Οικονομία

Χρέη και τράπεζες εκτός ελέγχου

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για Χρέη και τράπεζες εκτός ελέγχου

Η Ελλάδα αποτελεί μόνο τη μικρή κορυφή ενός δυσθεώρητου παγόβουνου, έχοντας χρέη μόλις 325 δις € έναντι 135 τρις $ των G20 – ενώ η κατάσταση είναι τόσο άσχημη, ώστε να προτείνεται ακόμη και η δήμευση ιδιωτικών ακινήτων για να μη χαθεί ο έλεγχος και να μην απειληθεί η ειρήνη (ακουστικό).

Τα τεράστια βουνά χρεών που συσσωρεύονται στον πλανήτη (135 τρις $ στις χώρες των G20, τα οποία αντιστοιχούν στο 235% του ΑΕΠ τους), απειλούν σε μεγάλο βαθμό το τραπεζικό σύστημα – ιδιαίτερα τις εννέα μεγαλύτερες δυτικές τράπεζες, εκ των οποίων δύο στη Μ. Βρετανία και από μία στη Γερμανία, στη Γαλλία και στην Ιταλία. Σε συνδυασμό δε με τα κόκκινα δάνεια (περί το 1 τρις € στην Ευρώπη, εκ των οποίων τα 350 δις € στην Ιταλία και τα 100 δις € στην Ελλάδα, ενώ στην Ισπανία δεν είναι καθόλου αμελητέα), κυρίως όμως με τη μειωμένη κερδοφορία των τραπεζών λόγω των μηδενικών επιτοκίων, αποτελούν μία τεράστια βραδυφλεγή βόμβα – η οποία αργά ή γρήγορα θα εκραγεί.
Εν πρώτοις, η μειωμένη κερδοφορία των τραπεζών οφείλεται στο ότι, δεν δανείζουν τις καταθέσεις τους, ούτε δανείζονται για να δανείσουν όπως πιστεύουν πολλοί άνθρωποι –  αλλά απλά παράγουν χρήματα από το πουθενά μέσω της παροχής δανείων (ανάλυση). Όταν όμως τα βασικά επιτόκια είναι χαμηλά, τότε δεν είναι σε θέση να χρεώσουν υψηλά επιτόκια στους δανειολήπτες τους, επειδή οι τελευταίοι δεν το αποδέχονται – κρίνοντας από τα επιτόκια που ανακοινώνουν οι κεντρικές τράπεζες. Επομένως υποχρεώνονται να τα χαμηλώσουν – εις βάρος της κερδοφορίας τους.
Από την άλλη πλευρά τώρα, έχει αλλάξει ριζικά το μοντέλο λειτουργίας των τραπεζών σε παγκόσμιο επίπεδο – αφού πάνω από το 60% των δανείων τους (σχεδόν 80% των ελβετικών), αφορά τα στεγαστικά δάνεια. Με δεδομένες όμως τις φούσκες που έχουν δημιουργηθεί στην αγορά ακινήτων σε πολλές χώρες του πλανήτη (ΚαναδάςΑυστραλία, Σουηδία κοκ.), εάν τυχόν αυξηθούν τα επιτόκια η συγκεκριμένη αγορά θα καταρρεύσει – πλημμυρίζοντας τις τράπεζες με κόκκινα δάνεια.
Εν τούτοις, η πολιτική των μηδενικών επιτοκίων και των πακέτων ποσοτικής διευκόλυνσης εκ μέρους των κεντρικών τραπεζών δεν μπορεί να διατηρηθεί στο διηνεκές – μεταξύ άλλων επειδή δεν θα έχουν κανένα νομισματικό όπλο στη διάθεση τους, όταν ξεσπάσει η επόμενη κρίση, η οποία δεν θα αργήσει για πολύ ακόμη (συνήθως συμβαίνει ανά δέκα χρόνια, με την τελευταία το 2008).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Το μέλλον της Ελλάδας

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για Το μέλλον της Ελλάδας
Εάν δεν εκμεταλλευθούμε έγκαιρα τις γεωπολιτικές συγκυρίες, καθώς επίσης εάν δεν αντιδράσουμε όλοι μαζί, τότε η πατρίδα μας θα μετατραπεί σε μία μαύρη τρύπα στο χάρτη – σε μία πολυπολιτισμική περιοχή που οι ιθαγενείς θα αποτελούν την εξαθλιωμένη μειονότητα, ενώ δεν θα έχει καμία σχέση με τη σημερινή.

Κατά την άποψη μου η ενασχόληση με τις εκλογές, με το ποιό κόμμα δηλαδή θα αποτελέσει την επόμενη κατοχική κυβέρνηση της Ελλάδας, τη χειρότερη όλων στην ιστορία μας όπως προβλέπεται, αποτελεί το άκρον άωτο της ανοησίας – ειδικά όταν μπορεί κανείς εύκολα να υποθέσει το μέλλον της χώρας μας, διαθέτοντας τα εξής πολύ ασφαλή κριτήρια:
(α)  Το δημόσιο χρέος της στο 180% του ΑΕΠ της, το οποίο είναι εξαιρετικά μη βιώσιμο, άρα αδύνατον να χρηματοδοτηθεί από τις αγορές με λογικά επιτόκια – ενώ διαφαίνεται η αύξηση του στα επόμενα χρόνια. Ως εκ τούτου, δεν μπορούν να διενεργηθούν επενδύσεις εκ μέρους του κράτους – έτσι ώστε να στηριχθεί η ανάπτυξη με βάση την οικονομική εμπειρία δεκάδων χωρών, κυρίως της Μεγάλης Ύφεσης του 1930. Χωρίς ανάπτυξη βέβαια, δεν υπάρχει τρόπος εξόδου από την κρίση – πόσο μάλλον όταν επιβάλλονται παράλογα πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% και 2% σε μία χώρα εντελώς κατεστραμμένη.
(β)  Το μη εξυπηρετούμενο ιδιωτικό χρέος της, το οποίο υπερβαίνει το 130% του ΑΕΠ της(περί τα 230 δις € έναντι ΑΕΠ 175 δις €) – με αποτέλεσμα να μην υπάρχει καμία δυνατότητα δανεισμού του ιδιωτικού τομέα, ακόμη και αν υποθέσουμε πως θα είχαν χρήματα οι τράπεζες. Επομένως είναι αδύνατες οι εγχώριες επενδύσεις, ακόμη και αν το επέτρεπε η ζήτηση (κατανάλωση) – κάτι που φυσικά δεν συμβαίνει, όταν μειώνονται συνεχώς τα πραγματικά εισοδήματα των Ελλήνων, αφενός μεν λόγω της ονομαστικής μείωσης μισθών και συντάξεων, αφετέρου λόγω των υπερβολικών φόρων που, μεταξύ άλλων, αυξάνουν τις τιμές.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Βαρουφάκης, ο Γαβράς και η παρακμή- ελληνική και ευρωπαϊκή

Posted on Updated on

Του Γιώργου Καραμπελιά πρωτοδημοσιεύτηκε στο liberal.gr 

Ο Κώστας Γαβράς, σε παρουσίαση του νέου ογκώδους πονήματος του Γιάνη Βαρουφάκη, δήλωσε πως θα γυρίσει σε κινηματογραφικό έργο τον αγώνα του Γιάνη «ενάντια στο παγκόσμιο σύστημα», συνεπικουρούμενος και από τον Βασίλη Βασιλικό, ο οποίος επίσης συμμετείχε στη συγκεκριμένη εκδήλωση.

Ο Βασίλης Βασιλικός έγινε γνωστός στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για το βιβλίο του, «Ζ», που κυκλοφόρησε το 1966 και περιέγραφε τα γεγονότα της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη και την αποκάλυψη των ηθικών και φυσικών αυτουργών της, εξαιτίας και της επιμονής ενός νέου τότε ανακριτή, του Χρήστου Σαρτζετάκη. Αμέσως μετά, το 1969, στη διάρκεια της δικτατορίας, ο Κώστας Γαβράς μετέβαλε σε κινηματογραφικό έργο, με τεράστια κινηματογραφική επιτυχία, λόγω της δικτατορίας στην Ελλάδα, το βιβλίο του Βασιλικού. Ο Βασιλικός, ο Γαβράς και ο Σαρτζετάκης, εκείνη την εποχή, είχαν πραγματοποιήσει ένα σημαντικό έργο. Στη συνέχεια –όπως πάντα συμβαίνει στον κόσμο που ζούμε–, έδρεψαν από αυτήν τους τη στάση ως καρπούς, αναγνώριση και χρήμα. Ο ένας ανακηρύχθηκε και πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας και δεν ήταν καθόλου χειρότερος, παρά τα αντιθέτως λεγόμενα, από αυτούς που ακολούθησαν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ελληνική ιδιαιτερότητα και το ρωσικό οπλοστάσιο

Posted on Updated on

232
Η μετατροπή των Ελλήνων σε μία άβουλη μάζα, καθώς επίσης η προετοιμασία της τελικής οικονομικής σύγκρουσης της Ρωσίας με τις Η.Π.Α. – με τη συνδρομή της Κίνας στο παρασκήνιο, η οποία διεκδικεί μαζί της την ηγεμονία του πλανήτη.
Άρθρο
Ασφαλώς ο πρωθυπουργός της χώρας μας γράφει την ιστορία του, έχοντας αναδειχθεί στο μακροβιότερο της εποχής των μνημονίων, καθώς επίσης της «αριστεράς» στην εξουσία – την οποία (αριστερά) υφάρπαξε, ξεπουλώντας την στο «βαθύ πράσινο κράτος». Μπορεί δε να γράφει την ιστορία του με το αίμα των Ελλήνων, της ιδεολογίας και των πρώην «συντρόφων» του, αλλά είναι αναμφίβολα ο μοναδικός που κατάφερε να εξασφαλίσει την πλήρη απουσία αντίδρασης των πολιτών – επίσης, την είσπραξη των περισσοτέρων φόρων σε σχέση με το ΑΕΠ στην πρόσφατη ιστορία, κατορθώνοντας επί πλέον να τον συγχαρεί ακόμη και ο κ. Σόιμπλε.
Εκτός αυτού, πέτυχε να προσκληθεί επίσημα από τον αμερικανό πρόεδρο, ο οποίος έχει σήμερα ανάγκη την Ελλάδα γεωπολιτικά – γνωρίζοντας πως ο πρωθυπουργός της δεν έχει κανέναν ενδοιασμό, όσον αφορά το «μοίρασμα των ιματίων της», αρκεί να παραμείνει στην εξουσία. Τέλος, έχει πείσει έναν μεγάλο αριθμό Ελλήνων πως τα μνημόνια και η ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική, είναι η ιδανική συνταγή για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση – με βασικότερο το έωλο επιχείρημα πως τα κατάφεραν όλες οι άλλες χώρες, εκτός από τη δική μας, παρά το ότι η σύγκριση είναι πλασματική (με κριτήριο το εντελώς διαφορετικό πρόγραμμα που μας επιβλήθηκε, τα «λάθη» του ΔΝΤ, κοκ.).
Πώς τα κατάφερε; Κατανοώντας πως εμείς οι σημερινοί Έλληνες είμαστε ένας δειλός λαός που προτιμάει την ελεγχόμενη φτώχεια, την υποδούλωση και την παρανομία (=μαύρη οικονομία) για την όποια καλοπέραση του, παρά να αγωνισθεί για την ελευθερία και την εθνική του ανεξαρτησία – αδιαφορώντας εντελώς για την πατρίδα του, τα παιδιά του που μεταναστεύουν, καθώς επίσης για τη συλλογική του αξιοπρέπεια. Δεν μπορεί λοιπόν παρά να υποκλιθεί κανείς στο ταλέντο του – καθώς επίσης στην ικανότητα του να μετατρέπει υπερήφανους πολίτες σε άβουλη μάζα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Welt: Ο Σόιμπλε χρησιμοποίησε την Ελλάδα ως παράδειγμα για να απειλεί άλλες χώρες

Posted on Updated on

Για δυσαναπλήρωτο κενό που αφήνει η αποχώρηση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε από το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών κάνει λόγο εκτενές αφιέρωμα της Welt am Sonntag στον χριστιανοδημοκράτη πολιτικό.
Στο δημοσίευμα δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην στάση που κράτησε αναφορικά με το ελληνικό ζήτημα, τονίζοντας ότι αποτελεί και το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της ανθεκτικότητάς του.
Η εφημερίδα του Βερολίνου ταυτίζει τον Β. Σόιμπλε με την ίδια την Ευρώπη, εξαίροντας τη συμβολή του στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής πολιτικής τα προηγούμενα χρόνια. «Μόνο στα τελευταία οκτώ χρόνια ο Σόιμπλε βίωσε και συναποφάσισε στο πλαίσιο της ευρωκρίσης περισσότερα από ό,τι οι περισσότεροι προκάτοχοί του συνολικά. Έβαλε τις βάσεις, οι οποίες -ανεξαρτήτως του ποιος θα τον διαδεχθεί- δεν μπορούν απλά να παρακαμφθούν χωρίς να προξενηθούν σοβαρές ζημιές στο οικοδόμημα της ευρωζώνης», γράφει μεταξύ άλλων η Welt της Κυριακής, η οποία χαρακτηρίζει τον Σόιμπλε έναν από «τους μεγαλύτερους γερμανούς πολιτικούς αυτής της εποχής», ο οποίος αποτέλεσε αξιόπιστο στήριγμα για την καγκελάριο Μέρκελ στη διαχείριση της ευρωκρίσης.
Το δημοσίευμα αναφέρει την Ελλάδα ως «το καλύτερο παράδειγμα» για την ανθεκτικότητα που διέκρινε τον απερχόμενο υπουργό Οικονομικών. Όπως σημειώνει: «Σε μεγάλο βαθμό χωρίς να γίνει αντιληπτό από την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη ο Σόιμπλε ήθελε το 2011 να εξωθήσει τη χώρα εκτός νομισματικής ένωσης. (…) Τέσσερα χρόνια αργότερα το επιχείρησε εκ νέου. ‘Ο Σόιμπλε χρησιμοποίησε την Ελλάδα ως παράδειγμα προκειμένου να καταστήσει σαφές σε μεγάλες χώρες όπως η Ιταλία από τι απειλούνται εάν δεν παίξουν σύμφωνα με τους κανόνες’ λέει ένας συνεργάτης του Β. Σόιμπλε». Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «η Μέρκελ τον σταμάτησε. Ο Σόιμπλε δεν τα παράτησε όμως, αλλά διαπραγματεύθηκε το επόμενο πακέτο διάσωσης για την οικονομικά δυσπραγή χώρα. Δεν είναι πάντα δείγμα αδυναμίας όταν συνεχίζει κανείς το έργο του παρά την ήττα που υπέστη».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Stratfor: Τα τρία μπλοκ στην Ευρώπη και η επόμενη ημέρα

Posted on Updated on

Τα ερωτήματα για το μέλλον της Ευρώπης στο επίκεντρο το δ’ τρίμηνο. Τα ακανθώδη ζητήματα και οι διαφορές Βορρά-Νότου. Στο «τραπέζι» και οι αλλαγές στην ενιαία αγορά. Προβλέπεται «φορτισμένο» τρίμηνο σε Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία.

Stratfor: Τα τρία μπλοκ στην Ευρώπη και η επόμενη ημέρα

Καθώς τα κράτη-μέλη της ΕΕ θα συζητούν τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις, θα εκθέσουν τις στρατηγικές διαφορές μεταξύ των μελών του Νότου, του Βορρά και της Ανατολής, δίνοντας μια «γεύση» από τις διαφωνίες που θα έρθουν το επόμενο έτος, σύμφωνα με τις προβλέψεις του Stratfor για το δ’ τρίμηνο του 2017.

Η Γερμανία και η Γαλλία θα προσπαθήσουν να διατηρήσουν τη στρατηγική συμμαχία τους καθ’ όλη τη διάρκεια των συζητήσεων, που θα καλύψουν ζητήματα όπως η μεταρρύθμιση της ευρωζώνης και η αύξηση των δαπανών στο μπλοκ, όμως ο συμβιβασμός θα είναι δύσκολος.

Οι χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης θα έρθουν αντιμέτωπες με στρατηγικές αποφάσεις για το μέλλον τους, ενώ οι εκλογές σε Αυστρία και Τσεχία θα «δοκιμάσουν» την αντοχή των εθνικιστικών αισθημάτων.

Οι προσπάθειες της Γαλλίας να προστατεύσει τις εθνικές οικονομίες από τον ανταγωνισμό εντός του μπλοκ και να αποτρέψει την απόκτηση εταιρειών στρατηγικών τομέων από επενδυτές του εξωτερικού θα έχουν περιορισμένη επιτυχία.

Την ίδια ώρα, θα συνεχίσουν να προκύπτουν διαφορές μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς θα συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις για το Brexit, όμως και οι δύο πλευρές θα εργαστούν ώστε να υπάρξει συμφωνία, ακόμα και αν πάρει περισσότερο χρόνο απ’ όσο αναμένεται.

Η ΕΕ συζητά το μέλλον της

Κατά τους πρώτους τρεις μήνες του έτους, οι εκλογές σε χώρες-κλειδιά της ΕΕ όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Ολλανδία, είχαν ως αποτέλεσμα ουσιαστικά να «παγώσουν» οι πολιτικές διαδικασίες του μπλοκ. Τώρα που τελείωσε η εκλογική περίοδος, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα ξεκινήσει σοβαρές συζητήσεις για το μέλλον της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΑΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ;

Posted on Updated on

Παρά τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης, με τη σκόπιμη συνηγορία των δανειστών και των οργάνων τους, ότι όλα πάνε καλά στην Ελλάδα, όλοι μας, όσοι ανήκουμε στα μικρομεσαία οικονομικά στρώματα, ζούμε στο πετσί μας την κρίση και φυσικά βλέπουμε ότι τα χειρότερα έρχονται. Εισοδήματα δεν υπάρχουν, οι περιουσίες μας κινδυνεύουν άμεσα με αρπαγή τους και η ίδια η ζωή μας χάνεται χωρίς κανένα παρόν και μέλλον.

Μετά από όλα αυτά, η υπομονή μας εξαντλείται και το ερώτημα είναι,
όχι αν θα υπάρξει κοινωνική εξέγερση, αλλά το από πού θα ξεκινήσει.

Θα ξεκινήσει άραγε από τη σύγκρουση μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού τομέα; Θα ξεκινήσει από τη σύγκρουση μεταξύ Εκκλησίας και Κράτους; Θα ξεκινήσει από τη σύγκρουση ολιγαρχών και κατεστρεμμένων κοινωνικών στρωμάτων; Θα ξεκινήσει από μια παρατεταμένη πολιτική αστάθεια; Είναι πολλοί οι υποψήφιοι παράγοντες για να ανάψουν το φιτίλι της κοινωνικής εξέγερσης.

Το δυστύχημα όμως είναι, ότι ακόμα μέχρι σήμερα δεν έχει εμφανιστεί εναλλακτική πολιτική πρόταση, για να ακουμπήσει πάνω της ο κόσμος. Και αυτό, κυρίως λόγω της προσκόλλησης ακόμα μεγάλου μέρους του λαού στο ψεύτικο ευρωπαϊκό όραμα, που εξελίχθηκε σε γερμανικό όραμα.

ΥΓ. Μπορεί οι προβλέψεις για εξεγέρσεις και άλλα τέτοια να μοιάζουν ουτοπικές και γραφικές. Όμως πίσω έχει η αχλάδα την ουρά, καθόσον έρχεται μεγαλύτερη ακόμα δυστυχία χωρίς ελπίδα στον ορίζοντα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ανεργία, φτώχεια και λοιπές «λεπτομέρειες». Ακούει κανείς;

Posted on Updated on

αρχείο λήψης
Τα στοιχεία για την πραγματική ανεργία που ανακοίνωσε η ΓΣΕΕ είναι εφιαλτικά, αλλά δεν ασχολήθηκε κανένα κόμμα. Ούτε μια ανακοίνωση από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και ΚΚΕ. Εννοείται ότι δεν ασχολήθηκε και κάποιος από την κυβέρνηση. Αυτοί, λογικό, τους χαλάνε το «αφήγημα»…

Όταν ξέσπασε η οικονομική κρίση, στα τέλη του 2009, ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Ιταλίας Τομάζο Σκιόπα, ο οποίος ήταν σύμβουλος του τότε Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, είχε κάνει την πρόβλεψη ότι η Ελλάδα θα βγει από αυτήν «σε 10 με 15 χρόνια». Λίγους μήνες μετά ο άνθρωπος πέθανε και δεν θα μπορέσει ποτέ να δει αν θα πέσει μέσα.

Το βλέπουμε όλοι εμείς. Τα 10 χρόνια πλησιάζουν, αλλά οι νεότερες προβλέψεις είναι μαύρες κι άραχνες. Πέρα από success story και αφηγήματα του τύπου «τον Αύγουστο του 2018 βγαίνουμε από τα Μνημόνια και αφήνουμε πίσω μας την κρίση», η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Τα στοιχεία για τη δουλειά, την ανεργία και τη φτώχεια των ανθρώπων είναι τέτοια που ψευδαισθήσεις δεν χωρούν. Και η κοροϊδία δεν πιάνει τόπο.

Λοιπόν, ιδού τα νεότερα, όπως προκύπτουν από την έκθεση του επιστημονικού ινστιτούτου της ΓΣΕΕ (εδώ):

Πρώτον, η πραγματική ανεργία το πρώτο τρίμηνο του 2017 είναι 28,7%. Έπεσε μεν δυο μονάδες σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα του 2016, αλλά το πώς έχει σημασία. Αν συνεχιστεί η σημερινή κατάσταση, θα επανέλθει σε μονοψήφιο ποσοστό το 2031!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το οριστικό τέλος των μνημονίων

Posted on Updated on

60
Στην Ελλάδα συνηθίζεται η διαστρέβλωση των λέξεων, με αποτέλεσμα να μη συμβαδίζουν με το αρχικό τους νόημα – όπως στο θέμα της νεοφιλελεύθερης αριστεράς με κριτήριο την πολιτική που εφαρμόζει ή της σοσιαλιστικής (=λαϊκής) δεξιάς. Κάτι ανάλογο συμβαίνει με τα μνημόνια, η αρίθμηση των οποίων δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα – αφού ουσιαστικά πρόκειται για συμφωνίες (=εντολές) με τους πιστωτές που συνοδεύουν τις εκάστοτε δανειακές συμβάσεις και τις αξιολογήσεις, οι οποίες είναι πάρα πολλές.
Στα πλαίσια αυτά, η Ελλάδα δεν έχει υπογράψει τρία μνημόνια, αλλά τρεις δανειακές συμβάσεις – με στόχο τη χρηματοδότηση του χρέους της, για εκείνο το χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να δανεισθεί από τις διεθνείς χρηματαγορές. Η τελευταία (τρίτη) δανειακή σύμβαση και τα χρήματα που τη συνοδεύουν, τελειώνει τον Αύγουστο του 2018 –κάτι που όμως δεν υπονοεί πως θα πάψουν να επιβάλλονται μνημόνια, τουλάχιστον έως ότου η χώρα μας εξοφλήσει το 75% των χρεών της απέναντι στους Ευρωπαίους (κατά πολλές δικές τους δηλώσεις).
Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι, η Ελλάδα θα εξοφλήσει τα χρέη της ή πως τα μνημόνια θα διαρκέσουν έως ότου πληρωθεί η τελευταία δόση, κάπου μετά το 2050 – αλλά ότι θα αντικαταστήσει τα δάνεια των Ευρωπαίων με νέα, τα οποία ενδεχομένως θα πάρει από τις αγορές, οπότε δεν γνωρίζει κανείς πότε θα αντικαταστήσει το 75% τους και θα πάψουν να της επιβάλλονται μνημόνια (χωρίς διαγραφή χρέους, πιθανότατα ποτέ).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ουτοπία της ειρηνικής λύσης

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για Η ουτοπία της ειρηνικής λύσης

Έτσι όπως έχει δεθεί χειροπόδαρα η Ελλάδα από τις κυβερνήσεις της, το μέλλον της είναι σκοτεινό και προδιαγεγραμμένο – εκτός εάν αντιδράσουν κάποια στιγμή μαζικά οι Έλληνες, παύοντας να ελπίζουν σε θαύματα

Γράφει ο Άρης Οικονόμου 

Η αιτία που υπερχρεώθηκε η Ελλάδα το 2009 είναι η πολιτική διαφθορά, η οποία δεν θα ήταν εφικτή εάν οι κυβερνήσεις της δεν είχαν διαφθείρει με τη σειρά τους τον κρατικό μηχανισμό – καθώς επίσης εάν δεν προσέφεραν στους Πολίτες υπερβολικές παροχές, όπως οι μη αναγκαίες προσλήψεις στο δημόσιο, οι μεγάλες ή/και πρόωρες συντάξεις, οι κομματικές εξυπηρετήσεις κοκ. Πρόκειται βέβαια για τη μισή αλήθεια, αφού συνέβαλλε τόσο η πολιτική της ΕΚΤ, όσο και της Γερμανίας – κάτι που όμως αφορά ολόκληρη την Ευρωζώνη (άρθρο).
Η αιτία της χρεοκοπίας της Ελλάδας μετά το 2009 ήταν η «προδοσία» των κυβερνήσεων της, σε συνδυασμό με την κακοδιαχείριση της κρίσης τόσο εκ μέρους τους, όσο και από την Τρόικα – ξεκινώντας από την ενδοτική της υπαγωγή στο ΔΝΤ, μεταξύ άλλων με τη διεθνή δυσφήμιση της από τους Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου, καθώς επίσης από την ενδεχόμενη παραποίηση του ελλείμματος εκ μέρους της ΕΛΣΤΑΤ.
Ακολούθησε η ψήφιση των μνημονίων, το καταστροφικό PSI και τα διαδοχικά «λάθη» του ΔΝΤ με τον πολλαπλασιαστή – με τελικό αποτέλεσμα το τρίτο μνημόνιο που ψήφισε η συντριπτική πλειοψηφία στη Βουλή. Μέσω του συγκεκριμένου μνημονίου παραδόθηκε ολοκληρωτικά η εθνική μας κυριαρχία, δημεύθηκε η δημόσια περιουσία για τα επόμενα 99 χρόνια, άνοιξε ο δρόμος για τις αποκρατικοποιήσεις σε εξευτελιστικές τιμές, αφελληνίσθηκε το τραπεζικό σύστημα, θα κατασχεθεί και θα πλειστηριασθεί ένα μεγάλο μέρος της ιδιωτικής περιουσίας με καθεστώς αγγλικού δικαίου κοκ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Σόιμπλε δεν είναι… Ιφιγένεια για να θυσιαστεί-Τα σχέδια των Γερμανών για Ευρώπη-Αθήνα

Posted on Updated on

Τέλος εποχής για την Ευρώπη, όπως, τουλάχιστον, τη γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια. Οι διαδικασίες / αλλαγές που ζούμε ετεροκαθορίζονται, με τη διαμάχη να έχει περιοριστεί στις πολιτικές ηγεσίες των ισχυρών κρατών / μελών -τα διάφορα κινήματα ή οι εργατικοί αγώνες με την ίδια ευκολία που εμφανίζονται, το ίδιο γρήγορα εξαφανίζονται… Μέρκελ και Μακρόν, με τους δορυφόρους τους, προσπαθούν να επανακαθορίσουν το ευρωπαϊκό πλαίσιο μέσα από «μεταρρυθμίσεις» που οι ίδιοι αποφασίζουν. Οι μεταξύ τους διαφωνίες δεν έχουν και μεγάλη σημασία, στο τέλος θα συμφωνήσουν μπροστά στο κοινό τους συμφέρον. Στη σύνοδο του Ταλίν, άλλωστε, όλοι οι ηγέτες συμφώνησαν για «αναμόρφωση της Ευρώπης» χωρίς, μάλιστα, να γνωρίζουν τις λεπτομέρειες!…

Ένας Μακρόν που κατρακυλά, ως προς την αποδοχή του, στη Γαλλία και μια (εκλογικά) αποδυναμωμένη Μέρκελ προσπαθούν να δείξουν προς μια νέα κατάσταση πραγμάτων στην Ευρώπη, να εκφράσουν, στις συνθήκες του 21ου αιώνα, την αστική τάξη των χωρών τους. Η προσέγγιση στο προσφυγικό, ο κοινός ευρωπαϊκός προϋπολογισμός, όπως και ο κοινός υπουργός Οικονομικών για την Ευρωζώνη είναι κινήσεις προετοιμασίας για μια άλλη Ευρώπη, η οποία ουδεμία σχέση θα έχει με αυτήν της κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης. Το «ευρωπαϊκό όραμα» του Γάλλου προέδρου, Εμμ. Μακρόν, για «αναμόρφωση της γηραιάς ηπείρου», έγινε δεκτό με επιφυλάξεις από τους Γερμανούς –όχι επί της ουσίας, όμως, αλλά γιατί «θα πρέπει να συζητήσουμε τις λεπτομέρειες», όπως δήλωσε χαρακτηριστικά η Γερμανίδα Καγκελάριος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η νέα αποικιοκρατία με «όχημα» την «αυτοδιάθεση»…

Posted on Updated on


Πού κατέληξε ο θόρυβος γύρω από την «αυτοδιάθεση» της Καταλονίας, το Δημοψήφισμα, την τρομοκρατική βαρβαρότητα του ισπανικού κράτους και τη συνακόλουθη αιματοχυσία;
Στην έκκληση του «διευθυντηρίου» της Καταλονίας (των οργανωτών του δημοψηφίσματος), ΠΡΟΣ τους ληστές και δημίους της ΕΕ, να «διαμεσολαβήσουν κι ευνοήσουν μια λύση σε ένα θέμα ευρωπαϊκό κι όχι εσωτερικό της Ισπανίας».


Δηλαδή όλος ο καυγάς γίνεται για να αποσχιστεί η Καταλονία από την Ισπανία και να συνδεθεί απευθείας με το διευθυντήριο της ΕΕ, το 4ο Ράιχ!!!

Και αυτό οι «αριστερή» μας το αποκαλούν «αυτοδιάθεση» της Καταλονίας. Φαίνεται ότι η νέα αποικιοκρατία θα προωθείται με όχημα την ιστορική φάρσα της «αυτοδιάθεσης».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα είπε όλα η ερευνήτρια που “ξεκοκάλισε” την σκοτεινή Λέσχη Μπίλντερμπεργκ! Συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τα σχέδια και τις μεθόδους της – Ποιες είναι οι τρεις φάσεις του πολέμου που ζούμε – Τι λέει για την νέα γενιά της Λέσχης

Posted on Updated on

4Του Άγγελου Ρούσσου

Συγκλονιστικές αποκαλύψεις για την περιβόητη Λέσχη Μπιλντερμπεργκ κάνει στο νέο της βιβλίο που παρουσίασε πρόσφατα η ειδική επί του θέματος ερευνήτρια από την Σεβίλλη Κριστίνα Μαρτίν στο νέο αυτό βιβλίο της με τίτλο σε ελληνική μετάφραση «Οι Δάσκαλοι του κόσμου βρίσκονται σε επιφυλακή» η Μαρτίν, η οποία θεωρείται «η μεγαλύτερη εμπειρογνώμονας του κόσμου σχετικά με την Λέσχη Bilderberg», αποκαλύπτει ποιος ελέγχει τον κόσμο και ποια είναι τα σχέδιά του….

Όλα αυτά τα χρόνια της έρευνας η Μαρτίν υπέστη πολλές και ασφυκτικές πιέσεις να εγκαταλείψει την έρευνά της και η ίδια υποστηρίζει πως πολλά κέντρα επιχείρησαν να την εμποδίσουν, να την γελοιοποιήσουν ή να την δυσφημίσουν.

«Όταν άρχισα να ερευνώ την Μπίλντερμπεργκ, ανακάλυψα ότι είναι η μεγαλύτερη εξουσία στον κόσμο, εκείνοι που κατέχουν την εξουσία και φυσικά φοβήθηκα ότι δεν θα μπορώ να ξαναγράψω και σκέφτηκα να σταματήσω, αλλά το ξεπέρασα.

Οι τρεις φάσεις του πολέμου που ζούμε

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επειγόντως Στρατηγική χρειάζεται η Δύση για τη “Δημοκρατία της Κίνας”

Posted on Updated on

Η Δύση χρειάζεται επειγόντως μία περιεκτική Στρατηγική για την Δημοκρατία της Κίνας (Republic of China), κοινώς γνωστή ως Ταϊβάν (Taiwan). Όπως ορθώς επεσήμανε ο κ. Russell Hsiao, Executive Director του Global Taiwan Institute και αρχισυντάκτης του Global Taiwan Brief, σε βαρυσήμαντο άρθρο του στην έγκριτη αμερικανική επιθεώρηση «THE NATIONAL INTEREST», το ισχύον πλαίσιο της τριγωνικής σχέσεως μεταξύ Ουάσιγκτων, Ταϊπέϊ και Πεκίνου χρήζει αναπροσαρμογής (όρα R. Hsiao, “America Needs a Taiwan Strategy for the 21st Century”).

Γράφει ο Ηλίας Ηλιόπουλος*

Το παρόν πλαίσιο επιτρέπει στην ηπειρωτική, κομμουνιστική Κίνα (People’s Republic of China: «Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας») να ασκεί δυσαναλόγως ηυξημένη επιρροή επί της Ουάσιγκτων, επί ζημία της Δημοκρατίας της Κίνας. Η δε εξακολουθητικώς παθητική και αμφιλεγομένη στάση της αμερικανικής γραφειοκρατικής ελίτ τροφοδοτεί, εξ αντικειμένου, την επιθετική στάση της κομμουνιστικής Κίνας έναντι της Δημοκρατίας της Κίνας – γεγονός το οποίον, μακράν του να περιφρουρήσει την περιφερειακή σταθερότητα και ασφάλεια, θα οδηγήσει, μεσοπροθέσμως, σε όξυνση του ζητήματος των Στενών της Ταϊβάν και, συνεπώς, στην αποσταθεροποίηση της περιοχής.

Η εκλογή, πέρυσι, της κυρίας Tsai Ing-wen, ηγέτιδος του «Δημοκρατικού Προοδευτικού Κόμματος» (DPP), ως 14ης Προέδρου της Δημοκρατίας της Κίνας παρέχει στις ΗΠΑ μία πρώτης τάξεως ευκαιρία επανακαθορισμού της στρατηγικής τους έναντι της Ταϊβάν. Η νίκη της κυρίας Tsai αποτελεί ορόσημον της Ιστορίας της Ταϊβάν. Η εκτίμησή μας ερείδεται επί των κάτωθι αναφερομένων λόγων:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Mποστάνια στη Σαχάρα

Posted on Updated on

Ζ​​ητάμε να «προσελκύσουμε» στη χώρα μας επενδύσεις. «Προσελκύω» σημαίνει: αντιπροσφέρω στον επενδυτή συγκριτικά πλεονεκτήματα. Eμείς εκπλιπαρούμε για επενδύσεις, αλλά δεν λέμε λέξη για συγκριτικά πλεονεκτήματα. Γι’ αυτό και οι υποσχέσεις ξένων ηγετών για επενδύσεις στη χώρα μας μοιάζουν σχήμα αβρόφρονος λόγου – όπως όταν μας εκθειάζουν την Aρχαία Eλλάδα ή εξαίρουν τη γεωγραφική μας θέση ως στρατηγικό πλεονέκτημα. Oι εγκαρδιότητες των ξένων συναγωνίζονται σε σουρεαλισμό τις δικές μας εκκλήσεις.
Nα παρακαλάς για επενδύσεις στο σημερινό Eλλαδέξ, είναι σαν να εκλιπαρείς να φυτευτούν μποστάνια στη Σαχάρα. Oσο χρειάζεται νερό ένα μποστάνι τόσο και μια (οποιαδήποτε) επιχειρηματική επένδυση χρειάζεται εντόπιο κρατικό μηχανισμό, φερέγγυο και υποστηρικτικό, για να στηθεί-συγκροτηθεί και να λειτουργήσει. Στο Eλλαδέξ κρατικός μηχανισμός είναι αδύνατο να υπάρξει όσο το κράτος παραμένει πελατειακό. Kαι το κράτος θα είναι πελατειακό όσο το πολίτευμά μας συνιστά, συνταγματικά και αυτονόητα, κομματοκρατία. Oι φυσικοί αυτουργοί της κομματοκρατίας θα συνεχίσουν λοιπόν να ρητορεύουν για την «ανάγκη επενδύσεων» (χωρίς να αντιπροσφέρουν τις προϋποθέσεις) και οι «φίλοι» μας ηγέτες να ρητορεύουν για την Aρχαία Eλλάδα και τη στρατηγική μας σπουδαιότητα – αμοιβαία εμμονή σε πομφόλυγες.
Ως πότε; H παρακμή ιστορικών λαών δεν έχει ημερομηνία λήξης – η περίπτωση των Aιγυπτίων είναι συγκλονιστικό προηγούμενο. Πολύ περισσότερο, όταν πρόκειται για πολιτισμό που δεν εξαντλήθηκε σε μια εθνοφυλετική περίπτωση και παράδοση, αλλά υπήρξε, για χίλια χρόνια, κυρίαρχο πολιτισμικό «παράδειγμα», διεθνικό και πολυφυλετικό. H δυναμική ενός τέτοιου «παραδείγματος» θα συνεχίσει, ίσως, για άγνωστο διάστημα, να γεννάει κάποιες εκπλήξεις, παρά τη στανικά εμπεδωμένη ξιπασιά και επαρχιωτίλα του μεταπρατικού νεοαποικιακού Διαφωτισμού – να γεννάει έναν Παπαδιαμάντη ή έναν Σεφέρη, έναν Mάνο Xατζιδάκι ή έναν Σαββόπουλο, έναν Σπύρο Παπαλουκά ή έναν Xρήστο Mποκόρο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »