Αρχείο

Archive for the ‘Πρόσωπα’ Category

Ο φασισμός είναι αίρεση της Αριστεράς

Ιανουαρίου 17, 2019 Σχολιάστε

Ο μύθος πως φασισμός και εθνικο-σοσιαλισμός είναι δήθεν η ακραία έκφανση της Εθνικής Δεξιάς
Από τον Φαήλο Μ. Κρανιδιώτη*
Ο μαρξισμός είναι ένα αυτοάνοσο κοινωνικό νόσημα, όπου μέρος της ανθρωπότητας επιτίθεται στον εαυτό της. Εάν μπορέσαμε να πετύχουμε τέτοιες λαμπρές νίκες το 1912-1913, ήταν γιατί δεν υπήρχε στην Ελλάδα Αριστερά, δεν υπήρχε ο διχαστικός λόγος της, το μίσος της για το Έθνος και τους πυλώνες του, και η ιδεολογικοποίηση της βίας και της αποδοχής της ως κύριου πολιτικού όπλου επιβολής των παρακμιακών και ολοκληρωτικών ιδεών της.
Υπάρχουν δε δύο τεράστιοι μύθοι. 
Ο πρώτος είναι πως η κοινωνική δικαιοσύνη ανήκει στην Αριστερά. Στην Ελλάδα τις σημαντικότερες παροχές οι εργαζόμενοι τις έλαβαν από τον Ιωάννη Μεταξά και τους σκληρά αντικομμουνιστές βενιζελικούς φιλελεύθερους, όχι από την Αριστερά που τους οδήγησε σε μνημειώδεις ήττες.

Ο άλλος μύθος είναι πως ο φασισμός και ο εθνικοσοσιαλισμός είναι δήθεν η ακραία έκφανση της Εθνικής Δεξιάς. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα.

Και τα δύο αυτά ολοκληρωτικά κινήματα είναι αιρέσεις της Αριστεράς.
Ο Μουσολίνι, τον οποίο ο Χίτλερ θεωρούσε δάσκαλό του (οι δυο μαζί θεωρούσαν δάσκαλό τους τον άλλο γενοκτόνο, τον Κεμάλ), ήταν ενεργός σοσιαλιστής ήδη από το 1902, όταν μετανάστευσε στην Ελβετία για να αποφύγει τη στρατιωτική θητεία, άθεος και συχνά με αναρχικές τάσεις. Μετά την επιστροφή του, εξελέγη μέλος του Εθνικού Διευθυντηρίου του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος (PSI).

Διαβάστε περισσότερα…

ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΕ ΡΟΛΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΟΠΛΟΥ

Ιανουαρίου 16, 2019 Σχολιάστε
       
Η διαχρονική χρήση ουσιών για πολιτική επιβολή και η ανάγκη αντιμετώπισης του εθισμού των Ελλήνων στα σκευάσματα
Εικόνα: Αλκιβιάδης Κωνσταντίνος Κεφαλάς
Από τον Αλκιβιάδη Κ. Κεφαλά
Η υπόθεση της υπερτιμολόγησης των φαρμακευτικών προϊόντων της πολυεθνικής Novartis παρουσιάζεται σκοπίμως στον δημόσιο λόγο ως μια κομματική αντιπαράθεση, ενώ η ουσία της είναι πολιτική και γεωπολιτική.Διαχρονικά τα φαρμακευτικά προϊόντα αποτέλεσαν ένα ισχυρό γεωπολιτικό όπλο στα χέρια των κρατών που ελέγχουν την έρευνα, την παρασκευή και τη διανομή τους, επειδή όλα τα φάρμακα, εκτός των ευεργετικών αποτελεσμάτων, δημιουργούν στους χρήστες ψυχολογικό και φυσικό εθισμό. Την περίοδο του 18ου αιώνα η βρετανική κοινωνία ήταν εθισμένη στην κατανάλωση τσαγιού, το οποίο εισαγόταν αποκλειστικά από την Κίνα.

Το προϊόν ήταν πληρωτέο σε ασήμι, με αποτέλεσμα το εμπορικό ισοζύγιο μεταξύ Βρετανίας και Κίνας να είναι αρνητικό εις βάρος της πρώτης, απειλώντας έτσι την επιβίωση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Ως αντιστάθμισμα, η βρετανική κυβέρνηση αποφάσισε τη μαζική καλλιέργεια παπαρούνας στις Ινδίες, με σκοπό το παραχθέν όπιο να εξάγεται στην Κίνα, επειδή ο εθισμός 200.000.000 καταναλωτών στις οπιούχες ουσίες θα ισοσκέλιζε τις συναλλαγματικές απώλειες από τον εθισμό του βρετανικού πληθυσμού στο τσάι. Αυτή η πολιτική είχε ως αποτέλεσμα η κινεζική κοινωνία να αποσαθρωθεί μέσα σε λίγα χρόνια λόγω της εξάρτησης από το όπιο, καθώς και η τεράστια αγορά της χώρας να ελέγχεται αποκλειστικά από τους Βρετανούς.

Η απόπειρα του Κινέζου αυτοκράτορα να σταματήσει την εισαγωγή του οπίου είχε ως αποτέλεσμα τη βρετανική επέμβαση και δύο καθολικούς πολέμους μεταξύ των ετών 1839-1842 και 1856-1860, οι οποίοι πέρασαν στην Ιστορία με το όνομα «Πόλεμοι του οπίου». Η εξάρτηση του κινεζικού λαού από το όπιο διακόπηκε βίαια στη δεκαετία του 1950, επειδή η παραδειγματική δημόσια εκτέλεση χιλιάδων χρηστών και εμπόρων απεξάρτησε τους Κινέζους από την ουσία. Ομως η σύγκρουση και η ηθική του ζητήματος ακόμα και σήμερα δηλητηριάζουν τις σχέσεις της Κίνας με τη Δύση.

Διαβάστε περισσότερα…

«Η Ευρώπη έχει χάσει τις ρίζες της και δέχεται εισβολή. Είναι ζήτημα χρόνου να καταληφθεί».

Ιανουαρίου 15, 2019 Σχολιάστε

Ο Paul Joseph Watson παρουσίασε στον λογαριασμό του στοTwitter ένα απόσπασμα από μια συνέντευξη του Αφρικανού καρδινάλιου Robert Sarah, γράφοντας από κάτω: εάν αυτός ο τύπος γίνει Πάπας εγώ θα πάω να γίνω παραδοσιοκράτης καθολικός.
Στην συνέντευξη, που είναι από το 2016 και παρουσιάστηκε με το τίτλο «Γιατί η Δύση θα πεθάνει» στο γαλλικό «Boulevard Voltaire», ο Καρδινάλιος λέει, μεταξύ άλλων, ότι η Ευρώπη «έχει χάσει τις ρίζες της» και δέχεται εισβολή από άλλους πολιτισμούς που θα την καταλάβουν με την αριθμητική τους υπεροχή.
Στη συνέντευξη ο καρδινάλιος ρωτήθηκε: Νιώθουμε ότι ανησυχείτε για τον δυτικό κόσμο. Τι σας ανησυχεί;
Ο Καρδινάλιος εξηγεί: «Ξέρετε ότι η μεγαλύτερη ανησυχία είναι ότι η Ευρώπη δεν θέλει πια, ή έχει χάσει την αίσθηση της προέλευσής της, έχει χάσει τις ρίζες της.
«Όμως ένα δέντρο χωρίς ρίζες πεθαίνει. Και φοβούμαι ότι η δύση θα πεθάνει.
«Υπάρχουν πολλά σημάδια. Βλέπετε πολλά σημάδια. Δεν υπάρχει πλέον γεννητικότητα.
«Δέχεστε εισβολή από άλλους πολιτισμούς άλλων λαών, που θα κυριαρχήσουν πάνω σας σταδιακά εξ αιτίας του αριθμού τους και θα αλλάξουν εντελώς τον πολιτισμό σας, τις πεποιθήσεις σας, την ηθική σας».

Ενσωματωμένο βίντεο

Paul Joseph Watson
@PrisonPlanet

If this guy becomes the next Pope, I’m going full trad Catholic.

ληροφορίες και απόρρητο για τις Διαφημίσεις του Twitter

2019

Ο Καρδινάλιος, που γεννήθηκε στη Γουινέα και σπούδασε στη Γαλλία, την Ιερουσαλήμ και τη Ρώμη, ήταν ο νεώτερος επίσκοπος στον κόσμο όταν διορίστηκε το 1979 από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο ΙΙ σε ηλικία 34 ετών. Το 2010 ο Πάπας Βενέδικτος XVI τον διόρισε Πρόεδρο του Πνευματικού Συμβουλίου Cor Unum. Διαβάστε περισσότερα…

Σε γεωπολιτική κατάρρευση ο πλανήτης το 2019

Ιανουαρίου 14, 2019 Σχολιάστε

Το 2019 θα είναι η χρονιά, κατά την οποία τα απανωτά χτυπήματα στο σύστημα της δυτικής συμμαχίας και στο οικοδόμημα της παγκόσμιας διακυβέρνησης απειλούν με ανατροπή την παλαιά τάξη πραγμάτων, εκτιμά η δεξαμενή σκέψης Eurasia Group, προσθέτοντας ότι «το γεωπολιτικό περιβάλλον είναι το πιο επικίνδυνο των τελευταίων δεκαετιών»…

Σύμφωνα με την ανάλυση των σημαντικότερων κινδύνων για τη νέα χρονιά του Eurasia Group, η Pax Americana διαλύεται, η διατλαντική συμφωνία που στηρίζει τη Δύση από τη δεκαετία του 1959 πεθαίνει, το ΝΑΤΟ, οι G7 και G20, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου και…
η Ε.Ε. βρίσκονται όλοι σε κρίση, αν και σε διαφορετικό βαθμό.
H έκθεση του Eurasia Group  προειδοποιεί μάλιστα ότι το 2019 μπορεί να είναι η χρονιά γεωπολιτικής κατάρρευσης του κόσμου, όπως τον ζήσαμε μέχρι τώρα.
Ειδικά για την Ευρώπη, εκτιμά ότι οι ευρωσκεπτικιστικές- ακροδεξιές λαϊκιστικές δυνάμεις θα κερδίσουν το 37% των εδρών στο Ευρωκοινοβούλιο τον επόμενο Μάιο, σημειώνοντας σημαντική άνοδο από το 28% του Μαίου του 2014. Αποτέλεσμα; Το νέο Ευρωκοινοβούλιο που θα διαμορφωθεί θα εισέλθει σε κρίση προτού καν αρχίσει το έργο του.

Διαβάστε περισσότερα…

Ο ακραίος διχασμός, το έλλειμμα του εκδημοκρατισμού μας

Ιανουαρίου 13, 2019 Σχολιάστε

Η απουσία εθνικής συνεννόησης είναι το μεγάλο αίτιο για το οποίο η ελληνική κρίση πήγε τόσο βαθιά, και ταυτόχρονα τράβηξε τόσο πολύ σε μάκρος.

 

 

του Γιώργου Ρακκά από την huffingtonpost.gr

Το 2019, πολύ κοντά στα 200 χρόνια από την πραγματοποίηση της ελληνικής επανάστασης θέτει στην κοινωνία μας ένα αμείλικτο διακύβευμα: Θα καταφέρει να υπερβεί τον «παρατεταμένο», εμφυλιακό 20ο της αιώνα ή θα παραμείνει το «αποτυχημένο κράτος» εκείνο που αγαπούν οι μεγάλες δυνάμεις να μεταχειρίζονται σαν κλωτσοσκούφι;  

Η Πορτογαλία στις αρχές της δεκαετίας που τώρα μας αφήνει, εθεωρείτο ότι ακολουθεί κι αυτή μια τυπική περίπτωση οικονομικής αποτυχίας, όπως η Ελλάδα. Μέσα όμως στα χρόνια που πέρασαν, οι πορείες των δυο χωρών υπήρξαν αποκλίνουσες. Εκείνη ακολούθησε ένα μόνο μνημόνιο, ανέκαμψε οικονομικά γρήγορα, και τώρα οι οικονομολόγοι της ευρωζώνης ισχυρίζονται ότι μπήκε σε μια αναπτυξιακή τροχιά.

Σαν και την Ελλάδα, ακολούθησε ένα οικονομικό πρόγραμμα λιτότητας που υπέγραψαν από κοινού κεντροαριστερά και κεντροδεξιά, μετά τη λήξη του οποίου στην εξουσία ανήλθε μια κυβέρνηση «αναδιανεμητική», μειοψηφίας στην περίπτωση της Πορτογαλίας, που στηρίζεται ακόμα και από τους κομμουνιστές και τους πράσινους. Οι διαφορές ωστόσο, είναι περισσότερες απ’ τις ομοιότητες: Η κυριότητα του μνημονίου άνηκε στο πορτογαλικό πολιτικό σύστημα, και όχι σε κάποια ″τρόικα”· το μείγμα πολιτικής έδινε περισσότερη βαρύτητα στην αποανάπτυξη του δημόσιου τομέα και όχι στην φορολεηλασία του ιδιωτικού• οι κοινωνικές αντιδράσεις υπήρξαν οξείες, ωστόσο ήσαν πολύ πιο σύντομες και κατέληξαν νικηφόρες στο ότι ανάγκασαν την κυβέρνηση να πάρει πίσω μέτρα που υποβάθμιζαν αισθητά την θέση των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα· η λιτότητα συνδυάστηκε με αναπτυξιακές πολιτικές τόνωσης της παραγωγής, αναβάθμισης της τεχνολογικής της σύνθεσης, υποστήριξης των εξαγωγών.

Διαβάστε περισσότερα…

1944: Πρόβα σταλινικής δικτατορίας του ΚΚΕ

Ιανουαρίου 13, 2019 Σχολιάστε

Ο Καστοριάδης, ο οποίος δεν μπορεί να τοποθετηθεί στα… δεξιά του πολιτικού φάσματος, ήταν ξεκάθαρος και για τις σφαγές που διέπραξε το ΚΚΕ κατά τη διάρκεια της Κατοχής
H ώρα της αλήθειας εσήμανε τον Δεκέμβρη του ’44. Τι είδους αστικό ή ρεφορμιστικό κόμμα ήταν αυτό που, αν αφήσουμε κατά μέρος την σκοτεινή και όχι τελείως γνωστή ιστορία των δισταγμών και του ηλιθίου τρόπου με τον οποίο η σταλινική διεύθυνση -από την δική της άποψη- έδωσε την μάχη των Αθηνών, προσπαθούσε να καταλάβει την εξουσία με τα όπλα, έσφαζε τους πάντες και τα πάντα κ.τ.λ. Και τι κινούσε και υποκινούσε τις μάζες που το ακολουθούσαν; […]
Η κατάσταση ήταν τραγική – να βλέπεις τον κοσμάκη να κατεβαίνει από την Καισαριανή, από το Παγκράτι, να ανεβαίνει από το Περιστέρι και να είναι έτοιμος να σκοτωθεί και εσύ να ξέρεις ότι αυτό για το οποίο σκοτώνεται είναι για να εγκαταστήσει εδώ στρατόπεδα συγκεντρώσεως και σταλινική δικτατορία».

Κορνήλιος Καστοριάδης «Ο θρυμματισμένος κόσμος», μετάφραση από τα γαλλικά Ζήσης Σαρίκας και Κώστας Σπαντιδάκης, Αθήνα: 1992, εκδόσεις ύψιλον/βιβλία, σελ. 146.

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης (11 Μαρτίου 1922 – 26 Δεκεμβρίου 1997) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Ελληνες φιλοσόφους του 20ού αιώνα. Μεταξύ των επιστημονικών πεδίων στα οποία κατέγραψε αξιοσημείωτες επιδόσεις ήταν εκείνο του οικονομολόγου και του ψυχαναλυτή. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Γαλλία, όπου διακρίθηκε ως στοχαστής και αναλυτής των πολιτικών και κοινωνικών συστημάτων. Το 1979 εξελέγη διευθυντής της Σχολής Ανωτέρων Σπουδών Κοινωνικών Επιστημών Παρισιού (Ecoles des Hautes Etudes en Sciences Sociales).

Διαβάστε περισσότερα…

Τίτλοι τέλους για την Τουρκία

Ιανουαρίου 12, 2019 Σχολιάστε

Πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα. Για μία Τουρκία που θα σείεται από πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές και ανθρωπιστικές κρίσεις. Για έναν δικτάτορα που θα θελήσει να επιτεθεί κάπου αλλού, για να αποσπάσει την προσοχή του λαού του από την τρομοκρατία που θα ξεσπάσει, από την πείνα και από την εξαθλίωση.
Άποψη
με πηγή τον ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ
Σκυλί που γαβγίζει φοβάται. Όσο πιο δυνατά και συχνά γαβγίζει, τόσο πιο πολύ φοβάται. Έχει δίκιο που γαβγίζει η τουρκική ηγεσία, επειδή φοβάται. Σωστά φοβάται, μετά το διπλό χαστούκι που έφαγε από τη Ρωσία και την Αμερική. Κανένας δεν μπορεί να ισορροπήσει ανάμεσα από δύο βάρκες αυτού του μεγέθους. Κανένας δεν παίζει με τέτοιους αντιπάλους, εάν δεν έχει χάσει το μυαλό του. Όπως όμως όλοι γνωρίζουν, εάν θέλουν να καταστρέψουν οι θεοί έναν άνθρωπο, πρώτα τον τρελαίνουν.
Πράγματι κατέρρευσαν τα σχέδια επίθεσης της Τουρκίας εναντίον των Κούρδων. Πράγματι ο Assad ήταν ο νικητής αυτού του ανηλεούς πολέμου που ισοπέδωσε την Συρία εδώ και επτά χρόνια, προκαλώντας το θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων και την προσφυγοποίηση τεσσάρων εκατομμυρίων. Πράγματι ο Assad δεν ανατράπηκε όπως ο Σαντάμ και ο Καντάφι. Έμεινε όρθιος, παρά το γεγονός ότι του επιτέθηκε με τα πιο βαριά όπλα και τους ψυχοπαθείς τζιχαντιστές ολόκληρος ο κόσμος.
Είναι αλήθεια πως αυτός ήταν ένας πόλεμος που θα μείνει αξέχαστος στην ιστορία. Με σφαγές, με ανθρώπους να καίγονται ζωντανοί και με χιλιάδες παιδιά να πνίγονται στην θάλασσα, μαζί με τις οικογένειές τους. Παρόμοιοι πόλεμοι διεξήχθησαν και διεξάγονται στο Ιράκ, στη Λιβύη και στην Υεμένη. Δεν είναι Αραβική Άνοιξη αυτή. Είναι αραβική κόλαση!
Πού θα πάνε τώρα όλα αυτά τα κοπάδια δολοφόνων που συσσωρεύτηκαν στην Συρία από τις τέσσερις μεριές του κόσμου; Μα που αλλού, εκτός από την Τουρκία; Όπως λέει σωστά ο συγγραφέας, στο εξής θεωρείται ότι έχει τελειώσει η δουλειά της Τουρκίας στα συριακά εδάφη. Ο κατακτητής θα επιστρέψει στο σπίτι του. Μαζί του όμως θα επιστρέψουν οι αιμοβόροι τζιχαντιστές που βρίσκονταν υπό την προστασία του, αφού δεν υπάρχει  άλλο μέρος που θα μπορούσαν να καταφύγουν.

Διαβάστε περισσότερα…

Η Συνθήκη Βουκουρεστίου του 1913 και η Μακεδονία.

Ιανουαρίου 11, 2019 1 Σχολιο

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Απόσπασμα από το ηλεκτρονικό βιβλίο “Μακεδονία. Αντίβαρο στην ηττοπάθεια”.

1913 – Συνθήκη Βουκουρεστίου.

Στην Συνθήκη Ειρήνης του Βουκουρεστίου το 1913 δεν αναφέρεται πουθενά ο όρος Μακεδονία (βλέπε άρθρο [27. , σελίδα 92), παρόλο που έχουν ισχυριστεί το αντίθετο σωρεία ανθρώπων από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, τον (πρώην) υπουργό εξωτερικών Νίκο Κοτζιά και πλήθος άλλων.

Τα περιβόητα ποσοστά τύπου 51% στην Ελλάδα, 38% στην Γιουγκοσλαβία, 10-11% στην Βουλγαρία και ένα μικρό κλάσμα του 1% στην Αλβανία, τα οποία αναμασά πολύς κόσμος δεν αναφέρονται σε καμία πρωτογενή ιστορική πηγή. Πρόκειται περί ψεύδους.

Ο υπολογισμός των ποσοστών προϋποθέτει έναν πολύ συγκεκριμένο ορισμό της Μακεδονίας. Έχω δει κάπου μέχρι και δύο δεκαδικά ψηφία δίπλα στα ποσοστά (του τύπου 51.14% κλπ). Τόση μεγάλη ακρίβεια λοιπόν! Το ποιος και πότε ορίζει με τέτοια μάλσιτα αυστηρότητα την γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας είναι άλυτο μυστήριο.

Αλλά και δεδομένο να ήταν, θα επρόκειτο για αυθαιρεσία. Για τους εξής λόγους.

Πρώτον, η Μακεδονία με τόσο ξεκάθαρη την ελληνικότητά της από τον Σκύλακα και τον Ηρόδοτο τον 6ο αιώνα π.Χ. μέχρι το 1913, προφανώς μετασχηματίστηκε πολλές φορές. Γιατί να επιλεγεί η στιγμή Α και όχι η στιγμή Β;

Διαβάστε περισσότερα…

Η «διαλεκτική» των καιροσκοπικών κατασκευών…

Ιανουαρίου 10, 2019 Σχολιάστε

Οι πολιτικοί αρχηγοί καιροσκοπικών συνονθυλευμάτων, κατά κανόνα, μένουν «βασιλιάδες γυμνοί» με το χείλος κρεμασμένο, στρατηγοί δίχως στρατιώτες…
Σε πολιτικά σχήματα που συνωστίζονται τυχοδιώκτες και αριβίστες, κατ’ εικόνα και ομοίωση των αρχηγών τους, ένα νόμος κυριαρχεί: Τα ΠΑΝΤΑ για τον «άγιο σκοπό», δηλαδή την κοινοβουλευτική και κυβερνητική καρέκλα…


Τα τυχοδιωκτικά φανταράκια (των καιροσκοπικών πολιτικών νεφελωμάτων) τους «αρχηγούς» (του ίδιου καιροσκοπικού φυράματος) τους έχουν γραμμένους όταν η ηγεμονική εξουσία τους υπόσχεται και τους δίνει την καρέκλα. Αυτοί οι τιποτένιοι στριφογυρίζουν σαν σκουλήκια γύρω από την κυρίαρχη εξουσία, πουλάνε και τη μάννα τους για το «άγιο σκοπό» της κυβερνητικής ή κοινοβουλευτικής καρέκλας… 

Γι αυτό και όλοι αυτοί η γλοιώδεις προκαλούνε στο λαό τη σιχασιά που προκαλεί ένα σκουλήκι…

Καμία, λοιπόν, έκπληξη για τα πολιτικά σκουλήκια των ΑΝΕΛ ή των άλλων καιροσκοπικών πολιτικών κατασκευών: «Ποτάμι» κ.λπ…

Ο Στάθης στο σημερινό του κείμενο περιγράφει έξοχα αυτή τη «διαλεκτική» των ποικίλων σκουληκιών: Διαβάστε περισσότερα…

Το κόκκινο και το μαύρο, Η Μαύρη Βίβλος του Κομμουνισμού 

Ιανουαρίου 10, 2019 Σχολιάστε

Το κόκκινο και το μαύρο | tovima.gr

Το κόκκινο και το μαύρο Η συζήτηση στο Γαλλικό Ινστιτούτο για τη Βίβλο του Κομμουνισμού ΛΩΡΗ ΚΕΖΑ «Ως συνέπεια του εμφυλίου και της πολιτικής των μπολσεβίκων στην ύπαιθρο ένας τρομερός λιμός ρημάζει τις περιοχές του Βόλγα. Το 1921-1922, προκαλεί το θάνατο πέντε εκατομμυρίων ατόμων· τα παιδιά είναι τα πρώτα του θύματα». Φωτογραφία και επεξήγηση από το βιβλίο «Η Μαύρη Βίβλος του Κομμουνισμού»,

Η Μαύρη Βίβλος του Κομμουνισμού θυμίζει την Αναζήτηση του χαμένου χρόνου του Προυστ. Ολοι έχουν άποψη για το έργο, λίγοι το έχουν διαβάσει ολόκληρο. Πρόκειται για έναν συλλογικό τόμο όπου «καταδεικνύεται» η εγκληματική φύση του σοσιαλισμού: εκατό εκατομμύρια, μαθαίνουμε, υπήρξαν τα θύματα του καθεστώτος, έτσι όπως εφαρμόστηκε σε 15 χώρες κατά τον 20ό αιώνα. Ο πλάγιος τίτλος του βιβλίου είναι εύγλωττος: Εγκλήματα – Τρομοκρατία – Καταστολή. Η Μαύρη Βίβλος κυκλοφόρησε στη Γαλλία το 1997, σε επιμέλεια του Στεφάν Κουρτουά και με τη συνδρομή 11 ειδικών (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Εστία). Σε κάθε μετάφραση η έκδοση εμπλουτίζεται με κείμενα που αφορούν τη χώρα της κυκλοφορίας. Τα στοιχεία που προκύπτουν (Κίνα 65 εκατομμύρια νεκροί, ΕΣΣΔ 20, Καμπότζη 2, Βόρεια Κορέα 2 κ.ο.κ.) ίσως να μην μπορούν να αμφισβητηθούν σε επιστημονικό επίπεδο. Είναι όμως εξαιρετικά επικίνδυνο όπλα στα χέρια δημαγωγών, στα χέρια της Δεξιάς ή όσων υποστηρίζουν με εμπάθεια ότι ο κομμουνισμός εκτός από λάθος υπήρξε έγκλημα γιγαντιαίων διαστάσεων.

Το βιβλίο είναι από τα λεγόμενα «μιντιατικά» (από αυτά δηλαδή που αγαπούν τα μέσα ενημέρωσης) γιατί όχι μόνο δίνει τα ξεκάθαρα επιχειρήματα στην πολεμική κατά του μαρξισμού αλλά και επειδή οι συγγραφείς στην πλειονότητά τους έχουν μαρξιστικές καταβολές. Η απάντηση πάντως στις θέσεις της ομάδας Κουρτουά ήλθε με τον επίσης συλλογικό τόμο Ο αιώνας των Κομμουνισμών (εκδόσεις Πόλις). Διαβάστε περισσότερα…

Η επίσκεψη της καγκελαρίου μας

Ιανουαρίου 9, 2019 Σχολιάστε

Είναι πράγματι εντυπωσιακή η έλλειψη αντίδρασης των Ελλήνων, όσον αφορά την απώλεια της εθνικής τους κυριαρχίας – καθώς επίσης την «επιθετική εξαγορά» της χώρας τους από τη Γερμανία, με τη βοήθεια των «κατοχικών» κυβερνήσεων που τοποθετεί διαδοχικά.
Επικαιρότητα
Έχουμε αναφέρει στο παρελθόν πως η Γερμανία επιλύει με τις εξαγορές σε ευρωπαϊκές χώρες ένα από τα βασικά της προβλήματα: το ότι, διαθέτοντας τεράστια πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της, έχει αντίστοιχα ελλείμματα στο κεφαλαιακό της ισοζύγιο, κυρίως επειδή δεν διενεργούνται επενδύσεις στο εσωτερικό της – με αποτέλεσμα τα πλεονάσματα της, τα οποία ισούνται επίσης με τη διαφορά των εγχωρίων καταθέσεων μείον τις εγχώριες επενδύσεις, να εκρέουν νομοτελειακά στο εξωτερικό.
Με δεδομένο τώρα το ότι, η χώρα προτιμάει ανέκαθεν τη γη από τα χωρίς αντίκρισμα χρήματα (Fiat Money), αναζητάει εναγωνίως αντίστοιχες τοποθετήσεις – πάντοτε σε τιμές ευκαιρίας, όπως είναι λογικό για κάθε επενδυτή. Τέτοιου είδους επενδύσεις αυτή τη στιγμή υπάρχουν μόνο στις υπερχρεωμένες οικονομίες – κυρίως στην Ελλάδα η οποία, έχοντας επιλέξει την εν λειτουργία χρεοκοπία της χωρίς καμία προστασία από τους πιστωτές της (άρθρο), όπως θα της παρείχε η επίσημη πτώχευση της με βάση τους κανόνες του καπιταλισμού (ανάλυση), είναι έρμαιο στις διαθέσεις των δανειστών της.
Προφανώς εδώ ισχύει το γνωστό «δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται», όσο κυνικό και αν μας φαίνεται –κάτι που σημαίνει πως η Ελλάδα σε λίγα χρόνια θα ανήκει στους πιστωτές της, μετατρεπόμενη σε μία άβουλη χώρα της LIDL. Ότι θα κατακτηθεί δηλαδή οικονομικά από τη Γερμανία κυρίως, αφού η συγκεκριμένη χώρα έχει τα μέσα – ενώ είναι λογικό να εποφθαλμιά ένα τόσο καλό «οικόπεδο» γεωπολιτικά, τουριστικά κοκ.
Στα πλαίσια αυτά είναι λογικό η επίσκεψη της καγκελαρίου στη χώρα μας που θυμίζει τις περιοδείες της βασίλισσας της Αγγλίας στις αποικίες της,  να έχει ως αντικείμενο τις οικονομικές συμφωνίες, στις οποίες βέβαια συμπεριλαμβάνεται η ομαλή παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας στα Σκόπια – αφού έτσι θα διευκολυνθούν τα σχέδια της σύνδεσης του Δούναβη με τον Αξιό και τη Θεσσαλονίκη, οπότε η πρόσβαση της Γερμανίας στα ενεργειακά μας αποθέματα και στους αγωγούς, πριν από όλους στον EASTMED (εικόνα), με αποτέλεσμα τη μείωση της ενεργειακής της εξάρτησης από τη Ρωσία. Για την κατασκευή βέβαια του EASTMED που θα κοστίσει περί τα 7 δις € δεν αρκούν τα ήδη υπάρχοντα αποθέματα φυσικού αερίου – οπότε λογικά θα καθυστερήσει, έως ότου βρεθούν καινούργια.

Διαβάστε περισσότερα…

Η υφαλοκρηπίδα του Καστελλόριζου και οι ελληνικές εκλογές

Ιανουαρίου 9, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Άγγελος Μ. Συρίγος 

Το 2012 η Τουρκία διεκδίκησε επισήμως ολόκληρο το βόρειο τμήμα της Ανατολικής Μεσογείου. Στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δημοσιεύθηκαν χάρτες με θαλάσσιες περιοχές δυτικώς της Κύπρου και νοτίως της Ρόδου και του Καστελλόριζου. Η Τουρκία εκχωρούσε δικαιώματα έρευνας και εκμεταλλεύσεως επ’ αυτών των περιοχών στην κρατική τουρκική εταιρεία πετρελαίου ΤΡΑΟ. Η χρονική στιγμή της δημοσιεύσεως ήταν άμεσα συνδεδεμένη με τις ελληνικές πολιτικές εκλογές. Οι χάρτες δημοσιεύθηκαν στις 27 Απριλίου 2012. Δέκα ημέρες αργότερα, στις 6 Μαΐου, διεξήχθησαν στην Ελλάδα βουλευτικές εκλογές.

Θα ήταν λάθος να θεωρηθεί ότι οι εκχωρήσεις αποτελούσαν μια αποσπασματική κίνηση της Τουρκίας που θέλησε να καταγράψει απλώς τις διεκδικήσεις της στην περιοχή ενόψει νέας ελληνικής κυβερνήσεως. Εντάσσονταν σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό της Τουρκίας να διεκδικήσει το μέγιστο τμήμα της υφαλοκρηπίδας της Ανατολικής Μεσογείου. Ανάλογες εκχωρήσεις για την περιοχή του Αιγαίου στην εταιρεία ΤΡΑΟ το 1973-74 σηματοδότησαν και την αφετηρία του προβλήματος της οριοθετήσεως της αιγαιακής υφαλοκρηπίδας. Από τότε μέχρι σήμερα δεν έχουν αλλάξει.

Η εκδήλωση της διεκδικήσεως, όμως, τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή ήταν άμεσα συνυφασμένη με την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας κατά τις εκλογές. Η Τουρκία γνωρίζει πως, όταν έχουμε εκλογές σε αυτόν τον τόπο (και μάλιστα διπλές, όπως αυτές του Μαΐου 2019), πολλές αντιδράσεις γίνονται με καθυστέρηση και παύουν να είναι αυτονόητες. Η Ελλάδα απέστειλε τις συνήθεις, υπηρεσιακές διαμαρτυρίες προς τον ΟΗΕ και κατήγγειλε γενικώς τις τουρκικές ενέργειες. Εκτοτε έχουν περάσει σχεδόν επτά χρόνια. Ολος ο κόσμος γνωρίζει με ακρίβεια τι διεκδικεί η Τουρκία στην περιοχή. Η Ελλάδα εξακολουθεί να μην έχει προσδιορίσει ποια θεωρεί ότι είναι τα ακριβή όρια της υφαλοκρηπίδας της στην Ανατολική Μεσόγειο. Απλώς διαμαρτύρεται στις τουρκικές ενέργειες…

Ολα αυτά επισημαίνονται για τους εξής τρεις λόγους: Κατ’ αρχάς, τις επόμενες εβδομάδες τα βλέμματα όλων θα είναι στραμμένα στις ανακοινώσεις που θα κάνει η EXXON-Mobil για τις έρευνες στο τεμάχιο 10. Πρόκειται για μια εταιρεία εισηγμένη στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Οφείλει να ενημερώσει τους μετόχους της, εάν η μεγάλη επένδυση που έκανε για γεώτρηση στην Ανατολική Μεσόγειο είχε αποτελέσματα. Η ανακοίνωση θα ορίσει πολλά πράγματα. Διαβάστε περισσότερα…

Δεν πέφτουν εύκολα

Ιανουαρίου 9, 2019 Σχολιάστε

Του Τάσου Αναστασίου 

Το 2019 που έφτασε είναι έτος εκλογών. Εκλογές που ενδέχεται να μας επιφυλάσουν δυσάρεστες εκπλήξεις. Σε αντίθεση με την επιφανειακή παρουσίαση των αποτελεσμάτων των δημοσκοπήσεων, ο Σύριζα φαίνεται –με μια πιο ψύχραιμη μελέτη των γεγονότων- να έχει τρία βασικά πλεονεκτήματα στην κούρσα προς τις κάλπες.
Πρώτον, την υποστήριξη των Αμερικανών και των Γερμανών, οι οποίοι είναι σχεδόν απίθανο να βρούνε καλύτερο υπηρέτη των συμφερόντων τους από τον ιδανικό Τσίπρα που καταφέρνει να επιβάλει πολιτικές της παγκοσμιοκρατίας πιο εύκολα και πιο γρήγορα από τον οποιονδήποτε.
Δεύτερον, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης δεν έχουν καμία σχέση με το μακρινό 2015. Η τηλεόραση δεν είναι εχθρική προς την κυβέρνηση (μαζί με την ΕΡΤ, προπαγανδίζει υπέρ της ο Άλφα, το Κόντρα, το Όπεν), οι μισές εφημερίδες υποστηρίζουν λυσσαλέα τον Σύριζα (Έθνος, Εφημερίδα των Συντακτών, Αυγή, Νέα σελίδα, Ντοκουμέντο, Κόντρα, Λόγος), ενώ, στο διαδίκτυο, πολλές ιστοσελίδες, υπεράνω πάσης υποψίας, με υψηλή επισκεψιμότητα, που έχουν την ταμπέλα του έγκυρου και αξιόπιστου μέσου, δουλεύουν υπόγεια και μεθοδικά υπέρ του και παίζουν τον ρόλο πολλών διαδικτυακών Mega του Σύριζα (cnn.gr, news247.gr, αθηναϊκό-μακεδονικό πρακτορείο ειδήσεων, zougla.gr).
Τρίτον, η ψηφοθηρική πολιτική της κυβέρνησης είναι, αριστοτεχνικά, μαθηματικά σχεδιασμένη. Ένα παράδειγμα είναι η αύξηση των φόρων εισοδήματος σε κάποιους πολίτες, με παράλληλη χορήγηση επιδόματος σε άλλους, πολλαπλάσιους των πρώτων, που αποτελούν είτε παρασιτικά στρώματα είτε φοροφυγάδες και δημιουργούν μια νέα δεξαμενή ψηφοφόρων. Ένα δεύτερο παράδειγμα, η μείωση του οικογενειακού επιδόματος σε μερικές δεκάδες χιλιάδες τρίτεκνους και πολύτεκνους, με την αντίστοιχη αύξηση του ίδιου επιδόματος στους εκατοντάδες χιλιάδες δικαιούχους με ένα ή δυο παιδιά, αδιαφορώντας για ό,τι αυτό συνεπάγεται για το τραγικό δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας. Διαβάστε περισσότερα…

Ελληνική πρωτιά σε 14 επιτεύγματα

Ιανουαρίου 8, 2019 Σχολιάστε

του Γιώργου Παπαδόπουλου από το liberal.gr 

Το τέλος του χρόνου είναι σημείο απολογισμού. Σ’ αυτόν τον απολογισμό η Ελλάδα είναι πρώτη σε 14 κατορθώματα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, δεύτερη σε 8, τρίτη σε δύο και τέταρτη σε ένα, αλλά εξίσου σημαντικό. Ταυτόχρονα, η εικόνα της μέσα από το google μαρτυράει πλήρη κυριαρχία της υποκουλτούρας, ενώ ο εργασιακός τομέας παρουσιάζει εικόνα χειρότερη από της Ρουμανίας. Τα εγκαίνια του μετρό-φάντασμα της έλειπε.

Τα στοιχεία που ακολουθούν προέρχονται από τις αντίστοιχες επίσημες υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επομένως, δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Ξεκινώντας από το κομβικό:

A. Το ελληνικό 10ετές ομόλογο πληρώνει 4,40% επιτόκιο, που σημαίνει ότι είναι πολύ ακριβό για να δανειστεί η χώρα από τις αγορές. Επομένως, η χώρα δεν μπορεί να αγοράσει βενζίνη για να ταξιδέψει. Αέρα για να αναπνεύσει. Όσοι επικαλούνται την Ιταλία, ας έχουν υπ όψιν τους ότι το 10ετές της έχει 2,87% επιτόκιο, που δεν είναι φτηνό, αλλά δεν είναι απαγορευτικό για να δανείζεται.

Β. Σ’ αυτό το περιβάλλον ασφυξίας για το άμεσο μέλλον η Ελλάδα έχει να επιδείξει τις εξής πρωτιές στην Ευρωπαϊκή Ένωση:

1. Πρώτη στην ανεργία με επίσημο ποσοστό 18,5% και πραγματικό 24% κατά τη ΓΣΕΕ.
2. Πρώτη στην αύξηση της παιδικής φτώχειας.
3. Πρώτη στο δημόσιο χρέος σε σχέση με τον πλούτο που παράγει η χώρα.
4. Πρώτη στη μείωση μισθών.
5. Πρώτη στη μείωση συντάξεων.
6. Πρώτη στη μείωση του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος. Δηλαδή πρώτη στο πόσο φτώχυναν οι πολίτες σε υλικά και άυλα αγαθά από το 2008 μέχρι και το 2017.
7. Πρώτη στη μείωση της αποταμίευσης.
8. Πρώτη στην αύξηση των φόρων σε σχέση με το πλούτο των πολιτών από το 2001 μέχρι το 2017.
9. Πρώτη στην αύξηση των παιδιών που στερούνται σοβαρών αγαθών.
10. Πρώτη στη μείωση της τελικής κατανάλωσης των νοικοκυριών από το 2008 μέχρι το 2017.
11. Πρώτη στην ακούσια μερική εργασία.
12. Πρώτη στον αριθμό θυμάτων σύγχρονης σκλαβιάς (ανά 1000 άτομα).
13. Πρώτη στις αμυντικές δαπάνες σε σχέση με τον παραγόμενο πλούτο.
14. Πρώτη στο ποσοστό κόκκινων δανείων.

Γ. Αντιστοίχως, έχει να επιδείξει και τις παρακάτω δεύτερες θέσεις: Διαβάστε περισσότερα…

Τα κίτρινα γιλέκα και η ενεργειακή μετάβαση

Ιανουαρίου 8, 2019 Σχολιάστε

Του Δημήτρη Παπαμιχαήλ 

Έχουν ήδη ειπωθεί πολλά για το κίνημα των κίτρινων γιλέκων και σίγουρα, όπως συμβαίνει με τα περισσότερα λαϊκά κινήματα, η πολυμορφία των συντελεστών του ορίζει την πολυπλοκότητα των αιτημάτων και των μορφών έκφρασής του. Ωστόσο, στην Ελλάδα δεν στάθηκαν πολλοί στο σημείο αφετηρίας του κινήματος αυτού – ενδεικτικό μίας συχνής αδυναμίας των σύγχρονων Ελλήνων διανοουμένων να εκλάβουν νέα κοινωνικά διακυβεύματα, αδυνατώντας να κατανοήσουν ότι ξεφεύγει από τα συνήθη γνωστικά τους πεδία. Έτσι, συχνά, η επιβολή φόρου στα καύσιμα κίνησης, που αποτέλεσε την έναρξη αυτής της μαζικής λαϊκής αντίδρασης, γίνεται αντιληπτή ως η «αφορμή» ενός τέτοιου κινήματος. Με αυτόν τον τρόπο όμως, ματαιώνεται η προσπάθεια κατανόησης ενός μείζονος κοινωνικού ζητήματος που αναμένεται να απασχολήσει την επικαιρότητα για αρκετά χρόνια.
Έχει σημασία τα γεγονότα να προσεγγίζονται συνολικά και με ακρίβεια. Σίγουρα υπάρχουν περισσότερα προβλήματα που ερμηνεύουν ένα κοινωνικό κίνημα με τέτοιες διαστάσεις. Αλλά η ενεργειακή μετάβαση, η συλλογιστική της οποίας οδήγησε στην απόπειρα της κυβέρνησης Μακρόν να αυξήσει τους φόρους στα υγρά καύσιμα κίνησης, αποτελεί, επίσης, ένα κορυφαίο κοινωνικό ζήτημα, στη Γαλλία και σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες, ειδικά μετά την αμφιλεγόμενη Συμφωνία των Παρισίων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, το 2015. Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: