στα πλαίσια αυτά, η Καταλονία έχει υιοθετήσει 17 διαφορετικούς φόρους – αποτελώντας μία από τις περιοχές με την υψηλότερη φορολογία εισοδήματος στη χώρα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Ευρώπη της ντροπής

Posted on Updated on

Βασίλης Βιλιάρδος

132
Μία ένωση κρατών που θυσιάζει κυριολεκτικά τα παιδιά της, τους νέους ανθρώπους δηλαδή στο βωμό της πολιτικής λιτότητας που επιβάλλει η πρωσική Γερμανία για να εξασφαλίσει τα δικά της σκοτεινά συμφέροντα, καθώς επίσης αυτά του χρηματοπιστωτικού κτήνους εις βάρος όλων των άλλων, δεν έχει κανένα λόγο ύπαρξης – η ομάδα ΝΕΕΤ.  .
«Στην Ελλάδα δεν βιώσαμε ούτε την Αναγέννηση, ούτε το Διαφωτισμό – επειδή η χώρα μας ήταν για 400 ολόκληρα χρόνια υποδουλωμένη σε έναν απελπιστικά υποανάπτυκτο λαό, ο οποίος σήμερα βαδίζει ολοταχώς πίσω το σκοτεινό παρελθόν του. Από την πλευρά της υλικής προόδου μας, αποτελεί ασφαλώς ένα τεράστιο μειονέκτημα – το οποίο όμως, εάν αναλύσει κανείς, ίσως καταλήξει σε διαφορετικά συμπεράσματα, σε σχέση με το εάν ωφεληθήκαμε ή μη από το ότι δεν ζήσαμε το Διαφωτισμό. 
Ειδικότερα ο τεχνολογικός ρασιοναλισμός, στον οποίο ο Διαφωτισμός έβλεπε το μέσον για να ανοίξει στους ανθρώπους το δρόμο προς την ευτυχία, απελευθερώνοντας τους από τους φυσικούς περιορισμούς, ακολούθησε στη συνέχεια τη δική του ιδιόμορφη λογική – καταλήγοντας να γίνει αυτοσκοπός σε ένα αδιάκοπο κυνήγι της καινοτομίας, στερημένο από κάθε σχέδιο βελτίωσης των ανθρωπίνων συνθηκών (πηγή: LFerry).
Με απλά λόγια, αντί να απελευθερώσει τους ανθρώπους, τους υπέταξε στους ανώνυμους νόμους ενός υπερβολικού κοινωνικού (εξ)ορθολογισμού, τον οποίο κανένας δεν θέλησε, ούτε ελέγχει – οδηγώντας σε μία όλο και ταχύτερη ανανέωση των αντικειμένων του πόθου της αγοράς(=καταναλωτισμός), της οποίας ο στόχος δεν είναι πια να ικανοποιεί τις πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες.
Αντίθετα, ο βασικός σκοπός της αγοράς είναι να επιτρέπει στις επιχειρήσεις, καθώς επίσης στα Έθνη που δραστηριοποιούνται, να επιβιώνουν μέσα σε έναν κόσμο γενικευμένου ανταγωνισμού – όπως αυτός που δημιουργήθηκε κατά την εποχή της πρώτης (ασύμμετρης) παγκοσμιοποίησης, η οποία κατέληξε σε δύο αιματηρούς παγκοσμίους πολέμους, καθώς επίσης της δεύτερης που ξεκίνησε μετά το 1980, με τα οδυνηρά αποτελέσματα που ήδη βιώνουν όλες οι ανθρώπινες κοινωνίες σήμερα.
Στις κοινωνίες εκείνες τώρα, οι οποίες είναι εξ ολοκλήρου αφοσιωμένες στον (εξ)ορθολογισμό των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων, καθώς επίσης στην κυριαρχία επάνω σε μία εχθρική φύση, όπως είναι κατ’ εξοχήν η γερμανική και η ολλανδική στην Ευρώπη (περιοχές με πολύ άσχημες κλιματικές και λοιπές συνθήκες), ο άνθρωπος υποβιβάζεται στη θέση ενός πράγματος, ενός αντικειμένου – ενώ ακόμη και οι φιλελεύθερες δυτικές δημοκρατίες δεν ξεφεύγουν από τη διαστρέβλωση των αρχών που υποστηρίζουν, σε σημείο που η πρόοδος δεν εμφανίζεται πια ως ελπίδα, αλλά ως απειλή.
Απλούστερα η συνεχής τάση για ανάπτυξη, σύμφυτη με την αντίληψη της προόδου που κληροδότησε ο Διαφωτισμός εν πρώτοις στης χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, είναι αβάστακτη για την πλειοψηφία των ανθρώπων – ενώ οδηγεί αναπόφευκτα στην εξάντληση των φυσικών πόρων του πλανήτη. Επομένως, αργά ή γρήγορα, σε μία μεγάλη ανθρωπιστική καταστροφή, οπότε σε μία δραματική οπισθοχώρηση – αφού οι φυσικοί πόροι είναι πεπερασμένοι.
Στα πλαίσια αυτά, με αφετηρία τη σημερινή εποχή, όλες οι ανθρώπινες γενιές θα ζουν εις βάρος των επομένων – εάν δεν σταματήσει αυτή η εξέλιξη, αυτού τους είδους η οπισθοδρομική «πρόοδος», η οποία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη δυστυχία των μελλοντικών ανθρωπίνων κοινωνιών και σε μία παγκόσμια καταστροφή«.
.

Ανάλυση

Πρόσφατα δημοσιεύθηκαν στοιχεία από τη EUROSTAT, σχετικά με την εκπαίδευση και την απασχόληση των νέων ανθρώπων στην Ευρώπη (πηγή) – τα οποία επικεντρώθηκαν στην ομάδα που ονομάζεται ΝΕΕΤ (Not in EducationEmployment or Training). Σε αυτούς δηλαδή που ούτε σπουδάζουν, ούτε παρακολουθούν κάποια μετεκπαιδευτικά ή επιμορφωτικά σεμινάρια, ούτε εργάζονται (πηγή). Εν προκειμένω, οι νέοι χωρίζονται σε τρεις ηλικιακές κατηγορίες: από 15-19 ετών, από 20-24 και από 25-29.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η τροπολογία Κοντονή και η “Τουρκική Ένωση Ξάνθης”

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για Η τροπολογία Κοντονή και η “Τουρκική Ένωση Ξάνθης”

Σάλος μέγας έχει προκύψει τις τελευταίες ημέρες λόγω μίας τροπολογίας που κατετέθη από τον υπουργό Δικαιοσύνης και αφορά στον τρόπο εφαρμογής των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δικαίως η τροπολογία συνδέεται με τη λειτουργία του σωματείου “Τουρκική Ένωση Ξάνθης”.

Tου Άγγελου Συρίγου

Το συγκεκριμένο σωματείο ιδρύθηκε το 1927 ως “Οίκος της Τουρκικής Νεολαίας” στην Ξάνθη. Το 1936 μετονομάσθηκε με απόφαση των ελληνικών δικαστηρίων σε “Τουρκική Ένωση Ξάνθης”, γεγονός που επανελήφθη το 1946. Η “Τουρκική Ένωση Ξάνθης”, όπως και το αδελφό σωματείο “Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής” απετέλεσαν τη μεταφορά στην Ελλάδα των λεγομένων “Τουρκικών Εστιών” [Türk Ocakları] που είχαν πρωτοσυστήσει οι Νεότουρκοι το 1912 και είχε αναπτύξει ο Κεμάλ μετά το 1924.

Στόχος των “Τουρκικών Εστιών” ήταν η επιβολή των κεμαλικών αρχών μέσω της δημιουργίας κοινωνικών και αθλητικών εκδηλώσεων που ξέφευγαν από τη θρησκεία. Σε απόλυτη ταύτιση στο καταστατικό της “Τουρκικής Ενώσεως Ξάνθης” αναφερόταν ρητώς ως στόχος: «να συμβάλει εις την μεταξύ των Τούρκων της Δυτικής Θράκης διάδοση των πνευματικών, κοινωνικών και θρησκευτικών μεταρρυθμίσεων των προελθουσών εκ της τουρκικής μεταπολιτεύσεως». Οι μεταρρυθμίσεις της τουρκικής μεταπολιτεύσεως ήσαν οι αλλαγές που είχε επιβάλλει ο Κεμάλ μετά το 1923.

Αρχικώς η “Τουρκική Ένωση Ξάνθης” είχε ως στόχο τους Παλαιομουσουλμάνους δηλαδή εκείνα τα μέλη της μειονότητας που απέρριπταν τις κεμαλικές αλλαγές και επέμεναν να χρησιμοποιούν την οθωμανική γραφή. Το 1968 η χούντα, με ένα μορφωτικό πρωτόκολλο που υπέγραψε με την Τουρκία, εξάλειψε το εμπόδιο των Παλαιομουσουλμάνων με πλήρη επικράτηση των Κεμαλικών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ξημερώνει Αρμαγεδώνας στη Μέση Ανατολή για το «Δεύτερο Ισραήλ»: Η Τεχεράνη μπαίνει πρώτη στο πόλεμο -Ξεσηκώθηκαν οι Κούρδοι του Ιράν – Σπεύδουν για κονσέρβες ,ξηρά τροφή, νερό οι πολίτες

Posted on Updated on

Του Βασίλη Καπούλα
Ξύπνησε το «θηρίο» και οι ΗΠΑ-Ισραήλ φαίνονται ότι αρχίζουν να πετυχαίνουν τον στόχο τους.  Οι Κούρδοι του Ιράν έχουν βγει στους δρόμους και δεν φαίνεται να υπάρχει τρόπος αναστροφής της κατάστασης. Τουρκία και Ιράν θα αντιμετωπίσουν πολύ δύσκολες καταστάσεις. Τσουνάμι Κούρδων από Ροτζάβα, Β.Συρία, μέχρι Ιράκ και Ιράν έχουν πλέον ξεσηκωθεί με σημαίες των PYD, YPG-YPJ και πορτραίτα του Α.Οτσαλάν! Οι Κούρδοι του Ιράν έχουν βγει στους δρόμους και πανηγυρίζουν. «Ηρθε και η δικιά μας ώρα» τονίζουν. Αλυσιδωτές αντιδράσεις και εκρήξεις γεγονότων θα οδηγήσουν σε ένα πόλεμο, το πιο καταστρεπτικό στη Μέση Ανατολή.
Δείτε τι γίνεται στο Ιράν.
Ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις ανέπτυξε το Ιράν στις ιρανικές -κουρδικές- πόλεις Μπάνε, Πιρανσάχρ, Σίνο και Σαρντάστ, Μαριγουάν.
Φαίνεται ότι το πρώτο βήμα θα το κάνει το Ιράν που ήδη από χτες έριξε τα πρώτα πυρά σε χωριά Κούρδων. Η ιρανική στρατιωτική μηχανή έχει πάρει μπρος και ιρανικά F-4Es, F-5Es και Su-24MKs είναι έτοιμα να παράσχουν αεροπορική υποστήριξη αν καταστεί αναγκαίο.
F-4E, 4 AH-1Js, 2 Bell 214As και 2 Mi-171 είναι σε ετοιμότητα απογείωσης από τη βάση στο Hamedan προκειμένου να βοηθήσουν το στρατό του Ιράκ να αντιμετωπίσει τις κουρδικές απειλές.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ελληνοκυπριακός εμφύλιος

Posted on Updated on

Το πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή

Του Σπύρου Κουτρούλη από την Ρήξη φ. 136

Η πολιτική ανωριμότητα στην Κύπρο ήταν τέτοια, ώστε διεξαγόταν ένας εμφύλιος πόλεμος αλληλεξόντωσης, άλλοτε ψυχρός και άλλοτε θερμός, που εξάντλησε τις δυνάμεις του κυπριακού ελληνισμού. Όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές ενεργούσαν σαν να είχαν την αυταπάτη ότι στην περιοχή δεν υπήρχε η Τουρκία, με τις γεωπολιτικές της φιλοδοξίες, παρότι κατά καιρούς η τελευταία, με τις ενέργειές της, τις υπενθύμιζε σε κάθε ενδιαφερόμενο. Η όλη κατάσταση θύμιζε τις εσωτερικές διαμάχες που οδήγησαν το Βυζάντιο σε μεγάλες ήττες. Ο Γ. Γρίβας θεωρείτο μια ανεξέλεγκτη προσωπικότητα, έμπειρος στρατιωτικός, με μεγάλες επιτυχίες στον ανταρτοπόλεμο, αλλά χωρίς τις αναγκαίες πολιτικές ικανότητες.
Αν και χαρακτηριζόταν φιλικός προς τη δικτατορία, ο ίδιος είχε πολλές αμφιβολίες σχετικά με τις προθέσεις της, όσον αφορά την Κύπρο, ενώ πολλά πρόσωπα που επηρεάζονταν από αυτόν, όπως ο Γ. Καρούσος, είχαν διωχθεί για την αντιστασιακή τους δράση. Σε μια εποχή που ήταν αναγκαία η ψυχική ενότητα του ελληνισμού, στην Κύπρο είχαμε συνωμοτικές ενέργειες, δολοφονικές απόπειρες και δολοφονίες. Ουσιαστικά είχε εγκαταλειφθεί η αντίσταση στις τουρκικές επιδιώξεις και ο κυπριακός ελληνισμός αναλωνόταν σε έναν αυτοκαταστροφικό εμφύλιο, που προετοίμαζε τις χειρότερες ημέρες του. Ο Μακάριος πίστευε ότι, ως χαρισματικός ηγέτης ενός μικρού, με μεγάλη όμως γεωπολιτική σημασία, κράτους, θα μπορούσε να ελίσσεται με επιτυχία και να είναι ο αναμφισβήτητος ηγέτης του δεύτερου ελληνικού κράτους. Βεβαίως, αποτελεσματική και φιλόδοξη πολιτική, δίχως τα αναγκαία δημογραφικά μεγέθη και την κρίσιμη στρατιωτική ισχύ, δεν μπορεί να υπάρξει. Τα δύο αυτά στοιχεία θα μπορούσε να τα αποκτήσει σε κάποιο βαθμό μόνο σε συνδυασμό με το ελλαδικό κράτος. Για την ακρίβεια δίχως την ενιαία άμυνα του ελλαδικού και κυπριακού κράτους, το δεύτερο είναι αδύνατο να επιβιώσει, αλλά και η Ελλάδα χωρίς την Κύπρο θα τεθεί συνολικά σε αμφισβήτηση από μέρους της Τουρκίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το νέο υποκείμενο, ενός νέου «πολιτισμού»;

Posted on Updated on

Του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου 

«Έχουμε δύσκολα μπροστά μας. Θα φάμε γερές θάλασσες και δεν είμαστε μαθημένοι. Θα μάθουμε ή δεν θα μάθουμε. Το ζήτημα είναι να μη βρεθούμε μετανάστες σε ένα ξένο μέλλον – ας είναι φτωχό μα δικό μας. Η παγκόσμια χούντα του χρήματος “αναδιαμορφώνει” ισοπεδωτικά, μέσα σε άτεγκτα, αδιαπραγμάτευτα, προκρούστεια καλούπια τη ζωή και τα πρόσωπα των αιχμαλώτων της. Έχουμε δύσκολα μπροστά μας. Να αλλάξουμε, αλλά χωρίς να αλλοιωθούμε – “να ξηλώσουμε οι ίδιοι την κουλτούρα της σπατάλης” που μπαζώνει τη ζωή μας με σκουπίδια πολυτελείας, να ξαναδώσουμε αξία σε ό,τι αξίζει. Να διεκδικήσουμε την άμμο από το τσιμέντο, να ξαναμπούμε κάποτε σεβαστικά στο κύμα, να ξύσουμε την ψώρα από τη φύση. Έχουμε δύσκολα. Να διεκδικήσουμε την καρτερία από τη μιζέρια: “να τραβήξουμε κουπί”. Εντάξει. Μα μήπως πρέπει να πετάξουμε κάποιους στη θάλασσα;»

Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος, Μέρες του 2004

Ατέλειωτη η αμηχανία, η σιωπή και η κατάθλιψη που κυριαρχεί στους πολίτες τούτου του τόπου, ιδιαίτερα από τη στιγμή που κυβερνούν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Η απελπισία και η εκπόρνευση της απέλπιδος… ελπίδας που έτρεφε ο ελληνικός λαός, από τους κυβερνητικούς τυχοδιώκτες, μα και η αδυναμία και η ευθυγράμμιση της αντιπολίτευσης στο αποικιοκρατικό μνημόνιο, αποτελούν βασικές αιτίες όταν εστιάζουμε στην καθημερινότητα.
Από μια ευρυγώνια οπτική, η κρίση είναι ευκαιρία για τις ιθαγενείς και διεθνείς ελίτ, ώστε να υλοποιήσουν τον «μεγάλο μετασχηματισμό» της ελληνικής κοινωνίας. Η κυβέρνηση των επικοινωνιακών τσαρλατάνων, επιπλέοντας σε όλες τις συγκυρίες, μοιάζει να επιταχύνει τη σιωπηρή συγκατάνευση από τον λαό μιας νέας ελάχιστης ατομικής και κοινωνικής συνείδησης, που ως βολικός κοινός νους θα σκορπίσει οριστικά τις «μεγάλες αφηγήσεις» για εθνική ανεξαρτησία και δημοκρατία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εθνικός διχασμός.

Posted on Updated on

Γράφει ο Απόστολος Παπαδημητρίου.

                Η αστική τάξη, που ισχυροποιήθηκε κατά τον 18ο αιώνα, ανέτρεψε την έκφυλη τάξη των ευγενών και, σταδιακά, μετά τη γαλλική επανάσταση, κυριάρχησε όχι μόνο σ’ ολόκληρη την έκταση της Ευρώπης, αλλά και σ’ ολόκληρο τον πλανήτη. Ο κυρίαρχος ελέγχει πλήρως τις εξελίξεις, γράφει την ιστορία, προβάλλει «αξίες», οι οποίες δικαιώνουν την ιδεολογία του. Η μεγαλύτερη καύχηση της αστικής τάξης και των οπαδών της, καιροσκόπων ή αφελών, είναι η αναγνώριση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και η εγκαθίδρυση κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

                Κάνοντας αναδρομή στην γαλλική επανάσταση επικεντρώνουμε την προσοχή μας στο θαυμάσιο τρίπτυχο: «Ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα»! Βέβαια αυτό υπήρξε δεσμευτικό μόνο των Γάλλων αστών, καθώς δεν το εγκολπώθηκαν οι ομοϊδεάτες τους των άλλων χωρών. Σήμερα όμως ευκαίρως ακαίρως γίνεται πολύς λόγος για τις ευρωπαϊκές αξίες, κοινές στον ευρωπαϊκό πολιτισμό, ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές, εθνικές ή ιδεολογικές διαφορές. Και είναι σπανιότατες οι φωνές, που τολμούν να ασκήσουν την ελάχιστη κριτική στην κραυγαλέα υποκρισία των ασκούντων την εξουσία!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πού οδηγεί η Λύση που Συζητείται στο Κυπριακό;

Posted on Updated on

του Φοίβου Κλόκκαρη*

Λόγω αποσπασματικής ενημέρωσης του λαού, σε επιμέρους πτυχές των κεφαλαίων, που συζητούνται στο Κυπριακό, δεν υπάρχει μιά συνολική εικόνα της λύσης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ).

Μιά γεύση της συνολικής εικόνας λύσης, πήραμε από την διαρροή στο διαδίκτυο του 77 σελίδων κειμένου στην Αγγλική, των συγκλίσεων Ντάουνερ (convergences 2008-2012, 30 April 2013).Όσοι ανέγνωσαν το κείμενο, υπέστησαν σοκ για το δαιδαλώδες οικοδόμημα που σχεδιάζεται στα χαρτιά, καταδικασμένο σε κατάρρευση, αν υιοθετηθεί στην πράξη.

Με όσα γνωρίζουμε σήμερα, το κράτος που οικοδομείται σε αντικατάσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ), δεν θα είναι λειτουργικό, και κατ’ επέκταση βιώσιμο, γιατί παραβιάζει δυο βασικούς κανόνες.

Την απλότητα και την δυνατότητα λήψης απόφασης. Είναι κανόνες που ισχύουν για όλα τα κράτη και όλους τους οργανισμούς σε όλο τον κόσμο.

Απλότητα

Συγκροτείται σε ένα μικρό νησιωτικό χώρο, ένας υπερμεγέθης πολύπλοκος κρατικός μηχανισμός με τρείς κυβερνήσεις, τέσσερις βουλές, τρείς αστυνομίες και εις διπλούν ή τριπλούν υποστηρικτικούς οργανισμούς. Με διαρχία αξιωματούχων, δαιδαλώδεις διχοτομικές και δυσλειτουργικές ρυθμίσεις στο επίπεδο της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης, που δεν θα επιστρέψουν στην πράξη την εύρυθμη λειτουργία του κράτους. Θα βουλιάξει σε ένα λαβύρινθο χρονοβόρων και πολύπλοκων διαδικασιών.

Δυνατότητα Λήψης Απόφασης   

Καταστρατηγείται η αρχή της πλειοψηφίας στη λήψη απόφασης με συνέπεια την αδικία και την αδυναμία λήψης απόφασης.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Μεταπολίτευση σβήνει.

Posted on

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 19 Σεπτεμβρίου 2017.

Πολιτική είναι η διαχείριση συμβόλων. Μία χρονική περίοδος συγκροτεί ξεχωριστή πολιτική περίοδο όταν κατά τη διάρκειά της υφίσταται μία σταθερότητα ως προς τις πολιτικές ανάγκες, τις προτεραιότητες και τα στερεότυπα που αναπαράγονται από τους τρεις πυλώνες της δημόσιας σφαίρας και μεταδίδονται από γενιά σε γενιά, δηλαδή την παιδεία, τις τρεις εξουσίες και τον τύπο. Οι τέσσερις τελευταίες δεκαετίες θεωρήθηκαν ως μία ενιαία πολιτική περίοδος («Μεταπολίτευση»), όχι μόνο επειδή ξεκίνησε με την αλλαγή πολιτεύματος, αλλά επειδή συντήρησε μία κοινή αντίληψη για την πολιτική με δεδομένους άξονες.

Ένας από αυτούς τους άξονες ήταν η οξύμωρη κατάφαση του κράτους. Είναι κοινό μυστικό ότι το δημόσιο ήταν καλύτερος εργοδότης από τον ιδιωτικό τομέα: στις απολαβές, συνθήκες εργασίας, συνταξιοδότηση, ασφάλεια εργασίας και υγείας. Είναι κοινό μυστικό ότι ο ιδιωτικός τομέας ήταν εν πολλοίς κρατικοδίαιτος: είτε ως πελάτης στον οποίον προμήθευε τις υπηρεσίες ή αγαθά, είτε ως ενδιάμεσος αξιολογητής κρατικών (ή ευρωπαϊκών) κονδυλίων, είτε ως κρίκος επιρροής χρηματοδότησης από ιδιωτικές τράπεζες. Τέλος, είναι κοινό μυστικό ότι το κράτος λειτουργούσε ως προστάτης ακόμα και στο μη κρατικοδίαιτο κομμάτι του ιδιωτικού τομέα, αν σκεφθούμε πόσες παρεμβάσεις ή εθνικοποιήσεις έγιναν (ειδικά τις δεκαετίες του 1970 και 80) ακόμα και σε παραγωγικές και εξαγωγικές μονάδες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »