Ιστορικά

Εξισώνουν την Βόρειο Ήπειρο με την Τσαμουριά

Posted on Updated on

Σημεία της συμφωνίας που κυοφορείται μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας, αποκαλύπτουν τα «Νέα» με πρωτοσέλιδο δημοσίευμα, υπό τον τίτλο «εξισώνουν την Βόρειο Ήπειρο με την Τσαμουριά». Τα σημεία συμφωνίας παραμένουν «επτασφράγιστο μυστικό» ωστόσο η Αλβανική κυβέρνηση, υπό τις έντονες πιέσεις που ασκούνται στο εσωτερικό της χώρας, δεν δείχνει να βιάζεται και να συμμερίζεται την σπουδή του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών για την άμεση υπογραφή της συμφωνίας.

Η συμφωνία, όπως αναφέρουν τα Νέα σε άρθρο που υπογράφει ο Γιώργος Παπαχρήστος, επικεντρώνεται σε τρία σημεία κι αυτό που για πρώτη φορά γίνεται γνωστό είναι η «εξίσωση» Βορείου Ηπείρου και Τσαμουριάς.

Ελλάδα και Αλβανία θέλουν να προχωρήσουν και επίσημα στην εγκατάλειψη των γεωγραφικών όρων, πιστεύοντας ότι έτσι θα κλείσουν οι όποιες διεκδικήσεις, παρά το γεγονός ότι ουδέποτε η Ελλάδα έθεσε θέμα γεωγραφικών διεκδικήσεων.

Ωστόσο είναι η πρώτη φορά που μπαίνουν στο ίδιο καλάθι οι ανιστόρητες διεκδικήσεις διαφόρων Αλβανικών κυβερνήσεων και άλλων κύκλων σε βάρος της Ελλάδας.

Στο πλαίσιο αυτό, η συμφωνία θα προβλέπει την δημιουργία μεικτών επιστημονικών επιτροπών για την ανασύνταξη των εκπαιδευτικών βιβλίων.

Το δεύτερο σημείο της συμφωνίας, όπως αναφέρουν τα Νέα, είναι η δέσμευση της Ελλάδας να αποδώσει, τις περιουσίες Αλβανών πολιτών οι οποίες δημεύτηκαν με την κήρυξη του πολέμου το 1940. Οι περιουσίες αυτές, που βρίσκονται κυρίως στα Γιάννινα, την Θεσσαλονίκη και την Θεσσαλία έχουν περιέλθει στην κατοχή Ελλήνων και πρέπει να επιστραφούν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Πρώτη αποτίμηση της Συμφωνίας των Πρεσπών από την Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών

Posted on Updated on

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

Η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, έχοντας προ ολίγων ημερών εκφράσει την ιδιαίτερη ανησυχία της για την πορεία της διαπραγμάτευσης της ελληνικής κυβέρνησης με την κυβέρνηση των Σκοπίων, προβαίνει πλέον σε μια πρώτη αποτίμηση της ήδη υπογραφείσης Συμφωνίας, βασιζόμενη αποκλειστικά και μόνο στην τυπική αναφορά των επιμέρους ρυθμίσεων, επειδή ελλείπει η σχετική συνοδευτική της εν λόγω Συμφωνίας αιτιολογική έκθεση, η οποία θα διευκρίνιζε το πνεύμα και τον ειδικότερο σκοπό των παρατιθέμενων διατάξεων.

Σημειώνεται κατ’ αρχήν ότι η ελληνική πλευρά διέθετε κατά τις διαπραγματεύσεις ένα σημαντικό πλεονέκτημα: τις σχετικές αποφάσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ ότι δεν θα πραγματοποιούνταν η επιδιωκόμενη ένταξη της πΓΔΜ στους οργανισμούς αυτούς χωρίς την επίλυση ορισμένων βασικών προϋποθέσεων, μεταξύ των οποίων και του ζητήματος της ονομασίας.

Η Συμφωνία επιβάλλει (άρθρ. 1.3) στην πΓΔΜ μία επίσημη ονομασία για όλες τις χρήσεις, εκείνη της «Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας». Αυτή «θα είναι το συνταγματικό όνομα του Δεύτερου Μέρους και θα χρησιμοποιείται erga omnes», δηλαδή «για όλες τις χρήσεις και για όλους τους σκοπούς», «ήτοι, εσωτερικά, σε όλες τις διμερείς σχέσεις τους και σε όλους τους περιφερειακούς και διεθνείς Οργανισμούς και θεσμούς» (άρθρ. 1.8). Το σύντομο όνομά της θα είναι «Βόρεια Μακεδονία». Ενώ, έως πρόσφατα, αναφερόταν ότι είχε συμφωνηθεί o γεωγραφικός προσδιορισμός να αναγράφεται και για τη διεθνή χρήση στη σλαβική γλώσσα (Severna), η τελική διατύπωση είναι στην αγγλική. Πάντως, στο εσωτερικό της πΓΔΜ, η χρήση του νέου ονόματος θα αργήσει να εφαρμοσθεί, διότι εκεί θα ακολουθεί την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων για την είσοδο της χώρας στην ΕΕ.

Η Ελλάδα, αποδεχόμενη τη χρήση του ονόματος από τους γείτονες, αναγνωρίζει με τη Συμφωνία ότι το όνομα της Μακεδονίας δεν αποτελεί αποκλειστικά δική της κληρονομιά. Η Μακεδονία είναι ένα βαρύ όνομα στην παγκόσμια ιστορία και τον πολιτισμό, ταυτισμένο με τον ελληνισμό, επομένως με την αποδοχή αυτή πτωχαίνουμε σημαντικά το δικό μας ιστορικό απόθεμα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Μακεδονία εάλω.

Posted on Updated on

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 19 Ιουνίου 2018

Θα διαβάζει ο Ιστορικός του μέλλοντος την συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ στις 17 Ιουνίου 2018 και θα αναρωτιέται σε ποια ήττα της Ελλάδας σε πολεμική σύρραξη οφείλεται η ταπείνωση αυτή. Παραχωρούμε μερικώς το όνομα του κράτους και εξ ολοκλήρου: ταυτότητα και εθνότητα, γλώσσα, και διεθνή σήματα ΜΚ και MKD.

Ταυτόχρονα τους δίνουμε λόγο στα εμπορικά σήματα και επωνυμίες, λόγο στα σχολικά εγχειρίδιά μας και στο περιεχόμενό τους, αυτο-περιορίζουμε τον δημόσιο λόγο και τις πολιτιστικές εκδηλώσεις μας ακόμα και με την απλή υπόνοια ότι αναμοχλεύουν εχθρότητα. Τους προσφέρουμε ένταξη στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ, και πρόσβαση στον Θερμαϊκό με «πρακτική εφαρμογή του Δικαίου της Θάλασσας» (άρθρο 13), λες και γίνεται αναγνώριση κράτους για πρώτη φορά.

Κατ΄ουσίαν, επιβεβαιώνουμε το μύθευμα του «Μακεδονισμού» με μόνη διαφορά ότι αντικαθιστούμε το όνομα «Μακεδονία του Βαρδάρη» από το «Βόρεια Μακεδονία». Κατά τα άλλα, εγκρίνουμε ότι πρόκειται για εξ ολοκλήρου Μακεδόνες, που μιλούν εξ ολοκλήρου την «μακεδονική» (παρόλο που η λέξη «Μακεδονία» τους είναι ξένη!) και που κατοικούν σε μέρος της Μακεδονίας.

Ακόμη και η υποτιθέμενη διαφορετική ερμηνεία του όρου «Μακεδονικός» στις 4 πρώτες παραγράφους του άρθρου 7 ακυρώνεται από την πέμπτη παράγραφο, όπου ορίζεται ότι δεν μπορεί καμία πλευρά να επέμβει στο πώς ερμηνεύει η άλλη πλευρά τον όρο! Ταυτόχρονα, έχουν τη δυνατότητα να διατηρούν τα ανιστόρητα αγάλματα χωρίς ελληνική αντίρρηση.

Την ίδια ημέρα της υπογραφής της επαίσχυντης αυτής συμφωνίας, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Φλώρινα Κωνσταντίνος Σέλτσας έδωσε πανηγυρική συνέντευξη στην Deutsche Welle, η οποία σημειώνει στην αναφορά της ότι ο εν λόγω είναι «ο μόνος βουλευτής στο ελληνικό κοινοβούλιο που δηλώνει τον εαυτό του ως Μακεδόνας». Έτσι, για να παίρνουμε μία γεύση τι σημαίνει αναγνώριση «μακεδονικής εθνότητας» σε Σλάβους και πώς θα μας επιστρέψει ως μπούμεραγκ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΤΟ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ (του Παναγιώτη Λιάκου)

Posted on Updated on

Μόνο οι μη αριστεροί δεν θα αντάλλασσαν τη Μακεδονία με μια φορεμένη γραβάτα και λίγες γερμανικές φιλοφρονήσεις
Η σημαία δεν τους αρέσει. Εξιτάρονταν μ’ εκείνη που είχε το σφυροδρέπανο.

Ο στρατός δεν τους αρέσει. Μόνο ο Κόκκινος ήταν καλός. Τον Χριστό τον αντιπαθούν. Από τη μία λένε ότι η θρησκεία είναι το όπιο των λαών και από την άλλη λυσσομανούν υπέρ της αποποινικοποίησης όλων των ναρκωτικών. Η Ελλάδα τούς χαλάει. Τους φαίνεται γεμάτη με «εθνικούς μύθους» και στερεότυπα. Δώσ’ τους Σκοπιανούς, Ρώσους, Κουβανούς, Κορεάτες, Αλβανούς, Βιετναμέζους και άλλους που θεωρούν «συντρόφους» (παρόλο που οι ίδιοι οι ταλαίπωροι οι λαοί ουδέποτε επιδίωξαν τέτοια ερυθρά χάλια για τις πατρίδες τους) και πάρ’ τους την ψυχή. Στο να πάρεις την ψυχή θα συναντήσεις ένα μικρό πρόβλημα. Λόγω δογματικής, σκληρής και άκαμπτης αθεΐας, δεν πιστεύουν ότι υπάρχει ψυχή. Εχουν υποβληθεί σε τόσο συστηματική αυθυποβολή σε αυτό, ώστε δεν αποκλείεται να την έχουν χάσει κιόλας.

Διαφημίζουν συστήματα που έχουν αποδεδειγμένα αποτύχει και οι ίδιοι γνωρίζουν ότι έχουν αποτύχει, όπως το γνωρίζουν και περίπου ένα δισεκατομμύριο άτομα που λούστηκαν με το οξύ της κυβερνώσας Αριστεράς. Από την πρώτη στιγμή, από το «καλημέρα» του κομμουνισμού, οι ελληνόφωνοι ντελάληδές του ήξεραν ότι είναι απάνθρωπος και γι’ αυτό όποτε την κοπανούσαν από την Ελλάδα και είχαν την πολυτέλεια της επιλογής διάλεγαν Παρίσι και Μόντρεαλ και Νέα Υόρκη και Στοκχόλμη για εξορία, όχι Μόσχα, Τίρανα, Βουκουρέστι και Σαϊγκόν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα αβάσιμα επιχειρήματα προς την ανήκεστο βλάβη στο Σκοπιανό

Posted on Updated on

Γράφει ο Νικόλαος Ροζής,
φοιτητής τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών Πολυτεχνικής Σχολής Παν. Θεσσαλίας

Οι στιγμές που ζούμε γράφονται στην Ιστορία. Η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου μόλις υπέγραψε τη συμφωνία παράδοσης του ονόματος της Μακεδονίας στο κράτος των Σκοπίων. Λίγες ώρες πριν είχε απολαύσει της εμπιστοσύνης 153 βουλευτών της πλειοψηφίας. Πρόκειται για μια συμφωνία που αναγνωρίζει μακεδονική ταυτότητα στο κράτος και τους πολίτες του. Αναγνωρίζει μακεδονικό έθνος και μακεδονική γλώσσα. Αποδέχεται μια ονομασία και κατ’ επέκταση ένα έθνος που προέρχεται από ιστορική παραχάραξη, αλυτρωτική αφετηρία και ενδοτισμό στα εθνικά μας συμφέροντα, σφραγίζει και υπογράφει την παραίτηση από κάθε δικαίωμα στην ιστορική συνέχεια της Μακεδονίας και των Μακεδόνων στο χρόνο.

Κατόρθωσαν, ισχυρίζονται, μια συμφωνία που χτυπά τον λεγόμενο «Μακεδονικό» Αλυτρωτισμό κι αυτό διότι υπάρχει υποσημείωση σε αυτή πως η μακεδονική γλώσσα που αναγνωρίζεται ανήκει στις σλαβικές γλώσσες. Τι πιο ψευδές τούτου; Ο περί ου ο λόγος αλυτρωτισμός ποτέ δεν εννόησε πως διεκδικεί κάποια ελληνικότητα στο αφήγημα του. Τουναντίον, διεκδικεί την αυθεντικότητα μιας και ενιαίας Μακεδονίας Σλάβων ερήμην της ελληνικότητας. Συνεπώς, η εξ’ ημών αναγνώριση μακεδονικής γλώσσας στην κατηγορία των σλαβικών γλωσσών είναι προφανές πως κανέναν αλυτρωτισμό δεν σταμάτα, αλλά ρίχνει και νερό στον μύλο των αλυτρωτικών πεποιθήσεων των γειτόνων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι «ηγέτες» που δεν αποκηρύχθηκαν ποτέ από τους κατσαπλιάδες της σύγχρονης πατριδοκαπηλίας

Posted on Updated on

Είμαστε στα 1954. Κυβέρνηση ο Συναγερμός. Πρωθυπουργός ο Παπάγος. Μέλη της κυβέρνησης όλοι οι πρόγονοι της σύγχρονης δηθενιάς… Των «βουτάω το μικρόφωνο και φωνάζω «η Μακεδονία είναι μια και ελληνική» (όχι γιατί υποκλίνομαι στο σύνθημα αλλά γιατί το υποτάσσω στις ανάγκες της πατριδοκαπηλίας)»: Από Καραμανλή και Ράλλη μέχρι Κανελλόπουλο και Στέφανο Στεφανόπουλο…
 
Στο κείμενο του κοινού ανακοινωθέντος με τη Γιουγκοσλαβία (της χώρας που έχει ήδη μια δημοκρατία με το όνομα «Μακεδονία» στο εσωτερικό της) αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής (Βήμα 6/6/1954 και Νίκος Μισολίδης «Οι ελληνο-γιουγκοσλαβικές σχέσεις 1950 – 1954»): 
«Kατόπιν προσκλήσεως του Βασιλέως των Ελλήνων, ο Πρόεδρος Γιόσιπ Μπρος Τίτο αφίκετο δι’ επίσημον επίσκεψιν εις Αθήνας την 2αν Ιουνίου 1954. Ο κ. Κότσα Πόποβιτς, υπουργός Εξωτερικών, μετείχε της συνοδείας του Προέδρου. Κατά τας συνομιλίας, αίτινες έλαβον χώραν και εις ας μετέσχον ο Στρατάρχης Τίτο, ο Στρατάρχης Πρόεδρος της Κυβερνήσεως Αλέξανδρος Παπάγος, ο υπουργός των Εξωτερικών κ.Σ. Στεφανόπουλοςεξητάσθη επιμελώς η…

διεθνής κατάστασις υπό το φως των προσφάτων γεγονότων… 

 
Αι συνομιλίαι αύται, χαρακτηρισθείσαι υπό πλήρους εγκαρδιότητος, κατέδειξαν δια μίαν εισέτι φοράν, την στενήν φιλίαν, ήτις υφίσταται μεταξύ Γιουγκοσλαβίας και Ελλάδος και επέτρεψαν να διαπιστωθή ταυτότης αντιλήψεων εφ’ όλων των ζητημάτων, άτινα απετέλεσαν αντικείμενον των εν λόγω συνομιλιών. Η εξέτασις των ειδικών θεμάτων, άτινα ενδιαφέρουν τας δύο χώρας, απέδειξε την αρμονίαν των μεταξύ των σχέσεων και την θέλησιν προς σταθεροποίησιν αυτών. Εξεφράσθη η επιθυμία επεκτάσεως της εποικοδομητικής συνεργασίας των εφ΄όλων των πεδίων: πολιτικού, οικονομικού και μορφωτικού. Εις τον τομέα των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών διεπιστώθη ότι αι πραγματοποιηθείσαι μέχρι τούδε πρόοδοι υπήρξαν λίαν ικανοποιητικαί και ότι το πνεύμα ειλικρινούς και πλήρους συνεργασίας , εφ’ ου αι σχέσεις αύται βασίζονται, δικαιολογεί γόνιμον δια το μέλλον προοπτικήν». 
Και παρακάτω: 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο γεωπολιτικός ρόλος Ελλάδας και Σκοπίων στο μεταλλαγμένο ΝΑΤΟ

Posted on Updated on

Γράφει ο Κωνσταντίνος Γρίβας 

Η λέξη κλειδί για την ερμηνεία του σημερινού κόσμου είναι η λέξη «πολυπολικότητα» (multipolarity). Το διεθνές σύστημα είναι εδώ και καιρό πολυπολικό και η πραγματικότητα αυτή γίνεται με ταχύτατους ρυθμούς αποδεκτή ακόμη και από τους τελευταίους λατρευτές της α-πολιτικότητας (non polarity), που υποτίθεται ότι είχε επιβάλλει η περιβόητη (και απροσδιόριστη) παγκοσμιοποίηση. Η παγκοσμιοποίηση αποτελούσε ένα ενιαίο διαλεκτικό μέγεθος με μια ανορθολογική ανάγνωση της ισχύος των ΗΠΑ και τη φαντασιακή μονοπολικότητα (unipolarity) του διεθνούς συστήματος που προέκυπτε από αυτήν.

Έτσι λοιπόν, σε έναν πολυπολικό κόσμο οι ΗΠΑ δεν χρειάζονται κατ’ ανάγκην συμπαγείς γεωπολιτικές δομές, οι οποίες θα στρέφονται εναντίον ενός κύριου αντιπάλου, όπως φιλοδοξούσε να λειτουργήσει το ΝΑΤΟ στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου. Τώρα, ο πρωταρχικός ρόλος του ΝΑΤΟ είναι να αποτελέσει τον ζωτικό χώρο των ΗΠΑ στην Ευρασία.

Άλλωστε, η ανάπτυξη ιδιόρρυθμων πολεμικών μεθοδολογιών, όπως είναι ο υβριδικός πόλεμος (hybrid warfare), που κινούνται στη γκρίζα ζώνη μεταξύ ειρήνης και πολέμου, καθιστούν, εν μέρει, αναχρονιστικές τις διαδικασίες συλλογικής Άμυνας της Συμμαχίας. Έτσι, οι ΗΠΑ φαίνεται πως αναπτύσσουν μια αυτονομημένη από το ΝΑΤΟ δομή αποτροπής και προβολής ισχύος έναντι της Ρωσίας, με τη συνεργασία επιλεγμένων χωρών, όπως είναι η Πολωνία, χωρίς να πολυβασίζονται πλέον στη συλλογική λειτουργία της Συμμαχίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θα βρεθεί άραγε χρήσιμος ηλίθιος πολιτικός να κάνει πράξη τα σχέδια τους;;  

Posted on Updated on

Αυτό είναι το γερμανικό σχέδιο εποικισμού του Αιγαίου από λαθρομετανάστες!! Αλλάζουν την πληθυσμιακή σύνθεση του Αρχιπελάγους;;
Αυτό είναι το γερμανικό σχέδιο εποικισμού του Αιγαίου από μετανάστες - Αλλάζουν την πληθυσμιακή σύνθεση του Αρχιπελάγους
Το γερμανικό σχέδιο εποικισμού του Αιγαίου από μετανάστες με το οποίο οι Γερμανοί φιλοδοξούν να αλλάξουν την πληθυσμιακή σύνθεση του Αρχιπελάγους και να αποτελέσει τον θάλαμο συγκέντρωσης των μεταναστευτικών ορών για να μην φτάνουν στην Ευρώπη, επικεντρώνεται πλέον στα εκατοντάδες ακατοίκητα νησιά του Αιγαίου πελάγους.
Νησιά τα οποία το Βερολίνο θέλει να μετατρέψει σε «πολυτελείας» μεταναστευτικά «Αλκατράζ» και «Rikers Island»!

Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές του europost.gr από το Βερολίνο, η γερμανική κυβέρνηση έχει στο συρτάρι της αυτό το “σχέδιο” το οποίο έχουν εκπονήσει κυβερνητικοί αξιωματούχοι που προέρχονται από τον κυβερνητικό εταίρο της κας Μέρκελ, την Χριστιανοκοινωνική Ένωση Βαυαρίας.
Το σχέδιο αυτό αφορά στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού ρεύματος, που κινείται, από χώρες της Αφρικής και της Ασίας, προς την Γερμανία.
Οι συντάκτες του κινούνται από λογική διαφορετική σε σχέση με αυτή που κατηύθυνε την καγκελάριο Μέρκελ στην μεταναστευτική της πολιτική μέχρι σήμερα.
Πιστεύουν σε μία πολιτική κλεισίματος των συνόρων, προς την οποία θα κληθούν να προσαρμοστούν και άλλες χώρες, που βρίσκονται στην πορεία των μεταναστευτικών ροών.
Σε ό,τι αφορά τις χώρες πρώτης υποδοχής, όπως η Ελλάδα, το σχέδιο αυτό των σκληρών συντηρητικών κύκλων της Γερμανίας περιλαμβάνει μέτρα αποθάρρυνσης της διόγκωσης των μεταναστευτικών κυμάτων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η «Αριστερά» και οι συμμορίες (παρακράτος)

Posted on Updated on

Ο αριστερισμός της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, κράμα πολιτικής αφέλειας και παιδαριώδους αντιλήψεως περί Αριστεράς, και μάλιστα «ριζοσπαστικής», έχει οδηγήσει την ηγεσία της στη δημιουργία μίας κατάστασης που προκαλεί και εθνικά ζημιογόνα προβλήματα. Πρόκειται για την πολιτική ανοχής που ασκεί η κυβέρνηση απέναντι στις δράσεις συμμοριών, οι οποίες, εμφανιζόμενες ως «αντιεξουσιαστικές», «αναρχικές» και γενικώς «επαναστατικές», προκαλούν στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη υλικές καταστροφές, σκορπίζουν βία, τρόμο και απειλές κατά προσώπων.

Οι συμμορίες αυτές, έχοντας εξασφαλίσει, χάρη σε μία κυβερνητική έμπνευση, τον όρο «συλλογικότητα», κινούνται ως εκπρόσωποι μίας νέας «κουλτούρας» αλητοειδούς και κουκουλοφόρου, που αμφισβητεί, υποτίθεται, την «εξουσία» με συμπεριφορές ροπαλοφόρων τραμπούκων που γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια τον νόμο και κοροϊδεύουν κατάμουτρα την Αστυνομία.

Το εντυπωσιακό, που προδίδει και τη μεγάλη πνευματική σύγχυση της ηγεσίας του κυβερνώντος ΣΥΡΙΖΑ, είναι ότι με το κέντρο της πρωτεύουσας της χώρας και τα μεγάλα αστικά κέντρα απροστάτευτα στις διαθέσεις των συμμοριών, ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του υποστηρίζουν δημοσίως ότι η Ελλάδα ξεπερνάει την κρίση, ότι είναι έτοιμη να υποδεχθεί επενδύσεις και ότι μάλιστα διεκδικεί πλέον ρόλο «πρωταγωνιστικό» στα Βαλκάνια!

Η πολιτική του κ. Τσίπρα απέναντι σε αυτόν τον νέο υπόκοσμο των πόλεων, που διαθέτει πανεπιστημιακούς χώρους («άσυλα») ως κέντρα εφόρμησης των νυχτερινών «καταδρομών» του και εφάπτεται και με κύκλους του ένοπλου ποινικού υποκόσμου, έχει υποβαθμίσει την Ελλάδα στο διεθνές περιβάλλον της, ευρωπαϊκό και βαλκανικό.

Όταν, σήμερα, η ελληνική κυβέρνηση κινείται στον ευρω-ατλαντικό περίγυρό της για να διαχειριστεί τα μεγάλα προβλήματα της εθνικής οικονομίας και μείζονες υποθέσεις εξωτερικής πολιτικής και εθνικής ασφάλειας, μάλλον δεν αντιλαμβάνεται αυτό που σκέπτονται οι συνομιλητές της: Ότι συνομιλούν με την ηγεσία μίας Ελλάδας που σταδιακά αποκτά εσωτερικά χαρακτηριστικά που θυμίζουν πιο πολύ Κόσοβο και Αλβανία και πολύ λιγότερο μια χώρα ευρωπαϊκή, με δομές μίας σύγχρονης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: «Τα Σκόπια είναι ιδιοκτησία του Σόρος»

Posted on

Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: «Είναι καλύτερο να πεθαίνεις όρθιος παρά να ζεις γονατιστός».
Για την ακρίβεια, η κ. Αρβελέρ αναφέρει: «Είναι η εποχή του “Μακεδονικού”. Πάνω στην κουβέντα λέω γελώντας του Γιάννη: “Καπετάνιε, τι γίνεται μ’ αυτά τα Σκόπια; Δεν τα’ αγοράζεις, να ησυχάσουμε;”
Μου λέει: “Έτσι όπως τα ’χουν κάνει, δεν πωλούνται πια. Τα έχει αγοράσει άλλος”. “Ποιος;” τον ρωτώ.
“Ο Σόρος τα έχει αγοράσει. Ειδάλλως θα τα είχα αγοράσει εγώ και θα ησυχάζαμε».
Δεδομένων των πατριωτικών αισθημάτων που είχε επιδείξει ο Γιάννης Λάτσης, δεν πρέπει να αμφιβάλλουμε ότι αν μπορούσε θα είχε «αγοράσει» τα Σκόπια, προσθέτοντας το δικό του ειδικό επιχειρηματικό βάρος στην οικονομική διείσδυση της Ελλάδας στις νεοϊδρυόμενες πρώην γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες.

Φαίνεται όμως ότι ο Τζορτζ Σόρος είχε ειδικούς λόγους να θέλει να θέσει υπό τον έλεγχό του τα Σκόπια, απ’ όλα τα νέα κράτη και κρατίδια που προέκυψαν από την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας (1991).

Ο Γιάννης Λάτσης (14 Σεπτεμβρίου 1910 – 17 Απριλίου 2003) ήταν Έλληνας μεγιστάνας εφοπλιστής, γνωστός για τη μεγάλη περιουσία του και ιδρυτής μιας τεράστιας οικονομικής αυτοκρατορίας. Image: Supplied
Τότε το “Μακεδονικό” ήταν το κυρίαρχο θέμα, με αποτέλεσμα να προκληθεί σχετικό λογοπαίγνιο από τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Καραμανλή.
Το σχετικό διάλογο παραθέτει η κ. Αρβελέρ σε άλλο σημείο του βιβλίου της:
«Έρχεται ο Καραμανλής στο τηλέφωνο και μου λέει: “Ελένη, τι ήταν η Μακεδονία στο Βυζάντιο;” “Θέμα, κύριε πρόεδρε”… (θέμα = διοικητική περιφέρεια του βυζαντινού κράτους).
«Μη μου λες σαχλαμάρες, Ελένη, θέμα είναι τώρα”».
Η ίδια η κ. Αρβελέρ, πάντως, την εποχή εκείνη (1990-1993) είχε ταχθεί υπέρ του ονόματος “Νέα Μακεδονία”. Στο βιβλίο της παραθέτει σχετικό διάλογο με δημοσιογράφους:
«Αν πω κάτι θα είναι για τη Νέα Μακεδονία». Και για να στηρίξει τη θέση της πρόσθεσε: «Τι σχέση έχει η Νέα Ελβετία, στον Βύρωνα, με την Ελβετία; Κι έπειτα είναι μια λέξη, είναι Nova-Macedonia και αυτό θέλουν οι Σκοπιανοί. Τελείωσε. Νέα Μακεδονία. Αυτό πιστεύω».
Παρακάτω αποκαλύπτει ότι με το όνομα Νέα Μακεδονία συμφωνούσε και ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Το σχετικό απόσπασμα είναι χαρακτηριστικό:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το έθνος μου είναι πολύ μικρό δια να διαπράξει τόσον μεγάλη ατιμίαν…Άρθρο του Δημήτρη Καζάκη

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣΑυτό απάντησε ο Ελευθέριος Βενιζέλος στον Γερμανό πρέσβη όταν το 1915 του ζήτησε η Ελλάδα να διαρρήξει τη συνθήκη με την Σερβία. Η Γερμανία του Κάιζερ εκείνη την εποχή είχε ταχθεί υπέρ της «αυτονομίας της Μακεδονίας». Και ο Βενιζέλος ήξερε πολύ καλά ότι αν η Ελλάδα προδώσει τη Σερβία θα χάσει ότι είχε κερδίσει στους Βαλκανικούς πολέμους. Οι αντίπαλοί του και κυρίως οι οπαδοί της ξενοκίνητης και ξενόδουλης μοναρχίας, ήταν έξαλλοι που ο τότε Έλληνας πρωθυπουργός έδινε προτεραιότητα στις σχέσεις με τη Σερβία έναντι των αιτημάτων μιας κραταιάς αυτοκρατορίας…. Πού ακούστηκε η Ελλάδα να προτάσσει τις σχέσεις της με ένα έθνος που προορίζεται να γίνει τροφή για τα κανόνια των μεγάλων αυτοκρατοριών της εποχής. Πού ακούστηκε η Ελλάδα να ασκεί δική της διεθνή πολιτική χωρίς να έχει προσαρτηθεί στο άρμα των Μεγάλων Δυνάμεων.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ήξερε ότι ο μόνος τρόπος για να περιφρουρήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στην Ήπειρο, την Μακεδονία και τη Θράκη ήταν πρώτα και κύρια μέσα από την τήρηση των συμμαχικών της υποχρεώσεων έναντι της Σερβίας. Κι αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Σερβίας σε όλα τα εδάφη που διεκδικούσαν οι κεντρικές αυτοκρατορίες (Αυστρία και Γερμανία). Συμπεριλαμβανομένων και της περιοχής του Κοσόβου, των Σκοπίων, αλλά και της περιοχής της παλιάς Οθωμανικής Μακεδονίας, που η Συνθήκη του Βουκουρεστίου 1913 είχε κατοχυρώσει υπό την κυριαρχία της Σερβίας.
Στην ελληνική Βουλή της εποχής, απατώντας ο Ελευθέριος Βενιζέλος σ’ όσους διαρρήγνυαν τα ιμάτιά τους ότι η πολιτική του υπέρ της Σερβίας εκθέτει την Ελλάδα στις Μεγάλες Δυνάμεις, έλεγε ότι «…εάν μεγάλα και ισχυρά Κράτη δύνανται και να παραβλέπουν κατά τας περιστάσεις τας εκ των συνθηκών υποχρεώσεις, ο κίνδυνος δι’ αυτά εντεύθεν είναι μικρός. Υπάρχει ισχύς μεγάλη, η οποία ίσως αναπληροί την ηθικήν δύναμιν, αλλά δια Κράτη μικρά, όπως η Ελλάς,… η αθέτησις συμμαχικών υποχρεώσεων θ’ απετέλει δια το Κράτος ατίμωσιν, της οποίας η Ελλάς ως εξ όλης της Ιστορίας της δεν ήτο αξία, ατίμωσιν δε η οποία θα καθίστα το Κράτος τούτο ανίκανον του λοιπού να εκτελέση την ιστορικήν του σταδιοδρομίαν.» (Βίβλος του Ελευθερίου Βενιζέλου, τομ. 6ος, Αθήναι, 1979, σ. 107).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το τέλος της Μακεδονίας σήμανε την αρχή του τέλους της Ελλάδας. Διαβάστε να δείτε τι έρχεται κατά πάνω μας

Posted on Updated on

Το τέλος της Μακεδονίας σήμανε την αρχή του τέλους της Ελλάδας. Διαβάστε να δείτε τι έρχεται κατά πάνω μας

Από Σταύρος Καλεντερίδης

Ας ξεχάσουμε λίγο την εσωτερική πολιτική σκηνή της χώρας μας. Άλλωστε οι προδότες δεν ενδιαφέρονται αν θα επανεκλεγούν και δεν λογαριάζουν το πολιτικό κόστος της προδοσίας, μιας και αποκλειστικό τους μέλημα ήταν να πλήξουν ανεπανόρθωτα τον Ελληνισμό. Αυτό επετεύχθη de facto στις 12 Ιουνίου και de jure στις 17 Ιουνίου 2018. Ας εξετάσουμε λοιπόν τις επιπτώσεις αυτής της προδοσίας για την Ελλάδα σε διεθνές επίπεδο.

  1. Τα Σκόπια εισέρχονται στο ΝΑΤΟ και πραγματοποιείται η επίσημη έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ. Οι Σκοπιανοί αποκτούν ό,τι επιθυμούσαν από τους Έλληνες και πλέον μπορούν να είναι αδιάλλακτοι.
  2. Τα Σκόπια αποκτούν ΑΟΖ στον Θερμαϊκό και στο Αιγαίο. Αξιοποιούν πλήρως το λιμάνι της Θεσσαλονίκης το οποίο και χρησιμοποιούν για τις εμπορικές τους συναλλαγές, αποκτώντας ανεμπόδιστη έξοδο στη θάλασσα.
  3. Όπως έχει αποδείξει η ιστορία μας με το φασιστικό μόρφωμα της Τουρκίας, η ΝΑΤΟική συμμαχία δεν εξασφαλίζει φιλικές σχέσεις. Η παραδοσιακή και ουσιαστική συμμαχία Σκοπίων και Τουρκίας, προμηνύουν παρόμοιες εθνικές δοκιμασίες για την Ελλάδα στα βόρεια σύνορα, σαν αυτές που αντιμετωπίζουμε στο Αιγαίο και τη Θράκη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περιμένοντας τα 30 αργύρια

Posted on Updated on

Όταν σκύβει κανείς το κεφάλι, επιδιδόμενος με μία συνεχή διεθνή επαιτεία που έχει ως αποτέλεσμα τον εξευτελισμό και την αναξιοπρέπεια του, δεν τον σώζει απολύτως τίποτα.

«Η προδοσία δεν είναι δυνατόν να μην οδηγήσει στον απολυταρχισμό – αυτός αντίστοιχα στο φασισμό. Ο προδότης ξέρει τι διαπράττει και βέβαια δεν τολμάει να ρωτήσει κανέναν, ούτε καν την ίδια του την βουλή γιατί ακόμη και αυτή, παρά τα όσα ΝΑΙ του έχει εν λευκώ παράσχει, κάπου έχει και όρια. Έτσι λοιπόν απομένει η αυθαιρεσία (γράψιμο συμφωνίας στα κρυφά μεταξύ δυο ατόμων και μεταξύ τους πάλι υπογραφή), το τσάκισμα των αντιδράσεων πολιτών από στρατιές πραιτοριανών και η αυξανόμενη χρήση κρατικής βίας για την υποστήριξη της εξουσίας. Αν συνεχιστούν οι αντιδράσεις, υπάρχει η κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η καταστολή πολιτικών δικαιωμάτων, ο στρατιωτικός νόμος κοκ. Κοιτώντας μέσα στο αυγό του φιδιού, βλέπει κανείς το ερπετό έτοιμο να εκκολαφθεί» (σχόλιο αναγνώστη, πηγή).

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος 

Το εθνικό κόστος της Μακεδονίας είναι γνωστό σε όλους μας – ενώ πιθανότατα θα αποτελέσει την αφετηρία του διαμελισμού της Ελλάδας, με επόμενους υποψήφιους τη Θράκη, την Ήπειρο, τα νησιά μας κοκ. Το ιστορικό και πολιτισμικό κόστος επίσης, με το οικονομικό να είναι ανυπολόγιστο, ακόμη και αν δεχθούμε πως η συμφωνία είναι άριστη – εάν σκεφθεί κανείς πως το σήμα της Apple, με ιστορία μερικών δεκαετιών μόνο, εκτιμάται στα 170 δις $.

Η αιτία τώρα, για την οποία η κυβέρνηση σύρθηκε στη διαπραγμάτευση χωρίς να υπάρχει απολύτως κανένας λόγος, είναι ξεκάθαρη: η εξυπηρέτηση των γερμανικών συμφερόντων, όσον αφορά την εκπλήρωση του οράματος του Χίτλερ για την ευρύτερη περιοχή και την ενεργειακή της ανεξαρτησία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αντί για λαό έχει τη Γερμανία

Posted on Updated on

Ο ίδιος φιλοδοξεί να τον κρίνει η ιστορία. Αν ήξερε πόσο αμείλικτη είναι ίσως το απευχόταν. Γιατί η ιστορία θα γράψει ότι δεν πέρασε από τη χώρα πρωθυπουργός πιο υποκριτής, πιο ψεύτης, πιο αμοραλιστής. Μπροστά στον οποίο ο Ανδρέας Παπανδρέου ωχριά ως λαοπλάνος. Με τη διαφορά ότι ο Ανδρέας δεν πούλησε την πατρίδα του.
Τον Ιανουάριο του 2015 πάνω από 2,5 εκατομμύρια ψηφοφόρων τον ψήφισαν για πρωθυπουργό. Όχι επειδή ήταν νέος και ωραίος, αλλά επειδή υποσχόταν να ορθώσει ανάστημα στους δανειστές που ταπείνωναν τη χώρα, σε αντίθεση με τις προηγούμενες κυβερνήσεις.
Οι πιο αφελείς και καλοπροαίρετοι τον ψήφισαν γιατί πίστευαν στις εξαγγελίες του της Θεσσαλονίκης το 2014 για ένα οικονομικό πρόγραμμα χωρίς λιτότητα, με ανάπτυξη. Οι ακόμα πιο λίγοι, ονειροπόλοι της αριστεράς τον ψήφισαν για να δουν την αριστερά να κυβερνάει αντί να είναι μονίμως στην εξορία ή την αυτοεξορία και τη μουρμούρα. Οι πιο κουτοπόνηροι τον ψήφισαν για να μην πληρώνουν τα νόμιμα.
Δεν θα κρίνω τις απόψεις και τις προθέσεις όλων αυτών των πολιτών. Δικαίωμά τους και είναι δικιολογημένοι. Αν τα πίστευαν από αμορφωσιά και κουτοπονηριά πολλοί, ας όψονται όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις που τους διαμόρφωσαν έτσι. Γιατί αυτές έχουν καταντήσει το λαό σ αυτό που είναι σήμερα. Ο ΣΥΡΙΖΑ απλώς έβαλε την ταφόπλακα στο πτώμα.
Τον Ιανουάριο του 2015 αυτά τα εκατομμύρια του 36% των ψηφοφόρων, πίστευαν ότι ένας γενναίος νέος πολιτικός θα έσκιζε τα μνημόνια και θα έτριβε στα μούτρα των Γερμανών και του ΔΝΤ τα δεινά του.
Ενάμισι χρόνο αργότερα αυτός ο λαός μάθαινε από το στόμα του ίδιου του πρωθυπουργού μέσα στη Βουλή, ότι εκείνος αυταπατήθηκε και ότι τίποτε από όσα υποσχόταν τότε, πριν το 2015, δεν ήταν πρακτικά εφικτό. Αυτά που κάθε εχέφρων ήξερε, ήταν άγνωστα και στον τότε υποψήφιο πρωθυπουργό, αλλά και στον λαό που τον ψήφισε.
Το καλοκαίρι του 2015 ο πρωθυπουργός, αφού υπέγραψε τη συνέχιση των μνημονίων κρυφά από το λαό, τον κάλεσε στη συνέχεια να εγκρίνει ή να αρνηθεί αυτά τα νέα μνημόνια! Για να ξεγελάσει το λαό ότι τάχα αγωνίζεται, ευχόμενος να χάσει το δημοψήφισμα, όπως ομολογούν οι τότε στενοί του συνεργάτες!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Μακεδονία, η Κύπρος και η ελαφρότητα που μας κατατρέχει

Posted on Updated on

Του Άριστου Μιχαηλίδη από τον Φιλελεύθερο  

Τα πάθαμε τόσες πολλές φορές, δεν έπρεπε να βάλουμε λίγο μυαλό; Προπάντων στην Κύπρο. Διότι, αυτό που συμβαίνει τώρα στη συμφωνία για το Σκοπιανό είναι η ιστορία μας, η ιστορία του ελληνισμού σε όσα αφορούν τα εθνικά ζητήματα. Λέγεται και σαλαμοποίηση των εθνικών ζητημάτων. Αποδέχεσαι παράλογες αξιώσεις για να είσαι διαλλακτικός και δήθεν ρεαλιστής και τελικά δεν καταλαβαίνεις ποτέ πώς βρέθηκες μπροστά σε τετελεσμένα από τα οποία δεν μπορείς να ξεφύγεις. Η Ελλάδα θέλει να λύσει, λέει, ένα πρόβλημα που υπάρχει επειδή υπάρχει δίπλα της μια χώρα με εδαφικές βλέψεις εναντίον της. Αποδέχεται αυτή η χώρα να αναγνωριστεί ως Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας, οι υπήκοοί της να έχουν τη μακεδονική υπηκοότητα, η γλώσσα της να είναι η μακεδονική. Αποδέχεται ότι αυτή η Βόρεια Μακεδονία θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε δέκα χρόνια ουδείς θα ξέρει ότι η ιστορική Μακεδονία βρίσκεται στην ελληνική επικράτεια. Το μόνο κράτος που θα έχει το όνομα Μακεδονία, έστω και βόρεια, θα είναι αυτό που η Ελλάδα αναγνώρισε ως Μακεδονία, το κράτος των Σκοπίων και οι υπήκοοί της θα είναι οι Μακεδόνες. Κι όταν αυτοί θα ενισχύσουν τον εθνικισμό τους, που ήδη αναπτύσσεται και θα προβάλλουν αξιώσεις για τη δημιουργία της Μεγάλης Μακεδονίας θα διερωτώμαστε ποιος τους έδωσε υπόσταση. Μπορεί σήμερα να πρόκειται για ακραίες απόψεις, ωστόσο είναι υπαρκτές, και στη διαχείριση των εθνικών ζητημάτων δεν μπορούν να αγνοούνται. Ο σλαβομακεδονικός εθνικισμός έχει ως στόχο την ένωση μιας περιοχής των Βαλκανίων την οποία παρουσιάζουν ως τον ευρύτερο μακεδονικό χώρο που σύμφωνα με αυτούς διαμελίστηκε μεταξύ Ελλάδας, Βουλγαρίας, Σερβίας και Αλβανίας, με τη Θεσσαλονίκη ως πρωτεύουσα. Δεν είναι αδικαιολόγητο να προβλέψει κανείς ότι η Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας, μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, είναι πιθανό να αποτελέσει στο μέλλον το επίκεντρο αυτών των παράλογων ονείρων της Μεγάλης Μακεδονίας και από εκεί να ξεκινήσουν άλλα προβλήματα και τετελεσμένα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »