Ιστορικά

Φώτης Κόντογλου: Χαρμολύπη ἢ τὸ Χαροποιὸν Πένθος

Posted on Updated on

«Ταῦτα λελάληκα ὑμὶν ἴνα ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ ἐν ὑμὶν μείνη καὶ ἡ χαρὰ ὑμῶν πληρωθῆ» (Ἰω. ΙΕ’.11). «Ἡ γυνὴ ὅταν τίκτη, λύπην ἔχει, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα αὐτής• ὅταν θὰ γεννήση τὸ παιδίον, οὐκέτι μνημονεύει τῆς θλίψεως, διὰ τὴν χαρὰν ὅτι ἐγεννήθη ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον. Καὶ ὑμεῖς οὒν λύπην μὲν νῦν ἔχετε• πάλιν δὲ ὄψομαι ὑμᾶς καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία, καὶ τὴν χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς αἴρει ἀφ’ ὑμῶν.» (Ἰω. ΙΣΤ’. 20).
Ἀληθινὴ κι’ ὄχι ψεύτικη χαρὰ νοιώθει μονάχα ὅποιος ἔχει τὸν Χριστὸ μέσα του, κ’ εἶναι ταπεινός, πράος, γεμάτος ἀγάπη. Ἀληθινὴ χαρὰ ἔχει μονάχα ἐκεῖνος ποὺ ξαναγεννήθηκε στὴν ἀληθινὴ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ… Κι’αὐτὴ ἡ ἀληθινὴ χαρὰ βγαίνει ἀπὸ καρδιὰ ποὺ πονᾶ καὶ θλίβεται γιὰ τὸν Χριστό, καὶ βρέχεται ἀπὸ τὸ παρηγορητικὸ δάκρυο τὸ ὁποῖο δὲν τὸ γνωρίζουνε οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι, κατὰ τὸν ἅγιο λόγο ποὺ εἶπε τὸ στόμα τοῦ Κυρίου : «Μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι…

αὐτοὶ παρακληθήσονται» (Μάτθ. Ε’. 4), «Καλότυχοι ὅσοι εἶναι λυπημένοι, γιατί αὐτοὶ θὰ παρηγορηθοῦνε.» Κι’ ἀλλοῦ λέγει : «Καλότυχοι ὅσοι κλαῖτε τώρα, γιατί θὰ γελάσετε.» (Λούκ. ΣΤ’. 21). Ὅποιος λυπᾶται καὶ ὑποφέρνει γιὰ τὸν Χριστό, πέρνει παρηγοριὰ οὐράνια καὶ εἰρήνη ἀθόλωτη. Παράκληση δὲν θὰ πεῖ παρακάλεσμα, ἀλλὰ παρηγοριά. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα λέγεται Παράκλητος, δηλαδὴ Παρηγορητής, ἐπειδὴ ὅποιος τὸ πάρει, παρηγοριέται σὲ κάθε θλίψη του καὶ βεβαιώνεται καὶ δὲν φοβᾶται τίποτα. Κι’ αὐτὴ ἡ βεβαιότητα ποὺ δέχεται μυστικά, τὸν κάνει νὰ χαίρεται πνευματικά. Καὶ πάλι λέγει ὁ Κύριος παρακάτω στὴν ἐπὶ τοῦ Ὅρους ὁμιλία : «Μακάριοι ἐστὲ ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσι καὶ εἴπωσι πᾶν πονηρὸν ρῆμα ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ,» (Μάτθ. Ε’, 11). Καὶ κατὰ τὸν μυστικὸ Δεῖπνο εἶπε στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους: «Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμὶν ὅτι κλαύσετε καὶ θρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται• ὑμεῖς δὲ λυπηθήσεσθε, ἀλλ’ ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται.» (Ἰω.ἰστ’ 20). Ὅλα τὰ ἄλλα ποὺ τὰ λένε χαρὲς οἱ ἄνθρωποι, δὲν εἶναι ἀληθινὲς χαρές• μία εἶναι ἡ ἀληθινὴ χαρά, τούτη ἡ ἡ πονεμένη χαρὰ τοῦ Χριστοῦ, ποὺ ξαγοράζεται μὲ τὴ θλίψη, γιὰ τοῦτο κι’ ὁ Κύριος τὴ λέγει «πεπληρωμένη», δήλ. τέλεια, ἀληθινή, σίγουρη. (Ἰω. ἰστ’ 25). Κι’ ὁ ἅγιος Παῦλος στὶς Ἐπιστολὲς τοῦ λέγει πολλὰ γι’αὐτὴ τὴ βλογημένη θλίψη ποὺ εἶναι συμπλεγμένη μὲ τὴ χαρά: «Ἡ λύπη γιὰ τὸν Θεό, λέγει, φέρνει ἀμετάνοιωτη μετάνοια γιὰ τὴ σωτηρία (δήλ. ἡ λύπη ποὺ νοιώθει ὅποιος πιστεύει στὸν Θεό, κάνει ὥστε ἐκεῖνος ὁ ἄνθρωπος νὰ μετανοιώσει καὶ νὰ σωθεῖ, χωρὶς νὰ ἀλλάξει γνώμη καὶ νὰ γυρίσει πίσω στὴν ἁμαρτία), ἐνῶ ἡ λύπη τοῦ κόσμου φέρνει τὸν θάνατο.» (Κορινθ. Β’ ζ’10). Κι’ ἀλλοῦ λέγει πὼς οἱ χριστιανοὶ φαίνουνται στοὺς ἀσεβεῖς πὼς εἶναι λυπημένοι, μὰ στ’ ἀληθινὰ χαίρουνται :»ὡς λυπούμενοι ἀεὶ δὲ χαίροντες, ὡς πτωχοὶ πολλοὺς δὲ πλουτίζοντες, ὡς μηδὲν ἔχοντες καὶ πάντα κατέχοντες,» (Κορινθ. Β’ στ’ 10). Ἀπ’ αὐτὴ τὴν παντοτινὴ χαρὰ φτερωμένος ὁ ἅγιος Παῦλος, γράφει ὁλοένα στοὺς μαθητάδες του : «Χαίρετε ἐν Κυρίω πάντοτε!» (Φιλιπ. δ’ 4). «Πάλιν χαρῆτε.» (Φιλιπ. β’28). «Πάντοτε χαίρετε.» (Θεσσαλ. ε. 16). «Λοιπόν, ἀδελφοί, χαίρετε.» (Κορινθ. Β’. ζ 16).

Μέσα στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, ποὺ εἶναι ὁ ἴσκιος τῆς Καινῆς Διαθήκης, εἶναι παραστημένα ὅλα σὰν σκεπασμένα, συμβολικά, ὅπως εἶναι ἡ θυσία τοῦ Ἀβραάμ, τύπος τῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ, οἱ δώδεκα γυιοὶ τοῦ Ἰακὼβ τύπος τῶν δώδεκα ἀποστόλων, κ.λ.π. Ἔτσι καὶ τὸ πικρὸ νερὸ τῆς Μερρᾶς ποὺ τὸ ἔκανε γλυκὸ ὁ Μωυσῆς μὲ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ, παριστάνει τὴ λύπη τῆς ἁμαρτίας ποὺ τὴν ἄλλαξε ὁ Χριστὸς σὲ χαρά, «εἰς ὕδωρ ἀλλόμενον εἰς ζωὴν αἰώνιον.» Τούτη τὴν πνευματικὴ Χαρὰ ποὺ γεννιέται ἀπὸ τὰ δάκρυα, ἐνοίωσε μέσα του κι’ ὁ Δαυΐδ κ’ ἔλεγε: «Κύριε, ἐν θλίψει ἐπλάτυνας μέ», «Κύριε, μὲ τὴ λύπη ἄνοιξες τὴν καρδιά μου.» Κι’ ἀλλοῦ λέγει: «Τὸ ἑσπέρας αὐλισθήσεται κλαυθμὸς καὶ εἰς τὸ πρωΐ ἀγαλλίασις.» (Ψάλμ. κθ’.) καὶ πάλι λέγει : «Κύριος ἐγεννήθη βοηθός μου. Ἔτρεψας τὸν κοπετόν μου εἰς χαρὰν ἐμοί.» (Ψάλμ. κθ’.) Κι’ ἀλλοῦ λέγει : «Γεύσασθε καὶ ἴδατε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος. Μακάριος ἀνὴρ ὁ ἐλπίζων ἐπ’ αὐτόν.» (Ψάλμ. λγ’.). Κι’ ἀλλοῦ λέγει : «Πολλαὶ αἳ θλίψεις τῶν δικαίων, καὶ ἐκ πασῶν αὐτῶν ρύσεται αὐτοὺς ὁ Κύριος.» (Ψάλμ. λγ’).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Ελλάδα και Τουρκία λίγο πριν την πολεμική σύρραξη!

Posted on Updated on

Image result for Ελλάδα και Τουρκία λίγο πριν την πολεμική σύρραξη!

Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα; Πως πρέπει -ψυχολογικά και όχι μόνον- να προετοιμαστεί λαός, πολιτική (διπλωματική και στρατιωτική) ηγεσία;
Αναλύουν οι: Ιωάννης Μάζης, Γιώργος Φίλης, Κώστας Γρίβας 

Την Παρασκευή 9 Μαρτίου 2018, σε αίθουσα της ΕΣΗΕΑ (στον 2ο όροφο) οργανώθηκε από τον σύλλογο «Θερμαϊκός Ώρα Μηδέν» μια αρκετά ενδιαφέρουσα εκδήλωση. Επίκεντρο της θεματολογίας οι τελευταίες γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή της Μεσογείου και ευρύτερα της Μέσης Ανατολής. Πάντα με φόντο τις διαρκώς επιδεινούμενες σχέσεις Ελλάδος – Τουρκίας.

Ειδικότερα δε, οι προσκεκλημένοι, από τον εν λόγω παραπάνω φορέα και προσωπικά από τον κ. Όθωνα Ιακωβίδη, που υπήρξε και ο βασικός πυλώνας, η ψυχή και ο εμπνευστής των δυο συλλαλλητηρίων της Θεσσαλονίκης 21 Ιανουαρίου και των Αθηνών της 4ης Φεβρουαρίου, διακεκριμένοι καθηγητές Γεωπολιτικής στον Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Ιωάννης Μάζης, Γιώργος Φίλης επισκέπτης καθηγητής στην Σχολή Εθνικής Άμυνας και σε πληθώρα άλλων σχολών και κέντρων και ο Κώστας Γρίβας (συνεργάτης και των Επικαίρων) επισκέπτης καθηγητής στην στρατιωτική σχολή Ευελπίδων και αμυντικός αναλυτής.
Με όσα ανέφεραν οι τρεις εισηγητές επικεντρώθηκαν κυρίως στις επερχόμενες εξελίξεις μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, ενώ από αυτό που συνάγεται από όσα ειπώθηκαν και από τους τρεις κορυφαίους στο χώρο τους ο κάθε ένας, είναι ότι η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε μια (δυστυχώς) αναπόφευκτη πολεμική σύρραξη με την Τουρκία και έτσι το ερώτημα που πλέον απασχολεί τους πάντες στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς δεν είναι το αν αλλά το πότε θα συμβεί!
Το βασικότερο δε από όσα ελέχθησαν και από την διαδικασία των ερωταπαντήσεων είναι το ποιος θα έχει την πρωτοβουλία για το πρώτο πλήγμα; Το πρώτο χτύπημα; Η Ελλάδα ή Τουρκία; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Δημοκρατία αντεπιτίθεται – Η Βίβλος της Δημοκρατίας

Posted on Updated on

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Το βιβλίο του φίλου Όθωνα Ιακωβίδη, με τίτλο Η Δημοκρατία αντεπιτίθεται-Η Βίβλος της Δημοκρατίας,  είναι ένα εκπληκτικό βιβλίο.  Mερικοί από τους λόγους που το θεωρώ εκπληκτικό είναι οι ακόλουθοι:
*Ο Όθων τόλμησε να ασχοληθεί με  το  θέμα της Δημοκρατίας που κατέληξε να είναι  χαώδες,  ύστερα από τις  αμέτρητες προσθήκες και μεταρρυθμίσεις, που ήταν παντελώς ξένες με  τη φύση και με το περιεχόμενο της. Oι πολλές φορεσιές, που έχει ενδυθεί  η Δημοκρατία από την πρώτη της εμφάνιση μέχρι σήμερα,  την   καθιστούν μεταλλαγμένη προβληματική και  δυσνόητη. Ο Όθων, χωρίς  να είναι, όπως λέει ο ίδιος, ακαδημαϊκός, κατάφερε να ερευνήσει αυτό  το ετερόκλητο περιεχόμενο  της Δημοκρατίας, αλλά  και ας μου επιτραπεί να πω, και τις άνομες σχέσεις της με πολυάριθμα βασικά μεγέθη, που της προσδίνουν τη σύγχρονη, αλλά διόλου ικανοποιητική  φυσιογνωμία της.
*Ο Όθων εκλαμβάνει τη  Δημοκρατία  ως θεότητα, που δεν έχει   δυνατότητες εξέλιξης. Δηλαδή, που  δεν μπορεί, με την πάροδο του χρόνου, να αποκτήσει  χαρακτηριστικά  διαφορετικά από αυτά, με τα οποία πρωτοεμφανίστηκε  στην αρχαία Ελλάδα τον 5ο π.Χ αιώνα. Η Δημοκρατία, συνεπώς, μπορεί να  είναι  μόνον άμεση, δηλαδή κατευθείαν από το λαό,  ενώ  αντιθέτως δεν νοείται Δημοκρατία με εκπροσώπους, οπότε τότε πρόκειται  για Ολιγαρχία. Συνεπώς, όπως  υποστηρίζει ο Όθων στο βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας, οι σύγχρονες  χώρες της Δύσης,  έχουν  ολιγαρχικό πολίτευμα, παρότι επισήμως αναγνωρίζεται ως δημοκρατικό. Οι εκπρόσωποι αυτής της  θλιβερά αλλοιωμένης Δημοκρατίας  θεωρούν ωστόσο δικαίωμα τους να ασκούν κριτική σε κάποιες οικονομίες της Δύσης ή και εκτός αυτής, επειδή έχουν, επισήμως όμως αυτές,   αυταρχικά ή και μοναρχικά καθεστώτα. Επίσης, η Δημοκρατία δεν μπορεί να συνυπάρχει με πολιτικά κόμματα, που  έχουν ενταχθεί στους αστερισμούς της παγκοσμιοποίησης και της ΕΕ, και  ακολουθούν στο σύνολό τους  υποχρεωτικά την  ίδια μακροοικονομική πολιτική, που επιβάλλεται άνωθεν. Επιπλέον, ο Όθων, ορθώς  υποστηρίζει ότι στη  Δημοκρατία δεν υπάρχουν πολιτικά κόμματα. Ωστόσο, τα σύγχρονα οιονεί δημοκρατικά καθεστώτα της Δύσης, που στην πραγματικότητα  είναι Ολιγαρχικά, ισχυρίζονται ότι η Δημοκρατία απαιτεί περισσότερα του ενός πολιτικά κόμματα, και καυτηριάζουν  τα αυταρχικά καθεστώτα  επειδή έχουν μονοκομματισμό.

*Η γραφή του Όθωνα είναι απλή και προσιτή, το ίδιο και η ανάλυση, καθώς και ο τρόπος εξαγωγής των συμπερασμάτων του. Η απλότητα, ωστόσο, αυτή δεν βλάπτει την ποιότητα, τη σοβαρότητα και την πληρότητα της έρευνάς του. Ο Όθων  συγκεντρώνεται στον ορισμό της Δημοκρατίας. Συμβουλεύεται ικανό αριθμό από το σύνολο των ορισμών  που έχουν καταγραφεί, αναλύει και απορρίπτει πολλούς από αυτούς για να εγκρίνει τελικά, τον αρχικό του Ηρόδοτου(484-410 π.Χ.) που έχει ως εξής:  «Δημοκρατία είναι το πολίτευμα στο οποίο άρχει το πλήθος και τα αξιώματα απονέμονται  δια κλήρου, όλοι λογοδοτούν για τη διαχείριση της αρχής και οι αποφάσεις λαμβάνονται από κοινού». Αντιθέτως, ο Όθων διαφωνεί έντονα, και έχει απόλυτο δίκαιο, με τον ακόλουθο ορισμό της ΒΙΚΙΠΕΔΙΑ: «Δημοκρατία είναι το πολιτικό σύστημα όπου ο λαός έχει την εξουσία άμεσα ή έμμεσα». Το έμμεσα είναι το φκιασίδωμα της Δημοκρατίας, που την κατέστησε ουσιαστικά Ολιγαρχία και ο Όθων εξηγεί γιατί : «Όταν επιτρέπω και εξουσιοδοτώ (με τις εκλογές)  σε άλλους  (στην κομματική Ολιγαρχία) να  αποφασίζουν για τα  προβλήματά μου, δεν σημαίνει ότι εγώ αποφασίζω μέσω αυτών των άλλων. Αυτοί αποφασίζουν (εμού παραιτουμένου) σύμφωνα με τα δικά τους ενδιαφέροντα και σκεπτικά».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Να σταματήσουμε να είμαστε ο «υπάκουος σύμμαχος»

Posted on Updated on

Image result for Να σταματήσουμε να είμαστε ο «υπάκουος σύμμαχος»

Μια συνέντευξη εφ΄όλης της ύλης παραχώρησε στο Geopolitics and Daily News και την Γιώτα Χουλιάρα ο Νικόλαος Κ. Καρατουλιώτης, Υποστράτηγος Ε.Α. και συγγραφέας του βιβλίου «Γεωπολιτική Σκακιέρα: Η Ελλάδα στο κέντρο των Γεωστρατηγικών Εξελίξεων».

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το επεισόδιο με την σύλληψη των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, οι οποίοι βρίσκονται στις τουρκικές φυλακές ήδη ένα μήνα, πιστεύετε ότι μας οδηγεί σε νέου τύπου θερμά επεισόδια με την γειτονική χώρα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Τα «θερμά επεισόδια» είναι απόρροια του τουρκικού επεκτατισμού-αναθεωρητισμού. Μελετώντας την τουρκική επεκτατική πολιτική σε βάρος της χώρας μας, θα διαπιστώσουμε στρατηγικό σχεδιασμό και υλοποίηση, ανεξαρτήτως από το ποιος κυβερνά την Τουρκία(Ευρωπαϊστές ή Ισλαμιστές). Οι τουρκικές επεκτατικές βλέψεις ξεκινούν επίσημα το καλοκαίρι του έτους 1965, όταν κατά τη συνεδρίαση της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ ο εκπρόσωπος της Τουρκίας παρουσίασε έναν χάρτη, που χώριζε το Αιγαίο σε δύο μέρη. Η Τουρκία ζητούσε να αναλάβει την ευθύνη της αεράμυνας του ανατολικού τμήματος.

Στις 6 Αυγούστου 1974,λίγες μέρες μετά τον «Αττίλα», η Άγκυρα επανήλθε με την υπ’ αριθμό 714 ΝΟΤΑΜ επιχειρώντας να επεκτείνει αυθαίρετα τα όρια του δικού της FIR(Flight Information Region)προς τα δυτικά, μέχρι τη μέση του Αιγαίου, επεμβαίνοντας πρακτικά στον χώρο ευθύνης του FIR Αθηνών.

Με αυτόν τον τρόπο, όμως, διχοτομούσε το Αιγαίο. Η πράξη αυτή ήταν απόλυτα παράνομη και μονομερής, καθώς αντίκειται σε μια σειρά διεθνών συμφωνιών. Από τότε οι Τούρκοι έπαψαν να υποβάλλουν σχέδια πτήσεων για τα πολεμικά τους αεροπλάνα και να αναγνωρίζουν τον εθνικό εναέριο χώρο μας που από το 1931 ήταν 10 ναυτικά μίλια.
Τον Ιούνιο του 1995 η τουρκική Εθνοσυνέλευση αποφάσισε ότι ενδεχομένη επέκταση των Ελληνικών χωρικών υδάτων πέρα των έξι ναυτικών μιλίων θα αποτελούσε αιτία πολέμου(casus belli).Ταυτόχρονα αυτή είχε φροντίσει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα σε 12 ναυτικά μίλια στον Πόντο και τη Μεσόγειο. Τον Ιανουάριο 1996 προέκυψε το θερμό επεισόδιο των Ιμίων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Μακεδονία και η παραποίησή της από τους Σκοπιανούς

Posted on Updated on

Αλεξάνδρα Ροζοκόκη, Διευθύντρια Ερευνών στην Ακαδημία Αθηνών 
Γενάρχης και επώνυμος ήρωας των Μακεδόνων ήταν ο Μακεδών. Σύμφωνα με τον Ησίοδο (απ. 7 M.- W.) ο Μακεδών ήταν γιος του Δία και της κόρης του Δευκαλίωνα Θυίας, αδελφός του Μάγνητα, επώνυμου της Μαγνησίας. Στενότατος συγγενής του Μακεδόνα (θείος ή παππούς) ήταν ο Έλλην, επώνυμος των Ελλήνων· πρώτα ξαδέλφια ή θείοι του Μακεδόνα ήταν οι γιοι του Έλληνα: Αίολος, Δώρος και Ξούθος (= ο πατέρας του Ίωνα), οι οποίοι υπήρξαν πρόγονοι των τριών μεγάλων αρχαιοελληνικών φύλων, δηλ. των Αιολέων, Δωριέων και Ιώνων αντίστοιχα (Ησίοδ. απ. 9 M.-W., Θουκ. 1.3.2, Σχόλ. εις Πίνδ. Ολ. 9.68).

Ως γιοι του Μακεδόνα μαρτυρούνται μεταξύ άλλων ο Πίερος, ο Άμαθος κι ο Ευρωπός, επώνυμοι των μακεδονικών πόλεων/περιοχών της Πιερίας, Ημαθίας κι Ευρωπού (Σχόλ. εις Όμ. Ιλ. Ξ 226, Στέφ. Βυζ. λ. Ευρωπός).

Η μακεδονική ήταν μία από τις βορειοδυτικές αρχαίες ελληνικές διαλέκτους, κυρίως δωρικού χαρακτήρα και με κάποια θεσσαλικά στοιχεία. Κατά τα τέλη του 5ου/αρχές του 4ου αι. π.Χ. ορίστηκε η αττική διάλεκτος ως επίσημη γλώσσα του μακεδονικού βασιλείου. Λόγω γειτνίασης με μη ελληνικά φύλα παρεισέφρησαν στη μακεδονική ιλλυρικά, θρακικά, κ.ά. στοιχεία.
Κοιτίδα των Μακεδόνων θεωρείται η περιοχή βόρεια κι ανατολικά του Ολύμπου. Με αφετηρία την πρωτεύουσά τους Αιγές άρχισαν από τον 7ο αι. π.Χ. και μετά να εξαπλώνονται ώσπου τον 4ο αι. π.Χ. το καθαυτό μακεδονικό κράτος εκτεινόταν από την Οχρίδα μέχρι τον Νέστο και βόρεια του Κουμάνοβο μέχρι τον Πλαταμώνα.
Έχει υποστηριχθεί ελληνική ρίζα για το εθνικό όνομα Μακεδόνες λόγω συγγένειας με το επίθετο μακεδνός = «μακρύς, ψηλός» (πρβλ. μήκ-οςμάκ-ρος). Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο (1.56, 8.43) οι Δωριείς ήταν ανέκαθεν ελληνικό φύλο· αρχικά κατοικούσαν στη Φθιώτιδα με βασιλιά τον Δευκαλίωνα, αργότερα εγκαταστάθηκαν μεταξύ Όσσας και Ολύμπου με βασιλιά τον γιο τού Έλληνα Δώρο, και τέλος στην Πίνδο όπου έλαβαν την επωνυμία Μακεδνοί. Από την Πίνδο οι Δωριείς μετακινήθηκαν πάλι προς τα κάτω: εγκαταστάθηκαν μεταξύ Οίτης και Παρνασσού, τέλος στην Πελοπόννησο. Με βάση τα παραπάνω, Μακεδνοί /Μακεδόνες σημαίνει είτε «υψηλόσωμοι» είτε «κάτοικοι των υψηλών/ορεινών περιοχών». Δύο άλλα ισότιμα ονόματα για ΜακεδονίαΜακεδών είναι αντίστοιχα Μακετία και Μακέτης, τα οποία προτιμούσαν να χρησιμοποιούν οι Ρωμαίοι ποιητές των αυτοκρατορικών χρόνων προκειμένου να επιδεικνύουν την υψηλή μόρφωσή τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ι. Κοραντής: Προκεχωρημένο φυλάκιο της Τουρκίας η Αλβανία

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για Ι. Κοραντής: Προκεχωρημένο φυλάκιο της Τουρκίας η Αλβανία

Στα Τίρανα βρίσκεται σήμερα Πέμπτη 29 Μαρτίου ο Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς για συνομιλίες με τον Αλβανό ομόλογό του, Ντιτμίρ Μπουσάτι, σε συνέχεια των συναντήσεων σε Κρήτη και Κορυτσά, με τελικό στόχο την υπογραφή μιας συμφωνίας για όλα τα ανοικτά θέματα.

Η οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης ανάμεσα στην Αλβανία και την Ελλάδα είναι ένα από τα ανοιχτά διμερή θέματα που βρίσκονται στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης και πληροφορίες αναφέρουν πως οι δύο πλευρές βρίσκονται πολύ κοντά στην οριστικοποίηση μιας συμφωνίας. Ελλάδα και Αλβανία συζητούν επίσης την επέκταση των χωρικών τους υδάτων στα 12 μίλια, στο Ιόνιο.

«Στο ζήτημα της οριοθέτησης των ΑΟΖ τα Τίρανα κινούνται στα πρότυπα της Τουρκίας» δήλωσε στο Κανάλι Ένα, ο Πρέσβης επί τιμή και πρώην Διευθυντής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, Ιωάννης Κοραντής.

Αναφερόμενος στις τουρκικές στρατιωτικές βάσεις στην Αλβανία, επισήμανε ότι «αντιμετωπίζουμε μία στρατιωτική μέγγενη της Άγκυρας στα Βαλκάνια, που περνάει και από τα Σκόπια».

Ο κ. Κοραντής αναφέρθηκε επίσης στην έντονη προπαγάνδα της αλβανικής πλευράς ως προς το λεγόμενο «τσάμικο ζήτημα», το οποίο αποτελεί αγκάθι στις σχέσεις των δύο χωρών, ενώ τόνισε ότι από την εποχή του κομουνιστικού καθεστώτος η Αλβανία ακολουθεί πολιτική εξαφάνισης της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τά παιδιά τῆς ΕΟΚΑ…παιδιά τῆς Ἀνάστασης

Posted on Updated on

Για να μην ξεχνάμε, σήμερα είναι η έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ. Θυμίζω ένα παλιό μου άρθρο. Χρόνια Πολλά. Καλή Ανάσταση αδελφοί!!

Ἡ Ρωµιοσύνη ἐν’ φυλή συνότζιαιρη τοῦ κόσµου
Κανένας δέν εὑρέθηκεν γιά νά τήν ἠξηλείψει,
κανένας, γιατί σσέπει την πού τά ‘ψη ὁ Θεός µου.
Ἡ Ρωµιοσύνη ἐν’ νά χαθεῖ, ὄντας ὁ κόσµος λείψει!
Βασίλης Μιχαηλίδης

Τούτοι οἱ στίχοι πού θά τούς ζήλευε- ἄς µοῦ συγχωρεθεῖ ἡ ὑπερβολή – κι ὁ Σολωµός, εἶναι ἀπό τό ἀριστούργηµα τοῦ ἐθνικοῦ ποιητῆ τῆς Κύπρου (καί τῆς Ἑλλάδας ὅλης), Βασίλη Μηχαηλίδη (1849-1917), πού ἔχει τίτλο « Ἡ 9η Ἰουλίου 1821 ἐν Λευκωσίᾳ ἤ τό τραούδιν τοῦ Κυπριανοῦ». Αὐτά τά ἀθάνατα καί ἀνδρεῖα λόγια βάζει ὁ ποιητής στό στόµα τοῦ ἐθνοµάρτυρος ἀρχιεπισκόπου Κύπρου Κυπριανοῦ, νά λέει στούς Τούρκους, λίγο πρίν τόν ἀπαγχονίσουν στήν Λευκωσία.
Μαζί του ἀποκεφαλίζονται τρεῖς µητροπολίτες, ὁ Πάφου Χρύσανθος, ὁ Κιτίου Μελέτιος, ὁ Κυρηνείας Λαυρέντιος καί ἑκατοντάδες ἄλλοι κληρικοί, ἡγούµενοι µονῶν, προύχοντες τῆς νήσου, ὡς ἀντίποινα γιά τήν Ἐθνική Ἐπανάσταση τοῦ ’21. (Κατά τά ἄλλα – σύµφωνα µέ τούς γνωστούς διανοούµενους τοῦ συρµοῦ, ἐκκλησιοµάχους- ἡ Ἐκκλησία στάθηκε ἀρνητική στόν Ἀγώνα. Ὅσοι ἀσχολοῦνται µέ τήν ἱστορία µας, γνωρίζουν ὅτι ὅλοι οἱ κατακτητές, τούς πρώτους πού κρεµοῦσαν ἦταν οἱ παπάδες. Ἐκεῖνοι γνώριζαν καί γνωρίζουν ὅτι τά λάβαρα τῆς ἀντίστασης καί τῆς ἐπανάστασης τά κρατάει, σέ τούτη τήν πατρίδα, τό τιµηµένο ράσο).

Πρίν ἀπό 20 περίπου χρόνια, στήν Κύπρο, σέ κάποιο σηµεῖο τῆς «νεκρῆς ζώνης» (ἐκεῖ ὅπου διχοτοµεῖται τό νησί στά δύο ἐδῶ καί σαράντα χρόνια), πέφτει νεκρός ἀπό σφαῖρες ἄνανδρων Τούρκων ἕνα 26χρονο παλληκάρι, ὁ Σολωµός Σπύρου Σολωµός. Σκαρφάλωνε ἄοπλος στόν ἱστό, γιά νά κατεβάσει τό κατοχικό σύµβολο τοῦ ψεύδους καί τοῦ αἵµατος: τήν «τουρκοκυπριακή σηµαία». Ἐκεῖ τόν βρῆκε τό βόλι… Καί τό ἡρωικό Ἑλληνόπουλο – πού εἶχε ἴδιο καί τό ὄνοµα καί τό ἐπίθετο µέ τόν ποιητή πού ἔγραψε τόν «Ὕµνο στήν Ἐλευθερία»! – πέρασε ἐλεύθερα στήν ἀθανασία!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επίκειται νέος πόλεμος Κοσσυφοπεδίου – Σερβίας;

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για τζουριτς

του Γιεβγένι Κρούτικωφ

Οι σερβικές αρχές είναι πολύ εξοργισμένες γιατί, με την συνενοχή της Ε.Ε., οι αλβανικές ειδικές δυνάμεις στο Κοσσυφοπέδιο απήγαγαν Σέρβο υπουργό. Σε αυτήν την ατμόσφαιρα, οι Σέρβοι της περιοχής ολοένα και συχνότερα απαιτούν την έλευση στρατιωτικών δυνάμεων, και μάλιστα όχι μόνον από το Βελιγράδι αλλά και από την Μόσχα. Στην πραγματικότητα, το ζήτημα οδηγείται σε έναν νέο πόλεμο για το Κοσσυφοπέδιο. Και φαίνεται ότι στο Βελιγράδι είναι ήδη έτοιμοι γι’ αυτόν.

Η κατάσταση στο βόρειο Κοσσυφοπέδιο επιδεινώθηκε ραγδαία, αφότου οι Αλβανοί συνέλαβαν τον επικεφαλής του Γραφείου (Υπουργείου) για τις υποθέσεις Κοσόβου και Μετοχίων Μάρκο Ντζούριτς. Στην Κόσοβσκα Μιτρόβιτσα, όπου πλειοψηφούν οι Σέρβοι, σήμανε συναγερμός και οι άνθρωποι αυθόρμητα συγκεντρώθηκαν στην γέφυρα του ποταμού Ίμπαρ, ενώ άρχισαν να κατασκευάζουν οδοφράγματα. Σε αρκετούς αυτοκινητόδρομους, που οδηγούν βαθιά στην περιοχή, οι Σέρβοι μπλόκαραν του δρόμους με φορτηγά. Έκλεισαν τα σχολεία και έστειλαν τους μαθητές σπίτια τους. Στα νοσοκομεία τέθηκε καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Αν και ακόμη δεν ακούστηκαν πυροβολισμοί, ωστόσο διευρύνεται η απαίτηση για την είσοδο στην Μιτρόβιτσα (και γενικά σε όλη την βόρεια ζώνη) του σερβικού στρατού.

Σύμφωνα με τη συμφωνία των Βρυξελλών μεταξύ του Βελιγραδίου και της Πρίστινας από το 2013, οι αλβανικές αρχές ήταν υποχρεωμένες να συστήσουν εντός ενός έτους το λεγόμενο Σύνδεσμο των Σερβικών Δήμων, δημιουργώντας έτσι στο βορρά μια ντε φάκτο σερβική αυτόνομη περιοχή, αλλά έως σήμερα δεν έχει γίνει τίποτε. Το τοπικό πολιτικό κόμμα «Σερβική Λίστα» απαιτεί την επιτάχυνση της διαδικασίας και καλεί το Βελιγράδι σε ενεργότερη παρέμβαση. Το Βελιγράδι κρατά επιφυλακτική στάση και καλεί σε συμβιβασμό, κάτι όμως που προκαλεί την έντονα αρνητική αντίδραση των Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου, η οποία φτάνει μέχρι και την επιθετική ρητορική προς τη σερβική κυβέρνηση. Η στάση αυτή της κυβέρνησης κρίθηκε ότι έπρεπε να παρουσιαστεί στην ειδική στρογγυλή τράπεζα στην Μιτρόβιτσα μια επιβλητική αντιπροσωπεία, της οποίας ηγείτο ο Ντζούριτς, ως υπουργός, ώστε να πείσει τους Σέρβους της επαρχίας του βορείου Κοσσυφοπεδίου να αναζητήσουν έναν συμβιβασμό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναβιώνει με νέα μορφή το Ανατολικό Ζήτημα

Posted on Updated on

αρχείο λήψηςΓράφει ο Μάκης Ανδρονόπουλος 

Με την κατάληψη της Αφρίν από τον τουρκικό στρατό, με τρία εκατ. Σύριους «ομήρους» στα στρατόπεδα προσφύγων επί του τουρκικού εδάφους και με τους Αμερικανούς να σκέφτονται γενικευμένη επέμβαση στη Συρία, αναδύεται το σημερινό Ανατολικό Ζήτημα. Αυτό συνίσταται στην επιβολή διευθετήσεων στις χώρες και στους λαούς που ανήκαν στην πάλαι ποτέ Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στο παλαιό Ανατολικό Ζήτημα πρωταγωνίστησαν τον 19ο και τον 20ο αιώνα πρωταγωνίστησαν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις εκείνης της εποχής. Σήμερα πρωταγωνιστούν οι μεγάλες δυνάμεις του 21ου αιώνα.

Σήμερα ο αναθεωρητισμός της ισλαμικής κυβέρνησης Ερντογάν, ο εμφύλιος στη Συρία, ο τζιχαντισμός και η τρομοκρατία, το Κουρδικό και κυρίως, η επικείμενη εκμετάλλευση των νέων ενεργειακών πόρων της Ανατολικής Μεσογείου επαναφέρουν στο προσκήνιο το ενδεχόμενο μιας διευθέτησης στην ευρύτερη περιοχή, από τα μεσογειακά παράλια, μέχρι τον Περσικό Κόλπο και το Αφγανιστάν.

Η αίσθηση αυτή προκύπτει από την αποφασιστικότητα του Ντόναλντ Τραμπ και από τις πρόσφατες ανατρεπτικές αλλαγές που έκανε στο υπουργείο Εξωτερικών και στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας. Επίσης, από την κατάσταση του παγκόσμιου συστήματος που έχει συσσωρεύσει εκρηκτικά χρέη και τεράστιες ποσότητες οπλισμού που πρέπει να αναλωθεί για να ανανεωθεί.

Το Ανατολικό Ζήτημα ήταν το κεντρικό πρόβλημα της Ευρώπης μετά του ναπολεόντειους πολέμους, ιδιαίτερα για την Ιερή Συμμαχία (Ρωσία, Αυστρο-Ουγγαρία, Πρωσία) που δεν επιθυμούσε την αποσύνθεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως επιβεβαιώθηκε με την συνθήκη των Παρισίων (1856), μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο. Ακολούθησε η συνθήκη του Βερολίνου (1878), με την οποία αναγνωρίστηκε η ανεξαρτησία της Ρουμανίας, της Σερβίας και του Μαυροβουνίου και σηματοδότησε την είσοδο των Γερμανών στη Μέση Ανατολή.

Το Ανατολικό Ζήτημα του Μαρξ

Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι (1911-13) με τις Συνθήκες του Λονδίνου και του Βουκουρεστίου και κυρίως, οι συνθήκες μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο διαμόρφωσαν τη σημερινή κατάσταση στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, αν προσθέσουμε και την ίδρυση του Ισραήλ το 1948. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἀνασκευή ἀνιστόρητης μελέτης πού συκοφαντεῖ τόν Καποδίστρια ὡς μασῶνο!

Posted on Updated on

Τόν Ἰανουάριο τοῦ 2018, δημοσιεύτηκε στήν ἱστοσελίδα τῆς Ἀργολικῆς Ἀρχειακῆς Βιβλιοθήκης Ἱστορίας & Πολιτισμοῦ, ἡ μελέτη τοῦ κ. Παναγιώτη Γ. Κρητικοῦ μέ τίτλο «Ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας Τέκτων κανονικός», μελέτη πού εἶχε δημοσιευθεῖ στό περιοδικό «Ὁ Ἐρανιστής», ἔτος Γ΄, τεῦχος 15/16 στήν Ἀθήνα τό 1965.

Στήν μελέτη αὐτή ὁ κ. Κρητικός προσπαθεῖ νά ἀποδείξει ὅτι ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας ἦταν Τέκτονας. Μέ τήν παρούσα μελέτη ἀνασκευάζουμε τίς ἀνιστόρητες κατηγορίες του.

Ὁ Καποδίστριας ἀρνεῖται ὅτι εἶναι Μασῶνος!

Κατά καιρούς δημοσιεύονται μελέτες καί κείμενα πού σκοπό ἔχουν νά ἀποδείξουν ὅτι ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας ἦταν τέκτονας.

Σέ αὐτά θά ἀπαντήσουμε λεπτομερῶς προσεχῶς, ἀλλά σάν μία πρώτη καί σύντομη ἀπάντηση θά θέλαμε νά παραθέσουμε ἀπόσπασμα τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Ἰωάννου Καποδιστρίου πρός τόν συμφοιτητή του καί παλιό του φίλο κ. Βαρδαλάχο τό 1820 πού ἀπαντάει στό συγκεκριμένο θέμα.

Ἡ ἐπιστολή αὐτή ἔχει δημοσιευθεῖ στό βιβλίο «Ὁ Ἰωάννης Καποδί­στριας στή Ρωσία, Γριγκόρι Ἄρς, ἐκδόσεις Ἀσίνη». Ὁ συγγραφέας Γριγκόρι Ἄρς εἶναι ἱστορικός καί μελετητής τῆς ζωῆς καί τῆς σταδιοδρομίας τῶν Ἑλλήνων στή Ρωσία καθώς καί τῶν Ἑλληνορωσικῶν σχέσεων τήν περίοδο τῆς Ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας. Ἡ ἔρευνά του στά ἀπέραντα Ρωσικά ἀρχεῖα μᾶς ἔχει φέρει στό φῶς πολλές λεπτομέρειες καί ἄγνωστα στοιχεῖα.
Στήν ἐπιστολή του αὐτή ὁ Καποδίστριας ἀποδεικνύεται προφητικός. Ἀπαντᾶ ὁ ἴδιος ἄν ἦταν τέκτονας ἤ ὄχι, μέ τρόπο πού ἀποστομώνει ὅλους τούς μελλοντικούς “διεκδικητές” τοῦ ὀνόματός του. Ἐξηγεῖ, μάλιστα, καί τόν λόγο γιά τόν ὁποῖο δέν θά μποροῦσε ποτέ νά εἶναι τέκτονας, πείθοντας καί τόν πιό δύσπιστο ἀναγνώστη. Ἐπιπλέον, προτρέπει τόν φίλο του κ. Βαρδαλάχο νά κρατήσει τήν ἐπιστολή αὐτή καί νά τήν παρουσιάζει ὡς ἀδιάψευστο τεκμήριο σέ ὅποιον ἀναφέρει τέτοιο ψέμα. Πιστοί καί ἐμεῖς στήν ἐπιθυμία τοῦ ἀειμνήστου Κυβερνήτη, παραθέτουμε τήν ἐπιστολή σέ αὐτούς πού μέχρι καί σήμερα ψεύδονται.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παρατηρήστε το.

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για Έλληνες επαναστάτες
Οι 99 στους 100 που λένε ότι στην Τουρκοκρατία η Ελληνική Εκκλησία ήταν μηχανισμός ελέγχου των υπόδουλων Ελλήνων για λογαριασμό του Σουλτάνου, ότι ο Πατριάρχης και η πλειοψηφία του κλήρου ήταν δουλικοί προς τον Σουλτάνο και εχθρικοί στην Ελληνική Επανάσταση, είναι οι ίδιοι που λένε ότι:
– Οι Έλληνες ζούσαν καλά επί Τουρκοκρατίας, και το σύστημα διακυβέρνησης των Σουλτάνων ήταν προοδευτικό και φιλελεύθερο.
– Οι Έλληνες επαναστάτες ήταν σφαγείς που έκαναν εθνοκάθαρση κατά των Τούρκων και διέκοψαν βίαια την μακραίωνη αρμονική συνύπαρξη των δύο λαών.
– Όσοι σήμερα θέλουν να απαντήσουμε στις προκλήσεις και την επεκτατική πολιτική της Τουρκίας, είναι θερμοκέφαλοι εθνικιστές και θα προκαλέσουν εθνική τραγωδία.
– Η Ελλάδα έχει επεκτατικές βλέψεις κατά της Τουρκίας, και όχι η Τουρκία κατά της Ελλάδος.
– Η Τουρκία έχει πολλά δίκια σ’ αυτά που ζητάει. Και δικαιώματα στο Αιγαίο έχει, και κάποιες βραχονησίδες της ανήκουν, και στη Θράκη κατοικούν Τούρκοι που πρέπει να απολαύσουν πλήρη πολιτικά δικαιώματα (πχ την αυτονόμησή τους).
– Οι στρατιωτικές παρελάσεις είναι εκδηλώσεις εθνικισμού και μιλιταρισμού.
– Οι δαπάνες για την άμυνα είναι πεταμένα λεφτά. Με τους Τούρκους σήμερα πρέπει να τα βρούμε. Πρέπει να προωθήσουμε την Ελληνο-τουρκική φιλία και όχι τις στείρες αντιπαραθέσεις.
– Το Αιγαίο πρέπει να το συνεκμεταλλευτούμε.

Ο χρόνος ήδη μετρά αντίστροφα

Posted on Updated on

Πρώτα έγινε η ζημιά από το διεφθαρμένο πολιτικό-οικονομικό σύστημα. Στη συνέχεια, Ελλάδα και Κύπρος σύρθηκαν στα μνημόνια. Μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού οδηγήθηκε σε οδυνηρά αδιέξοδα...
ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ
Σε επίσημο επίπεδο κανένας δεν μιλάει για τις «παράπλευρες απώλειες» αυτής της ανήθικης –από κάθε πλευρά– πολιτικής που δημιούργησε συνθήκες κοινωνικής χρεοκοπίας και ξεπουλήματος δημόσιας περιουσίας.  Οι αυτοκτονίες επισκιάστηκαν από την προσπάθεια εξυγίανσης των τραπεζών. Η δυστυχία και το μαράζι επέφεραν ασθένειες και …

θανάτους που δεν καταγράφονται ως τραγικές συνέπειες των άδικων και συνάμα ανθελληνικών αποφάσεων που είχαν δήθεν στόχο να βάλουν την οικονομία στον «σωστό δρόμο». 

Οι περισσότεροι όμως απ’ αυτούς που την είχαν βγάλει από τον «σωστό δρόμο» δεν είχαν καμία επίπτωση για την κακοδιαχείριση ή την απάτη, ούτε καν συγγνώμη δεν ζήτησαν. Από οικονομικές κρίσεις, σκάνδαλα και διχασμό υποφέρουν πάρα πολλές χώρες. Η Ελλάδα και η Κύπρος όμως έχουν μια ιδιαιτερότητα, γιατί βρίσκονται σε μια περιοχή με έναν επικίνδυνο γείτονα που αποδεικνύει καθημερινά ότι δεν λογαριάζει το διεθνές δίκαιο. Και το πιο ανησυχητικό σημάδι είναι ότι η Τουρκία του Ερντογάν στηρίζεται από την Ουάσιγκτον, τη Μόσχα και τις Βρυξέλλες επειδή δεν θέλουν ή δεν τολμούν να διακινδυνεύσουν τα δικά τους συμφέροντα, όπως αποδείχθηκε με την κατάληψη του Αφρίν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο νέος διχασμός

Posted on Updated on

Αλέξης Παπαχελάς

Ε​​να από τα χειρότερα πράγματα που μπορεί να πάθει μια χώρα είναι να διχαστεί βαθιά. Η Ιστορία μας είναι γεμάτη από διχασμούς. Ακόμη και την ώρα της μεγάλης μάχης της εθνικής ανεξαρτησίας ο σπόρος του διχασμού έβγαλε τους δηλητηριώδεις καρπούς του, με ολέθρια αποτελέσματα.

Τώρα έχουμε και πάλι διχαστεί, αλλά ίσως πρώτη φορά στη μεταπολεμική μας Ιστορία τόσο πολύ και σε τόσο πολλά μέτωπα. Το πάθος και το μίσος είναι σχεδόν ανεξέλεγκτα στην ελληνική κοινωνία, γεγονός που καθιστά πιο επικίνδυνους από ποτέ τους νέους διχασμούς.

Ο διχασμός αφορά την πολιτική, η οποία έχει πέσει σε πολύ χαμηλό και αγοραίο επίπεδο. Δεν θυμάμαι περίοδο, ούτε καν τη δεκαετία του 1980, που οι πολιτικοί να φέρονται και να εκφράζονται με τόσο άγριο τρόπο έναντι των αντιπάλων τους. Ούτε όρια υπάρχουν πια ούτε «κόκκινες γραμμές». Το κακό ξεκίνησε από τους κυβερνώντες την περίοδο της αντιμνημονιακής υστερίας, αλλά τώρα πια έχει γιγαντωθεί. Οι γέφυρες της όποιας συνεννόησης καίγονται, δυναμιτίζονται συστηματικά. Το επίπεδο πέφτει κάθε μέρα.

Ο διχασμός αφορά, πρώτη φορά, τα εθνικά ζητήματα. Η υπόθεση των Σκοπίων, με τον τρόπο που τη χειρίστηκε η κυβέρνηση, δίχασε τον κόσμο. Χάθηκε η λογική και μοιραστήκαμε πάλι σε «πατριώτες» και «προδότες».

Διχασμός υπάρχει και ανάμεσα σε όσους πληρώνουν παράλογους φόρους και άλλους που βολεύτηκαν με τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ, είτε με τον διορισμό τους σε διάφορες θέσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα είτε με τους ελάχιστους φόρους που καλούνται να καταβάλλουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πρωθυπουργικές ανοησίες περί Άνω Μακεδονίας.

Posted on Updated on

Growth_of_the_ancient_Greek_Kingdom_of_Macedon_English.svg

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 27 Μαρτίου 2018.

Η στρατηγική – ο Θεός να την κάνει – της Ελλάδας έναντι των Σκοπίων είναι η εξής. Η Ελλάς έχει την θέση Α και τα Σκόπια την θέση Ω. Κάποια στιγμή εμείς προτείνουμε την θέση Μ, στo εικαζόμενο ρεαλιστικό μέσον των δύο θέσεων. Η απέναντι πλευρά την απορρίπτει και λέγει «εσείς στο Μ, εμείς στο Ω, άρα δεν τα βρίσκουμε». Σε επόμενο χρόνο, προτείνουμε την θέση Σ, η οποία ομοίως απορρίπτεται λόγω απόστασης Σ-Ω. Κατόπιν, πάμε στο Φ κοκ. Έτσι, διολισθαίνουμε σταδιακά προς την θέση Ω χωρίς να το καταλάβουμε. Η θέση Ω είναι αμετακίνητη από το 1991: Μακεδονία σκέτο έναντι όλων.

Αδυνατώ να βρω καλύτερο πλαίσιο ερμηνείας του πρόσφατου τραγελαφικού περιστατικού, όπου ο Έλληνας πρωθυπουργός με το χαμόγελο του βλακός απήντησε σε Σκοπιανή δημοσιογράφο ότι «εύχεται σε μερικούς μήνες να συστήνεται ως δημοσιογράφος της Άνω Μακεδονίας». Ας δούμε ορισμένες αναφορές του όρου «Άνω Μακεδονία».

Ο Ηρόδοτος στο 7.173.4 περιγράφει την εισβολή του Ξέρξη: «εσβολήν ες Θεσσαλούς κατά την Άνω Μακεδονίην δια Περραιβών κατά Γόννων πόλιν, τη περ δή και εσέβαλε η στρατιή Ξέρξεω». Πάλι ο Ηρόδοτος στο 8.137-139 περί Περδίκκα «εξ ‘Άργεος έφυγον ες Ιλλυριούς (…) εκ δε των των Ιλλυριών υπερβαλόντες ες την Άνω Μακεδονίην απίκοντο ες Λεβαίην πόλιν».

Ο Θουκυδίδης στο 2.99.1 «ες την κάτω Μακεδονίαν, ης ο Περδίκκας ήρχεν. Των γαρ Μακεδόνων εισι Λυγκησταί και Ελιμιώται κα άλλα έθνη επάνωθεν, ά ξύμμαχα μεν εστι τούτοις και υπήκοα, βασιλείας δ’ έχει καθ’ αυτά», καθώς και στα επόμενα δύο χωρία (1.59 και 2.100): «και καταστάντες «οι Αθηναίοι» επολέμουν μετά Φιλίππου και των Δέρδου αδελφών άνωθεν στρατιά εσβληκότων», «ίππους δε προσμεταπεμψάμενοι από των άνω συμμάχων». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αυτά που δεν διδάσκει το «ελληνικό» σχολείο…

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για Αυτά που δεν διδάσκει το "ελληνικό" σχολείο...

Γράφει ο Νεκτάριος Δαπέργολας
Διδάκτωρ Ιστορίας

Και επειδή βέβαια δεν έχει νόημα να τιμάς τους ήρωες που κάποτε λευτέρωσαν με αίμα και θυσίες αυτή τη γη, παρά μονάχα μέσα από τις δικές τους πράξεις (και όχι με τα κούφια λόγια τα δικά μας), ας θυμίσουμε ανήμερα της μεγάλης εθνικής μας εορτής, αντί άλλης αναφοράς, και δύο γνωστά, αλλά πολύ χαρακτηριστικά και συγκινητικά περιστατικά εκείνης της εποχής.

Αρχικά, το περίφημο εκείνο περιστατικό με τον Κωνσταντίνο Κανάρη, που εξηγώντας πολλά χρόνια αργότερα πού βρήκε το θάρρος για το μέγα τόλμημα της πυρπόλησης της τούρκικης ναυαρχίδας στη Χίο, έλεγε πως έκανε το σταυρό του κι είπε αποφασιστικά στον εαυτό του: «Κωνσταντή, απόψε θα πεθάνεις για την πατρίδα». Κι αφού πέτυχε στο μέγα εγχείρημα, το πρώτο πράγμα βέβαια που έκανε ο τεράστιος εκείνος ήρωας ήταν να πάει ξυπόλητος στον ναό του Αγίου Νικολάου στα Ψαρά και να ανάψει ένα κερί, για να ευχαριστήσει την Παναγία.

Ένας άλλος πολύ διάσημος ήρωας ήταν ο Νικηταράς, ο οποίος έζησε στο πετσί του όλη τη χυδαία αγνωμοσύνη του δήθεν ελεύθερου ελληνικού κράτους, όπως δείχνει η «θητεία» του στο Παλαμήδι και στις φυλακές τις Αίγινας, (βάσει γελοίων κατηγοριών για δήθεν συνωμοσία εναντίον του Όθωνα), αλλά κι ένα ακόμη περίφημο περιστατικό, που επιπλέον αναδεικνύει περίτρανα το ήθος και την αξιοπρέπεια εκείνων των σπουδαίων ανθρώπων.

Όταν αποφυλακίστηκε λοιπόν ο Νικηταράς το 1841, ήταν τόσο φτωχός που κατάντησε ζητιάνος στα σοκάκια του Πειραιά, με μια αστεία σύνταξη, που δεν έφτανε ούτε για ψωμί. Έτσι, μετά από σχετικό του αίτημα, η αρμόδια κρατική αρχή η οποία χορηγούσε θέσεις επαιτείας, του επέτρεψε (!!!) να ζητιανεύει κάθε Παρασκευή κοντά στην εκκλησία της Ευαγγελίστριας! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »