Πολιτική

Ο Σουλτάνος βρυχάται, ο ελληνισμός κοιμάται

Posted on Updated on

Η κυβέρνηση πρόσφερε στο πιάτο την ευκαιρία στον Ερντογάν να αμφισβητήσει την εθνική μας κυριαρχία

Του Γιώργου Καραμπελιά από την Ρήξη φ. 139

Ο κυριότερος λόγος για τον οποίο είχαμε απορρίψει εξ αρχής κάθε πιθανότητα συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, ήδη από το φθινόπωρο του 2014, δεν ήταν τόσο οι προβλέψεις μας για τις καταστροφικές συνέπειες της διαχείρισής του, στο ζήτημα της οικονομικής κρίσης, όσο η βαθιά πεποίθησή μας ότι η άνοδός του στην εξουσία θα σηματοδοτήσει αναπόφευκτα μια συρρίκνωση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας, η οποία πολύ δύσκολα θα ήταν δυνατό να αναστραφεί, προκαλώντας έτσι ανεπανόρθωτες καταστροφές σε ένα ελληνισμό που, ούτως ή άλλως, βρισκόταν σε βαθύτατη παρακμή.
Και τις συνέπειες τις έχουμε ήδη προσμετρήσει στο προσφυγικό/μεταναστευτικό, όπου άνοιξαν τον δρόμο για τη σταδιακή ισλαμοποίηση της χώρας, στην καταστροφή της ελληνικής εκπαίδευσης, στην επισημοποίηση του εθνομηδενισμού ως εθνικής ιδεολογίας. Πάνω απ’ όλα, όμως, φοβόμαστε ότι η δραματική απομείωση της εθνικής ισχύος της χώρας, στο οικονομικό και γεωπολιτικό πεδίο, θα οδηγούσε σε υπόθαλψη και ενίσχυση του τουρκικού επεκτατισμού σε Κύπρο, Αιγαίο και Θράκη.
Και αν, μέχρι σήμερα, σε όλους αυτούς τους τομείς, δεν υπήρξε ήδη κάποια σημαντική επιδείνωση της ελληνικής θέσης, αυτό οφείλεται μόνο και μόνο στο ότι η Τουρκία αντιμετώπιζε η ίδια τεράστια προβλήματα, τόσο με τον πόλεμο στη Συρία όσο και με την κουρδική εξέγερση, το ισλαμικό κράτος και τις τρομοκρατικές επιθέσεις του στο έδαφός της, την αντιπαράθεση με το Ισραήλ και την όξυνση των εσωτερικών συγκρούσεων που οδήγησαν και στο πραξικόπημα εναντίον του Ερντογάν, το καλοκαίρι του 2016. Παράλληλα, οι αρνητικές –ταυτόχρονα– σχέσεις του τόσο με την Αμερική του Ομπάμα όσο και με την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και τη Ρωσία –που οδήγησαν προς στιγμή ακόμα και στα πρόθυρα πολεμικής σύρραξης, μετά την κατάρριψη του ρωσικού αεροπλάνου– δημιουργούσαν μια ασφυκτική πραγματικότητα για την ισλαμική κυβέρνηση του Ερντογάν, η οποία και δεν της επέτρεπε να ξεδιπλώσει όλη την επιθετική της στρατηγική έναντι της Ελλάδας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Τα πέντε φίλτρα της χειραγώγησης

Posted on Updated on

Οι Πολίτες των δημοκρατικών χωρών θα πρέπει να παρακολουθούν μαθήματα πνευματικής αυτοάμυνας, για να είναι σε θέση να αμύνονται απέναντι στις προσπάθειες χειραγώγησης και ελέγχου τους – με απλά λόγια, για να αποφεύγουν το διανοητικό αποικισμό τους.
«Όταν διαβάζει κανείς μία εφημερίδα ή ακούει ειδήσεις, οφείλει να συνειδητοποιεί πως δεν πρόκειται για ολόκληρη την αλήθεια – αλλά μόνο για σκόπιμα φιλτραρισμένες πληροφορίες, οι οποίες εξυπηρετούν ή προστατεύουν πάντοτε κάποια συμφέροντα«.
Ανάλυση
Τα ΜΜΕ έχουν ως αποστολή τους την αντικειμενική ενημέρωση του πληθυσμού, καθώς επίσης τον έλεγχο της εξουσίας – οικονομικής, πολιτικής, θρησκευτικής ή όποιας άλλης. Με τον τρόπο αυτό συμβάλλουν στην ύπαρξη μίας λειτουργικής Δημοκρατίας – η οποία προϋποθέτει τεκμηριωμένα υπεύθυνους πολιτικούς, διαφάνεια του κοινωνικού βίου και σωστά ενημερωμένους Πολίτες. Έτσι τουλάχιστον φαντάζεται κανείς τον ιδεατό και τυπικό ρόλο τους – όπου όμως η πραγματικότητα είναι συχνά εντελώς διαφορετική.
Ειδικότερα το εάν και το πώς οι ειδήσεις, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται ασφαλώς οι δημοσκοπήσεις,  φτάνουν στον πληθυσμό, καθορίζεται από τις πολιτικές και οικονομικές δομές της εκάστοτε εξουσίας – όπου οι ελίτ και των δύο τομέων έχουν κατασκευάσει ένα σύστημα προπαγάνδας μέσω των ΜΜΕ. Το σύστημα αυτό χρησιμοποιείται μεθοδικά για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης, έτσι ώστε να «παράγει» συναίνεση υπέρ μίας ανώτερης τάξης – ενώ την ίδια στιγμή διατηρείται η ψευδαίσθηση των ελεύθερων ΜΜΕ, τα οποία συμβάλλουν  στη δημιουργία δημοκρατικών απόψεων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αιδώς, Γραικύλοι

Posted on Updated on

Της Σύνταξης της Ρήξης (Ρήξη φ. 139)

Ο Ερντογάν, πριν καν έρθει στην Αθήνα, ανατίναξε, με την περιβόητη συνέντευξή του στον Παπαχελά, όλη τη μυθολογία των ναινέκων του ελληνικού μιντιακού και πολιτικού συστήματος για τις «θετικές επιπτώσεις» της πρόσκλησης Ερντογάν στην Αθήνα. Όπως διαπιστώσαμε ιδίοις όμμασι, η απόβαση του Ερντογάν με τις στρατιές των κουμπουροφόρων του στην Αθήνα και τη Θράκη είχε τη στήριξη και τη συναίνεση όλων των –συστημικών και μη– ελίτ της χώρας.
Πράγματι, καθώς δοκιμάζαμε να οργανώσουμε μια στοιχειώδη αντίδραση σε αυτήν, διαπιστώσαμε πως όλες οι πολιτικές και ιδεολογικές πτέρυγες ήθελαν να φιμώσουν κάθε διαμαρτυρία. Ήταν προφανής, αυτή τη φορά, η άρνηση τόσο των «αμερικανόφιλων», των «ευρωπαιόφιλων», ακόμα και των «ρωσόφιλων», να συμμετάσχουν σε οποιαδήποτε κινητοποίηση ενάντια στην έλευση του Ερντογάν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Θίασος

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο Θίασος liberalΜε μια αόριστη δήλωση, που στην ουσία στηρίζει την κίνηση Τραμπ να αναγνωρίσει την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ, αντέδρασε το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, δημιουργώντας ερωτηματικά στον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο, από τον οποίο υποτίθεται ότι προσδοκά επενδύσεις και συμμαχίες στην ακραία ρητορική του Έρντοαν. Προσθέτοντας και τη χτεσινή πεζοδρομιακή επίθεση του υπουργού Δικαιοσύνης στους δικαστές συλλήβδην, ο θίασος της ελληνικής ηγεσίας μπορεί να περιγραφεί ως εξής:

Πρόεδρος Δημοκρατίας ο άνθρωπος που κάθεται μαζεμένος στη γωνίτσα του καναπέ, αφήνοντας τη στάση της εξουσίας στον προσκαλεσμένο του που τον προσβάλλει, μέσα στο ελληνικό προεδρικό μέγαρο. Κι όταν ο Κασιδιάρης βάραγε την Κανέλλη μπροστά του, στην τηλεόραση, στη γωνίτσα του έκατσε.

Πρωθυπουργός, ο άνθρωπος που είναι απών και μακριά από τους κατοίκους σε κάθε καταστροφή που πλήττει τη χώρα, είτε είναι σεισμοί, πυρκαγιές, πλημμύρες. Ο χτεσινός πολιτικός που χωρίς ιδεολογικό έρμα συμβουλεύει ξένους σοσιαλιστές ηγέτες για τη στάση που πρέπει να κρατήσουν στην πολιτική τους! Τον Σούλτς για παράδειγμα.

Υπουργός Άμυνας, ο άνθρωπος που δεν ελέγχει πολιτικά ποιος πουλάει όπλα και πού από τα ελληνικά αποθέματα, ενώ βρίσκεται κάθε λίγο με την πλάτη στον τοίχο για πράξεις που δεν ταιριάζουν με το αξίωμά του. Ο άνθρωπος, που με τον αμετροεπή λόγο του βάζει σε δοκιμασία τις σχέσεις της χώρας με τους γείτονες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η κατάρρευση της Ελλάδας

Posted on Updated on

Image result for Η κατάρρευση της Ελλάδας
Δεν έχει νόημα να μιλάμε για δεξιές, κεντρώες ή αριστερές πολιτικές, πρέπει να είμαστε ενωμένοι δηλαδή, αφού απειλούμαστε με εθνικό αφανισμό – έχοντας χάσει τον οικονομικό πόλεμο οριστικά το 2011 με την εγκληματική υπογραφή του PSI (Συνέντευξη)

Συνέντευξη με τον κ. Βασίλη Βιλιάρδο 

Ερώτηση (E): Εισαγωγικά θα θεωρούσατε ότι είσαστε αριστερός, δεξιός ή κεντρώος από πολιτικής άποψης;

Απάντηση (Α): Επειδή οι πολιτικές απόψεις των Πολιτών είναι συνήθως συγκεχυμένες, με την έννοια ότι δεν στηρίζονται στη σωστή ερμηνεία των λέξεων, υπάρχουν δύο βασικά οικονομικά συστήματα, με ενδιάμεσες «αποχρώσεις»: η κεντρικά κατευθυνόμενη οικονομία, όπου το κράτος ρυθμίζει και ελέγχει τα πάντα, καθώς επίσης η οικονομία της ελεύθερης αγοράς, στην οποία οι αγορές έχουν αυτόν το ρόλο. Σε κάθε περίπτωση η αριστερή ιδεολογία είναι λιγότερο ή περισσότερο υπέρ του κρατισμού, ενώ η δεξιά πρεσβεύει ένα όσο το δυνατόν μικρότερο κράτος – στην ακραία τους μορφή τα πάντα ανήκουν στο κράτος από την αριστερή πλευρά ή τα πάντα στους ιδιώτες από τη δεξιά. Λόγω του ότι τώρα κατά την άποψη μου τόσο η ελεύθερη αγορά, όσο και το κράτος κάνουν μεγάλα λάθη, είμαι υπέρ της ισορροπίας μεταξύ τους – όπου ο ρόλος του δημοσίου επικεντρώνεται στη ρύθμιση της ελεύθερης αγοράς, ιδιαίτερα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, έτσι ώστε να μη λειτουργεί ασύδοτα όπως συμβαίνει τις τελευταίες δεκαετίες.

Στα πλαίσια αυτά θεωρώ πως για να έχει τη δυνατότητα να επεμβαίνει σωστά το κράτος, όταν οι ελεύθερες αγορές κάνουν λάθη ή/και για να προστατεύει τους Πολίτες όπου χρειάζεται, πρέπει να έχει στην ιδιοκτησία του τις κοινωφελείς, τις μονοπωλιακές κερδοφόρες, καθώς επίσης τις στρατηγικές επιχειρήσεις – ενώ όλες οι άλλες πρέπει να ανήκουν στον ιδιωτικό τομέα. Ως εκ τούτου τοποθετώ τον εαυτό μου κάπου στο κέντρο, πιστεύοντας στην οικονομία της ελεύθερης αγοράς με κοινωνικό πρόσωπο – το οποίο εξασφαλίζεται από τη δίκαιη αναδιανομή των εισοδημάτων, λιγότερο μέσω των φόρων και περισσότερο με τη βοήθεια του ασφαλιστικού συστήματος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση πεθαίνει …

Posted on Updated on

… o νεοεθνικισμός  ανατέλλει;

Του Ευάγγελου Κοροβίνη από το Άρδην τ. 107-8

Μέχρι πρόσφατα, η μεταπολεμική φιλελεύθερη τάξη υπήρξε σταθερή. Η τάξη αυτή ενσωματώνει δύο διακριτές και όχι κατ’ ανάγκην συμβατές μεταξύ τους προσεγγίσεις. Η πρώτη, ο κεϋνσιανισμός, θεωρούσε ως θεμέλια κοινωνία του συστήματος το έθνος-κράτος και τις σχετικά κλειστές εθνικές οικονομίες. Η δεύτερη, ο νεοφιλελευθερισμός, ενίσχυσε και πολλαπλασίασε τη δυνατότητα που έχουν οι ισχυροί παίχτες της αγοράς, οι εταιρείες-γίγαντες, να παρακάμπτουν και να αποδομούν τους κανόνες που ισχύουν σε εθνικό επίπεδο. Εκτός από αυτές τις εταιρείες-γίγαντες, το θεσμικό περιβάλλον του νεοφιλελευθερισμού το συμπληρώνει η αυξανόμενη ισχύς υπερεθνικών οργανισμών όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου και η Παγκόσμια Τράπεζα.
Στα πλαίσια του κεϋνσιανού κοινωνικού μοντέλου, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έχοντας ν’ αντιμετωπίσουν ως αντίπαλο τη Σοβιετική Ένωση, αποφάσισαν ότι η μακράς διάρκειας ανεργία ήταν μία υπαρξιακή απειλή για τον καπιταλισμό και ότι έπρεπε να αποφευχθεί με κάθε κόστος. Οι κυβερνήσεις κλήθηκαν να διατηρήσουν δείκτες ανεργίας κατώτερους του 4%. Όμως η επιδίωξη της σταθερότητας μίας μεταβλητής, των δεικτών της ανεργίας εν προκειμένω, μέσα από την ίδια τη δυναμική των οικονομικών και κοινωνικών εξελίξεων και σε βάθος χρόνου αυτοϋπονομεύθηκε. Οι μισθοί, συγκεκριμένα, τείνουν να αυξάνονται στους κόλπους σχετικά κλειστών και ρυθμιζόμενων αγορών και η απάντηση των επιχειρήσεων είναι να ανεβάζουν, με τη σειρά τους, τις τιμές των προϊόντων τους. Αυτός ο μηχανισμός, όπου οι μισθοί και οι τιμές κυνηγούν οι μεν τις δε, πήρε τη δεκαετία του ’70 τη μορφή ενός εκρηκτικού σπιράλ ανόδου μισθών και τιμών και συνδυάστηκε με τον πενταπλασιασμό της τιμής του πετρελαίου κατά τις δύο πετρελαϊκές κρίσεις του 1973 και του 1979.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Συνωμοσιολογικά» για τις «μέρες του Αλέξη»

Posted on Updated on

Από Αναγνώστη 
Αγαπητό Ρεσάλτο δεν ασχοληθήκατε φέτος με τις «μέρες του Αλέξη». Έχετε εγκαταλείψει το θέμα; Αλλάξατε άποψη ή ισχύουν αυτά που γράψατε, τελευταία, το 2015:
«Δεκεμβριανά» 2008: Συνεχίζεται η «αριστερή» ΑΠΑΤΗ…
http://resaltomag.blogspot.gr/2015/12/2008.html
Προφανώς, δεν θα έχει πέσει στην αντίληψή σας και μια αφισούλα με αμερικάνικη εγγραφή ημερομηνίας. 
Ούτε το παρακάτω σχόλιο:


«Παρατηρήστε το ΠΩΣ είναι γραμμένη η ημερομηνία δολοφονία του Αλέξη στο παρακάτω κολλάζ/αφισσάκι που κυκλοφορεί ευρέως στο διαδίκτυο: ΠΡΩΤΑ Ο ΜΗΝΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ Η ΗΜΕΡΑ της δολοφονίας κατά τον αγγλικό/αμερικανικό τρόπο καταγραφής των επετείων.
Ξέρετε κανέναν έλληνα που να γράφει έτσι κάποια επέτειο; οποιαδήποτε επέτειο!
Είναι συνωμοσιολογικό να υποθέσω πως κάποιος ξένος ή ξένο κέντρο έβγαλε αυτό το τρυκάκι;
Τα δικά μας χάπατα δεν το παρατήρησαν ή κάνουν πως δεν παρατήρησαν αυτό το «λάθος»;
Η προβοκάτσια και οι υπηρεσίες ούτε καν που κρύβονται πλέον σε αυτή τη χώρα-ξέφραγο αμπέλι!»

Ανοίξτε εδώ:  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η δόλια συσχέτιση του αντισημιτισμού με το σιωνισμό

Posted on Updated on

 Δεν μας εκπλήσσει ότι ο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ «φιλοξενεί» τον Ψαρρά…
Η οργάνωση αυτή αποτελεί ένα οπορτουνιστικό συνονθύλευμα όλων των ποικιλιών του εθνομηδενισμού, όλων των πολύχρωμων «επαγγελματιών» του Σόρος:
«αντιρατσιστών», «αντιεθνικιστών», «αντικομουνιστών», των πολυπολιτισμικών κινημάτων που προωθούν οι διεθνείς μαφιόζοι του χρήματος (γκέι κ.λπ), και CIA…


Δεν θα μπορούσε, συνεπώς, να λείπουν από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και οι ιδεολογικοί και πολιτικοί πράκτορες του σιωνισμού, όπως οι διαβόητοι «Ιοί» που σήμερα καθοδηγούν την «εφημερίδα των Συντακτών».

Όπως έχουμε αναλύσει κατά κόρον και από πολύ παλιά αυτή η ομάδα των «Ιών» λειτουργούσε και λειτουργεί ως «αριστερό» τεκμήριο και άλλοθι της πλανητικής αυτοκρατορίας…

Αυτή η ομάδα σε όλα τα μεγάλα ζητήματα της εποχής μας αναπαράγει τα ιδεολογήματα της πλανητικής ιμπεριαλιστικής εξουσίας και εξωραΐζει τα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ αυτής της εξουσίας, ιδιαίτερα τα εγκλήματα του Ισραήλ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ανακοίνωση Άρδην: Ο Ερντογάν και το Βατερλώ της ελληνικής ενδοτικής πολιτικής

Posted on Updated on

Ανακοίνωση του Άρδην για επίσκεψη του Ερντογάν

Όταν εξελέγη πρωθυπουργός της χώρας ο Αλέξης Τσίπρας, υποσχέθηκε στον ελληνικό λαό να πρωτοτυπήσει. Σήμερα, με την επίσκεψη Ερντογάν σε μια σιδερόφρακτη Αθήνα, δείχνει να πραγματοποιεί την υπόσχεσή του. Διότι τα όσα κωμικοτραγικά έχουν ήδη σφραγίσει αυτήν την επίσκεψη, δεν έχουν ξανασυμβεί ποτέ και πουθενά, σε καμία άλλη χώρα του πλανήτη: Που ακούστηκε αλλού κυβέρνηση να προετοιμάζει με ζήλο την επίσκεψη ενός ξένου προέδρου, ο οποίος έρχεται με σαφή πρόθεση να αμφισβητήσει την εδαφική της ακεραιότητα, παρουσιάζοντας τις απίστευτες διεκδικήσεις του μπροστά στα μούτρα των αξιωματούχων της;

Έτσι, όλα τα όσα προηγήθηκαν των συμβάντων της σημερινής επίσκεψης, οι συλλήψεις Κούρδων και Τούρκων αντικαθεστωτικών, η καταστολή της διαδήλωσης των Κυπρίων, οι προσαγωγές στην Κομοτηνή για μια απλή αφισοκόλληση, η ασφυκτική αστυνομοκρατία του κέντρου των Αθηνών, γελοιοποιούν ακόμα περισσότερο την κυβέρνηση. Που υποβαθμίστηκε σήμερα on camera σε ρόλο φροντιστή του πολλά βαρύ δικτάτορα και επεκτατιστή.

Δυστυχώς, δεν είναι μόνο αυτοί οι εκτεθειμένοι: Είναι σύσσωμο το πολιτικό σύστημα, που μέχρι τις σημερινές αδιανόητες αλλά αναμενόμενες προκλήσεις του νεο-Σουλτάνου παρίστανε ότι όλα βαίνουν καλώς. Διότι εν τέλει, έπρεπε να έρθει ο Ερντογάν με την υπέρμετρη αλαζονεία του για να πέσουν οι μάσκες της προσποίησης και της ψευτιάς του πολιτικού κόσμου – όλου, ακόμα και των πατριδοκάπηλων ναζιστών που σήμερα φαίνεται ότι πήραν «ρεπό υπηρεσίας», για να επανέλθουν αύριο στον βολικό τους εμφύλιο.

Και μετά την επανάληψη των προκλήσεων Ερντογάν η κυβέρνηση προσπαθεί μέσα από τις δηλώσεις του Παυλόπουλου και εκείνες του Τσίπρα, να μπαλώσει τα αμπάλωτα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Συνένοχος ή βλάξ;

Posted on Updated on

Image result for φιληςΔανείστηκα το ρητορικό αυτό ερώτημα του εκδότη Κίτσου Τεγόπουλου για τον Μένιο Κουτσόγιωργα, επειδή ταιριάζει γάντι στη σημερινή περίπτωση Φίλη και των άλλων παιδιών. Ο οποίος παριστάνει ότι δεν ήξερε τίποτε για τα όπλα στη Σ Αραβία, καταδικάζοντας και την πώλησή τους! Τέτοια μεθόδευση με υποκρισία δεν περνάει αν την κάνεις ούτε σε μαθητές του δημοτικού.
Κατ αρχήν, ο κ Φίλης,  που … έμαθε τις τελευταίες μέρες ότι η Σ Αραβία βομβαρδίζει αμάχους στην Υεμένη, και ότι υπάρχουν καταδίκες από ΕΕ και Διεθνή Αμνηστία, δεν ήρθε από τον ουρανό στο συγκεκριμένο θέμα. Έχει παρελθόν! Μαζί με τους κ. Κυρίτση και Δρίτσα είναι από τις αρχές του 2017 μέλος της Επιτροπής Εξοπλιστικών προγραμμάτων!
Επομένως: Είτε δεν πατάει στην Επιτροπή και απλώς τσεπώνει το σχετικό επίδομα άδικα, από την τσέπη του πολίτη που φορολογείται άγρια με τη δική του υπογραφή. Είτε δεν καταλαβαίνει τι συζητιέται στην Επιτροπή. Είτε ξέρει πολύ καλά τι πολεμικό υλικό αγοράζει και πουλάει η χώρα και καμώνεται τώρα ότι δεν έχει ιδέα.
Αν ξέρει για την πώληση των όπλων είναι απλώς θεατρίνος. Γιατί, παριστάνει τον ιδεολόγο αντιστασιακό, ενώ έχει συναινέσει στο έγκλημα. Ακόμα πιο πιθανό: Ενώ έχει συναινέσει στο έγκλημα, επιχειρεί σε συνεννόηση με την κυβέρνηση να την γλιτώσει από ένα σκάνδαλο Καμμένου, πρωτοστατώντας σε μια φαρσοκωμωδία για σοβαρό κράτος, ακύρωση της απόφασης της πώλησης! Για ιδεολογικούς λόγους! Από αριστερή πονοψυχιά για τα παιδάκια της Υεμένης! Τώρα τα θυμήθηκε! Μόλις ήρθαν τα βλήματα Καμμένου στη Βουλή!
Τόσο πονούσε κι ο Φίλης και οι υπόλοιποι δήθεν αριστερούληδες της κυβέρνησης και του κόμματος, που δεν ήξεραν ούτε καν ποιες ήταν οι διεθνείς ενέργειες κατά της Σ Αραβίας!! Ούτε μια συμμετοχή σε μια διαδήλωση συμπαράστασης  στους άμαχους που βομβαρδίζονται δεν έχουν εδώ και ένα χρόνο!
Ή μήπως υπήρχε ντιρεκτίβα σιωπής για να μη χαλάσουν οι σχέσεις της κυβέρνησης ( όχι της χώρας, στα παλιά του τα παπούτσια του ΣΥΡΙΖΑ η χώρα) με τις ΗΠΑ, τον Σίσι, τους Σαούντ και τα άλλα παιδιά, που αύριο θα μάθουν οι δήθεν αριστερούληδες της κυβέρνησης και του κόμματος ότι είναι δικτάτορες και ακροδεξιοί; Και θα πέσουν από τα σύννεφα!
Δεν ήξεραν! Αυτοί που ήξεραν αυθημερόν ποιος μπακάλης δεν πληρώνει στη Γροιλανδία και ποιος 10χρονος πλέκει χαλιά στους πρόποδες του Έβερεστ, δεν ήξεραν τι αγοράζουν και πουλάνε σε ποιόν!
Ο επίσης κατά δήλωσή του αριστερός, διευθυντής της Κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Κ Ζαχαριάδης το είπε κυνικά: «Δεν νομίζω ότι το ζήτημα αυτό λύνεται με το αν θα πουλήσουμε εμείς όπλα στη Σ. Αραβία. Η κατάσταση αυτή προϋπήρχε»!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μεταναστευτικό: Ας ετοιμαστούμε για τα χειρότερα

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για Μεταναστευτικό: Ας ετοιμαστούμε για τα χειρότερα

Του Γιάννη Σιδέρη 

Ο ΣΥΡΙΖΑ από ιδεολογική, «διεθνιστική» συγκρότηση, δεν είχε ποτέ αντίληψη για την αναγκαιότητα των συνόρων. Μάλλον φράχτες τα θεωρούσε, που μάντρωναν τους λαούς, τους απέκλειαν, τους διαχώριζαν, τους δημιουργούσαν πλασματικές αντιθέσεις, φούντωναν έχθρες, αναρρίπιζαν τα εθνικιστικά σύνδρομα.

Τα σύνορα δεν υπεράσπιζαν χώρες αλλά περιέκλειαν χώρους και απέκλειαν ανθρώπους!

Στη φαντασιακή αυτή θεώρηση της «πραγματικότητας», η Ευρώπη δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια τεράστια χοάνη, στην οποία θα εισέρχονταν μπουλουκιδόν οι πρόσφυγες και μετανάστες και θα «εξαφανίζονταν» (κατά τη γνωστή έκφραση της Τασίας), μέσα στην πολυάνθρωπη, πολυεθνική Ήπειρο.

Φευ οι λαοί δεν είναι τόσο «προοδευτικοί» α λα ΣΥΡΙΖΑ. Δεν αντιμετωπίζουν τις πατρίδες τους ως «χώρους» αλλά ως χώρες, ως γεωγραφικούς τόπους δηλαδή με συγκεκριμένη νομική υπόταση, ενιαία λίγο πολύ εθνολογική συγκρότηση, κυρίαρχη εσωτερική λειτουργία και εδαφική ανεξαρτησία που ορίζεται και από σύνορα.

Αυτά τα σύνορα αποφάσισαν οι κυβερνήσεις να τα διαφυλάξουν, από την αθρόα είσοδο (ή ειρηνική εισβολή), εκατομμυρίων προσφύγων και παράτυπων μεταναστών. Ύψωσαν φράχτες στους δρόμους των περασμάτων, απομονώνοντάς μας ως χώρα – μπορεί κακώς, αλλά αυτό είναι μια ηθικολογική συζήτηση, αρμόζουσα σε καλοδιάθετους ανθρωπιστές, μακράν του επιβαλλόμενου, για κυβερνήτες, ρεαλισμού.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έδωσε εντολή να αρχίσουν συζητήσεις με το Συμβούλιο υπουργών, προκειμένου να μεταρρυθμιστεί ο κανονισμός του Δουβλίνου, που καθορίζει ότι η χώρα της πρώτης εισόδου είναι υποχρεωμένη να δεχτεί την αίτηση ασύλου και να κρίνει αν τη δικαιούται.

Το πρόβλημα είναι διττό:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πλειστηριασμοί: Η ΥΣΤΕΡΙΑ του κυβερνητικού ΨΕΥΔΟΥΣ

Posted on Updated on


Μόνο οι ολοκληρωτικά αφελείς και ηλίθιοι δεν μπορούν, πλέον, να αντιληφτούν την έπαρση παχυδερμίας, του αχαλίνωτου ψεύδους και της υποκριτικής κακοήθειας αυτής της κυβέρνησης…
Μόνο τα παπαγαλάκια της, ιδιαίτερα αυτά της προπαγανδιστικής πορνείας της ΕΡΤ, αναπαράγουν υστερικά, την ΥΣΤΕΡΙΑ του κυβερνητικού ΨΕΥΔΟΥΣ, την έπαρση της κυβερνητικής δολιότητας και ΑΠΑΤΗΣ, καθώς τη διπροσωπία της «αριστερής» υποκριτικής αυθάδειας…


Έτσι και στο ζήτημα των Πλειστηριασμών Πρώτης Κατοικίας γινόμαστε μάρτυρες αυτής της αποκρουστικής, «αριστερής» διπροσωπίας…

Από τη μια, με το ΕΓΚΛΗΜΑ των πλειστηριασμών πλουτίζουν οι τράπεζες (τα μαφιόζικα αφεντικά τους) και από την άλλη, σηκώνουν την γροθιά τους (όπως ο Χίτλερ) εναντίον του …κεφαλαίου: ότι δήθεν κατάσχουν σπίτια μεγαλοαστών!!!

Αρπάζουν τα σπίτια του κοσμάκη και ταυτόχρονα κατακλύζουν τον ορίζοντα με την αφηνιασμένη προπαγάνδα του …κτυπήματος του μεγάλου κεφαλαίου και των μεγαλοϊδιοκτητών!!!

Τέτοια παράκρουση διπροσωπίας, ψεύδους, δολιότητας και ΑΠΑΤΗΣ…

Τα ανδρείκελα του 4ου Ράιχ, δεν μιμούνται απλώς τις πρακτικές και τα προπαγανδιστικά μοτίβα του 3ου Ράιχ, αλλά τα …εμπλουτίζουν με έπαρση ΚΥΝΙΣΜΟΥ και με «αριστερά» χρώματα…

Δημοσιεύουμε δύο κείμενα που αποκαλύπτουν, πολύ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ, το κυβερνητικό ΨΕΥΔΟΣ και την άθλια διπροσωπία της κυβερνητικής κακουργίας και αλητείας…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η βαριά νόσος του δογματισμού  

Posted on Updated on

444
Δίκαιοι και σωστοί οι πλειστηριασμοί, με τον τρόπο που διενεργούνται, όπως ισχυρίζεται ο δημοσιογράφος; Ευθύνονται μόνο οι οφειλέτες για τα κόκκινα δάνεια; Σωστά οδηγούνται στο ικρίωμα χιλιάδες Έλληνες, για να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη στο αφελληνισμένο τραπεζικό σύστημα και να ανακάμψει η οικονομία;
(Το άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)
Ανάλυση
Η Ελλάδα, μία πλούσια και πολλαπλά προικισμένη χώρα, υπέφερε ανέκαθεν από την ανίκανη ή/και διαφθαρμένη πολιτική της ηγεσία– γεγονός που μπορεί εύκολα να διαπιστώσει κανείς, μελετώντας την ιστορία της των τελευταίων 180 ετών. Η ανικανότητα της πολιτικής έφτασε στο απόγειο, μετά το ξέσπασμα της κρίσης υπερχρέωσης – όπου τα λάθη, σκόπιμα ή μη, κορυφώθηκαν ως εξής:
(α) Με το διεθνή διασυρμό των Ελλήνων από την κυβέρνηση του 2010, σε συνδυασμό με τις «παρατυπίες» της ΕΛΣΤΑΤ (β) χωρίς να δοθεί καμία σημασία στις δυνατότητες της να χρηματοδοτήσει μόνη της το δημόσιο χρέος (ανάλυση) – έχοντας συγκριτικά ελάχιστο ιδιωτικό χρέος και κρατικά περιουσιακά στοιχεία της τάξης των 300 δις € μη συμπεριλαμβανομένων των ενεργειακών της αποθεμάτων (πηγή), (γ) χωρίς να γίνει προσπάθεια αποπληρωμής του (ανάλυση), (δ) χωρίς να προβεί σε αναβολή πληρωμών προς τις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες – με διαπραγματευτικό χαρτί τη δυνατότητα της να μετατρέψει τα χρέη στο εθνικό της νόμισμα, προτού τη χάσει από το PSI υποθηκεύοντας επί πλέον ότι έχει και δεν έχει κοκ.
Μπορεί δε να ενοχοποιούνται οι Πολίτες για τις επιλογές τους, όσον αφορά την πολιτική τους ηγεσία, επειδή αυτοί την εκλέγουν, αλλά στην πραγματικότητα ούτε είχαν, ούτε έχουν επιλογές – γεγονός που τεκμηριώνεται από τις διαδοχικές αλλαγές κυβερνήσεων μετά το 2010, ακόμη και τεχνοκρατικών, χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα. Σήμερα πάντως, αφού έχουν δοκιμάσει όλες τις κομματικές «αποχρώσεις» εισπράττοντας δεκάδες ψεύτικες υποσχέσεις και δεσμεύσεις απογοητεύθηκαν εντελώς, βυθιζόμενοι σε μία συλλογική κατάθλιψη και σε μία αδράνεια άνευ προηγουμένου – ενώ έχουν παράλληλα τρομοκρατηθεί από τη δολοφονία της τελευταίας τους ελπίδας.
Εν τούτοις έχουμε την άποψη πως η κατάσταση αυτή δεν θα διαρκέσει πολύ, με την έννοια πως αργά ή γρήγορα οι Έλληνες θα εξεγερθούν – οπότε η χώρα θα κινδυνεύσει να οδηγηθεί σε έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο. Αυτό θα συμβεί όταν πάψουν οι Πολίτες να πιστεύουν πως τελικά θα βγει η Ελλάδα από την κρίση, ότι δεν θα χάσουν όλα τους τα περιουσιακά στοιχεία ή πως δεν θα μετατραπούν σε σκλάβους χρέουςμίας γερμανικής αποικίας – ενδεχομένως με αφετηρία τους μαζικούς ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς της μοναδικής κατοικίας τους, με διαδικασίες που δεν ισχύουν σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η τραγωδία των κοινών

Posted on Updated on

Του Γιώργου Ρακκά

Η Ελλάδα διατηρεί μιαν ιδιαιτερότητα σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες που χτύπησε η παγκόσμια και μετέπειτα ευρωπαϊκή κρίση: Ενώ σε εκείνες η κατάρρευση ξεκίνησε από τους ιδιώτες, τράπεζες, επιχειρήσεις και νοικοκυριά, με τα δημόσια οικονομικά και γονατίζουν σε δεύτερο χρόνο, από τις πανάκριβες διασώσεις που θα κληθούν να καταβάλουν για να συνεχίσουν να λειτουργούν τα κυκλώματα της ελεύθερης οικονομίας, στην δική μας την περίπτωση συνέβη το αντίστροφο: Ήταν η κατάρρευση των οικονομικών του δημοσίων, που πυροδότησε την χιονοστιβάδα των προγραμμάτων λιτότητας, η οποία στην συνέχεια θα σαρώσει την μικρή και μεσαία ιδιοκτησία, που αποτελεί την ραχοκοκαλιά της κοινωνίας, και την βάση ενός ιδιαιτέρως αποκεντρωμένου ιδιωτικού τομέα.

Η κατάρρευση των ελληνικών δημοσιονομικών δεν αποτελεί, όμως, ένα γεγονός που περιορίζεται στην οικονομική σφαίρα, αλλά πολύ βαθύτερες ρίζες: Εξ άλλου, η ελληνική κοινωνία είναι μια βαθύτατα πολιτική κοινωνία, και είναι τα «κοινά» της, το κράτος, η κυβέρνηση, ο δημόσιός της χώρος, που διαμορφώνουν το κλίμα της οικονομίας και τις κατευθύνσεις της, όχι το αντίστροφο. Υπό αυτήν την έννοια, η δημοσιονομική κατάρρευση, δηλαδή η αστοχία των δημόσιων οικονομικών, δεν είναι παρά αντανάκλαση της απίστευτης παρακμής στην οποία έχει περιέλθει η ελληνική δημόσια σφαίρα.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ‘ειδικός’ για να διαγνώσει αυτήν την παρακμή στις πολλαπλές εκφράσεις με τις οποίες εμφανίζεται πλέον στην επικαιρότητά μας:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ζούμε το αδιανόητο

Posted on Updated on

Είναι στιγμές που λες ότι αυτά που ζούμε δεν γίνεται να συμβαίνουν. Σε ένα παράλληλο σύμπαν κάποιος σου φέρνει το χαρτί κατάσχεσης, βλέπεις το όνομά σου στην ηλεκτρονική λίστα εξευτελισμού ως «κλέφτης του κράτους», μετράς τα ψιλά για να συμπληρώσεις την συμμετοχή στα φάρμακά σου, μένεις χωρίς ρεύμα, χωρίς νερό, χωρίς ασφάλεια…
Κι όμως συμβαίνουν. Σήμερα. Τώρα. Αυτή την στιγμή. 
Το να ακούς τον επικεφαλής του ESM την επόμενη ημέρα του άγριου ξυλοδαρμού πολιτών από τα ΜΑΤ  στα ειρηνοδικεία που προσπαθούσαν να σώσουν σπίτια από πλειστηριασμούς, να λέει «χωρίς τα ευρωπαϊκά δάνεια η Ελλάδα θα είχε βγει από το ευρώ», είναι σαν να είσαι θεατής σε μια ταινία παραλόγου. Χάνεις το σπίτι σου για να μείνεις στο ευρώ. Τρως ξύλο για να μείνεις στο ευρώ. Μένεις άστεγος για να μείνεις στο ευρώ…
Ας το πάρουμε χαμπάρι όλοι μας: Μας σκοτώσουν για να μείνουμε στο ευρώ. 
 
Τα χρόνια τρέχουν, είμαστε ήδη στον 10ο χρόνο κρίσης και στον 7ο χρόνο μνημονίων και δεν έγινε καμία απολύτως αλλαγή προς το καλύτερο για την εθνική οικονομία παρόλο που Ευρωπαίοι διοικούν την χώρα και τα «λαμόγια Έλληνες» έχουν αποδεκατιστεί. Το σχέδιο τους δηλαδή, πήγε καλύτερα απ’ ό,τι ήλπιζαν διότι το σχέδιο ήταν από την αρχή το ξεκάρφωμα του μοναδικού λαού της Ευρώπης που είχε στο πλειοψηφικό του αριθμό ιδιωτική περιουσία. Μικρή, μεσαία ή μεγάλη την είχε και αυτό για την Ευρώπη είναι απαράδεκτο. Ειδικά όταν σε παγκόσμια κλίμακα έχουμε φύγει από τον καπιταλισμό όπως τον ξέραμε και μπήκαμε εκ νέου στην φεουδαρχία. 
 
Δεν σουλατσάρουν στα καλά καθούμενα στα βουνά και στις πεδιάδες εταιρείες ως νέοι φεουδάρχες αρπάζοντας από αέρα μέχρι νερό και πετρέλαιο. Το θεωρούν έγκλημα το βουνό να είναι κοινό, το νερό να είναι κοινό, ο αέρας να είναι κοινός. Στις φεουδαρχίες αν τολμούσες να πάρεις νερό από το ρυάκι του φεουδάρχη ή να μαζέψεις ξερά ξύλα για να ζεσταθείς σε πυροβολούσαν. Θα πυροβολήσουν και τώρα. Άλλωστε σε πολλά σημεία του πλανήτη σε σκοτώνουν για μία χούφτα νερό ή γιατί πάτησες σε βουνό εταιρίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »