Το παρακράτος των ΜΜΕ

13 Ιανουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Όπως έχουμε αναλύσει πολλές φορές οι βιομηχανίες του Τύπου και των καναλιών αποτελούν τους πλέον θηριώδεις και μοχθηρούς προπαγανδιστικούς μηχανισμούς του κεφαλαίου…
 Και όλα αυτά τα ηχηρά περί «ελευθερίας έκφρασης» και «πλουραλισμού» είναι παραμύθια για μωρά παιδιά: δόλια άλλοθι του δημοσιογραφικού κατεστημένου και των «αριστερών» άλλοθι… Ο δημοσιογραφικός κλάδος,ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες, αποτελεί τον εξωθεσμικό και «παρακρατικό» μηχανισμό των «νταβάδων», του νεοταξικού καθεστώτος και των υπηρεσιών του.

Αυτό το δημοσιογραφικό παρακράτος εξαφανίζει κάθε λαϊκή εκδήλωση που μπορεί να πυροδοτήσει αγωνιστικά Κινήματα…

Η Γαλλία ζει ένα συγκλονιστικό Κινηματικό λαϊκό σεισμό, περίπου 5 εβδομάδες και τα «αντικειμενικά» ΜΜΕ, οι «ευαίσθητες» πόρνες της «δημοκρατικής» ενημέρωσης, τον παρασιώπησαν  εντελώς.

Έπνιξαν κυριολεκτικά το μεγαλύτερο  απεργιακό τσουνάμι που εκδηλώθηκε  σ’ αυτήν την εποχή  του 4ου Ράιχ, το οποίο  έχει χειραγωγήσει και ενσωματώσει τους παραδοσιακούς εκφραστές των εργαζομένων, τους σημερινούς αξιοθρήνητους «αριστερούς» της Παγκοσμιοποίησης…

Διαβάστε εδώ για αυτήν αγωνιστική, απεργιακή καταιγίδα:
http://resaltomag.blogspot.com/2019/12/blog-post_28.html

Βλέπετε η απεργιακή έκρηξη στη Γαλλία είναι πολύ επικίνδυνη. Μπορεί να πυροδοτήσει τα εκρηκτικά αποθέματα ΟΡΓΗΣ που έχουν συσσωρευτεί στην ελληνική κοινωνία και στις άλλες χώρες της Ευρώπης που στενάζουν από τη βαρβαρότητα της Παγκοσμιοποίησης…

Φυσικά η δημοσιογραφική αλητεία παρασιωπά και τη σημερινή νίκη των Γάλλων εργαζομένων: Ο Μακρόν ΑΠΟΣΥΡΕΙ το αντεργατικό, συνταξιοδοτικό νομοσχέδιο…

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Οι “φούσκες” του Ερντογάν και ο νεοραγιαδισμός…

13 Ιανουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Του Κώστα Στούπα από το capital.gr 

Τις τελευταίες μέρες οι Έλληνες έχουν εντυπωσιαστεί με τον σουλτάνο  Ερντογάν ο οποίος μετά τον ρόλο ο “Μέγας Ναπολέων στην Κυρηναϊκή” ανέβασε εσπευσμένα την παράσταση  ο “Έλον Μασκ της Προύσας”…

Κατά το ρεπορτάζ του απόλυτα ελεγχόμενου τουρκικού τύπου που αναπαρήγαγε χωρίς καμιά αξιολόγηση και κριτική επεξεργασία το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: “Σε μια προσπάθεια να περάσει το μήνυμα ότι η τουρκική οικονομία έχει σημαντικές δυνατότητες, ο πρόεδρος της χώρας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έπιασε την Παρασκευή το τιμόνι και οδήγησε το TOGG, το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο που κατασκευάζεται εξ ολοκλήρου στην Τουρκία (παράγεται από την τουρκική κοινοπραξία Turkey’s Automobile Initiative Group).

Σύμφωνα με αναφορές της τουρκικής Προεδρίας, το πρόγραμμα παραγωγής ηλεκτρικών αυτοκινήτων που διαχειρίζεται η τουρκική κοινοπραξία TOGG ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2019 και αναμένεται να στηριχθεί από το τουρκικό κράτος, με φοροαπαλλαγές, ενώ η πρώτη μονάδα παραγωγής τους θα κατασκευαστεί σύντομα στην Προύσα της βορειοδυτικής Τουρκίας.

Η κίνηση αυτή, κατά την ίδια πηγή, συνεπάγεται τη δημιουργία 4.000 θέσεων εργασίας, με το καθεστώς Ερντογάν να εγγυάται ότι θα έχει αγοράσει τουλάχιστον 30.000 ηλεκτρικά οχήματα έως το 2035.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Στυαχυολόγηση «περίεργων» δηλώσεων για το Αιγαίο, την ΑΟΖ και την Τουρκία

12 Ιανουαρίου, 2020 1 Σχολιο

Με χρονολογική σειρά. Το άρθρο θα ανανεώνεται.

Γ. Βαρουφάκης, Μέρα25, 19.5.2019:

«είναι ανόητο και επικίνδυνο να αφήνουμε την Τουρκία έξω από τη συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων»

Εφημερίδα των Συντακτών, Πηγή


Ν. Κοτζιάς, ΣΥΡΙΖΑ, πρώην υπ. εξωτερικών, 4.3.2019:

Εάν αρχίσεις και γίνεσαι στις διεθνείς σχέσεις μοναχοφάης λέγοντας όλα δικά μου, όλα στον έλεγχό μου, όλα μόνος μου, τότε είσαι και εσύ μέρος του προβλήματος», «εάν νομίζεις, όπως κάνουν μερικοί στην Ελλάδα, ότι η Τουρκία με χιλιάδες μίλια δεν έχει ΑΟΖ, δεν έχει τίποτα και όλη η ΑΟΖ είναι -το Καστελόριζο έχει 100% όλη την ΑΟΖ της περιοχής- δεν είναι έτσι»

Delphi Economic Forum, Πηγή


Γιώργος Κατρούγκαλος, ΣΥΡΙΖΑ, υπ. εξωτερικών, 20.3.2019 –

«Πώς μπορεί κάποιος να αποκλείσει από αυτή την περιοχή την Τουρκία η οποία έχει τόσα χιλιόμετρα ακτή στη Μεσόγειο.»

Πρώτο Θέμα, Πηγή


Γιάννης Τσιρώνης, 22.3.2019 ΣΥΡΙΖΑ, –

«Το Καστελόριζο δεν είναι στο Αιγαίο, τι να κάνουμε τώρα;»

Πρώτο Θέμα, Πηγή


Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Το σκοπιανό καρναβάλι, οι Νενέκοι και ο ρόλος της Γερμανίας

12 Ιανουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Γράφει ο Ιωάννης Αμπατζόγλου*

Με τον όρο «καρναβάλι» εννοούμε αυτόν που μεταμφιέζεται τις Απόκριες, αλλά συνηθίζεται να αποκαλούμε έτσι και όποιον παριστάνει κάτι άλλο από αυτό που είναι στην πραγματικότητα. Επομένως, η έκφραση «σκοπιανό καρναβάλι» ταιριάζει γάντι στους Σκοπιανούς, επειδή ενώ στην πλειονότητά τους είναι Σλάβοι που ομιλούν μία σλαβική διάλεκτο (βουλγαροσερβική) ωστόσο θέλουν να αποκαλούν τους εαυτούς τους «Μακεδόνες» και τη γλώσσα τους «μακεδονική». Αντί να είναι υπερήφανοι για τον σλαβικό πολιτισμό τους, αυτοί προτιμούν να παριστάνουν κάτι άλλο, δηλαδή προτιμούν να είναι καρναβάλια.

Οι Μακεδόνες όμως ήταν και είναι Έλληνες, δηλαδή ανήκαν και ανήκουν στο ελληνικό έθνος. Αυτό αποδεικνύεται από πλήθος επιστημών (ιστορία, φιλολογία, γλωσσολογία, φυσική ανθρωπολογία, γενετική, λαογραφία κ.λπ.) αλλά και τεχνών όπως η μουσική, η ζωγραφική, η γλυπτική κ.λπ. Επομένως τα πιστοποιητικά ιδιοκτησίας της Μακεδονίας και των Μακεδόνων ως ιστορία, παράδοση, ταυτότητα, γλώσσα κ.λπ. τα έχουμε εμείς οι Έλληνες. Με την υπογραφή και επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών από την πλευρά της Ελλάδος, αναγνωρίσαμε επίσημα τους Σκοπιανούς ως «Μακεδόνες», τη σλαβική γλώσσα τους ως «μακεδονική» και επιτρέψαμε στην ονομασία του κράτους αυτού να περιέχεται ο όρος «Μακεδονία». Αυτό καθιστά την υπογραφή αλλά και την επικύρωση αυτής της επαίσχυντης συμφωνίας, μέγιστη εθνική προδοσία και αυτούς που συνέβαλαν σε αυτήν, εθνοπροδότες. Νενέκοι λοιπόν είναι όσοι Έλληνες στήριξαν και υπερψήφισαν αυτή τη συμφωνία. Η λέξη «Νενέκος» είναι συνώνυμη της λέξης «προδότης» από τότε που ο ελληνικής καταγωγής Νενέκος συνεργάστηκε με τον Ιμπραήμ στην προσπάθεια του δεύτερου να καταπνίξει την ελληνική επανάσταση του 1821. Οι ισχυρισμοί λοιπόν των Σκοπιανών για τα περί Μακεδονίας και μακεδονικότητας δεν θα μπορούσαν να έχουν κανένα αντίκρισμα εάν δεν τους αναγνωρίζαμε εμείς οι Έλληνες, εάν δεν βρισκόντουσαν οι πρόθυμοι Νενέκοι εντός των τειχών για να ανοίξουν την κερκόπορτα.

Σε αυτή την υπόθεση όμως σημαντικό ρόλο έπαιξε και ο ξένος παράγοντας. Ξένες δυνάμεις που για δικό τους συμφέρον ήθελαν να αμφισβητηθεί η ελληνικότητα της Μακεδονίας και με το γνωστό «διαίρει και βασίλευε» να επιβάλλουν μία κατάσταση στην περιοχή που να ευνοεί τα οικονομικά και γεωστρατηγικά τους σχέδια. Απ’ ό,τι φάνηκε η Γερμανία όχι απλά ήταν μία από αυτές τις δυνάμεις αλλά πρωτοστάτησε δείχνοντας υπερβάλοντα ζήλο να στηρίξει την παράκρουση των Σκοπιανών και ταυτόχρονα να πιέσει την ελληνική πλευρά προς την κατεύθυνση ολοκλήρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών. Όσοι ψάξουν λίγο περισσότερο θα διαπιστώσουν ότι η Γερμανία σχετίζεται με την δημιουργία της γεωγραφικής περιοχής που κάποιοι θέλουν να πλασάρουν ως «Μακεδονία». Αυτή η εμπλοκή της Γερμανίας μάλιστα έλαβε χώρα εκατόν σαράντα χρόνια πριν από την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Το γεωστρατηγικό βάθος του διακυβεύματος στη Λιβύη

11 Ιανουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Του Δημήτρη Παπαμιχαήλ* από το liberal.gr 

Η εξέγερση του 2011 και η πτώση του Μουαμάρ Καντάφι σήμανε το τέλος της Λιβυκής Τζαμαχιρίγια (το «κράτος των μαζών» κατά τον ίδιο τον Καντάφι), μία ιδιότυπη διαδικασία εθνικής συγκρότησης της Λιβύης στην οποία καθοριστικό ρόλο διαδραμάτιζαν τα «λαϊκά συμβούλια». Η διαδικασία αυτή διεμβόλιζε τις παραδοσιακές οικογενειακές και φυλετικές ιεραρχικές δομές που αποτελούσαν έως το 1969 θεμέλιο του νεοσύστατου όσο και υπανάπτυκτου λιβυκού κράτους.

Ισλαμισμός και εδαφική συγκρότηση των στρατοπέδων στη λιβυκή κρίση

Το τέλος της Τζαμαχιρίγια συνεπάγονταν την ανάδυση των παραδοσιακών φυλετικών δικτύων και την ανασυγκρότηση των γεωγραφικών συμπλεγμάτων που αποτελούσαν τα κρατίδια του ομοσπονδιακού βασιλείου της Λιβύης πριν το πραξικόπημα του Μουαμάρ Καντάφι. Ήδη το 2014, τα στρατόπεδα των δυνάμεων που επιβουλεύονταν το μέλλον του κράτους είχαν χωριστεί μεταξύ των «Ισλαμιστών» της Τριπολίτιδας και των «Κοσμικών» της Κυρηναϊκής. Οι πρώτοι συγκρότησαν συμμαχία με τις φυλές Τουαρέγκ του Φεζάν και οι δεύτεροι με τις φυλές Τουμπού, στην λογική που υπαγορεύουν οι διάδρομοι επικοινωνίας της ερήμου (βλ. χάρτη).

Ένα νέο στοιχείο για τη Λιβύη τη τελευταία δεκαετία είναι η εισαγωγή ισλαμιστικών ομάδων από το εξωτερικό, χωρίς ισχυρή σύνδεση στα εγχώρια φυλετικά δίκτυα. Αυτές οι ομάδες, που αποτελούνταν συχνά από ξένους μαχητές (Αλγερινούς, Σύριους και κυρίως Αιγύπτιους), αγκυροβολήθηκαν στη Λιβύη σε μεγάλο βαθμό χάρις την οικονομική συνδρομή του Κατάρ, τη λογιστική υποστήριξη της Τουρκίας καθώς και τη γειτνίαση με τη πολυπληθή Αίγυπτο, στην οποία μεταξύ του 2012 και 2014 κυβερνούσε η Μουσουλμανική Αδελφότητα.

Ο κίνδυνος ενός συριακού σεναρίου για την Λιβύη, με το Ισλαμικό Κράτος να αναδεικνύεται στη κυρίαρχη στρατιωτική δύναμη της αντιπολίτευσης ενείχε ωστόσο πολλά στοιχεία υπερβολής. Ακριβώς λόγω της ανυπαρξίας ερείσματος στα εγχώρια φυλετικά δίκτυα και με μοναδικό εργαλείο την ιδεολογική πρόσληψη της Σαρία που ερχόταν ενίοτε σε σύγκρουση με το εθιμικό δίκαιο των φυλών (το Ουρφ), τόσο το Ισλαμικό Κράτος όσο και η Αλ-Κάιντα περιορίστηκαν στον έλεγχο συγκεκριμένων σημείων.

Η επιχείρηση «Μπαρκάν» του γαλλικού στρατού στις Βόρειες περιοχές του Μάλι, του Νίγηρα και του Τσαντ, έχει σαν βασικό στόχο τη δημιουργία μίας κάθετης τομής στους διαδρόμους επικοινωνίας μεταξύ των ισλαμιστικών εστιών της υποσαχάριας Αφρικής (Νιγηρία, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και Σομαλία) και των εστιών που αναπτύχθηκαν στη λιβυκή επικράτεια από το 2011 και μετά. Η αδυναμία εφοδιασμού από το Νότο των ούτως ή άλλως αδύναμων ισλαμιστικών ομάδων στις λιβυκές ακτές, η μεγάλη απόσταση από τη Τουρκία και η ανατροπή του Μόρσι στην Αίγυπτο, διευκόλυναν το έργο του Χαλίφα Χάφταρ, ο οποίος με την επιχείρηση «Αξιοπρέπεια» (2014-2017) αναχαίτισε τις εστίες του Ισλαμικού Κράτους στην ανατολική επικράτεια.

Στη δυτική επικράτεια, οι δυνάμεις που συγκροτούν τη Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας του Φαγέζ Αλ Σαράτζ, προκειμένου να διατηρήσουν τη στήριξη ΟΗΕ και Δύσης, οδηγήθηκαν με τη σειρά τους σε σύγκρουση με το Ισλαμικό Κράτος, απελευθερώνοντας τη Σύρτα το 2017, μολονότι οι αφετηρίες τους είναι σε μεγάλο βαθμό ισλαμιστικές. Εν τω μεταξύ, ο έλεγχος της Σύρτα από το Ισλαμικό Κράτος έως τον Δεκέμβριο 2016 λειτουργούσε ως νεκρά ζώνη μεταξύ των στρατοπέδων Ανατολής και Δύσης και παραδόξως, ενίσχυσε την εσωτερική τους συγκρότηση. Η εξουδετέρωση των ξένων μαχητών άνοιξε τον δρόμο στην ευθεία αντιπαράθεση μεταξύ Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας (ΚΕΣ) και του Εθνικού Λιβυκού Στρατού (ΕΛΣ) του Χαλίφα Χαφτάρ.

Δυτικές ιδεοληψίες, ανατολική ρεαλπολιτίκ

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Όλα ψέματα! Το “δίκτυο” της Εξαπάτησης…

11 Ιανουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Σπάνια στην νεοελληνική Ιστορία ειπώθηκαν – και διαψεύστηκαν παταγωδώς – τόσα ψέματα…

Και δεν μιλάμε για λανθασμένες απόψεις ή ιδεοληπτικές εμμονές…

Μιλάμε για κανονικά ψέματα, που αφορούν άμεσα στην Εξωτερική μας Πολιτική και στην ίδια την υπόστασή μας ως κράτος.

Όταν “εκτονώθηκε” η κρίση των Ιμίων, το Γενάρη του 1996 (μόλις είχε αναλάβει Πρωθυπουργός ο Κώστας Σημίτης), όλη η προπαγάνδα των συστημικών ΜΜΕ μας διαβεβαίωνε, ότι με το no troops – no flags, είχαμε επιστρέψει στο status quo ante, δηλαδή στο “πρότερο καθεστώς”, αυτό που επικρατούσε προ της κρίσης!

Αποδείχθηκε ότι μας έλεγαν ψέματα: Η Τουρκία είχε επιβάλλει τις “γκρίζες ζώνες”. Δηλαδή είχε επιβάλει αμφισβήτηση της κυριαρχίας μας πάνω σε “έδαφος”, πάνω σε βραχονησίδες, που έκτοτε οι ελληνικές αρχές δεν μπορούσαν ούτε να προσεγγίσουν.

Κι αυτή η αμφισβήτηση δεν αφορούσε μόνο το σύμπλεγμα των Ιμίων. Στη συνέχεια το “γκριζάρισμα” του Αιγαίου επεκτάθηκε σε πολλές άλλες βραχονησίδες, ακόμα και του κεντρικού Αιγαίου (όπου απαγορεύεται πλέον να αναρτηθεί η Ελληνική σημαία – σύμβολο εθνικής κυριαρχίας) αλλά και σε κατοικημένα νησιά στο Ανατολικό Αιγαίο.

Η Τουρκία είχε επιβάλλει “νέο καθεστώς”: μειωμένη ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο!

Και το “δίκτυο εξαπάτησης” επέμενε ότι ΔΕΝ είχε αλλάξει τίποτε…

Ενάμιση χρόνο αργότερα, τον Ιούλιο του 1997, η Ελλάδα και η Τουρκία εξέδιδαν κοινό ανακοινωθέν μετά από Σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη, με το οποίο οι δύο χώρες συμφωνούσαν να σεβαστούν τα εκατέρωθεν “θεμιτά, ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα κάθε χώρας στο Αιγαίο, τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία της”!


– Πρώτη παρατήρηση: Το επίσημο κείμενο που υπογράφηκε τότε (στα αγγλικά) χρησιμοποιούσε τον όρο “legitimate”. Που σημαίνει “θεμιτά”…

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ποιο είναι το σφάλμα της Δεξιάς – Γιατί η Αριστερά δεν έχει μέλλον

10 Ιανουαρίου, 2020 Σχολιάστε
Ποιο είναι το σφάλμα της Δεξιάς - Γιατί η Αριστερά δεν έχει μέλλον, Σπύρος Κουτρούλης

Ποιο είναι το σφάλμα της Δεξιάς – Γιατί η Αριστερά δεν έχει μέλλον

Του Σπύρου Κουτρούλη*

Σε ένα σύντομο, αλλά εξαιρετικά πυκνό δοκίμιο, που μετάφρασε και προλόγισε άριστα ο Γ. Ρακκάς, ο Αμερικανός κοινωνιολόγος Κ. Λας επιτυγχάνει να θέσει τους λόγους για τους οποίους το δίπολο αριστερά και δεξιά έχασε την σημασία του και δεν μπορεί πλέον να εμπνεύσει ελπίδα. Θεμελιώνει με επιχειρήματα μια αίσθηση κοινή σε καθένα που παρακολουθεί και ερμηνεύει τις εξελίξεις στην χώρα μας και στον κόσμο.

Ο Καστοριάδης ήδη από το 1986 παρόμοια επεσήμανε «εδώ και καιρό, ο διαχωρισμός αριστερά-δεξιά, στη Γαλλία, όπως και αλλού, δεν ανταποκρίνεται πια στα μεγάλα προβλήματα του καιρού μας, ούτε σε ριζικά διαφορετικές πολιτικές επιλογές»(Λας, Καστοριάδης, Μισεά, Η κουλτούρα του εγωισμού, μετάφραση Χ. Σταματοπούλου, επιμέλεια Γ. Καραμπελιάς, Εναλλακτικές Εκδόσεις σελ. 58).

Ο Λας κατηγορεί την αριστερά πως «έχει χάσει την επαφή της με τον κοινό λόγο» (σελ. 38), ενώ «έφτασε να θεωρεί την κοινή λογική –την παραδοσιακή σοφία και τις κοινοτικές παραδόσεις ως εμπόδιο για την πρόοδο και τον διαφωτισμό. Επειδή ταυτίζει την παράδοση με την προκατάληψη, έχει καταστεί πλέον ανήμπορη να συνομιλήσει με τους απλούς ανθρώπους στην κοινή τους γλώσσα. Ολοένα και περισσότερο μιλάει το δικό της ιδίωμα, το θεραπευτικό ιδίωμα των κοινωνικών επιστημών και των επαγγελματιών των κοινωνικών υπηρεσιών, ιδίωμα που μοιάζει να υπηρετεί μάλλον την αμφισβήτηση όλων εκείνων που οι πάντες θεωρούν αυτονόητα»(σελ. 30). Η αριστερά χρησιμοποιεί μια «νέα γλώσσα», “new speak” κατά τον Όργουελ που συγκαλύπτει την πραγματικότητα.

Αξίες και συλλογικές ταυτότητες όπως η οικογένεια, που υποτίθεται ότι της υπερασπίζεται η δεξιά, δέχονται καίρια κτυπήματα από την κυριαρχία του καταναλωτισμού. Η ανάγκη να εργάζονται και τα δύο μέλη της οικογένειας περιορίζει τον χρόνο που της αφιερώνεται και αφετέρου ο καταναλωτισμός διαφημίζει, ίσως κάποτε επιβάλλει, μια ζωή δίχως τις υποχρεώσεις και την προσφορά που προϋποθέτει η οικογενειακή ζωή.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ένα ταξίδι στα καλύτερα εκπαιδευτικά συστήματα του κόσμου…

10 Ιανουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Του Τάσος Χατζηαναστασίου * από την Ρήξη φ. 156

Στο βιβλίο της Φυτώρια ευφυΐας, ένα ταξίδι στα καλύτερα εκπαιδευτικά συστήματα του κόσμου, η Λούσι Κρέχαν εκθέτει τις εμπειρίες και τις παρατηρήσεις της από την έρευνα που διεξήγαγε επισκεπτόμενη τις χώρες που πετυχαίνουν τα καλύτερα αποτελέσματα στον διεθνή διαγωνισμό PISA του ΟΟΣΑ. (Φινλανδία, Κίνα, Ιαπωνία, Σιγκαπούρη, Καναδάς). Φιλοξενήθηκε σε εκπαιδευτικούς, παρακολούθησε μαθήματα, συζήτησε με στελέχη της εκπαίδευσης και μαθητές ενώ μελέτησε και τη σχετική βιβλιογραφία. Στην έρευνα, χωρίς να δίνεται κάποια εξήγηση γι’ αυτό, δεν περιλαμβάνεται η Εσθονία, που τα τελευταία χρόνια πετυχαίνει άριστα αποτελέσματα στον διαγωνισμό, αυξάνοντας κάθε χρόνο τις επιδόσεις της.
Στον διαγωνισμό PISA οι μαθητές εξετάζονται στις Φυσικές Επιστήμες, τα Μαθηματικά και την κατανόηση κειμένου. Πρόσφατα δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα του τελευταίου διαγωνισμού, σύμφωνα με τα οποία ήταν για άλλη μία φορά απογοητευτικά για την Ελλάδα, καθώς σε κανένα από τα τρία αντικείμενα δεν πλησίασε τον μέσο όρο των 78 χωρών του ΟΟΣΑ που συμμετείχαν. Ειδικά στην κατανόηση κειμένου, η Ελλάδα κατέλαβε την 42η θέση πετυχαίνοντας βαθμολογία 457 ενώ ο μέσος όρος είναι 487. Σημειώνουμε ότι η επίδοσή της στον προηγούμενο διαγωνισμό ήταν 467 με μέσο όρο 493. Παρά τις συνεχείς «μεταρρυθμίσεις» (ή μήπως εξαιτίας αυτών;) οι επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών πέφτουν.
Ο διαγωνισμός PISA βέβαια δέχεται ουκ ολίγες επικρίσεις και αμφισβητήσεις. Παρ’ όλο που οι επικρίσεις αυτές είναι σε μεγάλο βαθμό βάσιμες, τα αποτελέσματα αποτελούν έναν δείκτη. Εξάλλου, πόσο «άδικη», «ακατάλληλη» ή «παιδαγωγικά εσφαλμένη» να είναι μία εξέταση στην κατανόηση κειμένου; Δεν νομίζω ότι δικαιολογείται η τόσο μεγάλη αποτυχία σε αυτό το αντικείμενο.
Τι κάνουν λοιπόν καλύτερα από μας οι χώρες με τα πιο επιτυχημένα εκπαιδευτικά συστήματα, έστω με βάση τις επιδόσεις τους σ’ έναν αμφισβητούμενο αλλά, μέχρι στιγμής, τον μοναδικό διεθνή διαγωνισμό για μαθητές 15 χρονών σε βασικά γνωστικά αντικείμενα και δεξιότητες;
Μία πρώτη διαπίστωση είναι ότι οι χώρες αυτές θέτουν εθνικούς στόχους και επιμένουν στην κάλυψή τους παρέχοντας στα σχολεία και στους εκπαιδευτικούς όλα τα μέσα. Για τον σκοπό αυτό τα μαθήματα είναι πολύ προσεχτικά δομημένα με σαφείς στόχους, την επίτευξη των οποίων ελέγχουν και προβαίνουν στις αναγκαίες παρεμβάσεις προκειμένου να καλυφθούν απ’ όλους τους μαθητές. Είναι συχνός ο έλεγχος της εμπέδωσης της γνώσης, ενώ η εφαρμόζεται επίσης η ανατροφοδότηση προς τον μαθητή με τρόπο σαφή και ξεκάθαρο.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ὁ Σαρτζετάκης ἐξηγεῖ γιατί δέν πρέπει νά πᾶμε Χάγη [Τά ἐπιχειρήματα ἐναντίον τοῦ Ἑλσίνκι 2 καί τῆς προσφυγῆς στό Διεθνές Δικαστήριο]

9 Ιανουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Γράφει ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Χρήστος Σαρτζετάκης.Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 2 Ιανουαρίου 2020.

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ Κυριάκος Μητσοτάκης περιέγραψε τήν Κυριακή, σέ συνέντευξή του, τόν ὁδικό χάρτη διά τοῦ ὁποίου ἡ Ἑλλάς μπορεῖ νά καταλήξει νά προσφύγει στήν Χάγη γιά τήν ἐπίλυση τῶν διαφορῶν της μέ τήν Τουρκία: Μέτρα Οἰκοδομήσεως Ἐμπιστοσύνης. Διερευνητικές ἐπαφές. Πολιτικός Διάλογος μεταξύ Πρωθυπουργῶν. Χάγη. Ἄν καί ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος Ἐρντογάν ἔδειξε στήν συνέντευξή του στόν «Σκάι» τό 2017 πώς δέν πιστεύει στό διάλογο γιατί ποτέ δέν προχώρησαν οἱ διαπραγματεύσεις στά εἴκοσι χρόνια τῆς ἡγεμονίας του, ἔχει ἐνδιαφέρον πῶς αὐτός ὁ ὁδικός χάρτης Μητσοτάκη παραπέμπει σέ ἕνα Ἑλσίνκι 2. Τίς τελευταῖες ἡμέρες, μέ ἀφορμή τήν προεδρική ἐκλογή, συνεργάτες τοῦ Πρωθυπουργοῦ διοχετεύουν στόν Τύπο τήν ἐκτίμηση, πώς ὁ κ. Μητσοτάκης πρέπει νά προχωρήσει τολμηρά ὅπως ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου «μέ τήν ρηξικέλευθη ἐπιλογή Σαρτζετάκη τό 1985». Πράγματι. Ἦταν ρηξικέλευθη ἡ ἐπιλογή τοῦ κ. Σαρτζετάκη. Ὅπως καί οἱ ἀπόψεις του. Ἡ «Ἑστία» θεωρεῖ ἐπίκαιρο ἕνα ἄρθρο πού ἔγραψε γιά τήν Χάγη στήν ἱστοσελίδα του τό 2006 ὁ πρώην Πρόεδρος. Τήν ἐπαύριο τῆς ἀπωλείας τοῦ ἡρωικοῦ σμηναγοῦ Ἠλιάκη. Γι’ αὐτό καί σήμερα τό ἀναδημοσιεύουμε. Ἦταν ἡ ἐποχή πού ἡ Τουρκία κοιτοῦσε πρός τήν Εὐρώπη. Σκεφθεῖτε σήμερα. Ὅλο τό ἐνδιαφέρον ἄρθρο τοῦ κ. Χρήστου Σαρτζετάκη ἔχει ὡς ἑξῆς:

Στὴ μνήμη

Τοῦ Σμηναγοῦ Κωστῆ Ἠλιάκη
1.- Μὲ ἀφορμὴ τὸ πρόσφατον ἐπεισόδιον συγκρούσεως δὺο μαχητικῶν ἀεροπλάνων τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας, ἑλληνικοῦ καὶ τουρκικοῦ, ὑπεράνω τοῦ Αἰγαίου σὲ περιοχὴ νοτίως τῆς Καρπάθου, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν κατάρριψιν ἀμφοτέρων, ἀλλὰ τὴν ἀπώλεια μόνον τοῦ Ἕλληνος σμηναγοῦ Κωστῆ Ἠλιάκη, ἀνεζωπυρώθη ἡ συζήτησις γιὰ τὸ σκόπιμο ἢ μὴ τῆς ἐπιλύσεως τῶν Ἑλληνοτουρκικῶν διενέξεων μὲ προσφυγὴ στὸ Διεθνὲς Δικαστήριο τῆς Χάγης.

Φρονῶ, ὅτι μὲ τὴν ἀνάμειξι τοῦ Δικαστηρίου αὐτοῦ ὁδηγούμεθα σὲ ἐπιζήμια γιὰ τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα αὐτοπαγίδευσι. Καὶ ἐξηγοῦμαι:

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Αιγιαλίτιδα ζώνη και ΑΟΖ – Ο χάρτης που παγώνει το αίμα της Τουρκίας

8 Ιανουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Γράφει ο Θόδωρος Καρυώτης.

Θα ξεκινήσουμε με έναν χάρτη, που δείχνει την τουρκική τραγωδία στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος. Ο παρακάτω χάρτης δείχνει την ΑΟΖ της Ελλάδας με αιγιαλίτιδα ζώνη 6 ναυτικά μίλια. Εάν ο χάρτης αυτός είχε σχεδιασθεί με αιγιαλίτιδα ζώνη 12 μίλια, θα ήταν ακριβώς ο ίδιος! Πρέπει εδώ να εξηγήσουμε το εύρος της ΑΟΖ για να κατανοήσουμε γιατί η ΑΟΖ της Ελλάδας δεν αλλάζει σε σχέση με το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης.

Συγκεκριμένα, στο άρθρο 57 για το εύρος της ΑΟΖ, η UNCLOS ορίζει ότι η ΑΟΖ δεν εκτείνεται πέραν των 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το εύρος της χωρικής θάλασσας. Το άρθρο 57 ορίζει ότι η ΑΟΖ δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 200 μίλια από τις γραμμές βάσης, από τις οποίες μετράται το πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης. Αυτό σημαίνει ότι το μέγιστο πλάτος της ΑΟΖ μπορεί να είναι 200 μίλια, χωρίς όμως το πλάτος αυτό να είναι υποχρεωτικό για όλα τα παράκτια κράτη που δικαιούνται ΑΟΖ. Μέχρι τώρα, όλα τα κράτη που διαθέτουν ΑΟΖ έχουν επιλέξει τα 200 μίλια ως μέγιστο πλάτος, από το οποίο πρέπει βέβαια να αφαιρεθεί το πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ένας αγώνας ζωής ή θανάτου του Ελληνισμού

7 Ιανουαρίου, 2020 1 Σχολιο

με τη Δύση να υποτιμά συστηματικά την τουρκική απειλή…

Παρεπόμενο του ιδεολογικού παρασιτισμού της χώρας είναι η απώθηση της μακράς εθνικής συλλογικής μνήμης και η, συνακόλουθη, απουσία στέρεων κριτηρίων στην προσέγγιση της οικείας πραγματικότητας. Το κενό συμπληρώνεται με την πρόσληψη εξωγενών εργαλειακών θεωρήσεων που μοιραία οδηγούν σε επαναλαμβανόμενες αυτοδιαψεύσεις. Αυτό αποτυπώνεται κατ’ εξοχήν στις σχέσεις μας με τη Τουρκία, οι οποίες βρίσκονται για ακόμη μια φορά σε τροχιά ευθείας σύγκρουσης. Τα διάφορα εισαγόμενα ιδεολογικά σχήματα οικονομικο-πολιτικής και πολιτισμικής προσέγγισης με την γείτονα, που προβλήθηκαν και επιβλήθηκαν κατά κόρον στο παρελθόν αποτελώντας την πυξίδα των εγχώριων ελίτ, αποδείχθηκαν αυτοκαταστροφικές πλάνες. Κι αυτό διότι επιμένουν να αγνοούν τις βαθύτερες αιτίες του φαινομένου, προτιμώντας ουτοπικές προβολές του «τέλους της ιστορίας», που προσδίδουν την ανακουφιστική αίσθηση της διαιώνισης των κοινωνικών και οικονομικών προνομίων των φορέων τους.

Γράφει ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ* από το defence-point.gr

Η ελληνοτουρκική διένεξη δεν είναι μια συγκυριακή συνθήκη, ούτε απότοκο εσωτερικών φαντασιακών φανατισμών, που μπορούν να απαλειφθούν με την εξάλειψη των αφορμών της. Πρόκειται για μια σταθερά επαναλαμβανόμενη εκδήλωση της μακροϊστορικής αντιπαράθεσης του ελλαδικού κορμού με την μικρασιατική υποήπειρο, που εμπεριέχει διαστήματα επιφανειακής νηνεμίας ή χαμηλής / λανθάνουσας αντιπαλότητας, ιδιαίτερα όταν και στις δυο πλευρές του Αιγαίου κυριαρχεί μια ενιαία εσωτερική ή εξωτερική εξουσία.

Ως εκ τούτου, το αβυσσαλέο βάθος της ανιχνεύεται όχι μόνον την επαύριον του Ματζικέρτ, αλλά πολύ παλαιότερα, όπως, τουλάχιστον, καταδεικνύουν οι περσικές εκστρατείες, η αντεπίθεση του Αλεξάνδρου και τα αλλεπάλληλα «αιρετικά» κύματα που απείλησαν την ενότητα και την φυσιογνωμία του Βυζαντίου, ως εύθραυστη αλλά και υπεργόνιμη σύζευξη του ανατολικού μυστικισμού με την ελληνικό σκέψη, που γέννησαν την Ορθοδοξία.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Να υπερασπιστούμε τα ζωτικά μας συμφέροντα προς πάσαν κατεύθυνση

6 Ιανουαρίου, 2020 1 Σχολιο

ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗΣ

Τον Ιούνιο τού  1828 ο Βίκτωρ Ουγκώ, διάσημος από τους περιώνυμους «Αθλίους» του, συνόψισε το τουρκικό κακούργημα εκείνων των ημερών, τις σφαγές της Χίου, στο έξοχο ποιητικό του δημιούργημα «Το Ελληνόπουλο» :
«Τούρκοι διαβήκαν. Χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα.
Η Χίο, τ΄ όμορφο νησί μαύρη απομένει ξέρα.
(…)
Ερμιά παντού. Μα κοίταξε κι επάνου εκεί στο βράχο,
στου κάστρου τα χαλάσματα κάποιο παιδί μονάχο
κάθεται σκύβει θλιβερά
(…)
Φτωχό παιδί, που κάθεσαι ξυπόλυτος στις ράχες
Για να μην κλαις λυπητερά, τ΄ ήθελες τάχα να ΄χες;
(…)
Τι θες και απ΄ όλα τα αγαθά
τούτα; Πες! Τ΄ άνθος, τον καρπό; Θες το πουλί;
   Διαβάτη, μου κράζει το Ελληνόπουλο με το γαλάζιο μάτι:
                     βόλια, μπαρούτη θέλω, να!»
Ερώτηση κρίσεως: σε ποιο βαθμό τα σημερινά Ελληνόπουλα ταυτίζονται, μοιάζουν το «Ελληνόπουλο» του Βίκτωρος Ουγκώ;
Απάντηση, επίσης κρίσεως: ο επικυρίαρχος εθνομηδενισμός, η εκ των ένδον διάβρωση της Παιδείας, το παρασιτικό σύστημα κοινωνίας και οικονομίας αυτοπαγιδεύουν το λαό στη λογική της υποταγής.
Αυτό σημαίνει ότι εκμηδενίζουν κάθε θέληση αντιστάσεως. Ο έστι μεθερμηνευόμενο: μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μη δίνετε!
Ανοικτά σύνορα! Ξέρετε άλλη χώρα να διατηρεί ανοικτά σύνορα;Γνωρίζετε άλλη χώρα όπου στρατός και αστυνομία, αντί να εμποδίζουν τους λαθροεισβολείς, τούς υποδέχονται εν χορδαίς και οργάνοις και δια των δυσωνύμων Μ.Κ.Ο. τους εξασφαλίζουν στέγη, τροφή, διαμονή ακόμη και πεντάστερα ξενοδοχεία!
Ο λαθροεποικισμός απειλεί σοβαρά την ασφάλεια του κράτους. Αν λάβει κανείς μάλιστα υπ΄ όψη του ότι αυτήν την περίοδο η λαθραίοι είναι στην πλειονότητά τους Πακιστανοί, δηλαδή προέρχονται από τον πιστότερα σύμμαχο του Ερντογάν, το Πακιστάν, τότε συνειδητοποιεί ότι όλοι αυτοί αποτελούν δυνάμει εχθρικό στρατό εντός των Ελληνικών συνόρων, που είναι πανεύκολο σε μια κρίσιμη ώρα να μεταβληθούν σε ενεργεία.
Συμφωνούμε με τον Γιώργο Καραμπελιά: «αντιστρέφοντας την θανατηφόρα λογική της ύστερης μεταπολίτευσης, να συγκροτήσουμε ένα αντίπαλο δέος στον κυρίαρχο εθνομηδενισμό. Να αποκρούσουμε τις σημερινές απειλές της νεοοθωμανικής Τουρκίας. Να θωρακίσουμε τα σύνορά μας και να αρχίσουμε να μεταβάλλουμε το οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο της χώρας».
Αυτό πρέπει να είναι και το μήνυμα για τα 200 χρόνια από την Μεγάλη Επανάσταση τού 1821.
Καλώς εχόντων των πραγμάτων τις επόμενες μέρες θα «πέσουν» οι υπογραφές Ελλάδος, Κύπρου, Ισραήλ για τον αγωγό EastMed. Η Ιταλία δηλώνει έτοιμη να συνυπογράψει. Και αυτό αποτελεί ηχηρό ράπισμα στον (ψευδο)σουλτάνο της Άγκυρας.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Τα τελευταία σαλπίσματα των νικημένων στρατιωτών

5 Ιανουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ από την ιστοσελίδα anixneuseis.gr 

Λεπτομερής παρακολούθηση της ελληνοτουρκικής κρίσης οδηγεί σε απαισιόδοξα συμπεράσματα ως προς τα τελευταία σαλπίσματα των νικημένων στρατιωτών του εθνικού κράτους όπως το γνωρίσαμε ως σήμερα.

Μια πλειάδα υποστηρικτών της αντίληψης «να τα διαπραγματευθούμε όλα προκειμένου να αποφύγουμε τη σύγκρουση», αντίληψη που διαθέτει πρωθιέρεια αλλά και διαχέεται τεχνηέντως και από κυβερνητικά κέντρα για να διαμορφώσει κοινωνική συνείδηση, έχουν κατακλύσει το δημόσιο βίο και τα κέντρα πολιτικής εξουσίας. Άλλωστε στην Ελλάδα η κυρίαρχη ιδεολογική αντίληψη είναι η κατάκτηση, κατοχή και νομή της εξουσίας ακόμη και στο ρόλο του μεταπράτη των επιδιώξεων ισχυρών δυνάμεων. Η χώρα δεν κατάφερε να διαμορφώσει τους πυλώνες που κρατούν συνεκτική και δυναμική μια κοινωνία: αστική τάξη, πολιτική ηγεσία, πνευματική πρωτοπορία. Σε όλα υστερεί. Και οι κοινωνίες με αυτές τις ελλείψεις διαμορφώνουν αυτό που οι αγγλοσάξωνες ονομάζουν fail states.

Τώρα, πλέον, είναι αργά.

Η ελληνική κοινωνία έχει διχαστεί, όχι στο σύνθημα «ή εμείς ή αυτοί» το οποίο εκστόμισε εν τη αφελεία του πρώην πρωθυπουργός αλλά στη βάση της νέας διαχωριστικής γραμμής που τέμνει την παγκόσμια κοινωνία. Στους κερδισμένους και τους χαμένους. Στους από πάνω και τους από κάτω. Στους από κάπου και τους από οπουδήποτε. Και αυτός ο διαχωρισμός δεν αίρεται. Θα καθορίσει το μέλλον. Και το ερώτημα είναι αν καταφέρουμε να συνυπάρξουμε- και με ποιους όρους- ως συνεκτική κοινωνία οι μεν με τους δε.

Με καταλύτη τις νέες τεχνολογίες η οικονομία παίρνει μορφές που επηρεάζουν το πολιτικό σύστημα. Την εποχή της φεουδαρχίας το σύστημα διακυβέρνησης ήταν η Βασιλεία. Την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης  αναδύθηκε η αστική τάξη που διαμόρφωσε και χρησιμοποίησε εθνικά κράτη τα οποία είχε ανάγκη για την ανάπτυξή της. Οι πολιτικοί θεσμοί ήταν η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, την οποία επι διακόσια χρόνια, ανάλογα με τη μορφή ανάπτυξης της αστικής τάξης, βίωσαν οι Δυτικές, κυρίως, κοινωνίες. Στη μεταβιομηχανική- μετακαπιταλιστική κοινωνία, όπου καταλύτης είναι οι νέες τεχνολογίες,  το εθνικό κράτος θεωρείται εμπόδιο. Είναι μικρό και ξεπερασμένο για να χωρέσει τις ανάγκες των ευνοημένων. Επελέγη μια μορφή παγκοσμιοποίησης που, μάλλον, εξάντλησε τη δυναμική της. Αυτή η μορφή δημιούργησε κερδισμένους και χαμένους. Και, όπως παλαιότερα η αριστερά διατυμπάνιζε το σύνθημα «ο εργάτης δεν έχει πατρίδα» επιδιώκοντας μια παγκόσμια κομμουνιστική κοινωνία, που αποδείχθηκε χίμαιρα, έτσι και τώρα, οι νέοι κυρίαρχοι δεν έχουν πατρίδα. Πατρίδα τους είναι όλος ο κόσμος, σύνθημα που διακινούν οι υποτακτικοί τους, αναμένοντας κάτι από το πλούσιο τραπέζι.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Μόνο οι τυφλοί δεν βλέπουν τη στρατηγική των σιωνιστών στον αγωγό EastMed

5 Ιανουαρίου, 2020 1 Σχολιο

Οι πανηγυρισμοί των δημίων και των ανδρεικέλων τους αποτελούν, ΠΑΝΤΑ, αλάθευτο πολιτικό κριτήριο προμηνύματος νέων συμφορών…
Και μόνο αυτά τα πανηγύρια των μοχθηρών κακούργων του σιωνισμού και των ανδρεικέλων τους (Ελλάδας-Κύπρου), αποκαλύπτουν ότι ο αγωγός, EastMed, αποτελεί μια νέα πολεμική επιχείρηση στην ήδη εύφλεκτη περιοχή…
Μια πολεμική επιχείρηση ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ηγεμόνευσης του Ισραήλ στην περιοχή και ΟΧΙ τόσο μια «επιχείρηση» πρακτικής υλοποίηση του αγωγού…

Πιθανότατα η κατασκευή του αγωγού να μην υλοποιηθεί ΠΟΤΕ (το έργο είναι πολλαπλά ασύμφορο), ωστόσο στα στρατηγικά, στρατιωτικά σχέδια, ο σημαντικότερος παράγοντας είναι οι πολιτικές ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ, οι ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ και ο πολιτικός συμβολισμός…

Έχουμε, λοιπόν, συμμαχική ΠΡΑΞΗ ΗΓΕΜΟΝΙΑΣ των σιωνιστών, με την υποστήριξη του πλανητικού χωροφύλακα (ΗΠΑ), ΕΝΑΝΤΙΑ σε όλον τον αραβικό κόσμο και τις αντι-ιμπεριαλιστικές διαθέσεις των λαών της περιοχής, ιδιαίτερα ενάντια στους Παλαιστίνους, τη Συρία κ.λπ…

Η στρατηγική ΟΥΣΙΑ του αγωγού συνίσταται ακριβώς σε τούτο:
 Να προσδώσει στους δολοφόνους του Ισραήλ τη «νομιμότητα» του ΗΓΕΜΟΝΑ, τη «νομιμότητα» του ΚΥΡΙΑΡΧΟΥ της περιοχής, μια «νομιμότητα» που θα του επιτρέψει να σπάσει τη δραματική απομόνωσή του…

Τα εγχώρια ανδρείκελα και αυτά της Κύπρου παρείχαν απλόχερα αυτή τη «νομιμότητα» στην ιμπεριαλιστική κακουργία του Ισραήλ, συνακόλουθα και στους δήμιους του πλανήτη (ΗΠΑ)…

Και πανηγυρίζουν που γίνονται δορυφόροι του Ισραήλ και νομιμοποιούν τις στραταρχικές επιδιώξεις του στην Περιοχή.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Θα πετάξουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών στα σκουπίδια

4 Ιανουαρίου, 2020 Σχολιάστε

Συνέντευξη του Ιωάννη Αμπατζόγλου επικεφαλής της ομάδας «Μακεδόνες Δραμινοί» στον Γιώργο Μανωλόπουλο της εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος»

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, 20 Δεκεμβρίου 2019

Χαίρετε κ. Αμπατζόγλου και σας ευχαριστώ που δεχθήκατε να μας μιλήσετε για τον αγώνα σας για την προάσπιση του ονόματος της Μακεδονίας.

Κύριε Μανωλόπουλε, κατ’ αρχάς εγώ σας ευχαριστώ για αυτή τη συνέντευξη επειδή με αυτό τον τρόπο μου δίνεται την ευκαιρία να γνωστοποιήσω τις απόψεις μου στους αναγνώστες σας για το σημαντικότατο εθνικό θέμα που αφορά τη Μακεδονία μας.

Πείτε μας σας παρακαλώ λίγα λόγια για την ομάδα Μακεδόνες Δραμινοί στη οποία ανήκετε και αν δε κάνω λάθος ηγείστε. Πως δημιουργήθηκε; Πως δραστηριοποιήστε;

Οι «Μακεδόνες Δραμινοί» είναι μία ομάδα Δραμινών που έχουν την ανάγκη να κάνουν κάτι παραπάνω από το να είναι απλοί παρατηρητές στην εξέλιξη του «Σκοπιανού» θέματος, κυρίως μετά από την υπογραφή της προδοτικής Συμφωνίας των Πρεσπών. Είναι άνθρωποι που θέλουν να δράσουν και να υπηρετήσουν με ενεργητικό τρόπο τα συμφέροντα της πατρίδος μας τα οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση αποτελούν ιστορική και επιστημονική αλήθεια.

Η ομάδα αυτή δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία μου, στις 8 Φεβρουαρίου 2019 με σκοπό να δράσει κινούμενη εντός της νομιμότητας μεν, αλλά με περισσότερο παρεμβατικό τρόπο από αυτόν που κινήθηκαν κάποιες άλλες ομάδες. Συγκεκριμένα είχα πεί ότι: «Θα κινηθούμε στα όρια της νομιμότητας, χωρίς όμως να ξεπεράσουμε τις κόκκινες γραμμές, χωρίς να παρανομήσουμε».

Ο τίτλος της ομάδας είναι «Μακεδόνες Δραμινοί» και ο υπότιτλός της «Σκίζουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών». Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να αναφέρω ότι ένας πολύ σημαντικός πολιτικός άνδρας σε κατ’ ιδίαν συζήτηση που είχα μαζί του με συμβούλεψε να διαγράψω τον συγκεκριμένο υπότιτλο επειδή κατά τη γνώμη του είναι λαϊκιστικός. Μου είπε ότι, οι αγώνες που κάνω θα με αναδείξουν πολιτικά, όμως με την φράση που θέλω να βάλω στον υπότιτλο της ομάδας θα καταστρέψω το λαμπρό πολιτικό μέλλον που διαβλέπει ότι θα έχω. Του απάντησα ότι σέβομαι τις γνώσεις, την εμπειρία και την κρίση του σε θέματα πολιτικής και ότι για να το λέει αυτός μάλλον έτσι θα γίνουν τα πράγματα, όμως με την έκφραση περί σκισίματος της συμφωνίας θα ήθελα να δηλώσω ορθά-κοφτά ότι ο πόλεμος εναντίον αυτής της προδοσίας θα είναι ολοκληρωτικός, χωρίς να με απασχολεί αν θα είμαι politically correct. Σχετικά με το πολιτικό μου μέλλον του τόνισα ότι, δεν με ενδιαφέρει κανένα πολιτικό μέλλον μπροστά στο συμφέρον της Μακεδονίας και ότι η φράση αυτή θα είναι ο υπότιτλος της ομάδας, το κουρελόχαρτο των Πρεσπών θα το σκίσουμε και θα το πετάξουμε στα σκουπίδια, εκεί να πεταχτεί και το πολιτικό μου μέλλον, αρκεί να ακυρώσουμε αυτή την επαίσχυντη συμφωνία.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: