Ιστορικά

Η «φινλανδοποίηση» της Ελλάδος…

Posted on Updated on

Ο μέγας Θουκυδίδης, πριν από περίπου 2.500 χρόνια, σ’ εκείνον τον εκπληκτικό διάλογο μεταξύ Αθηναίων και Μηλίων, έθεσε ανεξίτηλα τις βάσεις των διεθνών σχέσεων. Τίποτα, ουσιαστικό, δεν άλλαξε από τότε. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι η «Ξυγγραφή» παραμένει, ακόμα και σήμερα, το ευαγγέλιο με τα σημαντικότερα αναλυτικά εργαλεία για την κατανόηση των σχέσεων μεταξύ κρατών. Πρόσφατα στην Αμερική το βιβλίο του Graham Allison, «Η παγίδα του Θουκυδίδη», επαναφέρει τον μεγάλο ιστορικό στο προσκήνιο.

Θεώρησα χρήσιμη αυτή την αναφορά για να υπογραμμίσω ότι στην χώρα που γεννήθηκε και έγραψε ο Θουκυδίδης τίποτα δεν μάθαμε από τα διδάγματά του.

Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα και λόγω της οικονομικής τραγωδίας που βιώνει, έχει εξασθενίσει σημαντικά ως δύναμη ισχύος στην περιοχή σε αντίθεση με την προκλητική και θρασύτατη Τουρκία. η οποία εκμεταλλευόμενη την οικονομική, στρατιωτική και διπλωματική της ισχύ, μας εγκλωβίζει σ’ ένα ιδιότυπο καθεστώς «φινλανδοποίησης».

Η πολιτική του κατευνασμού
Είτε από αδυναμία, είτε από φόβο, είτε από ιδεοληψία, είτε ακόμα και από αφελή πίστη στην προοπτική μιας ελληνοτουρκικής φιλίας, η Ελλάδα ακολουθούσε μια ανόητη πολιτική κατευνασμού απέναντι σ΄ έναν προκλητικό και θρασύτατο γείτονα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Όχι ηττοπάθεια στο Σκοπιανό.

Posted on Updated on

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 9 Ιανουαρίου 2018.

Πόσοι γνωρίζουν ότι το επίσημο όνομα της Ουρουγουάης είναι «Ανατολική Δημοκρατία της Ουρουγουάης»; Ούτε οι ίδιοι δεν θυμούνται τον «γεωγραφικό»  προσδιορισμό. Το όνομα της εθνότητας είναι ίσως σημαντικότερο από το όνομα της χώρας. Αποδοχή «Νέας ή Άνω Μακεδονία», εφόσον κατοικείται από «Μακεδόνες» ομιλώντες την «Μακεδονική» συνιστά έγκλημα για κάθε Έλληνα.

Κανένας περιηγητής, ιστορικός, καμία απογραφή ή μνημείο, δεν ανέφερε ποτέ ξεχωριστή Μακεδονική εθνότητα από τον 7ο αιώνα μ.Χ. που κατέβηκαν οι Σλάβοι στα Βαλκάνια μέχρι τον 20ο. Ο σφετερισμός είναι ωμός, ξεκάθαρος και απόλυτος, όπως και η δική μας ηττοπάθεια.

Ελληνίδα πρώην υπουργός εξωτερικών είπε δημοσίως «δεν υπάρχει κανείς που να μην λέει τη Μακεδονία, Μακεδονία». Μα όταν την ονομάζεις εσύ έτσι, περιμένεις να μην την αποκαλούν οι τρίτοι; Σαθρό είναι και το επιχείρημα ότι «το όνομα δεν ενοχλεί, αφού θα τους κυριεύσουμε οικονομικά»: μα αυτό ακριβώς κάναμε το 1995 με πληθώρα επιχειρήσεων, όμως παρά τις προσδοκίες σκλήρυνε περαιτέρω η στάση τους.

Το άκρον άωτον της ηττοπαθούς επιχειρηματολογίας είναι ότι δήθεν «όλος ο κόσμος τους αποκαλεί «Μακεδονία», δεν παίζει ρόλο τι κάνουμε εμείς, άρα πρόκειται για χαμένη υπόθεση». Ωστόσο, αντί να μη μας υπολογίζει κανείς, όλο σε μας έρχονται για έγκριση. Μάλλον γνωρίζουν ότι μόνο η δική μας γνώμη μετράει τελικά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από τη μαρξιστική αντίληψη στη σταλινική εκδοχή

Posted on Updated on

Κώστας Παπαϊωάννου, Η γένεση του ολοκληρωτισμού Οικονομική υπανάπτυξη και κοινωνική επανάσταση Επίμετρο: Γιώργος Καραμπελιάς, Η Οκτωβριανή Επανάσταση και η Ελλάδα Εναλλακτικές Εκδόσεις 2017, δ΄ έκδοση συμπληρωμένη και διορθωμένη Σελ. 640

Από την στήλη Ριζοσπαστικές Αναγνώσεις  σε Επιμέλεια: Γιώργου Σταματόπουλου από την Εφημερίδα των Συντακτών 

Εκατό χρόνια μετά τη σημαντικότερη επανάσταση του 20ού αιώνα μοιάζει κυριολεκτικά σαν να έχουν περάσει ολόκληροι αιώνες. Και όμως, αυτή σημάδεψε καθοριστικά τη σύγχρονη Ιστορία οι δε συνέπειές της θα συνεχίσουν να γίνονται αισθητές για πολλές δεκαετίες.

Γι’ αυτό και εξακολουθεί να είναι υψίστης σημασίας η προσπάθεια να εξηγηθεί το πώς και γιατί μια επανάσταση, που σάλπιζε την απελευθέρωση ολόκληρου του πλανήτη, μεταβλήθηκε σε ολοκληρωτισμό και δικτατορία πάνω στους ίδιους τους εργαζόμενους και ποιες υπήρξαν οι συνέπειες αυτού του μετασχηματισμού στα απελευθερωτικά κινήματα ολοκλήρου του πλανήτη αλλά και στην Ελλάδα.

Το βιβλίο του Κώστα Παπαϊωάννου «Η γένεση του ολοκληρωτισμού», που ολοκληρώθηκε το 1959, και γράφτηκε πρωτογενώς στα ελληνικά, αποτελεί μια ολοκληρωμένη και σφαιρική μελέτη –από τις σημαντικότερες στην παγκόσμια βιβλιογραφία– για τη ρωσική επανάσταση και τον γραφειοκρατικό εκφυλισμό της.

Ο Παπαϊωάννου εντοπίζει με διεισδυτικότητα τα βασικά χαρακτηριστικά της μετεξέλιξης της ρωσικής εργατικής επανάστασης σε δικτατορία πάνω στην ίδια την εργατική τάξη. Πρόκειται για ένα έργο κλασικό, με την πλήρη έννοια του όρου, δηλαδή ένα έργο που εξακολουθεί να είναι ερμηνευτικά επαρκές και πρωτότυπο, ακόμα και σήμερα εκατό χρόνια μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

1947. Η αφετηρία της τελευταίας απειλής για τη Μακεδονία. Η Συμφωνία του Μπλέντ και το Σχέδιο «Λίμνες».

Posted on Updated on

2018. Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ συνεχίζεται! Η κυβέρνηση φαίνεται διατεθειμένη να προχωρήσει σε μιά απαράδεκτη και εθνικά επικίνδυνη συμφωνία. Για όνομα της Δημοκρατία των Σκοπίων που θα περιέχει και το συνθετικό Μακεδονία.
Παραθέτω κατωτέρω ένα μικρό σχετικό απόσπασμα από το επόμενο έργο μου.
«..Στο διάστημα μεταύ 30ης Ιουλίου – 1ης Αυγούστου έγινε η διάσκεψη του Μπλέντ με θέμα την Μακεδονική Ένωση και τη δημιουργία της «Ομόσπονδης Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας». Η διάσκεψη ήταν μεταξύ Βουλγαρίας και Γιουγκοσλαβίας, αλλά με συμμετοχή αντιπροσώπων της Αλβανίας, Σοβιετικής Ένωσης και του ΚΚΕ.
Η διάσκεψη κατέληξε στη Συμφωνία του Μπλέντ για τα εδάφη που θα αποτελούσαν την Ομοσπονδία της Μακεδονίας, ενώ αποφάσισαν και για τη βοήθεια που θα παρείχαν στον «ΔΣΕ»ώστε να επιτύχει την απόσχιση της Ελληνικής Μακεδονίας που προοριζόταν να αποτελέσει μέρος της Ομοσπονδίας.
Ο ίδιος ο Τίτο, δύο χρόνια αργότερα, στις 1 Αυγούστου 1949, ομιλώντας στα Σκόπια, είπε για τη Συμφωνία του Μπλέντ: «Καταλήξαμε στη Συμφωνία του Μπλέντ, για να εξοφλήσουμε κάθε σχέση με το παρελθόν και να λύσουμε το Μακεδονικό ζήτημα με τρόπο ορθόδοξα μαρξιστικό. Διακηρύξαμε ότι οι λαοί της Μακεδονίας του Βαρδάρη, του Πιρίν και του Αιγαίου έπρεπε να αποκτήσουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσής τους».
Ακόμη, στις 12 – 15 Σεπτεμβρίου 1947, συνήλθε στη Γιουγκοσλαβία η 3η ολομέλεια της Κ.Ε*. του ΚΚΕ. Ευθυγραμισμένοι οι κομμουνιστές της Ελλάδος με τη Συμφωνία του Μπλέντ, απεφάσισαν τη συνέχιση του ένοπλου αγώνα του «ΔΣΕ» με όλα τα μέσα και τον αποκλεισμό κάθε ιδέας πολιτικού συμβιβασμού με την Ελληνική κυβέρνηση. Λειτουργώντας με αυτό το πνεύμα, προετοίμασαν και το σχέδιο «Λίμνες», το οποίο καλούσε τον «ΔΣΕ» να σχηματίσει στρατό 50.000 – 60.000 μαχητών, ικανό να καταλάβει και να κρατήσει μεγάλες περιοχές της βορείου Ελλάδος περιλαμβανομένης και της Θεσσαλονίκης.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Διαβάστε τι γράφει για τον όρο «Μακεδονία» η εγγονή του Τίτο.

Posted on Updated on

Γράφει η DR SVETLANA BROZ *
Αξίζει να το διαβάσουμε όλοι, αλλά ιδιαίτερα οι ηττοπαθείς ανάμεσά μας.
Στη φωτογραφία βλέπουμε την κεντρική πλατεία των Σκοπίων με ένα τεράστιο, επιβλητικό άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Έλληνα στρατηλάτη με το ελληνικό όνομα, που μιλούσε ελληνικά, ήταν μαθητής του Αριστοτέλη, αδελφός της Θεσσαλονίκης, υϊός του Φιλίππου και της Ολυμπιάδας, νικητής των Ολυμπιακών Αγώνων των Ελλήνων, στρατηγός «όλων των Ελλήνων πλην Λακεδαιμονίων», επέκτεινε τον Ελληνικό πολιτισμό μέχρι την Περσία και την Ινδία δημιουργούντας τους Ελληνιστικούς Χρόνους και κάνοντας την ελληνική γλώσσα και τον ελληνικό πολιτισμό κυρίαρχο στον κόσμο και που έζησε 1000 (χίλια) χρόνια πριν κατέβουν τα πρώτα Σλαβικά φύλα στην Βαλκανική χερσόνησο.

==========================

5 Ιανουαρίου 2017. Η Καθημερινή δημοσιεύει στα αγγλικά και στα ελληνικά ένα άρθρο της Κροάτισσας εγγονής του Τίτο για το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μένουμε Θεσσαλονίκη: «Ο εθνομηδενισμός βλάπτει σοβαρά την διπλωματία».

Posted on

Ανακοίνωση του Μένουμε Θεσσαλονίκη, δημοτικής κίνησης του Δήμου Θεσσαλονίκης

Με την πρόσκληση του προέδρου της ΠΓΔΜ, Ζ. Ζάεφ, για να γιορτάσει μαζί με τον Γ. Μπουτάρη την Πρωτοχρονιά, ο τελευταίος ενεπλάκη στις διαδικασίες επαναπροσέγγισης των δυο κρατών για να βελτιώσει το μεταξύ τους κλίμα. Ως συνήθως όμως, όπως κάθε φορά που καταπιάνεται με εθνικά θέματα, ο Δήμαρχος τα έκανε μαντάρα: Όχι μόνον δεν έφερε κοντύτερα τις δυο πλευρές, αλλά κατάφερε να εξοργίσει την πλειοψηφία της μίας, μάλιστα της δικής του, δυσκολεύοντας έτσι πολύ περισσότερο την κατάσταση, απ’ ό,τι θα την βελτιώσουν διαφημιστικού εμπνεύσεως καμπάνιες, όπως η κοινή ελληνοσκοπιανή κάθοδο του Αξιού με… κανό.

Το πρόβλημα είναι εγγενές στην πολιτική περσόνα Μπουτάρη: Ο νεοφιλελεύθερος εθνομηδενισμός του τον έχει ήδη αποξενώσει οριστικά  από την τοπική πλειοψηφία, και άρα, οποιαδήποτε παρέμβασή του πάνω στα εθνικά ζητήματα είναι ναρκοθετημένη εξ αρχής: Ποιoς θα πιστέψει έναν Δήμαρχο που μεροληπτεί συστηματικά εναντίον της ελληνικής ιστορίας και της ταυτότητας της πόλης, διότι θέλει να αυτοσκηνοθετείται ως ανεκτικός στον εθνικισμό των άλλων, κάτι που υπαγορεύει τόσο το «σχέδιό» του για την πόλη όσο και μικροπολιτικές αναγκαιότητες τις οποίες θα συζητήσουμε στην συνέχεια; Από την πρώτη στιγμή της ανόδου του στην Δημαρχία της Θεσσαλονίκης έχει εκσφενδονίσει πλείστες όσες «χειροβομβίδες»: Η Θεσσαλονίκη «προσαρτήθηκε» το 1912, «η Ελλάδα προκάλεσε την παρακμή της πολυπολιτισμικής οθωμανικής Θεσσαλονίκης», τα Σκόπια είναι νέτη «Μακεδονία» κάθε φορά που τα επισκέπτεται, στο brand της πόλης –όπως ονομάζουν πλέον οι protégé του την ταυτότητά της, υποδεικνύοντας έτσι άθελά τους την εμπορευματοποίηση της ιστορίας της– κυριαρχεί ο τάχα «ένδοξος Οθωμανισμός».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ζητείται πατριωτισμός

Posted on Updated on

Πραγματικά δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι μυαλό κουβαλάνε οι πολιτικοί που καλούνται να διαχειριστούν το θέμα των Σκοπίων. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι σκέφτονται αυτοί οι διάφοροι τύποι που είναι βουλευτές και θα κληθούν να ψηφίσουν για το όνομα μιας ανύπαρκτης μέχρι πριν μερικές δεκαετίες χώρας, με ανύπαρκτη ιστορία και με ξεκάθαρες αποδείξεις ότι δεν έχουν καμιά σχέση με τους αρχαίους Μακεδόνες.

Το λέμε αυτό με αφορμή την ξεκάθαρη δήλωση του βουλευτή του Ποταμιού, Σπύρου Δανέλλη, ότι θα ψηφίσει υπέρ ενός ονόματος «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Πιο ξεκάθαρος δεν θα μπορούσε να είναι, άλλωστε επιχειρηματολόγησε λέγοντας ότι η ελληνική Μακεδονία είναι ελληνική διότι παλιά υπήρχε και Μακεδονία με Σλάβους.

Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε δηλαδή, όμως, αυτό που μένει είναι ποιοι θα πάνε να ψηφίσουν. Όπως καλή ώρα ο Κατσίκης των ΑΝΕΛΛ. Είπε ότι η πλειοψηφία που θα επιλέξει ένα όνομα με συνθετικό Μακεδονία θα έχει πράξει εθνική μειοδοσία αλλά αυτός και οι υπόλοιποι ψεκασμένοι προφανώς, θα ψηφίσουν υπέρ αφού το είπε η πλειοψηφία.

Πράγματι θέλουν να δικαιολογήσουν απόλυτα τον χαρακτηρισμό ψεκασμένοι. Δεν εξηγείται αλλιώς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Μακεδονικό» – Ένα προπαγανδιστικό ψέμα της Κομμουνιστικής Διεθνούς…

Posted on

rizospastis-makedonia__article

 

«Μακεδονικό» – Ένα προπαγανδιστικό ψέμα της Κομμουνιστικής Διεθνούς…

Του Θανάση Κ.

«Αν δεν καταλάβουμε το πρόβλημα, δεν πρόκειται ποτέ να το λύσουμε…». Δεν το είπε κανένας «σοφός». Το αναγνώρισαν όλοι οι σοφοί της Ιστορίας. Κάποιοι μάλιστα διακήρυξαν, πώς πολλές φορές, το να ορίσεις το πρόβλημα είναι πιο δύσκολο από το να το λύσεις

Σχετικά με το Σκοπιανό, κάποιοι πιστεύουν ακόμα πως το πρόβλημα ξεκίνησε τάχα, όταν διαλύθηκε η Γιουγκοσλαβία και μία από τις ομόσπονδες δημοκρατίες της θέλησε να ανακηρυχθεί ανεξάρτητο κράτος (όπως και όλες οι υπόλοιπες).

Χρησιμοποιώντας το (εσωτερικό) όνομα που είχε από πριν, ως τμήμα της Γιουγκοσλαβίας. Από πριν, λέει…

Από πότε «πριν»;

Εδώ είναι αυτό που δεν θέλουν ή δεν μπορούν να δουν. Και προσπαθούν να επιβάλουν σε ένα ολόκληρο λαό – τους Έλληνες – την απόλυτη «τύφλωση». Όμως ευτυχώς οι Έλληνες ξέρουν…

Ξέρουν πια την αλήθεια. Τουλάχιστον γι’ αυτό…

* Ξέρουν– αλήθεια πρώτη – πως η περιοχή αυτή της Γιουγκοσλαβίας ΔΕΝ λεγόταν «Μακεδονία» από πάντα! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΝΕΚΡΟΙ

Posted on Updated on

Ζούμε με σκυμμένο το κεφάλι το άγχος των δόσεων, που μας επιβάλλονται ετσιθελικά για να εξυπηρετηθούν οι δανειστές και ταυτόχρονα να διασωθεί το εγχώριο ολιγαρχικό καθεστώς.

Με τον εκφοβισμό και την τρομοκράτηση έκαναν τους Έλληνες ζόμπι, ώστε

να μην έχουν μυαλό για να σκεφτούν κάτι άλλο για τη ζωή τους, πέρα από το πως θα καταφέρουν να πληρώσουν τη επόμενη δόση της εφορίας και τους διάφορους λογαριασμούς που κοινοποιούνται ασταμάτητα.

Σε κάθε περίπτωση, αντί εμείς οι πολίτες να βγούμε μπροστά και να διεκδικήσουμε τη ζωή μας και τα δικαιά μας, έχουμε υποχρεωθεί σε καθημερινές μάχες οπισθοφυλακής, τις οποίες ο καθένας δίνει μόνος του και απομονωμένος, προσπαθώντας να διασώσει ό,τι περιουσιακό στοιχείο έχει φτιάξει κατά το παρελθόν.

Όμως το σύστημα θέλει άφθονο «αίμα» για να τραφεί και επομένως, όσο μένουμε παθητικοί κανείς μας δεν πρόκειται να γλιτώσει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποιό θα είναι το κόστος; Οι σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ μετά την καταδίκη του “ταμία” του Ερντογάν

Posted on Updated on

Ο Χακάν Αττίλα σε σκίτσο του δικαστηρίου της Νέας Υόρκης. Via Twitter

Ο Χακάν Αττίλα σε σκίτσο του δικαστηρίου της Νέας Υόρκης.

Του ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΖΟΥΠΑΝΙΩΤΗ

Η απόφαση των ενόρκων του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου του Μανχάταν να βρουν ένοχο τον αναπληρωτή γενικό διευθυντή της τουρκικής κρατικής τράπεζας Halkbank, Χακάν Ατίλα, στις 5 από τις 6 σε βάρος του κατηγορίες για παραβίαση των διεθνών και αμερικανικών κυρώσεων σε βάρος του Ιράν, ανοίγει ένα νέα κεφάλαιο στην “κόντρα” μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας, ιδίως μετά τις έντονες αντιδράσεις Τούρκων επισήμων. Σε καθαρά νομικό επίπεδο, σε λίγες μέρες ο δικαστής θα κληθεί να αποφασίσει για την ποινή που θα επιβληθεί στον Χακάν Ατίλα, στη βάση των οδηγιών που καθορίζει ο κώδικας ποινικής δικονομίας και των ελαφρυντικών που υπάρχουν, με κυριότερο το γεγονός ότι δεν δωροδοκήθηκε. Από την άλλη, ο Ατίλα είναι πιθανόν να ασκήσει έφεση στην απόφαση, στην βάση των πολλών ενστάσεων που υποβλήθηκαν από την υπεράσπιση στη διάρκεια της δίκης, ξεκινώντας από την χρησιμοποίηση αποδεικτικού υλικού το οποίο είχε μεταφερθεί με μη ενδεδειγμένους τρόπους εκτός Τουρκίας, από τον πρώην Τούρκο αστυνομικό Χουσεΐν Κορκμάζ, ο οποίος μάλιστα διέφυγε λαθραία από τη χώρα του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το πολιτικό πρόβλημα του Ορθοδόξου πολιτισμού τον 21ο αιώνα

Posted on Updated on

Γράφει ο Μάριος Νοβακόπουλος*.

Σε μια εποχή πλανητικού μετασχηματισμού, ο ορθόδοξος κόσμος στέκεται διαιρεμένος και αποπροσανατολισμένος ανάμεσα στην παρακμάζουσα αλλά ακόμη κυρίαρχη Δύση και τις ανερχόμενες δυνάμεις του Νότου και της Άπω Ανατολής.  Η κρίση του 20ου αιώνα ανήκει πια στο παρελθόν, όμως οι ξένες εξαρτήσεις, η έλλειψη οράματος, η δημογραφική καχεξία και η αμφιλεγόμενη στάση της Ρωσίας δημιουργεί προβληματισμούς για το μέλλον.

Κατά τη μακρά  του ιστορία ο ορθόδοξος χριστιανισμός, γεννημένος στην ελληνίζουσα λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου και ανεπτυγμένος στο διανοητικό περιβάλλον της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, εξαπλώθηκε σε μια μεγάλη χωρική έκταση από τις νότιες ελλαδικές άκρες ως τις παγωμένες ακτές του βορειοδυτικού Ειρηνικού ωκεανού.  Τα μεταβυζαντινά έθνη της βαλκανικής χερσονήσου και του Καυκάσου, μαζί με την ευαγγελισμένη Ρωσία, αποτέλεσαν τον πολιτικό και πολιτισμικό πυρήνα του χώρου αυτού.  Η Ορθοδοξία λειτουργούσε ως η πνευματική πτυχή της βυζαντινής ηγεμονίας (εκληφθείσης ως πανορθοδόξου οικουμένης), η οποία όμως κατακερματίστηκε και καταλύθηκε, πρώτα με την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως στους Σταυροφόρους το 1204 και ύστερα με την οριστική άλωση του 1453 από τους Οθωμανούς Τούρκους.  Με την ξένη κατάκτηση και τον εξισλαμισμό, οι ορθόδοξες χερσόνησοι του Αίμου και της Μικρασίας είδαν τη δημογραφία τους να αλλοιώνεται και τους πολιτισμούς τους να τίθενται εκτός της παγκοσμίου ιστορίας.  Η ανάδυση, από την άλλη, της Ρωσίας ως μεγάλης δύναμης και η θεαματική γεωγραφική της επέκταση την κατέστησε μακράν το μεγαλύτερο, ισχυρότερο και πολυπληθέστερο ορθόδοξο κράτος.

Ο εικοστός αιώνες υπήρξε εποχή μεγάλης κρίσης για την Ορθοδοξία.  Η αυγή του αιώνα είδε τα βαλκανικά ορθόδοξα κράτη να εκπαραθυρώνουν σχεδόν την Οθωμανική αυτοκρατορία από την Ευρώπη, αφού τον προηγούμενο αιώνα είχαν κερδίσει την ανεξαρτησία τους.  Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος όμως έφερε δύο μεγάλες ανατροπές:  πρώτον τις νεοτουρκικές και κεμαλικές γενοκτονίεςκατά των χριστιανών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.  Η σφαγή και ο εκτοπισμός εκατομμυρίων Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων εξανέμισε τις τελευταίες ρωμαλέες (υπολογίσιμες οικονομικά, πολιτισμικά και δημογραφικά) χριστιανικές παρουσίες στη Μέση Ανατολή.  Δεύτερον, η κομμουνιστική Οκτωβριανή Επανάσταση οδήγησε στην κατάλυση της Ρωσικής αυτοκρατορίας και τη δολοφονία της δυναστείας των Ρωμανόφ.  Στη θέση της μόνης ορθόδοξης μεγάλης δυνάμεως εγκαθιδρύθηκε η διακηρυγμένα άθεη Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών.  Η θρησκεία τέθηκε υπό διωγμό, ο οποίος ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια υπήρξε πολύ αιματηρός.  Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η συμμαχική αντεπίθεση έφερε τα σοβιετικά στρατεύματα στη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και τη Γιουγκοσλαβία.  Η εγκαθίδρυση κομμουνιστικών κυβερνήσεων έφερε και εκεί τη δίωξη της Ορθοδοξία, λιγότερο ή περισσότερο έντονη.  Συν τω χρόνω στις περισσότερες από αυτές χώρες βρέθηκε κάποιου είδους ισορροπία του τρόμου μεταξύ της Εκκλησίας και των κυβερνήσεων, με κοινό όμως στοιχείο τη δημόσια εκκοσμίκευση και τη δραστική περιστολή των θρησκευτικών ελευθεριών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η «Αριστερά» του Politically Correct (Εξαιρετικό)

Posted on Updated on

Γραμμένο τον Ιούλιο του 2017
  Γράφει: Ο Ηλίας Παπαναστασίου 


Πρώτο σημείο. Η επερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ – 25 βουλευτές – για την εκπομπή της Ελληνοφρένειας και τον υποτιθέμενο «σεξισμό» της.
Δεύτερο σημείο. Η αντίδραση της δημάρχου Ζωγράφου για τον θάνατο της εργαζόμενης στην Καθαριότητα, όπου εκτοξεύτηκαν και πάλι οι κατηγορίες για «σεξισμό».
Όπως φαίνεται τελικά διαμορφώνεται – για πρώτη φορά στην Ελλάδα –

μια «Αριστερά» όπου διάφορες μειονότητες και οι πάλαι ποτέ περιθωριακοί της αστικής κοινωνίας μετατρέπονται από τον ΣΥΡΙΖΑ σε «σημαία κοινωνικής αμφισβήτησης» (π.χ. ΛΟΑΤ). 

Το ίδιο φυσικά αφορά και κάθε λογής μειονότητες εκτός από τις σεξουαλικές (πολιτικές, θρησκευτικές, φεμινίστριες «τρίτου κύματος» κ.λπ.).

Αυτό είναι το πρώτο δεδομένο.

Παράλληλα, αυτού του είδους η (εντός εισαγωγικών) Αριστερά κρατά αποστάσεις από το ιστορικό, κοινωνικό και ταξικό υποκείμενο, που ήταν οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα, δηλαδή η κλασική εργατική τάξη, και η οποία, αν όχι εξαφανίζεται από τον πολιτικό ορίζοντα, πάντως απομακρύνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την οπτική της «ροζ, μεταρρυθμιστικής Αριστεράς».

Με άλλα λόγια, δημιουργείται – και πάλι για πρώτη φορά – μια «Αριστερά» που δεν έχει καμία σχέση με την εργατική τάξη ή το εργατικό κίνημα. Κατά βάθος, αν όχι περιφρονεί, τουλάχιστον υποτιμά την τάξη αυτή απευθυνόμενη κυρίως στα μικροαστικά και – λίγο παραπάνω… – καλοστεκούμενα στρώματα της μεσοαστικής τάξης.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μαρξισμός κι ἀριστεροί μᾶς τελειώνουν

Posted on Updated on

Τοῦ Γιώργου Κακαρελίδη
Καθηγητοῦ Ἐφαρμογῶν στὴν Ἐπιχ. Ἒρευνα & Στατιστικὴ τοὒ ΤΕΙ Δυτικῆς Ἑλλάδος
kakarelidis@gmail.com

Ἀναρωτιέται κανείς, πῶς μπόρεσαν ἀριστεροί, ὑποτίθεται, ἀπό αὐτούς, ποὺ μετεῖχαν σὲ ἀγῶνες ὑπὲρ ἐργαζομένων, καταπιεσμένων καὶ λοιπῶν ἀναξιοπαθούντων (!), νὰ προδώσουν τὰ ἰδανικά τους, νὰ ἀποτάξουν τὴν μαρξική ‘σκέψη’, νὰ ἐνσωματωθοῦν στὸ ‘Σύστημα’, νὰ ὑποκύπτουν στὰ νεοταξικὰ κελεύσματα, νὰ ἐκχωροῦν ἀνενδοίαστα, ἐθνική κυριαρχία καὶ κρατικὺ ὑπόσταση, ἀλλά καὶ νὰ ἀπομυζοῦν χωρὶς ντροπή, τὸ ὑστέρημα τοῦ Λαοῦ καὶ νὰ ἑτοιμάζονται γιὰ τῆν ὑφαρπαγή τῶν σπιτιῶν του, ἔχοντας ‘ρυθμίσει’ πλήρη ἀτιμωρησία τους.

Ὅλοι αὐτοί, εἶχαν βαθειὰ ἐντρυφήσει καὶ ἀποδεχθῆ τὸν μαρξισμό, ὡς Φιλοσοφία ἀπόλυτη, σὲ βαθμό ‘Θεολογίας’. Ἀκόμη καὶ γιὰ τὰ διαπραττώμενα ὑπὸ τοῦ Ὑπαρκτοῦ, ἐγκλήματα, ἔλεγαν ὅτι προεῖχε ἡ συγκράτηση τῶν μαζῶν, μὲ τὴν ἐφεύρεση τῶν διαφοροποιήσεων καὶ  ἰδιαιτεροτήτων τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ χώρου, μαζὶ μὲ τὴν ‘ἀληθή’ ἑρμηνεία τοῦ Μαρξισμοῦ ἀπὸ ἀναθεωρητές (Καστοριάδη, Αξελό, Αλτουσέρ, Μαρκούζε, Σαρτρ κλπ).

Μάταια, ὅπως ἀπεδείχθη. Γιατὶ ὁ Μαρξισμός ὡς Ὑλισμός, δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι φιλοσοφία, δηλαδὴ μεταφυσική οὔτε νὰ γονιμοποιῇ κάποια φιλοσοφικὴ ἤ ἄλλη σκέψη. Ὁ Μἀρξ ὑπάγει τὴν γνώση, δηλαδὴ τὴν κουλτούρα, στὴν δικαιοδοσία τῶν παραγωγικῶν δυνάμεων, τὴν δὲ διανομή – διάθεση τοῦ προϊόντος στὴν (προλεταριακή) Τάξη. Τόνισε ἰδιαίτερα τὴν συνδετικὴ δύναμη τῆς ταξικῆς προλεταριακῆς ἑνότητος, στὴν παρόρμηση ἱκανοποίησης καὶ μάλιστα ἀναδρομικά, ματαιωμένων ἐπιθυμιών ζώντων, τεθνεώτων καὶ ἐπερχομένων, μελῶν της, ποὺ προτρέπει σὲ διαρκὲς ἐπαναστατικό προτσές, χαρακτηρίζοντας μάλιστα ὡς ‘κλοπή’ τὴν διάθεση τῆς ὑπεραξίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μια επιστολή του 2010 για το Μακεδονικό προς τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος, που πρέπει να διαβαστεί ΚΥΡΙΩΣ σήμερα απ’ όλους

Posted on Updated on

Χάρτης του 1467 – Η περιοχή των Σκοπίων ΔΕΝ είναι Μακεδονία, ούτε υπό τη γεωγραφική έννοια – Λεπτομέρεις για το χάρτη ΕΔΩ

ΠΕΤΡΟΣ Α. ΓΕΩΡΓΑΝΤΖΗΣ                                                                     Ξάνθη 15 Οκτωβρίου 2010
Δρ. Θ. – ιστορικός
Τρις βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών
Αντίκα 19 Ξάνθη. τηλ. 2541024872 Ανοιχτή επιστολή
Προς:
1. τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας κ. Γ. Παπανδρέου, 
2. τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων κ. Φ. Πετσάνλικον, 
3. τους κ. αρχηγούς των Κομμάτων της Ελληνικής Βουλής και 
4. όλους εν γένει τους Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
Αξιότιμοι Κύριοι,
Παρακολουθώ εξ αρχής, όσο μπορώ περισσότερο από την απόμακρη και ακριτική Ξάνθη, τα όσα κατά καιρούς λέγονται και γράφονται γύρω από το θέμα της ονοματοδοσίας της χώρας που σήμερα φέρει την ονομασία Π.Γ.Δ.Μ. και τις θέσεις των ελληνικών κομμάτων γύρω από την υιοθέτηση ή μη της ονομασίας «Μακεδονία» ή «με προσθήκη γεωγραφικού προσδιορισμού» (π.χ. Άνω ή βόρεια Μακεδονία ή Μακεδονία του Βαρδάρη κ.λπ) ή τα «παράγωγα» αυτής, και απορώ γιατί όλοι αυτοί οι δόλιχοι και μαιανδρισμοί και δεν αξιώνετε να λάβει το δικό της όνομα, για το οποίο ευθύς στη συνέχεια ο λόγος.
Αρχικά θέλω να σημειώσω ότι δεν είναι δυνατόν να προσδιορισθεί ένας χώρος μόνον γεωγραφικά, χωρίς να υπεμφαίνεται αυτού η ιστορία.
Π.χ. δεν μπορούμε να λέγουμε «Θερμοπύλες» ή «Μαραθώνας» ή «Σαλαμίνα» χωρίς συνειρμικά να συνδέονται αυτοί με τα ιστορικά γεγονότα που έλαβαν χώρα σε κάθε χώρο. ΄
Αλλες λέξεσι η γεωγραφία και η ιστορία ενός χώρου είναι αλληλένδετες ώστε το ιστορικό γεγονός να συνδέεται άρρηκτα με κάποιο γεωγραφικό χώρο και τανάπαλι κάθε γεωγραφικός χώρος έχει την ιστορία του. Εάν χωρισθούν αυτά τα δύο τότε η ιστορία καταντά μύθος η δε γεωγραφία terra ingognita (χώρα παρθένα και ανεξερεύνητη).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Έχουμε λόγο να βιαζόμαστε για την επίλυση του σκοπιανού ζητήματος;

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για Έχουμε λόγο να βιαζόμαστε για την επίλυση του σκοπιανού ζητήματος;

Τι μας νοιάζει εμάς αν μπουν ή δεν μπουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ; Πρόκειται να μας… προστατέψουν από κάποια ενδεχόμενη εχθρική επίθεση;

Τα Σκόπια βιάζονται να λυθεί το ζήτημα με την ονομασία για ν’ ανοίξει ο δρόμος για ένταξη στο ΝΑΤΟ. Αυτοί βιάζονται. Εμείς τι λόγο έχουμε να βιαζόμαστε για την δήθεν επίλυση του Σκοπιανού ζητήματος, κάνοντας κι άλλες υποχωρήσεις; Τι μας νοιάζει εμάς αν μπουν ή δεν μπουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ; Πρόκειται να μας… προστατέψουν από εχθρική επίθεση;

Αποκαλυπτική η φράση του Αιγύπτιου πρεσβευτή στην Αθήνα, στις ευχές του: «Θεωρώ ότι βρίσκομαι στο σπίτι μου». Κάποιοι το εξέλαβαν ότι περνά πολύ καλά ο άνθρωπος εδώ. Έτσι είναι, ή μήπως μένει κοντά στα Εξάρχεια και η Αθήνα του θυμίζει Κάιρο με τις συνεχείς βομβιστικές ενέργειες; Από αυτήν την άποψη έχει δίκαιο ο άνθρωπος. Βόμβες έβλεπε στην Αίγυπτο, τα ίδια -περίπου- βλέπει και στη γειτονιά του.

«Κατευναστής είναι αυτός που ταΐζει τον κροκόδειλο, ελπίζοντας ότι θα τον φάει τελευταίο», είπε ο Ουίνστον Τσόρτσιλ. [An appeaser is one who feeds a crocodile, hoping it will eat him last]. Πόσα πρέπει να υποστούμε για να το καταλάβουν αυτό επί τέλους οι αρμόδιοι; [Το ζήτημα είναι βέβαια, ποιοι είναι οι αρμόδιοι. Εντός Ελλάδος ή πέρα από τον Ατλαντικό].

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην κυβέρνηση πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, θα έδινε άσυλο στους πραξικοπηματίες που επιχείρησαν να ανατρέψουν τον Χίτλερ, ή θα τους έστελνε πίσω;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »