Οικονομία

Στην εποχή του χρέους…

Posted on Updated on

Πάσχος Μανδραβέλης

Τ​​ην εποχή που η χώρα δημιουργούσε νέο χρέος με ρυθμό 2 δισ. ευρώ κάθε μήνα (24 δισ. ήταν το πρωτογενές έλλειμμα το 2009), στην ελληνική δημόσια σφαίρα διαμορφώνονταν δύο αιτήματα. Πρώτον, «να πέσουν περισσότερα λεφτά στην αγορά», που σήμαινε μεγαλύτερα ελλείμματα και περισσότερο χρέος, και δεύτερον, να σβήσει το χρέος ως «παράνομο, επονείδιστο και επαχθές». «Δεν χρωστάμε δεν πληρώνουμε» ήταν το σύνθημα.

Η αντίφαση –δεν πληρώνω τα παλιά μου χρέη, αλλά δανείστε μου κι άλλα– δεν ήταν εμφανής. Βεβαίως, ουδείς από τους πιστωτές ζητούσε αποπληρωμή του χρέους. Αυτή είχε μεταφερθεί για το 2021 με αδιόρατες υποσχέσεις περί επαναδιευθέτησής του, αλλά η Ελλάδα φλεγόταν από τον καημό του Deptocracy, μιας προπαγανδιστικής μπαρούφας που κατόπιν η κυβέρνηση του 2015 το έκανε επίσημη πολιτική. Ή, για να είμαστε δίκαιοι, ένα μέρος των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είχε αποφασίσει για λόγους αυτοπροβολής να σηκώσει το αίτημα. Στα χρόνια της Πρώτης Φοράς Αριστερά δεν υπάρχει ενιαία πολιτική στόχευση. Κάθε κομμάτι της σηκώνει ένα «επαναστατικό» μπαϊράκι και τραβά την ανηφόρα με σημαίες και με ταμπούρλα. Ηταν τότε που η ανεκδιήγητη είχε κάνει Επιτροπή Χρέους στη Βουλή, την οποία δυστυχώς νομιμοποίησαν με την παρουσία τους και ο πρωθυπουργός, αλλά και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι δολοφόνοι της τελευταίας ελπίδας

Posted on Updated on

264
Photo: Οικογένεια σαλτιμπάγκων, Πικάσο

Πρόκειται ασφαλώς για αυτούς που, ενώ είχαν υποσχεθεί τη ρήξη, άλλαξαν λόγω δειλίας ή/και ενδοτισμού στρατόπεδο – ενώ αδυνατώ να καταλάβω γιατί η εγχώρια και διεθνής ελληνική οικονομική ελίτ αδιαφορεί σε τόσο μεγάλο βαθμό για την Ελλάδα, κρίνοντας από το ότι δεν κάνει απολύτως τίποτα, ενώ έχει τόσο τις ικανότητες, όσο και τις δυνάμεις.

Άποψη

Κανένας σοβαρός Έλληνας δεν μπορεί να ισχυρισθεί τεκμηριωμένα πως η σημερινή κυβέρνηση φταίει για το θλιβερό κατάντημα της Ελλάδας – χωρίς να εννοώ μόνο την οικονομική, την κοινωνική και την πολιτισμική της κατάρρευση αλλά, κυρίως, τη μετατροπή της σε ένα άβουλο γερμανικό προτεκτοράτο, το οποίο άγεται και φέρεται από τις αποφάσεις ενός παθολογικά συμπλεγματικού Γερμανού.
Σε μία χώρα-αποδέκτη δεκάδων εξευτελισμών και προσβολών, με αποτέλεσμα να μην έχει χάσει μόνο την εθνική της κυριαρχία αλλά, ίσως το σημαντικότερο, την υπερηφάνεια και την αξιοπρέπεια της – με αποτέλεσμα να έχουν εκμηδενισθεί όλες οι υγιείς αντιστάσεις των Πολιτών της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο νούμερο ένα εχθρός της Ελλάδας

Posted on Updated on

Βασίλης Βιλιάρδος 

Η πρωσική πλευρά της γερμανικής κυβέρνησης, με εκτελεστή τον κ. Σόιμπλε, φοβάται τρία πράγματα όσον αφορά την Ελλάδα, εάν τυχόν αποκτήσει έναν ικανό, εθνικά υπερήφανο, αξιοπρεπή και θαρραλέο ηγέτη: (α) την ελεγχόμενη στάση πληρωμών εντός της Ευρωζώνης με δική της πρωτοβουλία, (β) την εκούσια έξοδο της από τη νομισματική ένωση μετά από νομικές διαδικασίες και συντεταγμένες διαπραγματεύσεις δύο ετών, καθώς επίσης (γ) τη βιώσιμη ανάπτυξη της οικονομίας της αφού εγκαταλείψει το ευρώ, γνωρίζοντας ότι η χώρα έχει τις προϋποθέσεις για να τα καταφέρει.
Σύμφωνα τώρα με την βαθειά ριζωμένη αντίληψη της, όταν φοβάται κανείς ένα πράγμα πρέπει να προσπαθήσει να το εμποδίσει με κάθε τρόπο – έχοντας ο ίδιος την πρωτοβουλία των κινήσεων. Αυτό σημαίνει ότι, θα ήταν σωστό να αντιστρέψει την παραπάνω σειρά – δηλαδή, να φύγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη, να χρεοκοπήσει ανεξέλεγκτα και να καταρρεύσει εντελώς η οικονομία της, οπότε να λειτουργήσει ως παράδειγμα προς αποφυγή για όλες τις υπόλοιπες χώρες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Bloomberg: Το ασόβαρο σχέδιο της Ευρώπης για την Ελλάδα

Posted on Updated on

Bloomberg: Το ασόβαρο σχέδιο της Ευρώπης για την Ελλάδα
Η τελευταία συμφωνία για το χρέος δεν λειτουργεί και όλοι το ξέρουν, γράφει το editorial του Bloomberg.
Η συμφωνία που πέτυχε η Ελλάδα με τους πιστωτές της την περασμένη εβδομάδα είναι κάτι συνηθισμένο -και αυτό δεν είναι καλό. Είναι ένα παιχνίδι «extend and pretend» (παρατείνουμε και προσποιούμαστε) που «δεν εξυπηρετεί κανέναν: ούτε την ελληνική κυβέρνηση, ούτε το ΔΝΤ, ούτε, κυρίως, τον ελληνικό λαό». Όπως υποστηρίζει το άρθρο, η συμφωνία αυτή δεν ανταποκρίνεται σε αυτό που όλοι αναγνωρίζουν, ότι το χρέος της Ελλάδας με τους παρόντες όρους δεν είναι βιώσιμο.
«Σε μια προσπάθεια να προσποιηθεί κάτι διαφορετικό, η Αθήνα υποσχέθηκε πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022 και ένα ποσοστό κοντά στο 2% μέχρι το 2060. Η ιδέα ότι η Ελλάδα μπορεί να διατηρήσει αυτό τον βαθμό δημοσιονομικού ελέγχου για τα επόμενα 40 χρόνια είναι αστεία» γράφει. Και συνεχίζει: «για παράδειγμα μπορεί σε κάποιο σημείο μέσα σε αυτά τα 40 χρόνια να υπάρξει μια νέα ύφεση. Περίεργα πράγματα μπορεί να συμβούν σε αυτό το διάστημα».
Όπως υποστηρίζει, τη μεγαλύτερη σε διάρκεια ζημιά θα αποδειχθεί ότι την έχει πάθει το ΔΝΤ γιατί από τη μια αρνείται να εκταμιεύσει χρήματα ως απόδειξη ότι εννοεί αυτά που λέει για την ελάφρυνση του χρέους και από την άλλη παραμένει εταίρος σε ένα πρόγραμμα που κατά τη δική του ανάλυση είναι καταδικασμένο να αποτύχει. «Θα έπρεπε να πει αρκετά. Η Ευρώπη δεν χρειάζεται τα χρήματα του ταμείου ή τους ειδικούς του. Οι κυβερνήσεις ψάχνουν μόνο την έγκριση του ΔΝΤ και το ταμείο θα έπρεπε να την είχε αρνηθεί».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μεταμοντέρνα φεουδαρχία με γερμανική σφραγίδα

Posted on Updated on


Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν τα όργανα της γερμανοκρατούμενης Ευρωζώνης, με πρώτο το Eurogroup, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και σαν βασανιστήρια! Βασανιστήρια από μία σύγχρονη Ιερά Εξέταση, που γίνονται στο όνομα ενός άλλου Θεού, του χρήματος.

Γράφει ο Γιώργος Τζεδάκις

Και αν τότε, είχαμε κυνήγι μαγισσών από την Παπική Εκκλησία, σήμερα έχουμε κυνήγι ολόκληρων λαών από το Ευρωπαϊκό Ιερατείο.

Και ο Μεσαίωνας επιστρέφει με άλλη μορφή στη Γηραιά Ήπειρο, που μέσα σε μόλις λίγα χρόνια μοιάζει να γέρασε αιώνες…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Διαμάντια στη λάσπη»: Η απώλεια (κάθε) κυριαρχίας ως εκσυγχρονιστική μεταρρύθμιση

Posted on Updated on

Δηλώσεις εφορίας στη Θεσσαλονίκη.

Αν κάτι καθορίζει τον δημόσιο λόγο και δίνει τον τόνο του, αυτό είναι το τι θεωρείται αυτονόητα απολύτως φυσιολογικό και τι πραγματικά αποτρόπαιο, ασύλληπτο. Η κανονικοποίηση προσεγγίσεων που θα ήταν άλλοτε αδιανόητες–ή που παραμένουν πάντοτε αδιανόητες αλλού–είναι ένα από τα εμφανέστερα χαρακτηριστικά της τελευταίας επταετίας. Εδώ θα ασχοληθούμε με μια τέτοια πρόσφατη περίπτωση, η οποία παρήλασε θριαμβευτικά στην ελληνική δημόσια και δημοσιογραφική σφαίρα, και καταδεικνύει την εντυπωσιακή έκταση της εσωτερίκευσης και της κανονικοποίησης της αποικιακής νοοτροπίας (colonial mentality).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η μεγάλη αντίφαση του ΣΥΡΙΖΑ και το υπαρξιακό δίλημμα του Τσίπρα

Posted on Updated on

τσιπρας
Γράφει ο Ceteris Paribus

Η επαλήθευση των προβλέψεών μας για τα αποτελέσματα του Eurogroup ήταν πλήρης. Αν κάτι πρέπει να προσθέσουμε, αυτό είναι πως το ΔΝΤ αποδεικνύουν ότι μάλλον ετοιμάζεται να δώσει «μάχη» το 2018 για τους όρους της παραμονής του – αν φύγει, μάλλον δεν θα φύγει «ήσυχα»… 
Κατά τα άλλα, για την κυβέρνηση -όπως και για όλους τους «παίκτες» του ελληνικού «δράματος»- ανοίγεται τώρα μπροστά της ένα διάστημα εν δυνάμει «ωφέλιμου» χρόνου περίπου ενός έτους. Ο χρόνος αυτός δεν θα είναι «άνετος», αλλά γεμάτος προκλήσεις. Ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνηση πρέπει να αποφασίσουν πώς θα τον αξιοποιήσουν.

Μαθαίνοντας πώς να σπαταλάς ωφέλιμο χρόνο

Τις δύο προηγούμενες φορές που βρέθηκαν με «ωφέλιμο» χρόνο στη διάθεσή τους, αποδείχθηκε ότι δεν κατάφεραν να τον αξιοποιήσουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η εκδίκηση του BRemain.

Posted on Updated on

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 13 Ιουνίου 2017.

Ποικίλα συμπεράσματα από τις Βρεταννικές εκλογές. Ας τα πάρουμε με τη σειρά.

Πρώτον, εξουδετερώθηκε ο κίνδυνος απώλειας της Σκωτίας από το Ηνωμένο Βασίλειο, ο οποίος είχε αναδυθεί όχι τόσο με το πρώτο στοίχημα του σχετικού δημοψηφίσματος του Κάμερον, όσο με το δεύτερο για την έξοδο από την ΕΕ. Το αίτημα από την πρώτη υπουργό της Σκωτίας για την επανάληψη του δημοψηφίσματος ανεξαρτησίας, απερρίφθη εκ προοιμίου από την Τερέζα Μέϊ, χωρίς όμως να πείθει για την ισχύ της να το αποτρέψει. Τελικά το απέρριψε ο λαός στις εκλογές γκρεμίζοντας το Σκωτσέζικο Εθνικιστικό Κόμμα από τις 56 στις 35 έδρες. Ταυτόχρονα, αναβίωσαν οι Συντηρητικοί στη Σκωτία μετά από δεκαετίες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Όραμα της ΑΟΖ και η κυβερνητική αδράνεια… Νίκο Κοτζιά γιατί;

Posted on Updated on

Ήρθε η ώρα για την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να αναλάβει τις ευθύνες της και τώρα που παραδώσαμε τα πάντα στην Τρόικα επείγει να κρατήσουμε για τον ελληνικό λαό τα κυριαρχικά μας δικαιώματα για την ΑΟΖ της πατρίδας μας.

Του καθηγητή Θεόδωρου Καρυώτη

Ούτε τώρα είναι πολύ αργά να ρωτήσει η ελληνική κυβέρνηση τον Υπουργό Ενέργειας της Κύπρου, Γιώργο Λακκοτρύπη, για τις ενέργειες που έκανε η Κυπριακή κυβέρνηση για να προασπίσει τα δικαιώματά της στην ΑΟΖ του μαρτυρικού νησιού.

Οι Κύπριοι, για πολλά χρόνια τώρα, επισκέπτονταν την Ουάσιγκτον και προετοίμαζαν το έδαφος για τις επόμενες κινήσεις τους χωρίς τυμπανοκρουσίες, ενημερώνοντας στελέχη της κυβέρνησης των ΗΠΑ, τους πετρελαϊκούς κολοσσούς, ινστιτούτα που ειδικεύονται σε θέματα ενέργειας και το Αμερικανικό Κογκρέσο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το αληθινά μεγάλο νέο: Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ

Posted on Updated on

Μαλούχος Γεώργιος Π.

Δύο ήταν τα μεγάλα νέα χθες για την Ελλάδα: το ένα, ήταν η απόφαση του Eurogroup. Το άλλο, ήταν η πολύ ουσιαστική πρόοδος στη στρατηγική ενεργειακή συνεργασία με το Ισραήλ και την Κύπρο, η οποία εξελίσσεται και σε πλήρη εναρμόνιση με την αμερικανική πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο.
Μπορεί η κυβέρνηση να διαφημίζει ως τεράστια επιτυχία της το πρώτο, όμως, εκείνο που πραγματικά έχει καθοριστική σημασία για το μέλλον της χώρας και αποτελεί μεγάλο εθνικό επίτευγμα, είναι το δεύτερο.
Οι αποφάσεις στις Βρυξέλλες ήταν επί της ουσίας αναμενόμενες: όλα τα σκληρά προαπαιτούμενα είχαν εκ προοιμίου ψηφιστεί, ενώ η γερμανική θέση για το χρέος δεν μετακινήθηκε ούτε στο ελάχιστο, παρά τις περί του αντιθέτου θριαμβολογίες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η πολιτική αλητεία σε όλο της το μεγαλείο – Υφάρπαξαν την εξουσία ως αντιμνημονιακοί, υπέγραψαν μνημόνιο ως το 2060!!!

Posted on Updated on

Πέρασαν οι θέσεις Σόιμπλε, χωρίς γραβάτα ο Τσίπρας – Η ανάλυση της απόφασης του Eurogroup – Μνημόνιο με πλεονάσματα 2% μέχρι το 2060, «σπαστή» δόση, στην αναμονή το χρέος

Αργύρης Παπαστάθης, Σοφία Ζαφείρη
Πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% έως το 2022 και 2% έως το 2060 – Στον αέρα το QE (ποσοτική χαλάρωση) – Υποχώρηση για την ελάφρυνση του χρέους, «ναυάγιο» των σχεδίων για έξοδο στις αγορές από φέτος και… θαυμασμός από Ευρώπη για τα 140 προαπαιτούμενα
Αναμονή με μεγαλύτερη σαφήνεια για το χρέος ως το καλοκαίρι του 2018, αβεβαιότητα για την ένταξη στο QE και λόγια ενθάρρυνσης για την έξοδο στις αγορές, επιφύλασσε το ανακοινωθέν του Eurogroup της 15ης Ιουνίου. Η Ελλάδα πήρε και τη δόση των 8,5 δισ. ευρώ σε δύο τμήματα, ενώ θα μπορούσε να διεκδικήσει δόση τουλάχιστον 13,3 δισ. ευρώ, με βάση τις προγραμματισμένες εκταμιεύσεις του Μνημονίου μέχρι το α’ τρίμηνο του 2017.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η απόφαση eurogroup για λιτότητα έως το 2060 και οι γελοίοι γελωτοποιοί του ΣΥΡΙΖΑ

Posted on

Παναγιώτης Μαυροειδής

Η απόφαση του χθεσινού eurogroup είναι απελπιστικά σαφής. Για την κυβέρνηση δημιουργεί προβλήματα επικοινωνιακής φύσης. Για τα εργατικά και λαϊκά στρώματα όμως, αποτελεί μία ακόμη ταφόπλακα και υποθήκευση του μέλλοντος έναντι των τοκογλύφων του ευρωπαϊκού κεφαλαίου και του «μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μη δώσετε» των ξένων και Ελλήνων αρπακτικών που ονομάζουν «επενδυτές».
Η σύνοψη είναι τούτη:


Πρώτο: Πρωτογενή πλεονάσματα και λιτότητα διαρκείας έως το 2060 (!), υπό καθεστώς διαρκούς επιτροπείας

Δεύτερο: Καμία απολύτως «ελάφρυνση» χρέους. Απολύτως!

Μόνο μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος (μνημονίου),δηλαδή το καλοκαίρι του 2018, θα συζητηθεί, «αν υπάρχει ανάγκη», για μετάθεση μέρους δανειακών υποχρεώσεων «από 0 έως 15 χρόνια», έτσι ώστε το χρέος να καταστεί «βιώσιμο», δηλαδή να μπορούν οι τοκογλύφοι να εισπράττουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων επαναφέρει στο προσκήνιο το θέμα των ΑΟΖ

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για Η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων επαναφέρει στο προσκήνιο το θέμα των ΑΟΖΓράφει η Χρύσα Λιάγγου

Το πολυεθνικό ενδιαφέρον για τα ελληνικά κοιτάσματα έχει κινητοποιήσει τις αρμόδιες αρχές στην κατεύθυνση της κατάρτισης μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αξιοποίησή τους, ενώ ανοίγει αναπόφευκτα και τη συζήτηση οριοθέτησης ΑΟΖ με τις γειτονικές χώρες.

Ως προς αυτό, δεν είναι τυχαία η παρέμβαση του προέδρου των ΕΛΠΕ Ευστάθιου Τσοτσορού την περασμένη Πέμπτη, στο 2ο διεθνές συνέδριο που διοργάνωσε η Πανελλήνια Συνομοσπονδία Εργαζομένων στα ΕΛΠΕ. Στην ομιλία του έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την αποτελεσματική αξιοποίηση των εγχώριων υδρογονανθράκων, επισημαίνοντας το ενδεχόμενο «να γίνουμε θεατές κατάρρευσης των προσδοκιών», αν δεν επισπευσθούν οι διαδικασίες για να αξιοποιηθεί η θετική συγκυρία που διαμορφώνεται από το διεθνές περιβάλλον.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ηχώ μιας ιαχής

Posted on


Ενα παράδοξο φαινόμενο, που συμβαίνει τελευταίως κατά κόρον. Οσον πιο νεοφιλελεύθερη πολιτική ακολουθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, τόσον πιο πολύ πολλά στελέχη του καταφεύγουν και προσφεύγουν στην ιστορία της Αριστεράς -συχνά της κομμουνιστικής- τη σημειολογία της, την παράδοση, τον πολιτισμό και τη γλώσσα της.

Ομως,
όλα αυτά, παρακολουθώντας τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ, μετατρέπονται εν τω άμα σε κούφια λόγια, προκαλούν στους αριστερούς θλίψη και στους δεξιούς κατάπληξη.
Αν το πράγμα συνέβαινε κατά κάποιαν οικονομία, θα ήταν απλώς γκροτέσκ. Θα περιοριζόταν, ας πούμε, σε μεμονωμένες στιγμές γλίτσας και γελοιότητος, όπως εκείνη του κ. Κατρούγκαλου που δήλωνε αυτάρεσκα «κομμουνιστής» την ίδια ώρα που έκοβε συντάξεις και δολοφονούσε συνταξιούχους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γάλλος αυτοκράτωρ που θα αλλάξει την Ευρώπη

Posted on Updated on

Image result for ο μακρονΓράφει ο Γιώργος Μαλούχος 
Πρόκειται για φαινόμενο που δεν έχει προηγούμενο στη γαλλική πολιτική ζωή και, πιθανότατα, όχι μόνον σε αυτή: μετά τη μεγάλη νίκη του στις προεδρικές εκλογές, τώρα ο Μακρόν κατακτά και τη γαλλική εθνοσυνέλευση εξασφαλίζοντας, όπως όλα δείχνουν την απόλυτη πλειοψηφία και εξαφανίζοντας κάθε τι άλλο στο πέρασμά του. Και το πετυχαίνει αυτό όχι τάζοντας παροχές, αλλά το ακριβώς αντίθετο: λέγοντας στους Γάλλους πολίτες ότι πρέπει να υποστούν θυσίες για το αύριο.

Στην ουσία, την Κυριακή, ο γαλλικός λαός «έστεψε» τον πρόεδρό του σε δημοκρατικό «αυτοκράτορα», δίνοντάς του όλα εκείνα τα όπλα που του επιτρέπει το σύνταγμα της χώρας για να ασκήσει την εξουσία με τον τρόπο που ο ίδιος πιστεύει ότι πρέπει για το καλό της πατρίδας του αλλά και της Ευρώπης συνολικά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »